จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลูวิส แฮมิลตัน (ภาพใน ค.ศ. 2017) ได้รับตำแหน่งแชมป์ประเภทนักขับเป็นสมัยที่ห้า
คิมิ ไรโคเนน (ภาพใน ค.ศ. 2017) จบฤดูกาลสุดท้ายของเขากับแฟร์รารีด้วยอันดับที่สาม
เมอร์เซเดส ป้องกันตำแหน่งแชมป์ผู้ผลิตเป็นสมัยที่ห้าติดต่อกัน
แฟร์รารี จบฤดูกาลด้วยอันดับที่สองในการชิงแชมป์ผู้ผลิตเป็นสมัยที่สองติดต่อกัน
เอฟไอเอฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก 2018 (อังกฤษ : 2018 FIA Formula One World Championship ) เป็นการแข่งขันรถสูตรหนึ่ง ชิงแชมป์โลกครั้งที่ 69 ภายใต้การรับรองของสหพันธ์รถยนต์ระหว่างประเทศ (เอฟไอเอ) ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาท้าความเร็วระดับโลก ในฐานะการแข่งขันระดับสูงสุดของการแข่งรถประเภทล้อเปิด การแข่งขันชิงแชมป์ถูกกำหนดออกเป็นการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ด้วยกันทั้งสิ้น 21 รายการ ที่จัดขึ้นทั่วโลกตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงพฤศจิกายน นักขับและทีมผู้ผลิตเข้าร่วมการแข่งขันเพื่อชิงตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับ และประเภทผู้ผลิต
ในการแข่งขันฤดูกาล 2018 เมอร์เซเดส และแฟร์รารี ยังคงแย่งชิงตำแหน่งแชมป์เป็นฤดูกาลที่สองติดต่อกัน โดยมีแชมป์โลกสี่สมัยอย่าง ลูวิส แฮมิลตัน และเซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล เป็นผู้ท้าชิงหลัก ถือเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ฟอร์มูลาวันที่แชมป์โลกสี่สมัยสองคนแข่งขันกันเพื่อตำแหน่งแชมป์สมัยที่ห้า การแข่งขันฤดูกาลนี้จึงถูกเรียกโดยสื่อมวลชนและแฟนกีฬาว่า "ไฟต์ฟอร์ไฟฟ์"[ a] นักขับทั้งสองคนผลัดกันเป็นผู้นำบนตารางคะแนนชิงแชมป์ด้วยกันถึงห้าครั้งตลอดฤดูกาล โดยเฟ็ทเทิลเป็นผู้นำด้วยคะแนนสะสมห่างแปดแต้มในช่วงครึ่งฤดูกาลแรกที่การแข่งขันบริติชกรังด์ปรีซ์ แฮมิลตันสะสมคะแนนตามมาและช่วงชิงตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับสมัยที่ห้าของเขาไปครองที่การแข่งขันเม็กซิกันกรังด์ปรีซ์ ในขณะที่เมอร์เซเดสนั้นก็สามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตเป็นสมัยที่ห้าติดต่อกันในการแข่งขันถัดมา [ 4] [ 5] [ 6] เฟ็ทเทิลได้อันดับรองชนะเลิศด้วยคะแนนตามหลังแฮมิลตัน 88 แต้ม ส่วนคิมิ ไรโคเนน นักขับร่วมทีมของเขา จบฤดูกาลด้วยอันดับที่สาม เมอร์เซเดสได้แชมป์ประเภทผู้ผลิตไปด้วยคะแนนสะสมห่างจากแฟร์รารี ในอันดับถัดมา 84 แต้ม ตามมาด้วยเรดบูลเรซซิง -แท็กฮอยเออร์ ในอันดับที่สามด้วยคะแนนสะสมตามหลังแฟร์รารี 152 แต้ม
การแข่งขันฤดูกาล 2018 มีการกำหนดให้ติดตั้งอุปกรณ์ปกป้องห้องนักขับใหม่ที่รู้จักในชื่อ "เฮโล " โดยข้อกำหนดนี้เป็นขั้นตอนแรกของการเปิดตัวของอุปกรณ์ดังกล่าวที่วางแผนไว้สำหรับการแข่งรถประเภทล้อเปิดทุกรายการที่ได้และไม่ได้อยู่ภายใต้การรับรองของเอฟไอเอภายใน ค.ศ. 2020[ 7] [ 8]
รายชื่อต่อไปนี้คือทีมผู้ผลิตและนักขับที่จะเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก 2018 แต่ละทีมจำเป็นต้องส่งนักขับเข้าร่วมการแข่งขันอย่างน้อยสองคน โดยกำหนดให้นักขับหนึ่งคนประจำรถหนึ่งคันจากรถทั้งหมดสองคันที่ถูกกำหนดให้ใช้ในการแข่งขัน[ 9] ทุกทีมแข่งขันกันด้วยยางรถยนต์ที่จัดหาโดยพิเรลลี่ [ 10]
ที่ตั้งของประเทศเจ้าภาพการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ : ประเทศที่มีกำหนดการแข่งขันในฤดูกาล 2018 จะเน้นด้วยสีเขียว และที่ตั้งของสนามแข่งขันจะแสดงด้วยเครื่องหมายจุดสีดำ ส่วนประเทศที่เคยจัดการแข่งขันในอดีตจะเน้นด้วยสีเทาเข้ม และสนามแข่งขันที่เคยใช้จัดการแข่งขันนั้นจะแสดงด้วยเครื่องหมายจุดสีขาว
ปฏิทินการแข่งขันฤดูกาล 2018 ประกอบด้วยการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ด้วยกันทั้งสิ้น 21 รายการ ดังต่อไปนี้:
↑ อังกฤษ : Fight for Five; แปลว่า 'ศึกชิงแชมป์สมัยที่ห้า' [ 1] [ 2] [ 3]
↑ แฟร์รารีเข้าร่วมการแข่งขันห้ารายการสุดท้ายภายใต้ชื่อ "สกูเดเรียแฟร์รารีมิชชันวินโนว์ "[ 11] [ 12]
1 2 3 ฟอร์ซอินเดีย-เมอร์เซเดส (ภายใต้ชื่อ สะฮาราฟอร์ซอินเดียเอฟวันทีม ) ได้รับการยกเว้นจากการชิงแชมป์ประเภทผู้ผลิตเมื่อบริษัทผู้ถือหุ้นเข้าสู่กระบวนการจัดการทรัพย์สินของลูกหนี้ (administration ) และทีมไม่สามารถดำเนินการต่อไปได้ภายหลังการแข่งขันรายการที่ 12 ของฤดูกาล บจก. เรซซิงพอยต์ ยูเคเข้าซื้อสินทรัพย์ของทีมและเข้าร่วมการชิงแชมป์อีกครั้งภายใต้ชื่อ เรซซิงพอยต์ฟอร์ซอินเดียเอฟวันทีม ตั้งแต่การแข่งขันรายการที่ 13 ในฐานะผู้เข้าแข่งขันใหม่อีกหนึ่งทีม[ 11] [ 18]
↑ เรดบูลเรซซิงใช้ชุดต้นกำลังเรโนลต์ อาร์.อี.18 แต่ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน เครื่องยนต์จึงถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "แท็กฮอยเออร์"[ 28]
↑ แดเนียล ริกคาร์โด ทำเวลาได้เร็วที่สุดในรอบที่ 70 ของการแข่งขัน แต่ด้วยความผิดพลาดในการโบกธงตราหมากรุกก่อนกำหนด ทำให้ต้องตัดสินผลการแข่งขันจากรอบที่ 68 มักซ์ แฟร์สตัปเปิน จึงได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการว่าเป็นผู้ทำรอบเร็วที่สุดของการแข่งขัน[ 40]
↑ ฟอร์ซอินเดีย-เมอร์เซเดส (ภายใต้ชื่อ สะฮาราฟอร์ซอินเดียเอฟวันทีม ) สะสมคะแนนได้ทั้งหมด 59 แต้ม ก่อนที่จะได้รับการยกเว้นจากการชิงแชมป์ประเภทผู้ผลิต
↑ Narwani, Deepti (6 เมษายน 2018). "2018 Formula 1: The fight for five" . Fox Sports Asia . ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 29 ตุลาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2022 . {{cite news }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "2018 Season Review: The Fight for Five" . Salracing . 27 ธันวาคม 2018. ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2021. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2021 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ Ratnayake, Asanka Brendon (23 มีนาคม 2018). " 'First to five' contest adds spice to 2018 Formula One season" . The Northern Echo . ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2021. สืบค้นเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2021 . {{cite news }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ Chandhok, Karun (26 พฤศจิกายน 2018). "F1 2018: Abu Dhabi sums up the season" . Sportstar . THG Publishing. ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 7 มีนาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 27 มกราคม 2022 . {{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "2018 review: Hamilton and Mercedes dominate Formula 1" . Euronews . 27 ธันวาคม 2018. ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 7 มีนาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 27 มกราคม 2022 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "2018 F1 World Championship" . Motor Sport Database . ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2023. สืบค้นเมื่อ 27 มกราคม 2022 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "FIA to take cockpit protection to other categories" . Speedcafe . 24 สิงหาคม 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 สิงหาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2017 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ Collantine, Keith (15 กุมภาพันธ์ 2018). "F1's first Halo supplier announced" . RaceFans . Collantine Media. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2025 . {{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
1 2 3 "2018 Formula One Sporting Regulations" (PDF) . Fédération Internationale de l'Automobile. 17 กรกฎาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2025 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ Mitchell, Scott (12 พฤศจิกายน 2017). "Pirelli to introduce new softest-compound pink-walled F1 tyre in '18" . Autosport.com . Motorsport Network. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 13 พฤศจิกายน 2017. สืบค้นเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2017 . {{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
1 2 3 รายชื่อผู้เข้าแข่งขันอย่างเป็นทางการ:
↑ Mitchell, Scott (4 ตุลาคม 2018). "Ferrari unveils new Formula 1 livery ahead of Japanese GP" . Autosport.com . Motorsport Network. ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 4 ตุลาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 5 ตุลาคม 2018 . {{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ Coch, Mat (23 กุมภาพันธ์ 2018). "Ferrari reveals SF71H 2018 Formula 1 entry" . Speedcafe . ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2018 . {{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ Sparisci, Daniele (22 กุมภาพันธ์ 2018). "Ferrari F1 2018, ecco la SF71H, Arrivabene: «Un pezzo d'eccellenza del made in Italy»" [ Ferrari F1 2018, here's the SF71H, nicknamed "A piece of excellence made in Italy"] . Corriere della Sera (ภาษาอิตาลี). ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 21 มีนาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2018 . {{cite news }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ Beer, Matt (12 ตุลาคม 2011). "Sahara Group becomes Force India co-owner" . Autosport.com . Haymarket Publications. ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 14 ตุลาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 12 ตุลาคม 2011 . {{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "Force India unveil 2018 car, the VJM11, but no word on team's new name" . Sky Sports . Sky Group. 26 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2025 .{{cite news }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
1 2 "Discover the VJM11" . Force India . ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2018 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "FIA approves mid-season entry from Racing Point Force Inda" . Fédération Internationale de l'Automobile. 23 สิงหาคม 2018. ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 24 สิงหาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 23 สิงหาคม 2018 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ Noble, Jonathan (23 สิงหาคม 2018). "New Racing Point Force India team granted official F1 entry" . Autosport.com . Motorsport Network. ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 23 สิงหาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 23 สิงหาคม 2018 . Having cancelled Sahara Force India's entry, [...] the FIA then had to find a way for its replacement to enter at Spa under the Racing Point Force India name, with the same [VJM11] cars. {{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
1 2 "Haas F1 Team's 2018 Challenger: The VF-18" . Haas F1 Team . ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 มีนาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 4 มีนาคม 2018 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "McLaren unveils striking 2018 challenger: the MCL33" . McLaren . 23 กุมภาพันธ์ 2018. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2018 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "McLaren Racing and Renault Sport Racing confirm partnership" . McLaren . 15 กันยายน 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 15 กันยายน 2017. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2017 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ Aziz, Adam (17 กรกฎาคม 2017). "Petronas extends F1 partnership" . The Edge Financial Daily. The Edge Malaysia . สืบค้นเมื่อ 18 ตุลาคม 2025 . {{cite news }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "Mercedes AMG F1 W09 EQ Power+" . Mercedes AMG F1 . ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2018 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "Mercedes AMG F1 Power Unit M09 EQ Power+" . Mercedes AMG F1 . ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2018 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "Aston Martin to become Red Bull title sponsor in 2018" . Formula One . 25 กันยายน 2017. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2025 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ Noble, Jonathan (19 กุมภาพันธ์ 2018). "Red Bull F1 launch: New RB14 hits track for Silverstone shakedown" . Autosport.com . Motorsport Network. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2018 . {{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "Red Bull to run TAG Heuer-badged Renault engines in 2016" . Formula One . 4 ธันวาคม 2015. ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 1 มีนาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2017 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
1 2 "Renault Sport Formula One Team reveals 2018 challenger" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Renault Sport. 20 กุมภาพันธ์ 2018. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2018 .{{cite press release }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "The Sauber F1 Team enters a multi-year partnership agreement with Alfa Romeo" . Sauber F1 Team . 29 พฤศจิกายน 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 มกราคม 2018. สืบค้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2017 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "The Alfa Romeo Sauber F1 Team reveals the C37" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Hinwil, Zurich: Stellantis. 20 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2025 .{{cite press release }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )[ ลิงก์เสียถาวร ]
↑ "The Sauber F1 Team signed an agreement with Ferrari" . Sauber F1 Team . 28 กรกฎาคม 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 16 ตุลาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 28 กรกฎาคม 2017 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ Youson, Matt (27 กุมภาพันธ์ 2018). "Scuderia Toro Rosso unleash the new STR13" . Red Bull . สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2025 . {{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "Scuderia Toro Rosso to join forces with Honda" . Scuderia Toro Rosso . 15 กันยายน 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 15 กันยายน 2017. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2017 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ Barretto, Lawrence (27 กุมภาพันธ์ 2018). "Martini and Williams to end sponsorship deal" . Motorsport.com . Motorsport Network. ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 15 กันยายน 2018. สืบค้นเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2018 . {{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ Coch, Mat (16 กุมภาพันธ์ 2018). "Williams launches 2018 Formula 1 challenger" . Speedcafe . ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 2018 . {{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "Williams move to Mercedes power for 2014" . Formula One . 30 พฤษภาคม 2013. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 7 มิถุนายน 2013. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2014 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "2018 FIA Formula One World Championship – Entry List" . Fédération Internationale de l'Automobile. 24 สิงหาคม 2018. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 25 สิงหาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2018 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ "FIA announces World Motor Sport Council decisions" . Fédération Internationale de l'Automobile. 6 ธันวาคม 2017. ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 7 ธันวาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 9 ธันวาคม 2017 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
↑ Polychronis, Jacob (10 มิถุนายน 2018). "Ricciardo loses fastest lap" . Fox Sports Australia . ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 12 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 11 มิถุนายน 2018 . {{cite news }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
1 2 3 "Formula One Results 2018" . Motorsport Stats . Motorsport Network. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 13 ธันวาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2021 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
1 2 "2018 Classifications" . Fédération Internationale de l'Automobile. ข้อมูลเก่า จากแหล่งเดิมเมื่อ 21 ธันวาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 21 ธันวาคม 2018 .{{cite web }}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์ )
คริสต์ทศวรรษ 1950 คริสต์ทศวรรษ 1960 คริสต์ทศวรรษ 1970 คริสต์ทศวรรษ 1980 คริสต์ทศวรรษ 1990 คริสต์ทศวรรษ 2000 คริสต์ทศวรรษ 2010 คริสต์ทศวรรษ 2020