ฟุตบอลหญิงทีมชาติมาเลเซีย
| ฉายา | เสือเหลืองสาว (Harimau Malaya)[1] ทีมชาติ (Skuad Kebangsaan) | ||
|---|---|---|---|
| สมาคม | สมาคมฟุตบอลมาเลเซีย (FAM) | ||
| สมาพันธ์ย่อย | เอเอฟเอฟ (เอเชียตะวันออกเฉียงใต้) | ||
| สมาพันธ์ | เอเอฟซี (เอเชีย) | ||
| หัวหน้าผู้ฝึกสอน | โจเอล คอร์เนลลี | ||
| กัปตัน | สเตฟฟี ซาร์จ คอร์ | ||
| ติดทีมชาติสูงสุด | เจเซียห์ จูมิลีส (72) | ||
| ทำประตูสูงสุด | แดดรี โรฟีนุส (10) | ||
| สนามเหย้า | สนามกีฬาอุยทีเอ็ม | ||
| รหัสฟีฟ่า | MAS | ||
|
| |||
| อันดับฟีฟ่า | |||
| อันดับปัจจุบัน | 95 | ||
| อันดับสูงสุด | 69 (กรกฎาคม 2003) | ||
| อันดับต่ำสุด | 102 (ธันวาคม 2024 – มิถุนายน 2025) | ||
| เกมระดับนานาชาติครั้งแรก | |||
(ฮ่องกง; 27 สิงหาคม 1975) | |||
| ชนะสูงสุด | |||
(มัณฑะเลย์, เมียนมา; 31 กรกฎาคม 2016) | |||
| แพ้สูงสุด | |||
(อีโลอีโล, ฟิลิปปินส์; 7 พฤศจิกายน 1999) (กัวลาลัมเปอร์, มาเลเซีย; 25 พฤษภาคม 2005) | |||
| เอเชียนคัพหญิง | |||
| เข้าร่วม | 9 (ครั้งแรกใน 1975) | ||
| ผลงานดีที่สุด | อันดับที่สาม (1983) | ||
| ชิงแชมป์อาเซียน | |||
| เข้าร่วม | 10 (ครั้งแรกใน 2007) | ||
| ผลงานดีที่สุด | อันดับที่สี่ (2007) | ||
เกียรติยศ | |||
ฟุตบอลหญิงทีมชาติมาเลเซีย เป็นทีมฟุตบอลหญิงตัวแทนของมาเลเซียในการแข่งขันระดับนานาชาติ อยู่ภายใต้การบริหารดูแลของสมาคมฟุตบอลมาเลเซีย (FAM) ซึ่งแตกต่างจากทีมชาย ตรงที่ทีมฟุตบอลหญิงมาเลเซียขับเคลื่อนโดยผู้เล่นสมัครเล่นและผู้เล่นกึ่งอาชีพ
ประวัติ
[แก้]ทศวรรษ 1970 ถึงทศวรรษ 1990
[แก้]ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2518 สมาคมฟุตบอลหญิงแห่งมาเลเซียได้รับการจัดตั้งขึ้น โดยมี ตุน ชารีฟะฮ์ รอดเซียะฮ์ ดำรงตำแหน่งประธานคนแรก และ ดาติน เตียว ไช ฮิน รับบทบาทเลขาธิการทั่วไป โดยมีกลุ่มรัฐสมาชิกแรกเริ่มในสมาคมใหม่นี้ ได้แก่ เปรัก, ปีนัง, เนกรีเซิมบีลัน และมะละกา[3]
ไม่นานหลังจากก่อตั้ง ฟุตบอลหญิงทีมชาติมาเลเซียได้เข้าร่วมการแข่งขันครั้งแรกในรายการฟุตบอลหญิงชิงแชมป์เอเชียครั้งแรก ซึ่งปัจจุบันรู้จักกันในชื่อ เอเชียนคัพหญิง จัดโดยสมาพันธ์ฟุตบอลเอเชีย (เอเอฟซี) ที่ฮ่องกง โดยทีมมาเลเซียทำผลงานได้อย่างน่าภาคภูมิใจด้วยการคว้าอันดับที่สี่ หลังจากพ่ายแพ้ให้กับออสเตรเลียในนัดชิงอันดับที่สาม[3]
จากการที่ทีมประสบความสำเร็จในฮ่องกง ดาติน เตียว ไช ฮิน จึงได้เริ่มวางแผนในปี พ.ศ. 2519 เพื่อจัดการแข่งขันฟุตบอลนัดพิเศษสำหรับเด็กนักเรียนหญิงระดับมัธยมศึกษาในรัฐเปรัก และเมื่อถึงปลายทศวรรษ 1970 สมาคมฟุตบอลในรัฐอื่น ๆ ก็เริ่มจัดการแข่งขันในลักษณะเดียวกันเพื่อเฟ้นหาผู้เล่นสายเลือดใหม่เข้าสู่ทีมประจำรัฐของตน[3]
ความพยายามเหล่านี้เริ่มผลิดอกออกผลในช่วงต้นทศวรรษ 1980 เมื่อทีมฟุตบอลหญิงมาเลเซียภายใต้การคุมทีมของ ชามดิน ยูซอฟ คว้าอันดับที่สามในการแข่งขันเอเชียนคัพหญิง 1983 ที่จัดขึ้น ณ กรุงเทพมหานคร ประเทศไทย[3] หนึ่งในผู้เล่นแกนหลักของมาเลเซียในทัวร์นาเมนต์ปี 1983 คือ นอร์มาลา ราชิด ผู้ได้รับฉายาจากสื่อมวลชนมาเลเซียในทศวรรษ 1980 ว่าเป็น 'เลดี มกตาร์ ดาฮารี'[4]
แม้จะประสบความสำเร็จในปี 1983 แต่หลังจากนั้นทีมฟุตบอลหญิงมาเลเซียกลับไม่เป็นที่พูดถึงมากนัก จนกระทั่งในการแข่งขันซีเกมส์ 1995 ทีมมาเลเซียซึ่งรวมตัวกันเพียง 15 วันก่อนเริ่มทัวร์นาเมนต์ภายใต้การคุมทีมของ ปะรัมสิวัม มณิกกัม สามารถคว้าเหรียญเงินมาครองได้สำเร็จ โดยพ่ายแพ้ให้กับเจ้าภาพอย่างไทยไปเพียง 1–0 ในรอบชิงชนะเลิศ[5]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Ooi Kin Fai (3 เมษายน 2017). "FAM reverts team name back to Harimau Malaya". Goal.com. สืบค้นเมื่อ 4 เมษายน 2017.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "The FIFA/Coca-Cola Women's World Ranking". 16 มิถุนายน 2026. สืบค้นเมื่อ 16 มิถุนายน 2026.
- 1 2 3 4 Birth of our women's football team – New Straits Times, 30 September 2018.
- ↑ Passing The Torch For The Love Of Malaysian Women’s Football – Leaderonomics, 18 August 2017.
- ↑ Silver but girls walk tall – New Straits Times, 14 December 1995.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- เว็บไซต์ทางการ ของสมาคมฟุตบอลมาเลเซีย
- เฟซบุ๊กสมาคมฟุตบอลมาเลเซีย