ฟอร์ด เอดจ์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Picto infobox automobil.png
ฟอร์ด เอดจ์
Ford Edge, IAA 2017, (1Y7A3333).jpg
ภาพรวม
บริษัทผู้ผลิตฟอร์ดมอเตอร์
เริ่มผลิตเมื่อมกราคม พ.ศ. 2549–ปัจจุบัน (สหรัฐ)
พ.ศ. 2559–ปัจจุบัน (ยุโรป)
รุ่นปี2007–ปัจจุบัน (สหรัฐ)
2016–ปัจจุบัน (ยุโรป)
แหล่งผลิตโอ๊ควิลล์, ออนแทริโอ, แคนาดา
ตัวถังและช่วงล่าง
ประเภทรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงครอสโอเวอร์ขนาดกลาง
รูปแบบตัวถังรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูง 4 ประตู
โครงสร้างเครื่องวางหน้า (ขวาง) ขับเคลื่อนล้อหน้า/ทุกล้อ

ฟอร์ด เอดจ์ เป็นรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงประเภทครอสโอเวอร์ขนาดกลางที่ผลิตโดยบริษัทฟอร์ด มอเตอร์

รุ่นแรงของเอดจ์สร้างบนพื้นฐานฟอร์ดซีดี3 ใช้ร่วมกันกับรุ่นที่หนึ่งของฟอร์ด ฟิวชัน, มาสด้า ซีเอ็กซ์-9 รุ่นที่หนึ่งและสองของมาสด้า6 และลินคอล์น เอ็มเคเอ็กซ์ ฟอร์ด เอดจ์รุ่นที่สองใช้พื้นฐานฟอร์ดซีดี4

ลินคอล์น เอ็มเคเอ็กซ์ เป็นรุ่นหรูหราของฟอร์ดเอดจ์ และเอดจ์ได้ประกอบที่โรงงานประกอบรถยนต์ของฟอร์ดที่โอ๊ควิลล์, ออนแทริโอ, แคนาดา

รุ่นที่หนึ่ง (U387, พ.ศ. 2550–2558)[แก้]

Picto infobox automobil.png
รุ่นที่หนึ่ง
2007-Ford-Edge-SEL-1.jpg
ภาพรวม
เริ่มผลิตเมื่อมกราคม พ.ศ. 2549–2557
รุ่นปี2007–2014
ตัวถังและช่วงล่าง
แพลตฟอร์มพื้นฐานฟอร์ดซีดี3
รุ่นที่คล้ายกันลินคอล์น เอ็มเคเอ็กซ์
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์
ระบบเกียร์เกียร์อัตโนมัติ 6 จังหวะ 6F50
มิติ
ระยะฐานล้อ111.2 นิ้ว (2,824 มม.)
ความยาว
  • 2007–2010: 4,717 มม. (185.7 นิ้ว)
  • 2011–2014: 184.2 นิ้ว (4,679 มม.)
ความกว้าง
  • 2007–2010: 1,925 มม. (75.8 นิ้ว)
  • 2011–2014: 76.0 นิ้ว (1,930 มม.)
ความสูง1,702 มม. (67.0 นิ้ว)

เอดจ์รุ่นแรกได้เปิดตัวเมื่อปี พ.ศ. 2549 ในงานแสดงรถยนต์ดีทรอยต์โดยเริ่มผลิตเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2549 เป็นรุ่นปี 2007 มีรุ่นย่อยทั้งหมด 3 รุ่นย่อยคือรุ่น SE, SEL, Limited

ฟอร์ด เอดจ์ เอสอีแอล

ต่อมาได้มีการเพิ่มรุ่นย่อย Sport โดยเปิดตัวในงานแสดงรถยนต์ชิคาโก้ปี พ.ศ. 2551 และได้ขายเป็นรุ่นปี 2009[1]

ฟอร์ด เอดจ์ สปอร์ต

ข้อมูลเฉพาะ[แก้]

เครื่องยนต์[แก้]

เครื่องยนต์ รุ่นปี กำลังที่รอบต่อนาที แรงบิดที่รอบต่อนาที
3,496 cc (213.3 ลบ. นิ้ว) Duratec 35 V6 2007-2009 265 bhp (198 kW)@6250 แม่แบบ:Convert/lbft@4500
2010-2014 285 bhp (213 kW)@6500 แม่แบบ:Convert/lbft@4000
3,721 cc (227.1 ลบ. นิ้ว) Duratec 37 V6 2011-2014 305 bhp (227 kW)@6250 แม่แบบ:Convert/lbft@4500
1,999 cc (122.0 ลบ. นิ้ว) Ecoboost I4 2011-2014 240 bhp (180 kW)@5500 แม่แบบ:Convert/lbft@1750–4500 rpm

[2]

ระบบเกียร์[แก้]

ใช้เกียร์อัตโนมัติ 6 จังหวะ 6F50

ระบบความปลอดภัย[แก้]

สถาบันประกันภัยความปลอดภัยบนทางหลวง (IIHS) ใช้เครื่องทดสอบการชนของฟอร์ด เอดจ์ เอสอีแอล รุ่นปี 2007 เพื่อสาธิตถึงความปลอดภัยจากอุบัติเหตุ

อุปกรณ์ความปลอดภัยประกอบด้วยถุงลมนิรภัยคู่หน้าแบบมาตรฐาน ถุงลมนิรภัยกันกระแทกข้างด้านหน้า ถุงลมนิรภัยด้านข้าง เบรคป้องกันล้อล็อก การควบคุมการลื่นไถล การควบคุมเสถียรภาพทางอิเล็กทรอนิกส์และระบบตรวจสอบแรงดันลมยาง

การบริหารความปลอดภัยในการจราจรทางหลวงแห่งชาติ (NHTSA) การจัดอันดับการทดสอบการชน[3]

  • คนขับด้านหน้า: 5 stars.svg
  • ผู้โดยสารด้านหน้า: 4 stars.svg
  • ชนด้านข้าง: 5 stars.svg
  • กลิ้ง: 4 stars.svg

การบริหารความปลอดภัยในการจราจรทางหลวงแห่งชาติ (NHTSA) ทดสอบการชนของเอดจ์ รุ่นปี 2011 ขับเคลื่อนล้อหน้า[4]

  • คนขับด้านหน้า: 3 stars.svg
  • ผู้โดยสารด้านหน้า: 3 stars.svg
  • ฝังคนขับด้านข้าง: 5 stars.svg
  • ฝั่งผู้โดยสารด้านข้าง: 5 stars.svg
  • เสาด้านข้าง: 5 stars.svg

รุ่นไฮซีรีส์ (HySeries)[แก้]

ต้นแบบฟอร์ด เอดจ์ที่ใช้เชื่อเพลิงไฮโดรเจน-ปลั๊กอินไฮบริด

ฟอร์ด แคนาดาได้ประกาศในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2550 ว่ารุ่นไฮบริดของฟอร์ด เอดจ์จะเปิดตัวในรุ่นปี 2010 โดยรุ่นใหม่นี้จะใช้ระบบไฮบริดใหม่จากฟอร์ดโดยเป็นการทำงานรุ่มกันระหว่างมอเตอร์ไฟฟ้าแบะเครื่องยนต์ วี6[5]

นอกจากนี้ หลังจากที่นำเสนอต่อสาธารณะแล้ว ในปี พ.ศ. 2550 ฟอร์ดก็ได้มุ่งเน้นพัฒนาฟอร์ด เอดจ์รุ่นไฮซีรีส์[6] นี่เป็นรถไฮบริดไฟฟ้าที่ใช้เชื้อเพลิงไฮโดรเจนควบคู่ไปกับการชาร์จแบตเตอรี่ลิเธียมไอออนเมื่อทำงานร่วมกันแล้วได้ระยะทางมากกว่า 320 กิโลเมตร (200 ไมล์) ระบบไฮซีรีส์ได้แนะนำครั้งแรกในรถต้นแบบฟอร์ด แอร์สตรีมที่งานแสดงรถยนต์ดีทรอยต์ ปี พ.ศ. 2550 ต่อมาก็ได้มาอยู่ในฟอร์ด เอดจ์ที่งานแสดงรถยนต์วอชิงตัน ดีซี เมื่อปี พ.ศ. 2540 ระบบไฮซีรีส์มีความเกี่ยวข้องกับพื้นฐานอี-เฟล็กซ์ของเจเนอรัล มอเตอร์ พื้นฐานอี-เฟล็กซ์ได้ถูกแนะนำครั้งแรกในงานแสดงรถยนต์ดีทรอยต์ พ.ศ. 2540 เป็นระบบขับเคลื่อนของเชฟโรเลต โวลต์

รุ่นที่สอง (U, พ.ศ. 2558–ปัจจุบัน)[แก้]

Picto infobox automobil.png
รุ่นที่สอง
2017 Ford Edge (1).jpg
2017 Ford Edge
ภาพรวม
เรียกอีกชื่อFord Endura (Australia and New Zealand)
เริ่มผลิตเมื่อพ.ศ. 2557–ปัจจุบัน (US)
รุ่นปีพ.ศ. 2558–ปัจจุบัน (US)
พ.ศ. 2559–ปัจจุบัน (Europe)
ตัวถังและช่วงล่าง
แพลตฟอร์มพื้นฐานฟอร์ดซีดี4
รุ่นที่คล้ายกันLincoln MKX/ Nautilus
ระบบส่งกำลัง
เครื่องยนต์
ระบบเกียร์เกียร์อัตโนมัติ 6 จังหวะ 6F automatic
เกียร์ธรรมดา 6 จังหวะ manual
6-speed PowerShift dual-clutch transmission
มิติ
ระยะฐานล้อ2,850 มม. (112.2 นิ้ว)
ความยาว4,779 มม. (188.1 นิ้ว)
4,878 มม. (192.0 นิ้ว) (7-seat)
ความกว้าง1,928 มม. (75.9 นิ้ว)
ความสูง1,742 มม. (68.6 นิ้ว)
น้ำหนัก3,912 ปอนด์ (1,774 กก.) (FWD)
4,060 ปอนด์ (1,840 กก.) (AWD)
Rear view
Edge Vignale

All New Ford Edge ความเฉียบคมแห่งเทคโนโลยี, สมรรถนะและความประณีต มันก็คงไม่แปลกหรอกที่ชื่อของ Ford Edge ไม่เป็นที่รู้จักของผู้อ่านหลายคน ก็เพราะว่า Ford Edge นั้นผลิตและวางจำหน่ายในตลาดอเมริกาเหนือเป็นหลักในฐานะเป็นรถครอสโอเวอร์รุ่นพี่ Ford Escape/Fuga มาตั้งแต่ปี 2006 เป็นต้นไป จะว่าไป Ford Edge รุ่นปัจจุบันก็มีอายุการตลาดนานมาก ๆ ถึง 8 ปีเลยทีเดียว แต่ไหน ๆ ก็มาช้าทั้งที Ford ก็ขอจัดเต็มกันเสียหน่อย All New Ford Edge จะเป็นรถยนต์รุ่นใหม่ที่พลิกกลยุทธ์จากขายแค่ตลาดอเมริกาก็จะกระจายไปยังสู่ตลาดยุโรปอีกด้วยและ Ford ขอยืนยันนี่แหล่ะคือรุ่น All New ตั้งแต่หัวจรดเท้า ตัวรถถูกสร้างขึ้นบนพื้นตัวถังสำหรับรถยนต์ขนาดกลางที่จะมาปลุกจินตนาการใหม่ด้วยความแข็งแกร่ง, รูปทรงดูสง่า, มีการปฏิวัติใหม่เพื่อคุณภาพตัวรถที่สูงเกินกว่าความคาดหวัง, ปรับปรุงงานวิศวกรรมใหม่ให้มีฟีเจอร์และเทคโนโลยีสารพัดเพื่อเป็นประสบการณ์ในการขับขี่

อ้างอิง[แก้]

  1. "2009 Ford Edge Sport". Inside Line.
  2. "2012 Ford Edge | View Full Engine Specifications". Ford.com. Archived from the original on 2012-12-10. สืบค้นเมื่อ 2012-01-06.
  3. "Ford Edge Crash Test Ratings". NHTSA. Archived from the original on 2008-10-12. สืบค้นเมื่อ 2008-08-12.
  4. http://www.safercar.gov/Vehicle+Shoppers/5-Star+Safety+Ratings/2011-Newer+Vehicles/Vehicle-Detail?vehicleId=146
  5. Van Alphen, Tony (2007-06-22). "Ford hybrid plans unclear after 2008". Toronto: The Star. สืบค้นเมื่อ 2010-05-02.
  6. "Future Vehicles Preview". Inside Line. Archived from the original on 2012-12-10.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]