ข้ามไปเนื้อหา

ผลต่างระหว่างรุ่นของ "เทือกเขาตะนาวศรี"

ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
ไม่มีความย่อการแก้ไข
ไปทางตะวันออก ด้านประเทศไทย เทือกเขานี้มี[[แม่น้ำแควใหญ่]]และ[[แม่น้ำแควน้อย|แควน้อย]]ไหลตัดผ่าน ในบริเวณนี้ มีลักษณะเป็นแนวลาดเขาเล็ก ๆ สลับหุบเขาแคบ ๆ ซึ่งมักจะกว้างเพียงราว 2 กิโลเมตร และถัดออกไปทางตะวันออกอีกนั้นมีเพียงลาดเขาโดด ๆ อันเป็นจุดที่เทือกเขาตะนาวศรีสิ้นสุดลงในที่ราบลุ่มภาคกลางของประเทศไทย
ระดับความสูงเฉลี่ยของเทือกเขาตะนาวศรีในฝั่งพม่าจะสูงกว่าฝั่งไทย โดยมียอดเขาหลายยอดที่สูงถึง 1,000 เมตร ขณะที่ฝั่งไทย ยอดเขาสูงสุดสามารถวัดได้ราว 600800 เมตร<ref>''The Physical Geography of Southeast Asia'', Avijit Gupta, Oxford University Press, 2005. ISBN 9780199248025</ref>
 
จุดสูงที่สุดในเทือกเขาตะนาวศรีนั้นอยู่ในเทือกเขาบีล็อกตอง อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี ซึ่งสูงที่สุดที่ 12,531231 เมตร แนวเทือกเขาที่ลากต่อลงไปทางใต้ของเทือกเขาบีล็อกตองนั้นจะไปบรรจบกับปลายสุดด้านเหนือของคอคอดกระ งานวิจัยทางธรณีวิทยาล่าสุดกล่าวถึงส่วนใต้สุดของเทือกเขาตะนาวศรีในพื้นที่คอคอดว่า "[[เทือกเขาภูเก็ต]]", "[[เทือกเขานครศรีธรรมราช]]" และ "[[เทือกเขาสันกาลาคีรี]]" อย่างไรก็ตาม ชื่อเหล่านี้จะไม่พบปรากฏอยู่ในหลักฐานธรณีวิทยาสมัยเก่า
 
เทือกเขาตะนาวศรีเป็นส่วนหนึ่งของสันเขาแกรนิตยาวซึ่งมีอายุเก่ากว่า[[เทือกเขาหิมาลัย]] ที่ราบสูงมาเลย์อันเป็นจุดใต้สุดของระบบภูเขานี้และเทือกเขาติติวังซานั้นเป็นจุดเริ่มต้นของเทือกเขา[[โกตาบาห์รุ]]ในฝั่ง[[มาเลเซีย]]<ref>Wolf Donner, ''The Five Faces of Thailand''. Institute of Asian Affairs, Hamburg 1978 - ISBN 0-7022-1665-8</ref>
ผู้ใช้นิรนาม