ฟร็องซัว ออล็องด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฟร็องซัว ออล็องด์
François Hollande
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนที่ 24
François Hollande (Journées de Nantes 2012).jpg

ดำรงตำแหน่งในปัจจุบัน
วาระการดำรงตำแหน่ง
15 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 - {{{fin mandat1}}}
ตั้งแต่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
{{{début mandat2}}} - {{{fin mandat2}}}
{{{début mandat3}}} - {{{fin mandat3}}}
{{{début mandat4}}} - {{{fin mandat4}}}
รับเลือกตั้ง 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
พรรคการเมือง พรรคสังคมนิยม
สาธารณรัฐ สาธารณรัฐที่ 5
รัฐธรรมนูญ รัฐธรรมนูญ พ.ศ. 2501
สมัยก่อนหน้า นีกอลา ซาร์กอซี
รับเลือกตั้ง {{{élection2}}}
รับเลือกตั้ง {{{élection3}}}
รับเลือกตั้ง {{{élection4}}}

ตำแหน่งอื่น
{{{fonction1}}}
วาระการดำรงตำแหน่ง
{{{début fonction1}}} - {{{fin fonction1}}}
ประธานาธิบดี {{{président1}}}
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ {{{président de la république1}}}
ประมุขแห่งรัฐ {{{chef de l'etat1}}}
กษัตริย์ {{{monarque1}}}
ผู้สำเร็จราชการ {{{gouverneur1}}}
นายกรัฐมนตรี {{{premier ministre1}}}
คณะรัฐมนตรี {{{gouvernement1}}}

{{{fonction2}}}
วาระการดำรงตำแหน่ง
{{{début fonction2}}} - {{{fin fonction2}}}
ประธานาธิบดี {{{président2}}}
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ {{{président de la république2}}}
ประมุขแห่งรัฐ {{{chef de l'etat2}}}
กษัตริย์ {{{monarque2}}}
ผู้สำเร็จราชการ {{{gouverneur2}}}
นายกรัฐมนตรี {{{premier ministre2}}}
คณะรัฐมนตรี {{{gouvernement2}}}

{{{fonction3}}}
วาระการดำรงตำแหน่ง
{{{début fonction3}}} - {{{fin fonction3}}}
ประธานาธิบดี {{{président3}}}
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ {{{président de la république3}}}
ประมุขแห่งรัฐ {{{chef de l'etat3}}}
กษัตริย์ {{{monarque3}}}
ผู้สำเร็จราชการ {{{gouverneur3}}}
นายกรัฐมนตรี {{{premier ministre3}}}
คณะรัฐมนตรี {{{gouvernement3}}}

{{{fonction4}}}
วาระการดำรงตำแหน่ง
{{{début fonction4}}} - {{{fin fonction4}}}
ประธานาธิบดี {{{président4}}}
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ {{{président de la république4}}}
ประมุขแห่งรัฐ {{{chef de l'etat4}}}
กษัตริย์ {{{monarque4}}}
ผู้สำเร็จราชการ {{{gouverneur4}}}
นายกรัฐมนตรี {{{premier ministre4}}}
คณะรัฐมนตรี {{{gouvernement4}}}

{{{fonction5}}}
วาระการดำรงตำแหน่ง
{{{début fonction5}}} - {{{fin fonction5}}}
ประธานาธิบดี {{{président5}}}
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ {{{président de la république5}}}
ประมุขแห่งรัฐ {{{chef de l'etat5}}}
กษัตริย์ {{{monarque5}}}
ผู้สำเร็จราชการ {{{gouverneur5}}}
นายกรัฐมนตรี {{{premier ministre5}}}
คณะรัฐมนตรี {{{gouvernement5}}}

{{{fonction6}}}
วาระการดำรงตำแหน่ง
{{{début fonction6}}} - {{{fin fonction6}}}
ประธานาธิบดี {{{président6}}}
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ {{{président de la république6}}}
ประมุขแห่งรัฐ {{{chef de l'etat6}}}
กษัตริย์ {{{monarque6}}}
ผู้สำเร็จราชการ {{{gouverneur6}}}
นายกรัฐมนตรี {{{premier ministre6}}}
คณะรัฐมนตรี {{{gouvernement6}}}

{{{fonction7}}}
วาระการดำรงตำแหน่ง
{{{début fonction7}}} - {{{fin fonction7}}}
ประธานาธิบดี {{{président7}}}
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐ {{{président de la république7}}}
ประมุขแห่งรัฐ {{{chef de l'etat7}}}
กษัตริย์ {{{monarque7}}}
ผู้สำเร็จราชการ {{{gouverneur7}}}
นายกรัฐมนตรี {{{premier ministre7}}}
คณะรัฐมนตรี {{{gouvernement7}}}

ประวัติ
ชื่อเดิม ฟร็องซัว เฌราร์ ฌอร์ฌ นีกอลา ออล็องด์
วันเกิด 12 สิงหาคม พ.ศ. 2497 (61 ปี)
ฝรั่งเศส รูอ็อง ประเทศฝรั่งเศส
ถึงแก่อสัญกรรม {{{décès}}}
{{{lieu décès}}}
สาเหตุ {{{nature}}}
เชื้อชาติ {{{nationalité}}}
คู่สมรส เซกอแลน รัวยาล
(1973–2007)
วาเลรี ทรีแอร์แวแลร์
(2007–2012)
บุตร-ธิดา {{{enfants}}}
สำเร็จการศึกษา HEC Paris
École nationale d'administration
Institut d'Études Politiques de Paris
อาชีพ {{{profession}}}
อาชีพ {{{occupation}}}
สถานที่อาศัย ปาแลเดอเลลีเซ, ปารีส
ศาสนา {{{religion}}}
ลายเซ็น François Hollande signature.svg

Armoiries république française.svg
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส

ฟร็องซัว เฌราร์ ฌอร์ฌ นีกอลา ออล็องด์ (ฝรั่งเศส: François Gérard Georges Nicolas Hollande, เสียงอ่านภาษาฝรั่งเศส: [fʁɑ̃swa ɔlɑ̃d]; เกิด 12 สิงหาคม ค.ศ. 1954) เป็นประธานาธิบดีของฝรั่งเศส ได้รับเลือกตั้งในวันที่ 6 พฤษภาคม ค.ศ. 2012 ด้วยคะแนนเสียงประมาณร้อยละ 51.90[1] เขาเป็นผู้แทนราษฎรจากเขตเลือกตั้งที่ 1 ของจังหวัดกอแรซในช่วงปี ค.ศ. 1988 – 1993 และ ค.ศ. 1997 – 2012 เขาเคยดำรงตำแหน่งเป็นเลขาธิการพรรคสังคมนิยมในช่วงปี ค.ศ. 1997 – 2008 เป็นประธานสภาเทศบาลกอแรซในช่วงปี ค.ศ. 2008 – 2012 รวมถึงเป็นนายกเทศมนตรีเมืองตูลในช่วงปี ค.ศ. 2001  – 2008 อีกด้วย

ชีวิตในวัยเด็ก[แก้]

ออล็องด์เกิดในเมืองรูอ็องในจังหวัดแซน-มารีตีม แคว้นโอต-นอร์ม็องดี ประเทศฝรั่งเศส เขาเกิดในครอบครัวชนชั้นกลางคาทอลิก แม่ของเขาเป็นนักสังคมสงเคราะห์ ส่วนพ่อเป็นหมอหู คอ จมูกที่เคยลงสมัครเป็นผู้สมัครฝ่ายขวาจัดในการเมืองท้องถิ่น เชื่อกันว่านามสกุลออล็องด์ของเขามาจากบรรพบุรุษที่หลบหนีมาจากฮอลแลนด์ (เนเธอร์แลนด์ในปัจจุบัน) ในช่วงศตวรรษที่ 16 และนำชื่อประเทศมาเป็นนามสกุล

การศึกษา[แก้]

ออล็องด์เข้าศึกษาที่โรงเรียนประจำแซ็งฌ็อง-บาติสต์เดอลาซาล และเข้าศึกษาต่อที่วิทยาลัยอุดมศึกษาพาณิชยการปารีส (HEC Paris), วิทยาลัยการบริหารแห่งชาติ (École nationale d'administration) และสถาบันรัฐศึกษาปารีส (Institut d'Etudes Politiques de Paris) ออล็องด์เคยอาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกาในช่วงฤดูร้อนปี ค.ศ. 1974 ขณะที่ยังเป็นนักศึกษา ออล็องด์เข้าทำงานในศาลตรวจสอบบัญชีแห่งฝรั่งเศสทันทีหลังจากจบการศึกษา

เส้นทางการเมืองช่วงต้น[แก้]

ในปี ค.ศ. 1974 ขณะที่ยังเป็นนักศึกษา ออล็องด์เป็นอาสาสมัครช่วยหาเสียงเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศสของฟร็องซัว มีแตร็อง ในอีก 5 ปีต่อมา ออล็องด์ได้เข้าร่วมกับพรรคสังคมนิยมและถูกจับตามองอย่างรวดเร็วจากฌัก อาตาลีผู้เป็นที่ปรึกษาอาวุโสของมีแตร็อง ในปี ค.ศ. 1981 อาตาลีได้ให้ออล็องด์ลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรในเขตจังหวัดกอแรซ แข่งขันกับประธานาธิบดีของฝรั่งเศสในอนาคต ฌัก ชีรัก ออล็องด์แพ้การเลือกตั้งแก่ชีรัก เขาก้าวต่อไปโดยไปเป็นที่ปรึกษาพิเศษแก่ประธานาธิบดีคนใหม่ ฟร็องซัว มีแตร็อง หลังจากนั้นไปเป็นคณะทำงานให้กับโฆษกรัฐบาล หลังจากที่ออล็องด์ได้เป็นสมาชิกเทศบาล Ussel ในปี ค.ศ. 1983 ออล็องด์ได้ลงสมัครเป็นผู้แทนราษฎรจังหวัดกอแรซอีกครั้ง ในครั้งนี้เขาประสบความสำเร็จได้เข้าไปนั่งในสภาผู้แทนราษฎรของฝรั่งเศส แต่ในปี ค.ศ. 1993 ออล็องด์ได้สูญเสียตำแหน่งผู้แทนราษฎรไปอีกครั้งในการเลือกตั้งที่ถูกเรียกว่า คลื่นสีฟ้า อันเนื่องมาจากการสูญเสียที่นั่งในสภาของพรรคสังคมนิยมให้แก่ฝ่ายขวาเป็นจำนวนมาก

เลขาธิการพรรคสังคมนิยม[แก้]

ออล็องด์และภรรยาของเขา เซกอแลน รัวยาล ในการหาเสียงในการเลือกตั้งผู้แทนราษฎรปี ค.ศ. 2007

ในช่วงใกล้สิ้นสุดวาระของประธานาธิบดีฟร็องซัว มีแตร็อง พรรคสังคมนิยมเกิดความแตกแยกภายในขึ้นเนื่องจากต่างฝ่ายต่างแย่งกันเป็นผู้กำหนดทิศทางของพรรค ออล็องด์ได้ออกมาเรียกร้องความปรองดองและให้พรรครวมตัวเป็นหนึ่งภายใต้ ฌัก เดอลอร์ ประธานสหภาพยุโรป แต่เดอลอร์ปฏิเสธที่จะเป็นตัวแทนพรรคลงสมัครเป็นประธานาธิบดี ทำให้ลียอแนล ฌ็อสแป็ง กลับมาเป็นผู้นำพรรคอีกครั้ง ฌ็อสแป็งเลือกออล็องด์ให้เป็นโฆษกพรรคอย่างเป็นทางการ ต่อมาในการเลือกตั้งผู้แทนราษฎรปี ค.ศ. 1997 ออล็องด์กลับไปลงสมัครเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรจังหวัดกอแรซ อีกครั้งและประสบความสำเร็จในการกลับเข้าสภา ในปีเดียวกันนั้นเอง ฌ็อสแป็งได้เป็นนายกรัฐมนตรีของฝรั่งเศส และออล็องด์ได้ชนะการเลือกตั้งเป็นเลขาธิการพรรคสังคมนิยมซึ่งเขาดำรงตำแหน่งนี้อยู่ 11 ปี โดยในช่วงระยะเวลานี้ พรรคสังคมนิยมมีตำแหน่งที่แข็งแรงในรัฐบาลฝรั่งเศส ตำแหน่งเลขาธิการพรรคของออล็องด์จึงถูกเรียกในบางครั้งเป็นรองนายกรัฐมนตรี ในปี ค.ศ. 2001 ออล็องด์ได้ชนะการเลือกตั้งเป็นนายกเทศมนตรีเมืองตูลซึ่งเขามีวาระการดำรงตำแหน่งนี้ 7 ปี

ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ค.ศ. 2002 รอบแรก พรรคสังคมนิยมพ่ายแพ้แก่ผู้สมัครฝ่ายขวาจัด ฌ็อง-มารี เลอ แปน อย่างน่าตกตะลึง ทำให้ลียอแนล ฌ็อสแป็งตัดสินใจลาออก การลาออกทำให้ออล็องด์กลายเป็นเสมือนผู้นำของพรรคในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรค.ศ. 2002 ออล็องด์สามารถจำกัดความพ่ายแพ้ไว้ได้บางส่วนโดยเขายังถูกเลือกกลับมาเป็นผู้แทนราษฎรได้ในเขตของตน แต่ผู้สมัครคนอื่น ๆ ของพรรคพ่ายแพ้ไปทั่วประเทศ ก่อนการประชุมใหญ่ประจำปี ค.ศ. 2003 ของพรรคที่จัดขึ้นในเมืองดีฌง ออล็องด์สามารถทำให้ผู้มีชื่อเสียงในพรรคหลายคนหันมาสนับสนุนตนได้ เขาจึงถูกเลือกกลับมาเป็นเลขาธิการพรรคอีกครั้ง แม้ว่าจะถูกฝ่ายซ้ายในพรรคต่อต้านก็ตาม หลังการเลือกตั้งท้องถิ่นของฝรั่งเศสที่จัดขึ้นในปี ค.ศ. 2004 ที่ฝ่ายซ้ายได้รับชัยชนะ ออล็องด์ถูกอ้างถึงว่าอาจเป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีได้ แต่พรรคสังคมนิยมในช่วงนั้นถูกแบ่งเป็นสองส่วนในความเห็นเรื่องการจัดตั้งธรรมนูญยุโรป ออล็องด์ซึ่งสนับสนุนการจัดตั้งธรรมนูญจึงก่อให้เกิดความแตกร้าวภายในพรรค ในปี ค.ศ. 2005 เขายังคงรักษาตำแหน่งเลขาธิการพรรคไว้ได้ในการประชุมใหญ่ของพรรค แต่อำนาจของเขาก็เริ่มลดลงเรื่อยๆ ในปี ค.ศ. 2007 ภรรยาของเขา เซกอแลน รัวยาล ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนพรรคลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีฝรั่งเศสซึ่งเธอได้พ่ายแพ้ต่อนีกอลา ซาร์กอซี ในปีเดียวกัน ออล็องด์ถูกตำหนิอย่างหนักเนื่องจากผลอันย่ำแย่ในการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประจำปี ค.ศ 2007 เขาจึงประกาศที่จะไม่ลงชิงตำแหน่งเลขาธิการพรรคเมื่อหมดวาระ

หลังจากที่ออล็องด์ลาออกจากตำแหน่งเลขาธิการ เขาได้รับเลือกให้แทนที่ฌ็อง-ปีแยร์ ดูว์ปง ในตำแหน่งประธานสภาเทศบาลกอแรซซึ่งเขายังดำรงตำแหน่งนี้ถึงปัจจุบัน ในปี ค.ศ. 2008 เขาสนับสนุนการให้รางวัลเอเตียน บาลูซ (Étienne Baluze) ซึ่งมอบให้บุคคลที่ทำคุณประโยชน์ด้านประวัติศาสตร์ท้องถิ่น โดยออล็องด์เป็นผู้ให้รางวัลนี้เป็นครั้งแรกในวันที่ 29 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 แก่นักประวัติศาสตร์ชาวอิตาลีชื่อ เบียทริช ปาลเมโร

การเลือกตั้งประธานาธิบดี[แก้]

ออล็องด์ได้ประกาศตัวเพื่อเป็นตัวแทนเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดี จากพรรคสังคมนิยม ในช่วงเดือนมีนาคม ค.ศ.2011 โดยตอนแรกเขาได้มีคะแนนตามหลังนายดอมีนิก สโทรส-กาน อดีตรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และเป็นกรรมการบริหารกองทุนการเงินระหว่างประเทศ แต่ภายหลังออล็องด์ได้รับเลือกมาเป็นอันดับหนึ่ง เนื่องจากข่าวการกล่าวหาการลวนลามทางเพศของนายดอมีนิก สโทรส-กาน จึงทำให้เขาต้องประกาศไม่ลงชิงชัยตำแหน่งโดยปริยาย โดยภายหลังจากการดีเบตหลายครั้งผ่านทางรายการโทรทัศน์ ออล็องด์ได้คะแนนนิยมในรอบแรกถึง 39% เป็นอันดับที่ 1 แต่ยังไม่ถึงกึ่งหนึ่ง จึงทำให้เขาต้องเข้าดีเบตอีกครั้งกับนางมาร์ทีน โอบรี ผู้สมัครจากพรรคเดียวกันที่ตามมาเป็นอันดับที่สอง โดยได้เสียงโหวตถึง 30%

ในการโหวตครั้งที่สอง เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม ค.ศ.2011 ออล็องด์ก็ได้คะแนนเสียงโหวตถึง 56% ในขณะที่โอบรี ได้ 43% จึงทำให้เขาเป็นตัวแทนของพรรคสังคมนิยม และพรรคฝ่ายซ้ายก้าวหน้า อย่างเป็นทางการสำหรับการเลือกตั้งประธานาธิบดีในปีค.ศ.2012 โดยเขายังได้ขอแรงสนับสนุนจากสมาชิกพรรคผู้ร่วมชิงตำแหน่งของพรรคฯ เช่นกัน อาทิเช่น มาร์ทีน โอบรี อาร์โนด์ มงต์บูร์ มานูเอล วาลส์ และอดีตผู้เข้าชิงของพรรคฯในการเลือกตั้งเมื่อปีค.ศ.2007 เซกอแลน รัวยาล

ในวันที่ 26 มกราคม เขาได้เปิดเผยนโยบายต่างๆ รวมถึงกว่า 60 นโยบาย รวมถึงการขึ้นภาษีสำหรับธุรกิจขนาดใหญ่ ธนาคาร และเศรษฐี การสร้างงานอาชีพครูกว่า 60,000 ตำแหน่ง การปรับลดอายุการเกษียณอายุจาก 62 ปีเป็น 60 ปีดังเดิม การสร้างงานทดแทนในเขตที่มีอัตราผู้ว่างงานที่อายุน้อยสูง การสนับสนุนการก่อตั้งธุรกิจขนาดใหญ่โดยการก่อตั้งธนาคารเพื่อการลงทุน การออกกฎหมายเพื่อสิทธิการแต่งงานในเพศเดียวกันและสิทธิในการอุปถัมภ์ทารก รวมทั้งการถอนทหารจากอัฟกานิสถานในปีค.ศ.2012

ในวันที่ 15 กุมภาพันธ์ นายนีกอลา ซาร์กอซีประธานาธิบดีในขณะนั้น ได้ประกาศเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในสมัยที่สอง โดยเขาได้วิจารณ์นโยบายของออล็องด์ว่าจะทำลายระบบเศรษฐกิจของประเทศภายในสองวันหากออล็องด์ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีคนต่อไป

ในช่วงโค้งแรกของการหาเสียง ออล็องด์ได้คะแนนนำจากโพลล์ต่างๆ และในที่สุดในการเลือกตั้งรอบที่ 1 เมื่อ 22 เมษายน ค.ศ.2012 ออล็องด์ได้คะแนนนำอันดับที่หนึ่ง โดยได้คะแนนเสียง 28.63% โดยเขาต้องเข้าชิงคะแนนในการเลือกตั้งรอบที่สองกับนีกอลา ซาร์กอซี และในการเลือกตั้งรอบที่ 2 ออล็องด์ได้คะแนนนำเกินกึ่งหนึ่งที่ 51.70% เป็นผลให้เขาเป็นว่าที่ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคนถัดไป

ชีวิตส่วนตัว[แก้]

คู่สมรสมานานกว่า 30 ปีของออล็องด์คือ เซกอแลน รัวยาล ทั้งคู่มีลูกด้วยกัน 4 คน คือ ตอมา เกลม็องส์ ฌูว์เลียง และฟลอรา ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2007 หนึ่งเดือนหลังการพ่ายแพ้ของรัวยาลในการเลือกตั้งประธานาธิบดีฝรั่งเศส ทั้งคู่ออกมาประกาศว่ากำลังแยกกันอยู่[2] ไม่กี่เดือนถัดมา เว็บไซต์ฝรั่งเศสแห่งหนึ่งออกมาเปิดเผยถึงความสัมพันธ์ระหว่างออล็องด์กับวาเลรี ทรีแอร์แวแลร์ การประกาศนี้ทำให้เกิดการโต้แย้งกันขึ้นเนื่องจากบางคนถือว่าการเปิดเผยนี้เป็นการลุกล้ำความเป็นส่วนตัวของนักการเมือง ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2007 วาเลรี ทรีแอร์แวแลร์ ออกมายืนยันในความสัมพันธ์และพูดถึงอย่างเปิดเผยในการให้สัมภาษณ์กับนิตยสารรายสัปดาห์ชื่อ Télé 7 Jours

ผลงาน[แก้]

ออล็องด์เขียนหนังสือและงานวิชาการหลายเล่ม ดังรายชื่อด้านล่าง

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]


ก่อนหน้า ฟร็องซัว ออล็องด์ ถัดไป
นีกอลา ซาร์กอซี 2leftarrow.png Armoiries république française.svg
ประธานาธิบดีแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส คนที่ 24
(15 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 — ปัจจุบัน)
2rightarrow.png ยังดำรงตำแหน่ง
นีกอลา ซาร์กอซี 2leftarrow.png Coat of arms of Andorra.svg
ผู้ปกครองร่วมแห่งอันดอร์รา
ร่วมกับ ชูอัน เอนริก บีเบส อี ซีซีเลีย

(พ.ศ. 2555 — ปัจจุบัน)
2rightarrow.png ยังดำรงตำแหน่ง