ข้ามไปเนื้อหา

ภาวะตกใจกลัวตอนกลางคืน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ภาวะตกใจกลัวตอนกลางคืน
ชื่ออื่นภาวะตกใจกลัวขณะหลับ
สาขาวิชาจิตเวชศาสตร์, เวชศาสตร์การหลับ, จิตวิทยาคลินิก
อาการความรู้สึกตื่นตระหนกหรือหวาดกลัว, การเคลื่อนไหวอย่างฉับพลัน, การดิ้น, เหงื่อออก, หายใจเร็ว, อัตราหัวใจเต้นเพิ่มขึ้น
การตั้งต้นวัยเด็กช่วงต้น; อาการมีแนวโน้มลดลงตามอายุ
ระยะดำเนินโรค1 ถึง 10 นาที
โรคอื่นที่คล้ายกันการชัก, ฝันร้าย

ภาวะตกใจกลัวตอนกลางคืน (อังกฤษ: night terror) หรือ ภาวะตกใจกลัวขณะหลับ (อังกฤษ: sleep terror) คือความผิดปกติของการนอนหลับที่ทำให้เกิดความรู้สึกตื่นตระหนกหรือหวาดกลัว โดยทั่วไปจะเกิดขึ้นในช่วงชั่วโมงแรก ๆ ของการนอนหลับในขั้นที่ 3-4 ซึ่งเป็นช่วงการหลับที่ไม่มีการกลอกตาอย่างรวดเร็ว[1] และกินเวลาประมาณ 1 ถึง 10 นาที[2] อย่างไรก็ตาม อาการนี้อาจยาวนานกว่านั้นได้โดยเฉพาะในเด็ก[2] ภาวะตกใจกลัวขณะหลับถูกจัดอยู่ในหมวดความผิดปกติที่เกี่ยวข้องกับช่วงการหลับที่ไม่มีการกลอกตาอย่างรวดเร็วในการจำแนกประเภทความผิดปกติของการนอนหลับระดับนานาชาติ[3] ซึ่งนอกจากกลุ่มนี้แล้ว ยังมีการจำแนกอีกสองหมวดคือ ความผิดปกติในช่วงการหลับที่มีการกลอกตาอย่างรวดเร็ว และความผิดปกติอื่น ๆ[3] ทั้งนี้ ความผิดปกติขณะหลับถูกนิยามว่าเป็นเหตุการณ์ทางกายภาพหรือประสบการณ์ที่ไม่พึงประสงค์ ซึ่งเกิดขึ้นในช่วงเริ่มหลับ ระหว่างหลับ หรือระหว่างตื่นจากการหลับ[4]

ภาวะตกใจกลัวขณะหลับมักเริ่มต้นในวัยเด็กและมักลดลงเมื่ออายุมากขึ้น[2] ปัจจัยที่อาจนำไปสู่ภาวะตกใจกลัวขณะหลับ ได้แก่ อายุน้อย การอดนอน การใช้ยา ความเครียด ไข้ และความผิดปกติของการนอนหลับแต่กำเนิด[5] ความถี่และความรุนแรงจะแตกต่างกันไปในแต่ละบุคคล โดยระยะห่างระหว่างแต่ละครั้งอาจยาวนานเป็นสัปดาห์หรือสั้นเพียงไม่กี่นาทีหรือชั่วโมง[6] ดังนั้น อาการผิดปกติหรือฝันร้ายในเวลากลางคืนทุกชนิดอาจถูกเข้าใจผิดและรายงานว่าเป็นภาวะตกใจกลัวตอนกลางคืนได้[7]

ภาวะตกใจกลัวตอนกลางคืนมักเกิดขึ้นในช่วงที่ตื่นจากช่วงหลับเดลตา (delta sleep) หรือช่วงหลับคลื่นช้า (slow-wave sleep)[8][7] โดยปกติแล้ว ช่วงหลับเดลตาจะเกิดขึ้นบ่อยที่สุดในช่วงครึ่งแรกของวงจรการนอนหลับ ซึ่งบ่งชี้ว่าผู้ที่มีกิจกรรมในช่วงหลับเดลตามากกว่ามีแนวโน้มที่จะเกิดภาวะตกใจกลัวตอนกลางคืนได้มากกว่า อย่างไรก็ตาม ภาวะนี้ก็สามารถเกิดขึ้นได้ในระหว่างการงีบหลับในเวลากลางวันเช่นกัน[6] และภาวะนี้มักถูกเข้าใจผิดว่าเป็นภาวะตื่นตัวสับสน (confusional arousal)[8]

ในขณะที่อาการฝันร้าย ซึ่งเป็นการฝันไม่ดีในระหว่างช่วงการหลับที่มีการกลอกตาอย่างรวดเร็ว และทำให้รู้สึกหวาดกลัวหรือสยองขวัญ ค่อนข้างพบได้บ่อยในวัยเด็ก แต่ภาวะตกใจกลัวตอนกลางคืนเกิดขึ้นน้อยกว่า[9] ความชุกของภาวะตกใจกลัวขณะหลับโดยทั่วไปยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด[2] แต่มีการคาดการณ์จำนวนเด็กเล็กที่ประสบกับภาวะตกใจกลัวขณะหลับ (ซึ่งแตกต่างจากโรคตกใจกลัวขณะหลับที่เป็นอาการซ้ำ ๆ และทำให้เกิดความทุกข์ด้านจิตใจหรือความบกพร่องในการใช้ชีวิต[2]) ไว้ที่ร้อยละ 36.9 เมื่ออายุ 18 เดือน และร้อยละ 19.7 เมื่ออายุ 30 เดือน[2] ในผู้ใหญ่ ความชุกจะต่ำกว่ามาก โดยอยู่ที่เพียงร้อยละ 2.2 เท่านั้น[2] ภาวะตกใจกลัวตอนกลางคืนเป็นที่รู้จักมาตั้งแต่สมัยโบราณ แม้ว่าขณะนั้นจะยังไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างระหว่างภาวะตกใจกลัวตอนกลางคืนกับฝันร้ายได้ จนกระทั่งมีการศึกษาเรื่องการกลอกตาอย่างรวดเร็ว[7]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Hockenbury, Sandra E.; Hockenbury, Don H. (2010). Discovering psychology (5th ed.). New York: Worth Publishers. p. 157. ISBN 978-1-4292-1650-0.
  2. 1 2 3 4 5 6 7 American Psychiatric Association (May 22, 2013). Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (5th ed.). American Psychiatric Association. doi:10.1176/appi.books.9780890425596. ISBN 978-0890425558.
  3. 1 2 Sateia, Michael J. (November 2014). "International Classification of Sleep Disorders-Third Edition". Chest. 146 (5): 1387–1394. doi:10.1378/chest.14-0970. PMID 25367475.
  4. ↑ Goldstein, Cathy A. (July 2011). "Parasomnias". Disease-a-Month. 57 (7): 364–388. doi:10.1016/j.disamonth.2011.04.007. PMID 21807161.
  5. ↑ Mason, T. B. A.; Pack, A. I. (2007). "Pediatric Parasomnias". Sleep. 30 (2): 141–151. doi:10.1093/sleep/30.2.141. PMID 17326539.
  6. 1 2 DSM-IV-TR: diagnostic and statistical manual of mental disorders (4th ed.). American Psychiatric Press. 2000. ISBN 978-0-89042-025-6.
  7. 1 2 3 Szelenberger, Waldemar; Niemcewicz, Szymon; Dąbrowska, Anna Justyna (2009). "Sleepwalking and night terrors: Psychopathological and psychophysiological correlates". International Review of Psychiatry. 17 (4): 263–70. doi:10.1080/09540260500104573. PMID 16194798. S2CID 28776384.
  8. 1 2 Bjorvatn, Bjørn; Grønli, Janne; Pallesen, Ståle (2010). "Prevalence of different parasomnias in the general population". Sleep Medicine. 11 (10): 1031–4. doi:10.1016/j.sleep.2010.07.011. PMID 21093361.
  9. ↑ "Facts for Families No. 34: Children's Sleep Problems". AACAP.org. American Academy of Child and Adolescent Psychiatry. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ December 27, 2011. สืบค้นเมื่อ December 20, 2011.
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ภาวะตกใจกลัวตอนกลางคืน&oldid=12967932"