ฟอร์ด เรนเจอร์

ฟอร์ด เรนเจอร์ (อังกฤษ: Ford Ranger) เป็นรถกระบะขนาดเล็กหรือขนาดกลางที่ฟอร์ดทำการตลาดทั่วโลกมาหลายรุ่น โดยมีการพัฒนาและผลิตทั้งภายในบริษัทเองหรือภายนอกบริษัท และมีการหยุดจำหน่ายในทวีปอเมริกาเหนือในช่วง ค.ศ. 2011–2018

เรนเจอร์เปิดตัวครั้งแรกในฐานะรถกระบะขนาดเล็กในทวีปอเมริกาเหนือใน ค.ศ. 1982 สำหรับรุ่นปี 1983 ต่อมามีการนำเข้าไปจำหน่ายในบางประเทศแถบอเมริกาใต้ ตั้งแต่ ค.ศ. 1998 ถึง 2011 ชื่อรุ่นเรนเจอร์ถูกใช้สำหรับรถที่พัฒนาโดยมาสด้าเพื่อจำหน่ายนอกตลาดอเมริกาเหนือ ใน ค.ศ. 2011 ฟอร์ดเปิดตัวเรนเจอร์รุ่นแรกที่สร้างขึ้นบนแพลตฟอร์ม T6 ซึ่งถือว่าเป็นรถกระบะขนาดกลาง รุ่นนี้ได้รับการพัฒนาภายในองค์กรโดยฟอร์ดออสเตรเลีย ในปีเดียวกันนั้น เรนเจอร์ที่จำหน่ายในตลาดอเมริกาเหนือได้ถูกยกเลิกการผลิต ทำให้เรนเจอร์ที่สร้างบนแพลตฟอร์ม T6 กลายเป็นเรนเจอร์รุ่นเดียวที่มีจำหน่ายทั่วโลก

สำหรับรุ่นปี 2019 เรนเจอร์ถูกนำกลับมาเปิดตัวอีกครั้งในทวีปอเมริกาเหนือโดยใช้รุ่น T6 ที่ทำการตลาดไปทั่วโลก และผลิตที่โรงงานประกอบมิชิแกนในเวย์น รัฐมิชิแกน เรนเจอร์มีขนาดเล็กกว่าเอฟ-150 และใหญ่กว่ามาเวอริกในกลุ่มรถกระบะของฟอร์ดในทวีปอเมริกาเหนือ ขณะที่ตลาดนอกทวีปอเมริกาโดยทั่วไปแล้วเรนเจอร์เป็นรถกระบะฟอร์ดรุ่นเดียวที่นำเสนอขาย

ฟอร์ด เรนเจอร์รุ่นที่สองซึ่งพัฒนาบนพื้นฐาน T6 เปิดตัวใน ค.ศ. 2021 สำหรับตลาดทั่วโลก โดยใช้แพลตฟอร์ม T6 ที่ได้รับการปรับปรุงใหม่

ที่มาของชื่อ

ก่อนจะถูกนำมาใช้กับรถกระบะขนาดเล็ก ฟอร์ดเคยใช้ชื่อเรนเจอร์กับรถยนต์สามรุ่นที่แตกต่างกัน บริษัทเอ็ดเซิล (Edsel) เป็นบริษัทแรกที่ใช้ชื่อนี้ โดยเปิดตัวเอ็ดเซิล เรนเจอร์ใน ค.ศ. 1958 ซึ่งเป็นรถเก๋งรุ่นเริ่มต้นของเอ็ดเซิล และชื่อรุ่นนี้ก็ถูกใช้ต่อเนื่องไปจนกระทั่งตราเอ็ดเซิลล่มสลายใน ค.ศ. 1960

ใน ค.ศ. 1965 ชื่อเรนเจอร์ถูกนำกลับมาใช้โดยฟอร์ดในฐานะชุดแต่งสำหรับรถบรรทุกเอฟ-ซีรีส์ ใน ค.ศ. 1972 มีการเปิดตัวบร็องโค เรนเจอร์ (Bronco Ranger) ที่สอดคล้องกัน ชุดแต่งเรนเจอร์ซึ่งนำเสนอจนถึง ค.ศ. 1981 ทำหน้าที่เป็นชุดแต่งระดับกลางถึงสูง

หลังรุ่นปี 1981 ชุดแต่งเรนเจอร์ถูกถอนออกจากรถบรรทุกขนาดเล็ก ส่วนใหญ่เป็นการคาดการณ์ถึงรถกระบะขนาดเล็กรุ่นปี 1983 ซึ่งเปิดตัวในช่วงต้น ค.ศ. 1982

อเมริกา

อมริกาเหนือ

รถกระบะขนาดเล็ก (ค.ศ. 1983–2012)

สำหรับรุ่นปี 1983 ฟอร์ดเปิดตัวเรนเจอร์ในสหรัฐและแคนาดา เรนเจอร์เป็นรถกระบะขนาดเล็กคันแรกที่ออกแบบโดยฟอร์ด และผลิตในอเมริกาโดยเข้ามาแทนที่ฟอร์ด คูเรียร์ที่ผลิตโดยมาสด้า เรนเจอร์ผลิตขึ้นทั้งหมดสามรุ่นโดยใช้โครงสร้างแชสซีเดียวกัน ทำการตลาดตั้งแต่รุ่นปี 1983 ถึง 2012 (สิ้นสุดการจำหน่ายปลีกหลังรุ่นปี 2011)

โครงสร้างแชสซีของเรนเจอร์ถูกนำไปใช้เป็นพื้นฐานสำหรับรถหลากหลายประเภทตลอดระยะเวลาการผลิต นอกเหนือจากการใช้ชิ้นส่วนตัวถังและระบบส่งกำลังร่วมกับรถยนต์อเนกประสงค์สมรรถนะสูงฟอร์ด บร็องโค II และฟอร์ด เอกซ์พลอเรอร์แล้ว เรนเจอร์ยังใช้ชิ้นส่วนร่วมกับรถมินิแวนฟอร์ด แอโรสตาร์และรถกระบะขนาดกลางฟอร์ด เอกซ์พลอเรอร์ สปอร์ตแทร็ก นอกจากนี้ ด้วยการใช้การเปลี่ยนตรา (rebadging) ตั้งแต่ ค.ศ. 1994 ถึง 2009 มาสด้าทำตลาดฟอร์ด เรนเจอร์ในสหรัฐและแคนาดาในชื่อมาสด้า บี-ซีรีส์ (เป็นการกลับกันของฟอร์ด คูเรียร์ในช่วงทศวรรษ 1970 และยังเป็นการกลับกันของฟอร์ด เรนเจอร์นอกอเมริกาเหนือ)

ขณะที่รถรุ่นนี้เป็นหนึ่งในรถยนต์ที่ขายดีที่สุดในกลุ่มรถขนาดเล็กมาเกือบตลอดระยะเวลาการผลิต 29 ปี แต่ความต้องการรถบรรทุกขนาดเล็กโดยรวมที่ลดลงนำไปสู่การยุติการผลิตหลังรุ่นปี 2011 (มีการผลิตจำนวนน้อยใน ค.ศ. 2012 สำหรับการขายแก่กองรถ) วันที่ 22 ธันวาคม ค.ศ. 2011 ฟอร์ด เรนเจอร์คันสุดท้ายที่ผลิตสำหรับตลาดอเมริกาเหนือถูกประกอบขึ้นที่โรงงานประกอบทวินซิตีส์ ซึ่งเป็นรถคันสุดท้ายที่ประกอบขึ้นที่โรงงานแห่งนี้ด้วย^[1]

รุ่นที่ 1 (1983–1988)
รุ่นที่ 1 ปรับโฉม (1989–1992)
รุ่นที่ 2 (1993–1997)
รุ่นที่ 3 (1998–2000)
รุ่นที่ 3 ปรับโฉมครั้งแรก (2001–2003)
รุ่นที่ 3 ปรับโฉมครั้งที่สอง (2004–2006)
รุ่นที่ 3 ปรับโฉมครั้งที่สาม (2006–2012)

รถกระบะขนาดกลาง (ค.ศ. 2019–ปัจจุบัน)

สำหรับรุ่นปี 2019 เรนเจอร์กลับเข้ามาอยู่ในกลุ่มผลิตภัณฑ์ของฟอร์ดในอเมริกาเหนืออีกครั้งหลังหายไปนานถึงแปดปีเพื่อเข้ามาอยู่ในตำแหน่งต่ำกว่ารุ่นเอฟ-ซีรีส์ รถคันแรกถูกประกอบขึ้นในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 2018^[2] รุ่นแรกที่จำหน่ายในฐานะรถกระบะขนาดกลาง ซึ่งเป็นเรนเจอร์รุ่นที่สี่นั้นมีพื้นฐานมาจากเรนเจอร์ T6 ที่ออกแบบโดยฟอร์ดออสเตรเลียสำหรับตลาดทั่วโลกโดยมีการปรับเปลี่ยนเพื่อให้สอดคล้องกับกฎระเบียบของรัฐบาลสหรัฐ รวมถึงการปรับปรุงอื่น ๆ ที่ทำขึ้นเพื่อให้ตรงกับความต้องการของตลาดท้องถิ่น

เรนเจอร์รุ่นปัจจุบันมีให้เลือกสองรูปแบบตัวถังบนฐานล้อขนาด 127 นิ้ว รวมถึงรุ่น SuperCab แบบ 2+2 ประตู (กระบะยาว 6 ฟุต) และรุ่น SuperCrew แบบ 4 ประตู (กระบะยาว 5 ฟุต) สำหรับรุ่นปัจจุบันนี้ ไม่มีรุ่น Standard Cab สองประตูวางจำหน่ายในอเมริกาเหนือ

รุ่นนี้ผลิตโดยฟอร์ดที่โรงงานประกอบมิชิแกนในเวย์น รัฐมิชิแกน

อเมริกาใต้

ใน ค.ศ. 1995 ฟอร์ดเริ่มส่งออกเรนเจอร์ไปยังประเทศที่คัดเลือกแล้วในแถบลาตินอเมริกาและอเมริกาใต้ เพื่อรองรับความต้องการรถรุ่นนี้ ฟอร์ดอาร์เจนตินาเริ่มทำการผลิตเรนเจอร์ในประเทศใน ค.ศ. 1998 โดยเปิดตัวรุ่นห้องโดยสารสี่ประตูซึ่งไม่ได้มีจำหน่ายในอเมริกาเหนือ ในช่วงทศวรรษ 2000 เรนเจอร์ที่ผลิตโดยฟอร์ดอาร์เจนตินาใช้โครงสร้างแชสซีร่วมกับรุ่นที่ผลิตในอเมริกาเหนือ ขณะเดียวกันก็มีตัวเลือกเครื่องยนต์ดีเซลเพื่อตอบสนองความต้องการในท้องถิ่น สำหรับรุ่นปี 2010 เรนเจอร์ที่ผลิตในท้องถิ่นได้รับการปรับโฉมภายนอกครั้งสุดท้ายซึ่งเป็นเอกสิทธิ์เฉพาะตลาดอเมริกาใต้

ฟอร์ดอาร์เจนตินายุติการผลิตเรนเจอร์ขนาดเล็กหลังรุ่นปี 2011 เพื่อเปลี่ยนไปผลิตรถรุ่นใหม่ที่มาแทน ซึ่งก็คือเรนเจอร์ T6 ขนาดกลาง

สากล

พื้นฐานจากมาสด้า (ค.ศ. 1998–2011)

ใน ค.ศ. 1971 ฟอร์ดเข้ามาสู่ตลาดรถบรรทุกขนาดเล็ก โดยทำการตลาดมาสด้า บี-ซีรีส์รุ่นที่สองภายใต้ชื่อฟอร์ด คูเรียร์ ซึ่งถูกทำการตลาดไปทั่วโลก สำหรับรุ่นปี 1983 เรนเจอร์เข้ามาแทนที่คูเรียร์ในอเมริกาเหนือ ขณะที่ฟอร์ดยังคงจัดหาคูเรียร์จากมาสด้าสำหรับตลาดโลกต่อไปจนถึงทศวรรษ 1990 หลังมีการพัฒนารุ่นบี-ซีรีส์ ใน ค.ศ. 1998 ฟอร์ดนำชื่อเรนเจอร์มาใช้กับรถกระบะที่มาจากมาสด้า อย่างไรก็ตาม ชื่อคูเรียร์ยังคงถูกใช้ต่อไปจนถึง ค.ศ. 2006 ในออสเตรเลียและนิวซีแลนด์

เรนเจอร์รุ่นแรกที่ใช้พื้นฐานจากมาสด้าถูกผลิตขึ้นระหว่าง ค.ศ. 1998 ถึง 2006 ขณะที่รุ่นที่สองถูกผลิตขึ้นระหว่าง ค.ศ. 2006 ถึง 2011 รุ่นหลังนี้มีพื้นฐานมาจากมาสด้า บีที-50 (ซึ่งเข้ามาแทนที่มาสด้า บี-ซีรีส์) เรนเจอร์รุ่นเหล่านี้ถูกจำหน่ายในทวีปเอเชีย ออสตราเลเชีย ยุโรป แอฟริกา และตลาดลาตินอเมริกาหลายแห่ง

รุ่นที่ 1 (1998–2002)
รุ่นที่ 1 ปรับโฉม (2002–2006)
รุ่นที่ 2 (2006–2009)
รุ่นที่ 2 ปรับโฉม (2009–2011)

พื้นฐานจากแพลตฟอร์ม T6 (ค.ศ. 2011–ปัจจุบัน)

ใน ค.ศ. 2011 ฟอร์ดเปิดตัวเรนเจอร์รุ่นแรกที่สร้างขึ้นบนแพลตฟอร์ม T6 (รหัส: P375) ซึ่งพัฒนาโดยฟอร์ดออสเตรเลีย โดยรถที่สร้างบนแพลตฟอร์ม T6 นี้ได้เข้ามาแทนที่เรนเจอร์ที่จำหน่ายในอเมริกาและรุ่นที่พัฒนาจากมาสด้าด้วยรถรุ่นเดียว และยังเป็นพื้นฐานของมาสด้า บีที-50 รุ่นที่สอง เรนเจอร์ที่สร้างบนแพลตฟอร์ม T6 นี้ถูกทำการตลาดไปทั่วโลก แม้จะไม่ได้ทำการตลาดในสหรัฐและแคนาดาระหว่างรุ่นปี 2011 ถึง 2018 เรนเจอร์รุ่นที่สองที่สร้างบนแพลตฟอร์ม T6 (รหัส: P703) เปิดตัวใน ค.ศ. 2021 โดยมีการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในขณะที่ยังคงใช้แพลตฟอร์ม T6 ที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ซึ่งถูกเรียกว่า "T6.2"^[3]

เรนเจอร์ T6 รุ่นที่ 1 (2011–2015)
เรนเจอร์ T6 รุ่นที่ 1 (ปรับโฉม, 2015–2018)
เรนเจอร์ T6.2 รุ่นที่ 2 (2022–ปัจจุบัน)

อ้างอิง

↑ Max, Josh (19 December 2011). "Ford Ranger, other cars, cease production in 2012". New York Daily News. สืบค้นเมื่อ 26 December 2014.
↑ "2019 Ford Ranger production starts in Michigan". Roadshow (ภาษาอังกฤษ). 2018-10-22. สืบค้นเมื่อ 2018-10-23.
↑ "Ford Ranger 2022 revealed: V6 diesel, wider track and bold styling, release date mid-next year". Chasing Cars (ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย). 2021-11-24. สืบค้นเมื่อ 2021-11-25.

หน้านี้เป็นบัญชีบทความอื่น ๆ ที่เกี่ยวเนื่องกัน เช่น มีชื่อเดียวหรือทำนองเดียวกัน เรียกว่า "หน้าชี้ทาง"
ถ้าลิงก์ภายในวิกิพีเดียไทยเองนำพาคุณมาผิดที่นี่ คุณจะเปลี่ยนลิงก์นั้นไปยังปลายทางที่ถูกต้องก็ได้

[1] Max, Josh (19 December 2011). "Ford Ranger, other cars, cease production in 2012". New York Daily News. สืบค้นเมื่อ 26 December 2014.

[2] "2019 Ford Ranger production starts in Michigan". Roadshow (ภาษาอังกฤษ). 2018-10-22. สืบค้นเมื่อ 2018-10-23.

[3] "Ford Ranger 2022 revealed: V6 diesel, wider track and bold styling, release date mid-next year". Chasing Cars (ภาษาอังกฤษแบบออสเตรเลีย). 2021-11-24. สืบค้นเมื่อ 2021-11-25.

[1]

[2]

[3]