ข้ามไปเนื้อหา

ฟอร์บส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟอร์บส
border
หน้าปกฉบับเดือนตุลาคม และพฤศจิกายน ค.ศ. 2023 โดยปรากฏภาพของมาร์ก ซักเคอร์เบิร์ก
ประธาน/บรรณาธิการบริหารสตีฟ ฟอร์บส
บรรณาธิการแรนดัล เลน[1]
หมวดหมู่นิตยสารธุรกิจ
นิตยสารรายสองครั้งต่อไตรมาส
ผู้พิมพ์ผู้โฆษณาฟอร์บสมีเดีย
ยอดพิมพ์รวม
(2023)		514,184[2]
ผู้ก่อตั้งบี.ซี. ฟอร์บส
ฉบับแรก15 กันยายน 1917; 108 ปีก่อน (1917-09-15)
บริษัทอินทิกราเต็ดเวลมีเดียอินเวสต์เมนส์
ประเทศสหรัฐอเมริกา
เมืองเจอร์ซีย์ซิตี รัฐนิวเจอร์ซีย์ สหรัฐ
ภาษาอังกฤษ
เว็บไซต์forbes.com
ISSN0015-6914
OCLC6465733

ฟอร์บส[3] (อังกฤษ: Forbes; /fɔːrbz/) เป็นนิตยสารธุรกิจของสหรัฐ ก่อตั้งโดย บี. ซี. ฟอร์บส เมื่อ ค.ศ. 1917 ภายใต้การถือครองของอินทิกราเต็ดเวลมีเดียอินเวสต์เมนส์ ซึ่งมีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เขตบริหารพิเศษฮ่องกงตั้งแต่ ค.ศ. 2014 เป็นต้นมา[4][5][6] ประธานกรรมการและบรรณาธิการบริหารคือ สตีฟ ฟอร์บส[7] ส่วนเชอร์รี ฟิลลิปส์ ดำรงตำแหน่งประธานเจ้าหน้าที่บริหารตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 2025[8][9] สำนักงานใหญ่ของบริษัทตั้งอยู่ที่เมืองเจอร์ซีย์ซิตี รัฐนิวเจอร์ซีย์

นิตยสารฟอร์บส จัดพิมพ์ปีละ 8 ฉบับ โดยมีเนื้อหาหลักเกี่ยวกับการเงิน อุตสาหกรรม การลงทุน และการตลาด นอกจากนี้ยังนำเสนอหัวข้อที่เกี่ยวข้อง เช่น เทคโนโลยี การสื่อสาร วิทยาศาสตร์ การเมือง และกฎหมาย มีฉบับสากลในภูมิภาคเอเชีย และมีฉบับที่ผลิตภายใต้สัญญาอนุญาตในอีกกว่า 27 ประเทศและภูมิภาคทั่วโลก นิตยสารฟอร์บส เป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางจากการจัดทำรายชื่อและการจัดอันดับต่าง ๆ เช่น รายชื่อชาวอเมริกันที่ร่ำรวยที่สุด (The Forbes 400), รายชื่อบุคคลที่มีชื่อเสียงอายุต่ำกว่า 30 ปี (The Forbes 30 Under 30), รายชื่อบุคคลมีชื่อเสียงที่มั่งคั่งที่สุดในสหรัฐ, รายชื่อบริษัทชั้นนำของโลก (The Forbes Global 2000), รายชื่อบุคคลทรงอิทธิพลที่สุดในโลก และรายชื่อมหาเศรษฐีของโลก[10] คำขวัญของนิตยสารฟอร์บส คือ "การเปลี่ยนแปลงโลก" (Change the World)[11]

ประวัติบริษัท

[แก้]

บี. ซี. ฟอร์บส คอลัมนิสต์ด้านการเงินของสำนักข่าวเฮิร์สต์ และหุ้นส่วนของเขาวอลเตอร์ เดรย์ ผู้จัดการทั่วไปของนิตยสารแมกกาซีนออฟวอลล์สตรีต[12] ได้ร่วมกันก่อตั้งนิตยสารฟอร์บส เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1917[13][14] ฟอร์บสเป็นผู้จัดหาเงินทุนและตั้งชื่อนิตยสาร ส่วนเดรย์เป็นผู้มีความเชี่ยวชาญด้านการจัดพิมพ์ ชื่อดั้งเดิมของนิตยสารคือ ฟอร์บส: ดีโวเทดทูดูเออร์สแอนด์ดูอิงส์ (Forbes: Devoted to Doers and Doings)[12] เดรย์ดำรงตำแหน่งรองประธานของบริษัทบี. ซี. ฟอร์บสพับลิชชิงจำกัด ขณะที่ บี. ซี. ฟอร์บส ดำรงตำแหน่งบรรณาธิการบริหาร[15] ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งนี้จนถึงวาระสุดท้ายใน ค.ศ. 1954 ในช่วงบั้นปลายชีวิต ฟอร์บสได้รับความช่วยเหลือจากบุตรชายสองคนคือ บรูซ ชาร์ลส์ ฟอร์บส (1916–1964) และมัลคอล์ม ฟอร์บส (1919–1990)

หลังการถึงแก่อสัญกรรมของบี. ซี. ฟอร์บส บรูซ ฟอร์บสได้เข้ารับตำแหน่งบริหารต่อจากบิดา โดยมีความโดดเด่นในด้านการปรับปรุงระบบการดำเนินงานให้มีประสิทธิภาพ และพัฒนากลยุทธ์ทางการตลาด[13] ในช่วงที่เขาดำรงตำแหน่งระหว่าง ค.ศ. 1954–1964 ยอดจัดจำหน่ายของนิตยสารเพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว[13]

หลังการเสียชีวิตของบรูซ ฟอร์บส น้องชายของเขามัลคอล์ม ฟอร์บส ได้รับตำแหน่งประธานบริษัทและประธานเจ้าหน้าที่บริหารของบริษัทฟอร์บส์ รวมถึงดำรงตำแหน่งบรรณาธิการบริหารของนิตยสารฟอร์บส ด้วยตนเอง[16] ระหว่าง ค.ศ. 1961–1999 นิตยสารอยู่ภายใต้การบรรณาธิการของเจมส์ ไมเคิลส์[17] ใน ค.ศ. 1993 ภายใต้การนำของไมเคิลส์ นิตยสารฟอร์บส ได้เข้ารอบสุดท้ายของรางวัลเนชันแนลแมกกาซีนอะวอร์ด[18] ต่อมาใน ค.ศ. 2006 กลุ่มนักลงทุนชื่อว่าอีเลเวชันพาร์ตเนอร์ส ซึ่งมีโบโน นักร้องร็อกชื่อดังรวมอยู่ด้วย ได้เข้าซื้อหุ้นส่วนน้อยของบริษัท ภายใต้โครงสร้างองค์กรใหม่ในชื่อฟอร์บสมีเดียแอลแอลซี (Forbes Media LLC) ซึ่งรวมถึงนิตยสารฟอร์บส เว็บไซต์ Forbes.com และสื่ออื่น ๆ ในเครือ รายงานของหนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์[16][19] เมื่อ ค.ศ. 2009 ระบุว่า "ร้อยละ 40 ของกิจการถูกขายไปในมูลค่าประมาณ 300 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทำให้มูลค่ารวมของบริษัทอยู่ที่ประมาณ 750 ล้านดอลลาร์สหรัฐ" สามปีต่อมา มาร์ก เอ็ม. เอ็ดมิสตัน จากบริษัทแอดมีเดียพาร์ตเนอร์ส แสดงความคิดเห็นว่า "ตอนนี้มูลค่าบริษัทอาจไม่ถึงครึ่งของตัวเลขนั้นแล้ว"[20] ภายหลังมีการเปิดเผยว่ามูลค่าการซื้อขายจริงอยู่ที่ประมาณ 264 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[6]

ใน ค.ศ. 2021 บริษัทฟอร์บสมีเดียรายงานว่าธุรกิจกลับมามีกำไร โดยรายได้เพิ่มขึ้นร้อยละ 34 อยู่ที่ 165 ล้านดอลลาร์สหรัฐ การเติบโตของรายได้ส่วนใหญ่มาจากธุรกิจสำหรับผู้บริโภคของฟอร์บส ซึ่งเพิ่มขึ้น ร้อยละ 83 เมื่อเทียบรายปี[21] ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร ไมก์ เฟเดอร์ลี กล่าวว่า ฟอร์บสเติบโตขึ้นบนฐานของผู้ชมและขนาดธุรกิจที่มีผู้บริโภคกว่า 150 ล้านคนทั่วโลก[22]

สื่อพิมพ์อื่น ๆ

[แก้]

นอกจากนิตยสารฟอร์บส และนิตยสารภาคผนวกด้านครรลองชีวิตของฟอร์บสชื่อ ฟอร์บสไลฟ์ (Forbes Life) นิตยสารฟอร์บส ยังมีฉบับภาษาต่างประเทศจำนวน 42 ฉบับ ครอบคลุมทั้งหมด 69 ประเทศ[23] ได้แก่

  • Forbes Africa
  • Forbes Afrique (Francophone Africa)
  • Forbes África Lusófona (Lusophone Africa)
  • Forbes Argentina
  • Forbes Australia
  • Forbes Austria
  • Forbes Belgium
  • Forbes Brazil
  • Forbes Bulgaria
  • Forbes Central America
  • Forbes Chile
  • Forbes China
  • Forbes Colombia
  • Forbes Cyprus
  • Forbes Czech Republic
  • Forbes Dominican Republic
  • Forbes Ecuador
  • Forbes En Español
  • Forbes España (Spain)
  • Forbes France
  • Forbes Georgia
  • Forbes Greece
  • Forbes Hungary
  • Forbes India
  • Forbes Israel
  • Forbes Italy
  • Forbes Japan
  • Forbes Kazakhstan
  • Forbes Korea
  • Forbes Mexico
  • Forbes Middle East
  • Forbes Paraguay[24]
  • Forbes Peru
  • Forbes Poland
  • Forbes Portugal
  • Forbes Romania
  • Forbes Slovensko (Slovakia)
  • Forbes Slovenia
  • Forbes Srbija (Serbia)
  • Forbes Switzerland
  • Forbes Thailand
  • Forbes Ukraine
  • Forbes Uruguay
  • Forbes Vietnam

ฟอร์บส (ประเทศไทย)

[แก้]

ฟอร์บสไทยแลนด์ คือนิตยสารธุรกิจเศรษฐกิจรายเดือนที่นำเสนอเรื่องราวความสำเร็จของผู้ประกอบการและนักธุรกิจชั้นนำในไทย โดยเริ่มตีพิมพ์เป็นฉบับภาษาไทยครั้งแรกใน ค.ศ. 2014 จากความร่วมมือของบริษัท โพสต์ อินเตอร์เนชั่นแนล มีเดีย จำกัด ร่วมกับฟอบส์ นอกจากนี้ยังมีบทความเกี่ยวกับธุรกิจ การลงทุน และไลฟ์สไตล์ รวมถึงการจัดอันดับบุคคลและบริษัทที่น่าสนใจ[25]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Romenesko, Jim (August 9, 2011). "Randall Lane returns to Forbes as editor". Poynter.org. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ February 22, 2014.
  2. ↑ "Consumer Magazines". Alliance for Audited Media. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 31, 2024.
  3. ↑ "นิตยสาร "ฟอร์บส ไทยแลนด์"". June 13, 2014. สืบค้นเมื่อ October 21, 2025.
  4. ↑ "Forbes Media Agrees To Sell Majority Stake to a Group of International Investors To Accelerate The Company's Global Growth". Forbes (Press release). July 18, 2014. สืบค้นเมื่อ July 24, 2015.
  5. ↑ "Forbes Sells to Hong Kong Investment Group". Recode. July 18, 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ January 24, 2017. สืบค้นเมื่อ August 27, 2018.
  6. 1 2 Trachtenberg, Jeffrey A (July 19, 2014). "Forbes sold to Asian investors". MarketWatch. Market Watch, Inc. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ July 20, 2014. สืบค้นเมื่อ June 18, 2017.
  7. ↑ Silva, Emma (November 30, 2017). "Mike Federle Succeeds Mike Perlis As CEO Of Forbes". Folio.
  8. ↑ "Forbes Media names Main Line resident and Delco native next CEO". Philadelphia Business Journal. Dec 11, 2024.
  9. ↑ "Who We Are". Forbes Connect. 2025-07-14. สืบค้นเมื่อ 2025-07-27.
  10. ↑ Delbridge, Emily (November 21, 2019). "The 8 Best Business Magazines of 2020". The Balance Small Business. New York City: Dotdash. Best for Lists: Forbes. สืบค้นเมื่อ February 8, 2020.
  11. ↑ McClellan, Steve (October 24, 2012). "'Forbes' Launches New Tagline, Brand Campaign". MediaPost Communications. สืบค้นเมื่อ January 24, 2020.
  12. 1 2 Praneeth (July 6, 2007). "Notes of a Business Quizzer: Forbes". สืบค้นเมื่อ August 27, 2018.
  13. 1 2 3 Gorman, Robert F. (ed.) (2007) "September 15, 1917: Forbes Magazine is founded" The Twentieth Century, 1901–1940 (Volume III) Salem Press, Pasadena, California, pp. 1374–1376 [1375], ISBN 978-1-58765-327-8
  14. ↑ "Media Kit 2013" (PDF). Forbes Middle East. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ November 5, 2014. สืบค้นเมื่อ September 18, 2014.
  15. ↑ Commerce and Industry Association of New York (November 18, 1922) "The Association Prepares for New Demands: The Volunteer Workers" Greater New York: Bulletin of the Merchants' Association of New York Commerce and Industry Association of New York City, p. 6, OCLC 2447287
  16. 1 2 'Forbes Announce Elevation Partners Investment in Family Held Company' เก็บถาวร สิงหาคม 13, 2006 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน Elevation Partners press release, August 6, 2006.
  17. ↑ Pérez-Peña, Richard (October 4, 2007). "James Michaels, Longtime Forbes Editor, Dies at 86". The New York Times. สืบค้นเมื่อ January 5, 2008.
  18. ↑ "National Magazine Awards Database". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 26, 2011. สืบค้นเมื่อ January 5, 2008.
  19. ↑ "NussbaumOnDesign Bono Buys into Forbes, Launches Product Red in US and Expands His Brand". Bloomberg BusinessWeek. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ August 9, 2006. สืบค้นเมื่อ January 5, 2008.
  20. ↑ Carr, David (June 14, 2009). "Even Forbes is Pinching Pennies". The New York Times. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ April 1, 2012. สืบค้นเมื่อ June 15, 2009.
  21. ↑ Norris, Ashley (2021-12-01). "Forbes reports a return to profit in 2021". FIPP (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-07-25.
  22. ↑ "Forbes Business Model | How does Forbes Make Money?". StartupTalky (ภาษาอังกฤษ). 2022-07-17. สืบค้นเมื่อ 2024-07-25.
  23. ↑ "DocSend - Simple, intelligent, modern content sending". DocSend (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2024-10-30.
  24. ↑ "Forbes anuncia su llegada a Paraguay" [Forbes announces its arrival in Paraguay]. Última Hora (ภาษาสเปน). May 2, 2024. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ May 3, 2024. สืบค้นเมื่อ August 2, 2024.
  25. ↑ "10 เรื่องจริงที่คุณไม่รู้! นิตยสาร Forbes Thailand, บทความเอสเอ็มอี , การเริ่มต้". www.thaifranchisecenter.com. สืบค้นเมื่อ 2025-10-16.

อ่านเพิ่ม

[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ฟอร์บส&oldid=12615290"