ฟ่านจิ้งชาน
| ฟ่านจิ้งชาน | |
|---|---|
ยอดเขาเมฆแดงทอง (红云金) | |
| จุดสูงสุด | |
| ความสูง | 2,570 เมตร (8,430 ฟุต) |
| พิกัด | 27°53′44″N 108°40′48″E / 27.89555556°N 108.68°E |
| ชื่อ | |
| ความหมาย | เขาสุขาวดีของพระพรหม |
| ชื่อภาษา | ภาษาจีน |
| ข้อมูลทางภูมิศาสตร์ | |
| ชื่อที่ขึ้นทะเบียน | ฟ่านจิ้งชาน |
| ประเภท | ธรรมชาติ |
| เกณฑ์ | (x) |
| ขึ้นเมื่อ | 2018 (คณะที่ 42) |
| เลขอ้างอิง | 1559 |
| ภาค | เอเชียตะวันออก |
ฟ่านจิ้งชาน (จีน: 梵净山; พินอิน: Fànjìngshān) หรือ เขาฟ่านจิ้ง เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของเทือกเขาอู่หลิง เมืองถงเหริน มณฑลกุ้ยโจว ประเทศจีน มีความสูง 2,570 m (8,430 ft) จากระดับน้ำทะเล เขานี้มีความสำคัญในศาสนาพุทธแบบจีน โดยเชื่อกันว่าเป็นโพธิมัณฑะของพระศรีอาริย์[1][2] ชื่อ "ฟ่านจิ้ง" เป็นรูปย่อของคำว่า ฟ่านเทียนจิ้งถู่ (梵天净土) ซึ่งแปลว่า "สุขาวดีของพระพรหม"[3]
พื้นที่ของเขาฟ่านจิ้งอยู่ภายใต้ เขตอนุรักษ์ธรรมชาติแห่งชาติฟ่านจิ้งชาน (Fanjingshan National Nature Reserve) ขนาด 567 ตารางเมตร ซึ่งตั้งขึ้นในปี 1978 และได้รับสถานะแหล่งมรดกโลกของยูเนสโกในปี 2018 [2][4] เขานี้มีความหลากหลายทางชีวภาพที่สูง โดยมีสิ่งมีชีวิตหายากที่พบเฉพาะในเขานี้ เช่น ลิงทองกุ้ยโจว (Rhinopithecus brelichi) และต้นสนเฟอร์ฟ่านจิ้งชาน (Abies fanjingshanensis)[2][4] นอกจากนี้ยังมีสัตว์เสี่ยงสูญพันธุ์ เช่น ซาลาแมนเดอร์ยักษ์จีน, กวางมัสก์ป่า และ ไก่ฟ้าเรวี สามารถพบได้ในพื้นที่นี้[4]
ชางพุทธในจีนจัดให้เขานี้เป็นหนึ่งในสี่เขาศักดิ์สิทธิ์ ในฐานะโพธิมัณฑะ (สถานที่ตรัสรู้) ของพระศรีอาริย์[3] ศาสนาพุทธแผ่ขยายมาถึงเขานี้ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ถังเป็นอย่างน้อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งนับตั้งแต่ โหว หงเหริน (侯弘仁) สร้างถนนซางเกอ (牂牁道) ในปี 639 ช่วยให้การขนส่งในพื้นที่สะดวกสบายขึ้น ในบันทึกจากยุคนั้นมีการบันทึกการก่อสร้างวัดพุทธเกิดขึ้นในแถบนี้[3] และมีสร้างอีกมากมายในสมัยถัดมา ทั้งสมัยราชวงศ์ซ่ง และ ราชวงศ์หยวน[3]
ในปี 2010 มีการเปิดตัวอุทยานวัฒนธรรมพุทธฟ่านจิ้งชาน (Fanjingshan Buddhist Cultural Park) ซึ่งมีจินติ่งหรือหอทองคำ (Golden Hall) ภายในประดิษฐานพระศรีอาริย์ความสูง 5 เมตร (16 ฟุต) สร้างจากทองคำ 250 kg (550 lb) และอัญมณีอีกพันชิ้น ว่ากันว่าเป็นพระศรีอาริย์องค์ใหญ่ที่สุดในโลก[3][5]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "(215021) Fanjingshan". Minor Planet Center. สืบค้นเมื่อ 21 พฤศจิกายน 2019.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 "Fanjingshan Biosphere Reserve, China". UNESCO. สิงหาคม 2019. สืบค้นเมื่อ 30 กรกฎาคม 2021.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 4 5 "铜仁梵净山佛教文化综述" [A summary of the Buddhist culture of Mount Fanjing in Tongren]. trsmzw.gov.cn (ภาษาจีน). Government of Tongren. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 5 กรกฎาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 5 กรกฎาคม 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - 1 2 3 "Fanjingshan". UNESCO. สืบค้นเมื่อ 3 กรกฎาคม 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "梵净山佛教文化苑" [Fanjingshan Buddhist Cultural Garden]. gzfjs.gov.cn (ภาษาจีน). Government of Tongren. 28 พฤศจิกายน 2013. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 8 กรกฎาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 7 กรกฎาคม 2018.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)