ข้ามไปเนื้อหา

ฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก 2018

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ลูวิส แฮมิลตัน (ภาพใน ค.ศ. 2017) ได้รับตำแหน่งแชมป์ประเภทนักขับเป็นสมัยที่ห้า
เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล (ภาพใน ค.ศ. 2017) นักขับของแฟร์รารี จบฤดูกาลด้วยอันดับรองชนะเลิศ
portrait of Kimi Räikkönen wearing sunglasses
คิมิ ไรโคเนน (ภาพใน ค.ศ. 2017) จบฤดูกาลสุดท้ายของเขากับแฟร์รารีด้วยอันดับที่สาม
a grey open wheeled racing car is driven around a track
เมอร์เซเดสป้องกันตำแหน่งแชมป์ผู้ผลิตเป็นสมัยที่ห้าติดต่อกัน
แฟร์รารีจบฤดูกาลด้วยอันดับที่สองในการชิงแชมป์ผู้ผลิตเป็นสมัยที่สองติดต่อกัน
เรดบูลเรซซิง-แท็กฮอยเออร์จบฤดูกาลด้วยอันดับที่สามในการชิงแชมป์ผู้ผลิตเป็นสมัยที่สองติดต่อกัน

เอฟไอเอฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก 2018 (อังกฤษ: 2018 FIA Formula One World Championship) เป็นการแข่งขันรถสูตรหนึ่งชิงแชมป์โลกครั้งที่ 69 ภายใต้การรับรองของสหพันธ์รถยนต์ระหว่างประเทศ (เอฟไอเอ) ซึ่งเป็นหน่วยงานกำกับดูแลกีฬาท้าความเร็วระดับโลก ในฐานะการแข่งขันระดับสูงสุดของการแข่งรถประเภทล้อเปิด การแข่งขันชิงแชมป์ถูกกำหนดออกเป็นการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ด้วยกันทั้งสิ้น 21 รายการ ที่จัดขึ้นทั่วโลกตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงพฤศจิกายน นักขับและทีมผู้ผลิตเข้าร่วมการแข่งขันเพื่อชิงตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับและประเภทผู้ผลิต

ในการแข่งขันฤดูกาล 2018 เมอร์เซเดสและแฟร์รารียังคงแย่งชิงตำแหน่งแชมป์เป็นฤดูกาลที่สองติดต่อกัน โดยมีแชมป์โลกสี่สมัยอย่าง ลูวิส แฮมิลตัน และเซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล เป็นผู้ท้าชิงหลัก ถือเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์ฟอร์มูลาวันที่แชมป์โลกสี่สมัยสองคนแข่งขันกันเพื่อตำแหน่งแชมป์สมัยที่ห้า การแข่งขันฤดูกาลนี้จึงถูกเรียกโดยสื่อมวลชนและแฟนกีฬาว่า "ไฟต์ฟอร์ไฟฟ์"[a] นักขับทั้งสองคนผลัดกันเป็นผู้นำบนตารางคะแนนชิงแชมป์ด้วยกันถึงห้าครั้งตลอดฤดูกาล โดยเฟ็ทเทิลเป็นผู้นำด้วยคะแนนสะสมห่างแปดแต้มในช่วงครึ่งฤดูกาลแรกที่การแข่งขันบริติชกรังด์ปรีซ์ แฮมิลตันสะสมคะแนนตามมาและช่วงชิงตำแหน่งแชมป์โลกประเภทนักขับสมัยที่ห้าของเขาไปครองที่การแข่งขันเม็กซิกันกรังด์ปรีซ์ ในขณะที่เมอร์เซเดสนั้นก็สามารถป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกประเภทผู้ผลิตเป็นสมัยที่ห้าติดต่อกันในการแข่งขันถัดมา[4][5][6] เฟ็ทเทิลได้อันดับรองชนะเลิศด้วยคะแนนตามหลังแฮมิลตัน 88 แต้ม ส่วนคิมิ ไรโคเนน นักขับร่วมทีมของเขา จบฤดูกาลด้วยอันดับที่สาม เมอร์เซเดสได้แชมป์ประเภทผู้ผลิตไปด้วยคะแนนสะสมห่างจากแฟร์รารีในอันดับถัดมา 84 แต้ม ตามมาด้วยเรดบูลเรซซิง-แท็กฮอยเออร์ในอันดับที่สามด้วยคะแนนสะสมตามหลังแฟร์รารี 152 แต้ม

การแข่งขันฤดูกาล 2018 มีการกำหนดให้ติดตั้งอุปกรณ์ปกป้องห้องนักขับใหม่ที่รู้จักในชื่อ "เฮโล" โดยข้อกำหนดนี้เป็นขั้นตอนแรกของการเปิดตัวของอุปกรณ์ดังกล่าวที่วางแผนไว้สำหรับการแข่งรถประเภทล้อเปิดทุกรายการที่ได้และไม่ได้อยู่ภายใต้การรับรองของเอฟไอเอภายใน ค.ศ. 2020[7][8]

ผู้เข้าแข่งขัน

[แก้]

รายชื่อต่อไปนี้คือทีมผู้ผลิตและนักขับที่จะเข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก 2018 แต่ละทีมจำเป็นต้องส่งนักขับเข้าร่วมการแข่งขันอย่างน้อยสองคน โดยกำหนดให้นักขับหนึ่งคนประจำรถหนึ่งคันจากรถทั้งหมดสองคันที่ถูกกำหนดให้ใช้ในการแข่งขัน[9] ทุกทีมแข่งขันกันด้วยยางรถยนต์ที่จัดหาโดยพิเรลลี่[10]

ทีมผู้ผลิตและนักขับที่เข้าร่วมการแข่งขันฟอร์มูลาวันชิงแชมป์โลก 2018
ผู้เข้าแข่งขัน ผู้ผลิต แชสซี เครื่องยนต์ นักขับ
หมายเลข ชื่อ การแข่งขัน
ที่ลงแข่ง
อิตาลี สกูเดเรียแฟร์รารี[b] แฟร์รารี เอชเอฟ71เอช[13] แฟร์รารี 062 อีโว[14] 5
7
เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล
ฟินแลนด์ คิมิ ไรโคเนน
ทั้งหมด
ทั้งหมด
อินเดีย สะฮาราฟอร์ซอินเดียเอฟวันทีม[15] ฟอร์ซอินเดีย-เมอร์เซเดส วีเจเอ็ม11[16] เมอร์เซเดส เอ็ม09 อีคิว เพาเวอร์+[17] 11
31
เม็กซิโก เซร์ฆิโอ เปเรซ
ฝรั่งเศส แอ็สเตบาน ออกง
1–12
1–12
สหราชอาณาจักร เรซซิงพอยต์ฟอร์ซอินเดียเอฟวันทีม[c] ฟอร์ซอินเดีย-เมอร์เซเดส วีเจเอ็ม11[19] เมอร์เซเดส เอ็ม09 อีคิว เพาเวอร์+[17] 11
31
เม็กซิโก เซร์ฆิโอ เปเรซ
ฝรั่งเศส แอ็สเตบาน ออกง
13–21
13–21
สหรัฐอเมริกา ฮาสเอฟวันทีม ฮาส-แฟร์รารี วีเอฟ-18[20] แฟร์รารี 062 อีโว[20] 8
20
ฝรั่งเศส รอแม็ง โกรฌ็อง
เดนมาร์ก เควิน เมานุสเซิน
ทั้งหมด
ทั้งหมด
สหราชอาณาจักร แมคลาเรนเอฟวันทีม แมคลาเรน-เรโนลต์ เอ็มซีแอล33[21] เรโนลต์ อาร์.อี.18[22] 2
14
เบลเยียม สตอฟเฟิล ฟันโดเริน
สเปน เฟร์นันโด อาลอนโซ
ทั้งหมด
ทั้งหมด
เยอรมนี เมอร์เซเดส-เอเอ็มจีเปโตรนาสมอเตอร์สปอร์ต[23] เมอร์เซเดส เอฟ1 ดับเบิลยู09 อีคิว เพาเวอร์+[24] เมอร์เซเดส เอ็ม09 อีคิว เพาเวอร์+[25] 44
77
สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน
ฟินแลนด์ วัลต์เตริ โบตตัส
ทั้งหมด
ทั้งหมด
ออสเตรีย แอสตันมาร์ตินเรดบูลเรซซิง[26] เรดบูลเรซซิง-แท็กฮอยเออร์ อาร์บี14[27] แท็กฮอยเออร์ เอฟ1-2018[d] 3
33
ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด
เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน
ทั้งหมด
ทั้งหมด
ฝรั่งเศส เรโนลต์สปอร์ตฟอร์มูลาวันทีม เรโนลต์ อาร์.เอส.18[29] เรโนลต์ อาร์.อี.18[29] 27
55
เยอรมนี นีโค ฮึลเคินแบร์ค
สเปน การ์โลส ไซนซ์ ยูนิออร์
ทั้งหมด
ทั้งหมด
สวิตเซอร์แลนด์ อัลฟาโรเมโอเซาเบอร์เอฟวันทีม[30] เซาเบอร์-แฟร์รารี ซี37[31] แฟร์รารี 062 อีโว[32] 9
16
สวีเดน มาร์กุส เอียริกซ็อน
โมนาโก ชาร์ล เลอแกลร์
ทั้งหมด
ทั้งหมด
อิตาลี เรดบูลโตโรรอสโซฮอนด้า สกูเดเรียโตโรรอสโซ-ฮอนด้า เอสทีอาร์13[33] ฮอนด้า อาร์เอ618เอช[34] 10
28
ฝรั่งเศส ปีแยร์ กัสลี
นิวซีแลนด์ เบรนดอน ฮาร์ตลีย์
ทั้งหมด
ทั้งหมด
สหราชอาณาจักร วิลเลียมส์มาร์ตีนีเรซซิง[35] วิลเลียมส์-เมอร์เซเดส เอฟดับเบิลยู41[36] เมอร์เซเดส เอ็ม09 อีคิว เพาเวอร์+[37] 18
35
แคนาดา แลนซ์ สโตรลล์
รัสเซีย เซียร์เกย์ ซีรอตกิน
ทั้งหมด
ทั้งหมด
แหล่งข้อมูล:[11][38]

ปฏิทินการแข่งขัน

[แก้]
ที่ตั้งของประเทศเจ้าภาพการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ : ประเทศที่มีกำหนดการแข่งขันในฤดูกาล 2018 จะเน้นด้วยสีเขียว และที่ตั้งของสนามแข่งขันจะแสดงด้วยเครื่องหมายจุดสีดำ ส่วนประเทศที่เคยจัดการแข่งขันในอดีตจะเน้นด้วยสีเทาเข้ม และสนามแข่งขันที่เคยใช้จัดการแข่งขันนั้นจะแสดงด้วยเครื่องหมายจุดสีขาว

ปฏิทินการแข่งขันฤดูกาล 2018 ประกอบด้วยการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ด้วยกันทั้งสิ้น 21 รายการ ดังต่อไปนี้:

ลำดับ การแข่งขันกรังด์ปรีซ์ สนามแข่งขัน วันแข่งขัน
1 ออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ ออสเตรเลีย อัลเบิร์ตพาร์กเซอร์กิต เมลเบิร์น 25 มีนาคม
2 บาห์เรนกรังด์ปรีซ์ บาห์เรน บาห์เรนอินเตอร์แนชันนัลเซอร์กิต เศาะคีร 8 เมษายน
3 ไชนีสกรังด์ปรีซ์ จีน เซี่ยงไฮ้อินเตอร์แนชันนัลเซอร์กิต เซี่ยงไฮ้ 15 เมษายน
4 อาเซอร์ไบจานกรังด์ปรีซ์ อาเซอร์ไบจาน บากูซิตีเซอร์กิต บากู 29 เมษายน
5 สเปนิชกรังด์ปรีซ์ สเปน ซีร์กูอิตดาบาร์ซาโลนา-กาตาลุญญา มอมมาโล 13 พฤษภาคม
6 โมนาโกกรังด์ปรีซ์ โมนาโก ซีร์กุยเดอมอนาโก โมนาโก 27 พฤษภาคม
7 คะเนเดียนกรังด์ปรีซ์ แคนาดา ซีร์กุยฌีล-วีลเนิฟว์ มอนทรีออล 10 มิถุนายน
8 เฟรนช์กรังด์ปรีซ์ ฝรั่งเศส ซีร์กุยปอล-รีการ์ เลอกัสเตอแล 24 มิถุนายน
9 ออสเตรียนกรังด์ปรีซ์ ออสเตรีย เรดบูลริง ชปีลแบร์ค 1 กรกฎาคม
10 บริติชกรังด์ปรีซ์ สหราชอาณาจักร ซิลเวอร์สโตนเซอร์กิต ซิลเวอร์สโตน 8 กรกฎาคม
11 เยอรมันกรังด์ปรีซ์ เยอรมนี ฮ็อคเคินไฮม์ริง ฮ็อคเคินไฮม์ 22 กรกฎาคม
12 ฮังกาเรียนกรังด์ปรีซ์ ฮังการี ฮังกาโรริง โมดโยโรด 29 กรกฎาคม
13 เบลเจียนกรังด์ปรีซ์ เบลเยียม ซีร์กุยเดอสปา-ฟร็องกอร์ช็อง สตาฟว์โล 26 สิงหาคม
14 อิตาเลียนกรังด์ปรีซ์ อิตาลี มอนซาเซอร์กิต มอนซา 2 กันยายน
15 สิงคโปร์กรังด์ปรีซ์ สิงคโปร์ มารีนาเบย์สตรีตเซอร์กิต สิงคโปร์ 16 กันยายน
16 รัสเซียนกรังด์ปรีซ์ รัสเซีย โซชีออโตโดรม โซชี 30 กันยายน
17 เจแปนนีสกรังด์ปรีซ์ ญี่ปุ่น ซูซูกะเซอร์กิต ซูซูกะ 7 ตุลาคม
18 ยูไนเต็ดสเตตส์กรังด์ปรีซ์ สหรัฐอเมริกา เซอร์กิตออฟดิอเมริกาส์ ออสติน เท็กซัส 21 ตุลาคม
19 เม็กซิกันกรังด์ปรีซ์ เม็กซิโก เอาโตโดรโมเอร์มาโนสโรดริเกซ เม็กซิโกซิตี 28 ตุลาคม
20 บราซิเลียนกรังด์ปรีซ์ บราซิล อิงเตร์ลากุสเซอร์กิต เซาเปาลู 11 พฤศจิกายน
21 อาบูดาบีกรังด์ปรีซ์ สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ยาสมารีนาเซอร์กิต อาบูดาบี 25 พฤศจิกายน
แหล่งข้อมูล:[39]

ผลการแข่งขันและตารางคะแนน

[แก้]

ผลการแข่งขันกรังด์ปรีซ์

[แก้]
ลำดับ การแข่งขันกรังด์ปรีซ์ ตำแหน่งโพล ทำรอบเร็วที่สุด นักขับที่ชนะ ทีมผู้ผลิตที่ชนะ รายงาน
1 ออสเตรเลีย ออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์ สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล อิตาลี แฟร์รารี รายงาน
2 บาห์เรน บาห์เรนกรังด์ปรีซ์ เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล ฟินแลนด์ วัลต์เตริ โบตตัส เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล อิตาลี แฟร์รารี รายงาน
3 จีน ไชนีสกรังด์ปรีซ์ เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด ออสเตรีย เรดบูลเรซซิง-แท็กฮอยเออร์ รายงาน
4 อาเซอร์ไบจาน อาเซอร์ไบจานกรังด์ปรีซ์ เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล ฟินแลนด์ วัลต์เตริ โบตตัส สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เยอรมนี เมอร์เซเดส รายงาน
5 สเปน สเปนิชกรังด์ปรีซ์ สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เยอรมนี เมอร์เซเดส รายงาน
6 โมนาโก โมนาโกกรังด์ปรีซ์ ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด ออสเตรีย เรดบูลเรซซิง-แท็กฮอยเออร์ รายงาน
7 แคนาดา คะเนเดียนกรังด์ปรีซ์ เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน[e] เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล อิตาลี แฟร์รารี รายงาน
8 ฝรั่งเศส เฟรนช์กรังด์ปรีซ์ สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน ฟินแลนด์ วัลต์เตริ โบตตัส สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เยอรมนี เมอร์เซเดส รายงาน
9 ออสเตรีย ออสเตรียนกรังด์ปรีซ์ ฟินแลนด์ วัลต์เตริ โบตตัส ฟินแลนด์ คิมิ ไรโคเนน เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน ออสเตรีย เรดบูลเรซซิง-แท็กฮอยเออร์ รายงาน
10 สหราชอาณาจักร บริติชกรังด์ปรีซ์ สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล อิตาลี แฟร์รารี รายงาน
11 เยอรมนี เยอรมันกรังด์ปรีซ์ เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เยอรมนี เมอร์เซเดส รายงาน
12 ฮังการี ฮังกาเรียนกรังด์ปรีซ์ สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เยอรมนี เมอร์เซเดส รายงาน
13 เบลเยียม เบลเจียนกรังด์ปรีซ์ สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน ฟินแลนด์ วัลต์เตริ โบตตัส เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล อิตาลี แฟร์รารี รายงาน
14 อิตาลี อิตาเลียนกรังด์ปรีซ์ ฟินแลนด์ คิมิ ไรโคเนน สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เยอรมนี เมอร์เซเดส รายงาน
15 สิงคโปร์ สิงคโปร์กรังด์ปรีซ์ สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เดนมาร์ก เควิน เมานุสเซิน สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เยอรมนี เมอร์เซเดส รายงาน
16 รัสเซีย รัสเซียนกรังด์ปรีซ์ ฟินแลนด์ วัลต์เตริ โบตตัส ฟินแลนด์ วัลต์เตริ โบตตัส สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เยอรมนี เมอร์เซเดส รายงาน
17 ญี่ปุ่น เจแปนนีสกรังด์ปรีซ์ สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เยอรมนี เมอร์เซเดส รายงาน
18 สหรัฐอเมริกา ยูไนเต็ดสเตตส์กรังด์ปรีซ์ สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน ฟินแลนด์ คิมิ ไรโคเนน อิตาลี แฟร์รารี รายงาน
19 เม็กซิโก เม็กซิกันกรังด์ปรีซ์ ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด ฟินแลนด์ วัลต์เตริ โบตตัส เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน ออสเตรีย เรดบูลเรซซิง-แท็กฮอยเออร์ รายงาน
20 บราซิล บราซิเลียนกรังด์ปรีซ์ สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน ฟินแลนด์ วัลต์เตริ โบตตัส สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เยอรมนี เมอร์เซเดส รายงาน
21 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ อาบูดาบีกรังด์ปรีซ์ สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน เยอรมนี เมอร์เซเดส รายงาน
แหล่งข้อมูล:[41]

ระบบการให้คะแนน

[แก้]

คะแนนจะถูกมอบให้แก่นักขับที่ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในสิบอันดับแรก ในกรณีที่คะแนนรวมของนักขับนั้นเท่ากัน ระบบเปรียบเทียบอันดับ (count-back system) จะถูกนำมาใช้เพื่อตัดสินอันดับ โดยนักขับที่มีผลการแข่งขันดีที่สุดจะได้รับการจัดอันดับที่สูงกว่า หากผลลัพธ์ที่ดีที่สุดเหมือนกันจะตัดสินโดยผลลัพธ์ถัดไปที่ดีที่สุดและไล่ต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะได้ผู้ชนะ คะแนนจะถูกมอบให้โดยยึดตามระบบดังต่อไปนี้:[9]

อับดับ  1   2   3   4   5   6   7   8   9   10 
คะแนน 25 18 15 12 10 8 6 4 2 1
แหล่งข้อมูล:[9]

ตารางคะแนนชิงแชมป์โลกประเภทนักขับ

[แก้]
อันดับ นักขับ AUS
ออสเตรเลีย
BHR
บาห์เรน
CHN
จีน
AZE
อาเซอร์ไบจาน
ESP
สเปน
MON
โมนาโก
CAN
แคนาดา
FRA
ฝรั่งเศส
AUT
ออสเตรีย
GBR
สหราชอาณาจักร
GER
เยอรมนี
HUN
ฮังการี
BEL
เบลเยียม
ITA
อิตาลี
SIN
สิงคโปร์
RUS
รัสเซีย
JPN
ญี่ปุ่น
USA
สหรัฐอเมริกา
MEX
เม็กซิโก
BRA
บราซิล
ABU
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
คะแนน
1 สหราชอาณาจักร ลูวิส แฮมิลตัน 2P 3 4 1 1P 3 5 1P Ret 2P 1F 1P 2P 1F 1P 1 1P 3PF 4 1P 1P 408
2 เยอรมนี เซบัสทีอัน เฟ็ทเทิล 1 1P 8P 4P 4 2 1P 5 3 1F RetP 2 1 4 3 3 6F 4 2 6 2F 320
3 ฟินแลนด์ คิมิ ไรโคเนน 3 Ret 3 2 Ret 4 6 3 2F 3 3 3 Ret 2P 5 4 5 1 3 3 Ret 251
4 เนเธอร์แลนด์ มักซ์ แฟร์สตัปเปิน 6 Ret 5 Ret 3 9F 3F 2 1 15† 4 Ret 3 5 2 5 3 2 1 2 3 249
5 ฟินแลนด์ วัลต์เตริ โบตตัส 8 2F 2 14F† 2 5 2 7F RetP 4 2 5 4F 3 4 2PF 2 5 5F 5F 5 247
6 ออสเตรเลีย แดเนียล ริกคาร์โด 4F Ret 1F Ret 5F 1P 4 4 Ret 5 Ret 4F Ret Ret 6 6 4 Ret RetP 4 4 170
7 เยอรมนี นีโค ฮึลเคินแบร์ค 7 6 6 Ret Ret 8 7 9 Ret 6 5 12 Ret 13 10 12 Ret 6 6 Ret Ret 69
8 เม็กซิโก เซร์ฆิโอ เปเรซ 11 16 12 3 9 12 14 Ret 7 10 7 14 5 7 16 10 7 8 Ret 10 8 62
9 เดนมาร์ก เควิน เมานุสเซิน Ret 5 10 13 6 13 13 6 5 9 11 7 8 16 18F 8 Ret DSQ 15 9 10 56
10 สเปน การ์โลส ไซนซ์ ยูนิออร์ 10 11 9 5 7 10 8 8 12 Ret 12 9 11 8 8 17 10 7 Ret 12 6 53
11 สเปน เฟร์นันโด อาลอนโซ 5 7 7 7 8 Ret Ret 16† 8 8 16† 8 Ret Ret 7 14 14 Ret Ret 17 11 50
12 ฝรั่งเศส แอ็สเตบาน ออกง 12 10 11 Ret Ret 6 9 Ret 6 7 8 13 6 6 Ret 9 9 DSQ 11 14 Ret 49
13 โมนาโก ชาร์ล เลอแกลร์ 13 12 19 6 10 18† 10 10 9 Ret 15 Ret Ret 11 9 7 Ret Ret 7 7 7 39
14 ฝรั่งเศส รอแม็ง โกรฌ็อง Ret 13 17 Ret Ret 15 12 11 4 Ret 6 10 7 DSQ 15 11 8 Ret 16 8 9 37
15 ฝรั่งเศส ปีแยร์ กัสลี Ret 4 18 12 Ret 7 11 Ret 11 13 14 6 9 14 13 Ret 11 12 10 13 Ret 29
16 เบลเยียม สตอฟเฟิล ฟันโดเริน 9 8 13 9 Ret 14 16 12 15† 11 13 Ret 15 12 12 16 15 11 8 15 14 12
17 สวีเดน มาร์กุส เอียริกซ็อน Ret 9 16 11 13 11 15 13 10 Ret 9 15 10 15 11 13 12 10 9 Ret Ret 9
18 แคนาดา แลนซ์ สโตรลล์ 14 14 14 8 11 17 Ret 17† 14 12 Ret 17 13 9 14 15 17 14 12 18 13 6
19 นิวซีแลนด์ เบรนดอน ฮาร์ตลีย์ 15 17 20† 10 12 19† Ret 14 Ret Ret 10 11 14 Ret 17 Ret 13 9 14 11 12 4
20 รัสเซีย เซียร์เกย์ ซีรอตกิน Ret 15 15 Ret 14 16 17 15 13 14 Ret 16 12 10 19 18 16 13 13 16 15 1
อันดับ นักขับ AUS
ออสเตรเลีย
BHR
บาห์เรน
CHN
จีน
AZE
อาเซอร์ไบจาน
ESP
สเปน
MON
โมนาโก
CAN
แคนาดา
FRA
ฝรั่งเศส
AUT
ออสเตรีย
GBR
สหราชอาณาจักร
GER
เยอรมนี
HUN
ฮังการี
BEL
เบลเยียม
ITA
อิตาลี
SIN
สิงคโปร์
RUS
รัสเซีย
JPN
ญี่ปุ่น
USA
สหรัฐอเมริกา
MEX
เม็กซิโก
BRA
บราซิล
ABU
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
คะแนน
แหล่งข้อมูล:[41][42]
คำสำคัญ
สีผลการแข่งขัน
ทองชนะเลิศ
เงินอันดับที่สอง
ทองแดงอันดับที่สาม
เขียวอันดับอื่นที่ได้คะแนน
ฟ้า อันดับอื่นที่ไม่ได้คะแนน
ไม่ถูกจัดอันดับ แต่จบการแข่งขัน (NC)
ม่วงไม่ถูกจัดอันดับ เพราะถอนตัวระหว่างการแข่งขัน (Ret)
แดง ไม่ผ่านเข้ารอบคัดเลือก (DNQ)
ดำถูกตัดสิทธิ์ (DSQ)
ขาว ไม่ได้ออกตัว (DNS)
การแข่งขันถูกยกเลิก (C)
ว่าง ไม่ได้เข้าร่วมรอบฝึกซ้อม (DNP)
ได้รับการยกเว้น (EX)
ไม่ปรากฏตัวที่การแข่งขัน (DNA)
ถอนตัว (WD)
ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน (เว้นว่าง)
สัญลักษณ์ คำจำกัดความ
P ตำแหน่งโพล
F รอบเร็วที่สุด
หมายเหตุ
  • † ไม่จบการแข่งขันแต่ถูกจัดอันดับ เนื่องจากแข่งขันเกินร้อยละ 90 ของระยะทางทั้งหมด

ตารางคะแนนชิงแชมป์โลกประเภทผู้ผลิต

[แก้]
อันดับ นักขับ AUS
ออสเตรเลีย
BHR
บาห์เรน
CHN
จีน
AZE
อาเซอร์ไบจาน
ESP
สเปน
MON
โมนาโก
CAN
แคนาดา
FRA
ฝรั่งเศส
AUT
ออสเตรีย
GBR
สหราชอาณาจักร
GER
เยอรมนี
HUN
ฮังการี
BEL
เบลเยียม
ITA
อิตาลี
SIN
สิงคโปร์
RUS
รัสเซีย
JPN
ญี่ปุ่น
USA
สหรัฐอเมริกา
MEX
เม็กซิโก
BRA
บราซิล
ABU
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
คะแนน
1 เยอรมนี เมอร์เซเดส 2P 2F 2 1 1P 3 2 1P RetP 2P 1F 1P 2P 1F 1P 1 1P 3PF 4 1P 1P 655
8 3 4 14F† 2 5 5 7F Ret 4 2 5 4F 3 4 2PF 2 5 5F 5F 5
2 อิตาลี แฟร์รารี 1 1P 3 2 4 2 1P 3 2F 1F 3 2 1 2P 3 3 5 1 2 3 2F 571
3 Ret 8P 4P Ret 4 6 5 3 3 RetP 3 Ret 4 5 4 6F 4 3 6 Ret
3 ออสเตรีย เรดบูลเรซซิง-แท็กฮอยเออร์ 4F Ret 1F Ret 3 1P 3F 2 1 5 4 4F 3 5 2 5 3 2 1 2 3 419
6 Ret 5 Ret 5F 9F 4 4 Ret 15† Ret Ret Ret Ret 6 6 4 Ret RetP 4 4
4 ฝรั่งเศส เรโนลต์ 7 6 6 5 7 8 7 8 12 6 5 9 11 8 8 12 10 6 6 12 6 122
10 11 9 Ret Ret 10 8 9 Ret Ret 12 12 Ret 13 10 17 Ret 7 Ret Ret Ret
5 สหรัฐอเมริกา ฮาส-แฟร์รารี Ret 5 10 13 6 13 12 6 4 9 6 7 7 16 15 8 8 Ret 15 8 9 93
Ret 13 17 Ret Ret 15 13 11 5 Ret 11 10 8 DSQ 18F 11 Ret DSQ 16 9 10
6 สหราชอาณาจักร แมคลาเรน-เรโนลต์ 5 7 7 7 8 14 16 12 8 8 13 8 15 12 7 14 14 11 8 15 11 62
9 8 13 9 Ret Ret Ret 16† 15† 11 16† Ret Ret Ret 12 16 15 Ret Ret 17 14
7 สหราชอาณาจักร ฟอร์ซอินเดีย-เมอร์เซเดส[c] 5 6 16 9 7 8 11 10 8 52
6 7 Ret 10 9 DSQ Ret 14 Ret
8 สวิตเซอร์แลนด์ เซาเบอร์-แฟร์รารี 13 9 16 6 10 11 10 10 9 Ret 9 15 10 11 9 7 12 10 7 7 7 48
Ret 12 19 11 13 18† 15 13 10 Ret 15 Ret Ret 15 11 13 Ret Ret 9 Ret Ret
9 อิตาลี สกูเดเรียโตโรรอสโซ-ฮอนด้า 15 4 18 10 12 7 11 14 11 13 10 6 9 14 13 Ret 11 9 10 11 12 33
Ret 17 20† 12 Ret 19† Ret Ret Ret Ret 14 11 14 Ret 17 Ret 13 12 14 13 Ret
10 สหราชอาณาจักร วิลเลียมส์-เมอร์เซเดส 14 14 14 8 11 16 17 15 13 12 Ret 16 12 9 14 15 16 13 12 16 13 7
Ret 15 15 Ret 14 17 Ret 17† 14 14 Ret 17 13 10 19 18 17 14 13 18 15
EX อินเดีย ฟอร์ซอินเดีย-เมอร์เซเดส[c] 11 10 11 3 9 6 9 Ret 6 7 7 13 0
(59)[f]
12 16 12 Ret Ret 12 14 Ret 7 10 8 14
อันดับ นักขับ AUS
ออสเตรเลีย
BHR
บาห์เรน
CHN
จีน
AZE
อาเซอร์ไบจาน
ESP
สเปน
MON
โมนาโก
CAN
แคนาดา
FRA
ฝรั่งเศส
AUT
ออสเตรีย
GBR
สหราชอาณาจักร
GER
เยอรมนี
HUN
ฮังการี
BEL
เบลเยียม
ITA
อิตาลี
SIN
สิงคโปร์
RUS
รัสเซีย
JPN
ญี่ปุ่น
USA
สหรัฐอเมริกา
MEX
เม็กซิโก
BRA
บราซิล
ABU
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์
คะแนน
แหล่งข้อมูล:[41][42]
คำสำคัญ
สีผลการแข่งขัน
ทองชนะเลิศ
เงินอันดับที่สอง
ทองแดงอันดับที่สาม
เขียวอันดับอื่นที่ได้คะแนน
ฟ้า อันดับอื่นที่ไม่ได้คะแนน
ไม่ถูกจัดอันดับ แต่จบการแข่งขัน (NC)
ม่วงไม่ถูกจัดอันดับ เพราะถอนตัวระหว่างการแข่งขัน (Ret)
แดง ไม่ผ่านเข้ารอบคัดเลือก (DNQ)
ดำถูกตัดสิทธิ์ (DSQ)
ขาว ไม่ได้ออกตัว (DNS)
การแข่งขันถูกยกเลิก (C)
ว่าง ไม่ได้เข้าร่วมรอบฝึกซ้อม (DNP)
ได้รับการยกเว้น (EX)
ไม่ปรากฏตัวที่การแข่งขัน (DNA)
ถอนตัว (WD)
ไม่ได้เข้าร่วมการแข่งขัน (เว้นว่าง)
สัญลักษณ์ คำจำกัดความ
P ตำแหน่งโพล
F รอบเร็วที่สุด
หมายเหตุ
  • † ไม่จบการแข่งขันแต่ถูกจัดอันดับ เนื่องจากแข่งขันเกินร้อยละ 90 ของระยะทางทั้งหมด
  • แต่ละแถวของตารางนั้นไม่ได้หมายถึงคะแนนของนักขับคนใดคนหนึ่งของทีมผู้ผลิต แต่เรียบเรียงตามการจัดอันดับอันเป็นที่สิ้นสุดของการแข่งขันกรังด์ปรีซ์ในแต่ละรายการ (และไม่ได้เรียงตามคะแนนสะสมทั้งหมดที่ทำได้ในการแข่งขันนั้น ๆ)

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ อังกฤษ: Fight for Five; แปลว่า 'ศึกชิงแชมป์สมัยที่ห้า'[1][2][3]
  2. ↑ แฟร์รารีเข้าร่วมการแข่งขันห้ารายการสุดท้ายภายใต้ชื่อ "สกูเดเรียแฟร์รารีมิชชันวินโนว์"[11][12]
  3. 1 2 3 ฟอร์ซอินเดีย-เมอร์เซเดส (ภายใต้ชื่อ สะฮาราฟอร์ซอินเดียเอฟวันทีม) ได้รับการยกเว้นจากการชิงแชมป์ประเภทผู้ผลิตเมื่อบริษัทผู้ถือหุ้นเข้าสู่กระบวนการจัดการทรัพย์สินของลูกหนี้ (administration) และทีมไม่สามารถดำเนินการต่อไปได้ภายหลังการแข่งขันรายการที่ 12 ของฤดูกาล บจก. เรซซิงพอยต์ยูเคเข้าซื้อสินทรัพย์ของทีมและเข้าร่วมการชิงแชมป์อีกครั้งภายใต้ชื่อ เรซซิงพอยต์ฟอร์ซอินเดียเอฟวันทีม ตั้งแต่การแข่งขันรายการที่ 13 ในฐานะผู้เข้าแข่งขันใหม่อีกหนึ่งทีม[11][18]
  4. ↑ เรดบูลเรซซิงใช้ชุดต้นกำลังเรโนลต์ อาร์.อี.18 แต่ด้วยเหตุผลด้านผู้สนับสนุน เครื่องยนต์จึงถูกเปลี่ยนชื่อใหม่เป็น "แท็กฮอยเออร์"[28]
  5. ↑ แดเนียล ริกคาร์โด ทำเวลาได้เร็วที่สุดในรอบที่ 70 ของการแข่งขัน แต่ด้วยความผิดพลาดในการโบกธงตราหมากรุกก่อนกำหนด ทำให้ต้องตัดสินผลการแข่งขันจากรอบที่ 68 มักซ์ แฟร์สตัปเปิน จึงได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการว่าเป็นผู้ทำรอบเร็วที่สุดของการแข่งขัน[40]
  6. ↑ ฟอร์ซอินเดีย-เมอร์เซเดส (ภายใต้ชื่อ สะฮาราฟอร์ซอินเดียเอฟวันทีม) สะสมคะแนนได้ทั้งหมด 59 แต้ม ก่อนที่จะได้รับการยกเว้นจากการชิงแชมป์ประเภทผู้ผลิต

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Narwani, Deepti (6 เมษายน 2018). "2018 Formula 1: The fight for five". Fox Sports Asia. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 29 ตุลาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ 2022.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  2. ↑ "2018 Season Review: The Fight for Five". Salracing. 27 ธันวาคม 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2021. สืบค้นเมื่อ 22 พฤศจิกายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  3. ↑ Ratnayake, Asanka Brendon (23 มีนาคม 2018). "'First to five' contest adds spice to 2018 Formula One season". The Northern Echo. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2021. สืบค้นเมื่อ 27 พฤศจิกายน 2021.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  4. ↑ Chandhok, Karun (26 พฤศจิกายน 2018). "F1 2018: Abu Dhabi sums up the season". Sportstar. THG Publishing. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 มีนาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 27 มกราคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  5. ↑ "2018 review: Hamilton and Mercedes dominate Formula 1". Euronews. 27 ธันวาคม 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 มีนาคม 2023. สืบค้นเมื่อ 27 มกราคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  6. ↑ "2018 F1 World Championship". Motor Sport Database. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 6 กุมภาพันธ์ 2023. สืบค้นเมื่อ 27 มกราคม 2022.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ "FIA to take cockpit protection to other categories". Speedcafe. 24 สิงหาคม 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 สิงหาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ Collantine, Keith (15 กุมภาพันธ์ 2018). "F1's first Halo supplier announced". RaceFans. Collantine Media. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  9. 1 2 3 "2018 Formula One Sporting Regulations" (PDF). Fédération Internationale de l'Automobile. 17 กรกฎาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ Mitchell, Scott (12 พฤศจิกายน 2017). "Pirelli to introduce new softest-compound pink-walled F1 tyre in '18". Autosport.com. Motorsport Network. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 13 พฤศจิกายน 2017. สืบค้นเมื่อ 12 พฤศจิกายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. 1 2 3 รายชื่อผู้เข้าแข่งขันอย่างเป็นทางการ:
  12. ↑ Mitchell, Scott (4 ตุลาคม 2018). "Ferrari unveils new Formula 1 livery ahead of Japanese GP". Autosport.com. Motorsport Network. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 ตุลาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 5 ตุลาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ Coch, Mat (23 กุมภาพันธ์ 2018). "Ferrari reveals SF71H 2018 Formula 1 entry". Speedcafe. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  14. ↑ Sparisci, Daniele (22 กุมภาพันธ์ 2018). "Ferrari F1 2018, ecco la SF71H, Arrivabene: «Un pezzo d'eccellenza del made in Italy»" [Ferrari F1 2018, here's the SF71H, nicknamed "A piece of excellence made in Italy"]. Corriere della Sera (ภาษาอิตาลี). ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 มีนาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 20 มีนาคม 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ Beer, Matt (12 ตุลาคม 2011). "Sahara Group becomes Force India co-owner". Autosport.com. Haymarket Publications. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 14 ตุลาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 12 ตุลาคม 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Force India unveil 2018 car, the VJM11, but no word on team's new name". Sky Sports. Sky Group. 26 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2025.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. 1 2 "Discover the VJM11". Force India. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  18. ↑ "FIA approves mid-season entry from Racing Point Force Inda". Fédération Internationale de l'Automobile. 23 สิงหาคม 2018. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 24 สิงหาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 23 สิงหาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  19. ↑ Noble, Jonathan (23 สิงหาคม 2018). "New Racing Point Force India team granted official F1 entry". Autosport.com. Motorsport Network. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 สิงหาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 23 สิงหาคม 2018. Having cancelled Sahara Force India's entry, [...] the FIA then had to find a way for its replacement to enter at Spa under the Racing Point Force India name, with the same [VJM11] cars.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  20. 1 2 "Haas F1 Team's 2018 Challenger: The VF-18". Haas F1 Team. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 4 มีนาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 4 มีนาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  21. ↑ "McLaren unveils striking 2018 challenger: the MCL33". McLaren. 23 กุมภาพันธ์ 2018. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 23 กุมภาพันธ์ 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  22. ↑ "McLaren Racing and Renault Sport Racing confirm partnership". McLaren. 15 กันยายน 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 15 กันยายน 2017. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  23. ↑ Aziz, Adam (17 กรกฎาคม 2017). "Petronas extends F1 partnership". The Edge Financial Daily. The Edge Malaysia. สืบค้นเมื่อ 18 ตุลาคม 2025.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  24. ↑ "Mercedes AMG F1 W09 EQ Power+". Mercedes AMG F1. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  25. ↑ "Mercedes AMG F1 Power Unit M09 EQ Power+". Mercedes AMG F1. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 26 กุมภาพันธ์ 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  26. ↑ "Aston Martin to become Red Bull title sponsor in 2018". Formula One. 25 กันยายน 2017. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  27. ↑ Noble, Jonathan (19 กุมภาพันธ์ 2018). "Red Bull F1 launch: New RB14 hits track for Silverstone shakedown". Autosport.com. Motorsport Network. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  28. ↑ "Red Bull to run TAG Heuer-badged Renault engines in 2016". Formula One. 4 ธันวาคม 2015. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 1 มีนาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 1 มีนาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  29. 1 2 "Renault Sport Formula One Team reveals 2018 challenger" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Renault Sport. 20 กุมภาพันธ์ 2018. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 20 กุมภาพันธ์ 2018.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  30. ↑ "The Sauber F1 Team enters a multi-year partnership agreement with Alfa Romeo". Sauber F1 Team. 29 พฤศจิกายน 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 1 มกราคม 2018. สืบค้นเมื่อ 29 พฤศจิกายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  31. ↑ "The Alfa Romeo Sauber F1 Team reveals the C37" (ข่าวประชาสัมพันธ์). Hinwil, Zurich: Stellantis. 20 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2025.{{cite press release}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)[ลิงก์เสียถาวร]
  32. ↑ "The Sauber F1 Team signed an agreement with Ferrari". Sauber F1 Team. 28 กรกฎาคม 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 16 ตุลาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 28 กรกฎาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  33. ↑ Youson, Matt (27 กุมภาพันธ์ 2018). "Scuderia Toro Rosso unleash the new STR13". Red Bull. สืบค้นเมื่อ 23 ตุลาคม 2025.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  34. ↑ "Scuderia Toro Rosso to join forces with Honda". Scuderia Toro Rosso. 15 กันยายน 2017. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 15 กันยายน 2017. สืบค้นเมื่อ 15 กันยายน 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  35. ↑ Barretto, Lawrence (27 กุมภาพันธ์ 2018). "Martini and Williams to end sponsorship deal". Motorsport.com. Motorsport Network. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 กันยายน 2018. สืบค้นเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  36. ↑ Coch, Mat (16 กุมภาพันธ์ 2018). "Williams launches 2018 Formula 1 challenger". Speedcafe. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 17 กุมภาพันธ์ 2018. สืบค้นเมื่อ 16 กุมภาพันธ์ 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  37. ↑ "Williams move to Mercedes power for 2014". Formula One. 30 พฤษภาคม 2013. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 7 มิถุนายน 2013. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2014.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  38. ↑ "2018 FIA Formula One World Championship – Entry List". Fédération Internationale de l'Automobile. 24 สิงหาคม 2018. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 25 สิงหาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 24 สิงหาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  39. ↑ "FIA announces World Motor Sport Council decisions". Fédération Internationale de l'Automobile. 6 ธันวาคม 2017. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 ธันวาคม 2017. สืบค้นเมื่อ 9 ธันวาคม 2017.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  40. ↑ Polychronis, Jacob (10 มิถุนายน 2018). "Ricciardo loses fastest lap". Fox Sports Australia. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 มิถุนายน 2018. สืบค้นเมื่อ 11 มิถุนายน 2018.{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  41. 1 2 3 "Formula One Results 2018". Motorsport Stats. Motorsport Network. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 13 ธันวาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 13 ธันวาคม 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  42. 1 2 "2018 Classifications". Fédération Internationale de l'Automobile. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 21 ธันวาคม 2018. สืบค้นเมื่อ 21 ธันวาคม 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]