ฟีนิลเมอร์คิวรีแอซิเตต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ฟีนิลเมอร์คิวรีแอซิเตต
Skeletal formula of phenylmercury acetate
Ball and stick model of the phenylmercury acetate molecule
ชื่อตาม IUPAC Anticon
ชื่อเรียกตามระบบ Phenylmercurio acetate[ต้องการอ้างอิง]
เลขทะเบียน
เลขทะเบียน CAS [62-38-4][CAS]
PubChem 16682730
EC number 200-532-5
UN number 1674
KEGG D05464
MeSH Phenylmercuric+acetate
ChEBI 27684
RTECS number OV6475000
SMILES
InChI
Beilstein Reference 3662930
Gmelin Reference 83357
ChemSpider ID 10294750
คุณสมบัติ
สูตรโมเลกุล C8H8HgO2
มวลโมเลกุล 336.74 g mol−1
จุดหลอมเหลว

148-151 °C, 421-424 K, 298-304 °F

ความอันตราย
MSDS Oxford MSDS
การจำแนกของ EU Toxic T Dangerous for the Environment (Nature) N
EU Index 080-011-00-5
R-phrases R25, R34, แม่แบบ:R48/24/25, R50/53
S-phrases (S1/2), S23, S24/25, S37, S45, S60, S61
 X mark.svg 14 (verify) (what is: Yes check.svg 10/X mark.svg 10?)
หากมิได้ระบุเป็นอื่น ข้อมูลข้างต้นนี้คือข้อมูลสาร ณ ภาวะมาตรฐานที่ 25 °C, 100 kPa
แหล่งอ้างอิงของกล่องข้อมูล

ฟีนิลเมอร์คิวรีอาซีเตด (อังกฤษ: Phenylmercury acetate) เป็นสารประกอบปรอทอินทรีย์ สารประกอบนี้เดิมเป็นใช้เป็นสารกันบูดในสี[1] และเป็นยาฆ่าเชื้อ[2] เมื่อนำไปใช้ใบของพืช จึงกลายเป็นสารยับยั้งการคายน้ำ[3]

การประยุกต์ใช้[แก้]

ผลการวิจัย[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Simon, Matthias; Jönk, Peter; Wühl-Couturier, Gabriele; Halbach, Stefan (2006). "Mercury, Mercury Alloys, and Mercury Compounds". Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. ISBN 978-3-527-30673-2. doi:10.1002/14356007.a16_269.pub2. 
  2. Siebert, Jörg; Harke, Hans-Peter (2009). "Disinfectants". Ullmann's Encyclopedia of Industrial Chemistry. ISBN 978-3-527-30673-2. doi:10.1002/14356007.a08_551.pub2. 
  3. Moreshet, S. (1975). "Effects of Phenyl-Mercuric Acetate on Stomatal and Cuticular Resistance to Transpiration". New Phytologist 75 (1): 47–52. JSTOR 2431139. doi:10.1111/j.1469-8137.1975.tb01369.x.