ข้ามไปเนื้อหา

ผลต่างระหว่างรุ่นของ "จาง ชุนหัว"

เพิ่มขึ้น 79 ไบต์ ,  5 ปีที่แล้ว
ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
(แจ้งต้องการอ้างอิงด้วยสจห.)
ไม่มีความย่อการแก้ไข
จาง ชุนหัว เกิดเมื่อปี [[ค.ศ. 189]] แต่เป็นที่น่าเสียดายว่าประวัติของนางมีค่อนข้างน้อย
 
จาง ชุนหัว เกิดที่[[มณฑลเหอหนาน]] พ่อของเธอ จางวาง รับราชการอยู่ [[วุยก๊ก]] แม่ของเขาเธอเป็นตระกูลต่ำต้อยแซ่ "จาง" ในวัยเด็ก เธอเป็นคนที่อารมณ์ดี ขยัน และฉลาด
 
จางชุนหัว หรือ เตียวชุนหัว (Zhang Chunhua, 張春華) (ค.ศ.189 - 247) คือภรรยาของสุมาอี้ที่ให้กำเนิดสุมาสูและสุมาเจียว ซึ่งต่อมาภายหลังเมื่อสุมาเอี๋ยนตั้งตนเป็นฮ่องเต้ได้ยกย่องนางจางชุนหัว ซึ่งมีศักดิ์เป็นย่า พระอัยยิกาว่าพระราชินีจาง ทั้งนี้ประวัติของจางชุนหัวได้รับการบันทึกอยู่ในสมุดจดหมายเหตุประวัติศาสตร์จิ้นซู บททีว่าด้วยพระราชวงศ์ฝ่ายใน ความว่า
 
{{คำบรรยาย|พระราชินีจาง พระนามว่า ชุนหัว เป็นผู้มีจริยธรรม ความรู้และสติปัญญามาก เป็นมารดาของสุมาสู สุมาเจียว เมื่อครั้งที่สุมาอี้คิดหลบเลี่ยงการเข้ารับราชการกับโจโฉนั้น สุมาอี้แกล้งนอนป่วยอยู่ที่บ้าน วันหนึ่งสุมาอี้นำตำรามาผึ่งแดดไว้แล้วเข้าไปแกล้งนอนซมอยู่ในบ้านทันใดนั้นมีฝนตกหนัก สุมาอี้จึงกระโดดลุกออกจากเตียงและรีบวิ่งไปเก็บตำราเข้ามาหลบฝน}}
ทันใดนั้นมีฝนตกหนัก สุมาอี้จึงกระโดดลุกออกจากเตียงและรีบวิ่งไปเก็บตำราเข้ามาหลบฝน
 
เผอิญมีสาวใช้นางหนึ่งมาเห็นเข้า นางจึงคิดว่า[[สุมาอี้]]หายป่วยแล้ว และได้นำความไปแจ้งให้กับจางชุนหัว นางจางชุนหัวรู้ดีว่าสามีแกล้งป่วย แต่ก็ด้วยความกลัวว่าสาวใช้จะนำเรื่องนี้ออกไปแพร่งพราย นางจึงชิงสังหารสาวใช้คนนั้นและรับอาสาดูแลงานทุกอย่างภายในบ้านด้วยตนเอง สร้างความประทับใจให้กับ[[สุมาอี้]]เป็นอันมาก แต่ความรักที่ไม่ใช่รักแท้ย่อมไม่ยั่งยืน [[สุมาอี้]]เมื่อขึ้นเป็นใหญ่ ไปหลงนางป๋อฮูหยิน ภรรยาน้อยมากกว่า นางจางชุนหัวจึงไม่ค่อยมีโอกาสได้พบหน้า[[สุมาอี้]]นัก
และรับอาสาดูแลงานทุกอย่างภายในบ้านด้วยตนเอง สร้างความประทับใจให้กับ[[สุมาอี้]]เป็นอันมาก แต่ความรักที่ไม่ใช่รักแท้ย่อมไม่ยั่งยืน [[สุมาอี้]]เมื่อขึ้นเป็นใหญ่ ไปหลงนางป๋อฮูหยิน ภรรยาน้อยมากกว่า นางจางชุนหัวจึงไม่ค่อยมีโอกาสได้พบหน้า[[สุมาอี้]]นัก
 
วันหนึ่งสุมาอี้ป่วย นางจางชุนหัวจึงเข้าไปเยี่ยม ปรากฏว่า[[สุมาอี้]]ได้กล่าวคำผรุสวาทต่อหน้านางว่า "{{คำพูด|ของเก่าของแก่ หน้าตาหน้าเกลียด มารบกวนกันทำไม !?"}} จางชุนหัวได้ยินคำดังนั้น จึงน้อยใจ คิดจะฆ่าตัวตายด้วยการอดอาหาร พอ[[สุมาสู]] [[สุมาเจียว]] รู้ว่าแม่ไม่ยอมกินข้าว มาอ้อนวอนเท่าใดก็ไม่เป็นผล [[สุมาสู]] [[สุมาเจียวจึง]]ไปขอร้องพ่อ ให้มาขอโทษแม่ [[สุมาอี้]]จึงยอมใจอ่อนมาขอโทษนาง
 
แต่[[สุมาอี้]] ก็คือ[[สุมาอี้]] [[จิ้งจอก]]เฒ่าเจ้าเล่ห์เพียงเมื่อเดินพ้นออกมาจากห้องของจางชุนหัว เขาก็กล่าวขึ้นว่า "{{คำพูด|ของเก่าของแก่จะเป็นตายร้ายดีอย่างไรก็ช่าง ข้าแค่ไม่อยากให้ลูกชายของข้าเสียใจ ก็แค่นั้น" }}
 
จาง ชุนหัว ถึงแก่อสัญกรรมเมื่อปี [[ค.ศ. 247]] ขณะอายุได้ 58 ปี
ผู้ใช้นิรนาม