ข้ามไปเนื้อหา

ฟุตบอลหญิงทีมชาติมาเลเซีย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มาเลเซีย
ฉายาเสือเหลืองสาว (Harimau Malaya)[1]
ทีมชาติ (Skuad Kebangsaan)
สมาคมสมาคมฟุตบอลมาเลเซีย (FAM)
สมาพันธ์ย่อยเอเอฟเอฟ (เอเชียตะวันออกเฉียงใต้)
สมาพันธ์เอเอฟซี (เอเชีย)
หัวหน้าผู้ฝึกสอนโจเอล คอร์เนลลี
กัปตันสเตฟฟี ซาร์จ คอร์
ติดทีมชาติสูงสุดเจเซียห์ จูมิลีส (72)
ทำประตูสูงสุดแดดรี โรฟีนุส (10)
สนามเหย้าสนามกีฬาอุยทีเอ็ม
รหัสฟีฟ่าMAS
อันดับฟีฟ่า
อันดับปัจจุบัน 95 ลดลง 3 (16 มิถุนายน 2026)[2]
อันดับสูงสุด69 (กรกฎาคม 2003)
อันดับต่ำสุด102 (ธันวาคม 2024 – มิถุนายน 2025)
เกมระดับนานาชาติครั้งแรก
 นิวซีแลนด์ 3–0 มาเลเซีย 
(ฮ่องกง; 27 สิงหาคม 1975)
ชนะสูงสุด
 ติมอร์-เลสเต 0–13 มาเลเซีย 
(มัณฑะเลย์, เมียนมา; 31 กรกฎาคม 2016)
แพ้สูงสุด
 จีนไทเป 16–0 มาเลเซีย 
(อีโลอีโล, ฟิลิปปินส์; 7 พฤศจิกายน 1999)
 มาเลเซีย 0–16 พม่า 
(กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย; 25 พฤษภาคม 2005)
เอเชียนคัพหญิง
เข้าร่วม9 (ครั้งแรกใน 1975)
ผลงานดีที่สุดอันดับที่สาม (1983)
ชิงแชมป์อาเซียน
เข้าร่วม10 (ครั้งแรกใน 2007)
ผลงานดีที่สุดอันดับที่สี่ (2007)
เกียรติยศ
ซีเกมส์
เหรียญเงิน - รองชนะเลิศ1995 ประเทศไทยทีม

ฟุตบอลหญิงทีมชาติมาเลเซีย เป็นทีมฟุตบอลหญิงตัวแทนของมาเลเซียในการแข่งขันระดับนานาชาติ อยู่ภายใต้การบริหารดูแลของสมาคมฟุตบอลมาเลเซีย (FAM) ซึ่งแตกต่างจากทีมชาย ตรงที่ทีมฟุตบอลหญิงมาเลเซียขับเคลื่อนโดยผู้เล่นสมัครเล่นและผู้เล่นกึ่งอาชีพ

ประวัติ

[แก้]

ทศวรรษ 1970 ถึงทศวรรษ 1990

[แก้]

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2518 สมาคมฟุตบอลหญิงแห่งมาเลเซียได้รับการจัดตั้งขึ้น โดยมี ตุน ชารีฟะฮ์ รอดเซียะฮ์ ดำรงตำแหน่งประธานคนแรก และ ดาติน เตียว ไช ฮิน รับบทบาทเลขาธิการทั่วไป โดยมีกลุ่มรัฐสมาชิกแรกเริ่มในสมาคมใหม่นี้ ได้แก่ เปรัก, ปีนัง, เนกรีเซิมบีลัน และมะละกา[3]

ไม่นานหลังจากก่อตั้ง ฟุตบอลหญิงทีมชาติมาเลเซียได้เข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรกในรายการฟุตบอลหญิงชิงแชมป์เอเชียครั้งแรก ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ เอเชียนคัพหญิง จัดโดยสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) ที่ฮ่องกง โดยทีมมาเลเซียทำผลงานได้อย่างน่าภาคภูมิใจด้วยการคว้าอันดับที่สี่ หลังจากพ่ายแพ้ให้กับออสเตรเลียในนัดชิงอันดับที่สาม[3]

จากการที่ทีมประสบความสำเร็จในฮ่องกง ดาติน เตียว ไช ฮิน จึงได้เริ่มวางแผนในปี พ.ศ. 2519 เพื่อจัดการแข่งขันฟุตบอลนัดพิเศษสำหรับเด็กนักเรียนหญิงระดับมัธยมศึกษาในรัฐเปรัก และเมื่อถึงปลายทศวรรษ 1970 สมาคมฟุตบอลในรัฐอื่น ๆ ก็เริ่มจัดการแข่งขันในลักษณะเดียวกันเพื่อเฟ้นหาผู้เล่นสายเลือดใหม่เข้าสู่ทีมประจำรัฐของตน[3]

ความพยายามเหล่านี้เริ่มผลิดอกออกผลในช่วงต้นทศวรรษ 1980 เมื่อทีมฟุตบอลหญิงมาเลเซียภายใต้การคุมทีมของ ชามดิน ยูซอฟ คว้าอันดับที่สามในการแข่งขันเอเชียนคัพหญิง 1983 ที่จัดขึ้น ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย[3] หนึ่งในผู้เล่นแกนหลักของมาเลเซียในทัวร์นาเมนต์ปี 1983 คือ นอร์มาลา ราชิด ผู้ได้รับฉายาจากสื่อมวลชนมาเลเซียในทศวรรษ 1980 ว่าเป็น 'เลดี มกตาร์ ดาฮารี'[4]

แม้จะประสบความสำเร็จในปี 1983 แต่หลังจากนั้นทีมฟุตบอลหญิงมาเลเซียกลับไม่เป็นที่พูดถึงมากนัก จนกระทั่งในการแข่งขันซีเกมส์ 1995 ทีมมาเลเซียซึ่งรวมตัวกันเพียง 15 วันก่อนเริ่มทัวร์นาเมนต์ภายใต้การคุมทีมของ ปะรัมสิวัม มณิกกัม สามารถคว้าเหรียญเงินมาครองได้สำเร็จ โดยพ่ายแพ้ให้กับเจ้าภาพอย่างไทยไปเพียง 1–0 ในรอบชิงชนะเลิศ[5]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Ooi Kin Fai (3 เมษายน 2017). "FAM reverts team name back to Harimau Malaya". Goal.com. สืบค้นเมื่อ 4 เมษายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "The FIFA/Coca-Cola Women's World Ranking". 16 มิถุนายน 2026. สืบค้นเมื่อ 16 มิถุนายน 2026.
  3. 1 2 3 4 Birth of our women's football team – New Straits Times, 30 September 2018.
  4. ↑ Passing The Torch For The Love Of Malaysian Women’s Football – Leaderonomics, 18 August 2017.
  5. ↑ Silver but girls walk tall – New Straits Times, 14 December 1995.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]