อีสต์ออฟอิงแลนด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ภาคตะวันออกของอังกฤษ)

ภาคตะวันออกของอังกฤษ (ภาษาอังกฤษ: East of England) เป็นหนึ่งในเก้าของภาคการปกครองของอังกฤษที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1994 และรับเป็นส่วนหนึ่งของสถิติใน ปี ค.ศ. 1999 ภาคตะวันออกของอังกฤษรวมมลฑลเอสเซกซ์, ฮาร์ทฟอร์ดเชอร์, เบดฟอร์ดเชอร์, เคมบริดจ์เชอร์, นอร์โฟล์ค และซัฟโฟล์ค ในปี ค.ศ. 2001 ภาคตะวันออกมีประชากรทั้งหมดประมาณ 5,388,140 ภูมิภาคทั่วไปเป็นที่ต่ำและที่สูงที่สุดอยู่ในบริเวณเนินไอวิงโฮบีคอนในบัคคิงแฮมเชอร์ในภาคตะวันออกเฉียงใต้ที่สูง , reaching 249 เมตร ปีเตอร์บะระห์, ลูตัน และเซาท์เอ็นด์-ออน-ซีเป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในภาค ทางด้านใต้เป็นแนวที่อยู่อาศัยของผู้เดินทางไปทำงานในลอนดอน (London commuter belt)

ประวัติ[แก้]

ก่อนที่จะก่อตั้งขึ้นเป็นภาคตะวันออกของอังกฤษเดิมเคยเป็นเขตปกครองที่แคบกว่าของอีสต์แองเกลีย ที่ไม่รวมเอสเซกซ์, ฮาร์ทฟอร์ดเชอร์ และเบดฟอร์ดเชอร์ และเดิมเป็นส่วนหนึ่งของภาคตะวันออกเฉียงใต้ การเรียกบริเวณโดยทั่วไปแล้วมักจะรู้จักกันในชื่ออีสต์แองเกลีย บริเวณที่ใกล้กับลอนดอนมักจะเรียกรวมกับภาคตะวันออกเฉียงใต้โดยมีเอสเซกซ์และฮาร์ทฟอร์ดเชอร์เป็นส่วนหนึ่งของ “มลฑลรอบนครหลวง” (Home Counties)

ดูเพิ่ม[แก้]