การเปลี่ยนแปลง

ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ไม่มีคำอธิบายอย่างย่อ
{{ความหมายอื่น|ขบวนการฝ่ายซ้าย|ขบวนการฝ่ายขวา|เขมรอิสระ}}
[[File:PRKFlag1979-1989.png|150px|right|thumb|ธงของสมาคมเขมรอิสระ ต่อมาถูกปรับใช้เป็นธงชาติของ[[สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา]].<ref name="two">Kiernan, Ben. ''How Pol Pot Came to Power''. [[London]]: Verso, 1985. p. 80</ref> สังเกตที่รูปปราสาท[[นครวัด]]มีห้ายอด ส่วนธงของเขมรอิสระที่ไม่ได้ร่วมมือกับเวียดมิญจะมีสามยอด (ซึ่งต่อมาถูกปรับมาใช้เป็นธงของ[[กัมพูชาประชาธิปไตย]]]]
'''สมาคมเขมรอิสระ''' ({{lang-en|United Issarak Front}}; {{lang-km|Samakhum Khmer Issarakសមាគមខ្មែរ​ឥស្សរៈ}}) เป็นขบวนการต่อต้านการปกครองแบบอาณานิคมของ[[ฝรั่งเศส]]ใน[[กัมพูชา]]ระหว่าง พ.ศ. 2493 – 2497 และเป็นฝ่ายซ้ายของขบวนการ[[เขมรอิสระ]] เป็นกลุ่มที่ต่อต้าน[[สหภาพฝรั่งเศส]] ในช่วงที่มีการประชุมที่เจนีวา พ.ศ. 2497 กองกำลังของสมาคมเขมรอิสระควบคุมประเทศได้ครึ่งหนึ่ง.<ref>[http://countrystudies.us/cambodia/19.htm Cambodia - The Cambodian Left: The Early Phases<!-- Bot generated title -->]</ref>
 
== การก่อตั้ง ==
การประชุมเพื่อจัดตั้งสมาคมเขมรอิสระมีขึ้นที่[[กำปงโสม]] [[จังหวัดกำปอต]] เมื่อ 17 – 19 เมษายน พ.ศ. 2493 มีผู้เข้าร่วมประชุมประมาณ 200 คน และมีนายพลอุง เซาจาก[[เวียดมิญ]]มาร่วมสังเกตการณ์ โดยในการประชุมมีการประดับธงของเวียดนาม ลาว และกัมพูชา<ref>Kiernan, Ben. ''How Pol Pot Came to Power''. [[London]]: Verso, 1985. p. 82, 130</ref> ที่ประชุมได้เลือก[[เซิง งอกมิญ]]เป็นผู้นำสูงสุด คณะกรรมการคนอื่นมี [[จัน สมัย]] [[เซียว เฮง]] [[จัน ดารา]] [[เมียส วอง]] [[เมียส วันนัก]] [[เจา ยิน]] [[เนียม ซุน]] [[สก สไพ]] [[งิน ฮอร์]] [[แก้ว โมนี]] [[เนย สราญ]] มีตัวแทนจากพนมเปญ (เชื่อว่าเป็น [[แก้ว เมียส]]) และอีก 2 คนเป็นตัวแทนของ[[ชาวขแมร์กรอม]] มีสมาชิกของคณะกรรมการ 5 คนอยู่ใน[[พรรคคอมมิวนิสต์ชาวอินโดจีน]]
 
== รัฐบาลของฝ่ายต่อต้าน ==
การประชุมเพื่อก่อตั้งสมาคมเขมรอิสระ นำไปสู่การก่อตั้งรัฐบาลปฏิวัติที่เรียกคณะกรรมการศูนย์เพื่อเสรีภาพประชาชน ผู้ที่เป็นประธานคือเซิง งอกมิญ และผู้ที่เป็นรองประธานมี จัน สมัย เซียว เฮง ตู สามุต เซิง ฟอกรัตนาเป็นเลขาธิการทั่วไป นอน ซวนเป็นสมาชิกคนที่หกของคณะกรรมการ<ref name="two"/> ต่อมา 19 มิถุนายน พ.ศ. 2493 เซิง งอกมิญประกาศเอกราชของกัมพูชา โดยสามารถควบคุมพื้นที่ได้หนึ่งในสามของประเทศ<ref name="two"/> ใน พ.ศ. 2495 สมาคมได้รวมกับ[[คณะกรรมการปลดปล่อยแห่งชาติเขมร]]ที่นำโดย [[เลียบ แก้ว โมนี]] ซึ่งมีฐานที่มั่นทางตะวันตกเฉียงเหนือของประเทศ โดยฝ่ายที่ต่อต้านคอมมิวนิสต์ของคณะกรรมการปลดปล่อยแห่งชาติเขมรได้แยกตัวออกไปต่างหาก สมาคมจึงประกาศจัดตั้งรัฐบาลฝ่ายต่อต้านเขมร ซึ่งประกอบไปด้วย เซิง งอกมิญเป็นประธานาธิบดี จัน สมัยเป็นรองประธานาธิบดี [[ตู สามุต]]เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย แก้ว โมนีเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ เจา ยิน เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ เซียว เฮงเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม เลียบ แก้ว โมนีเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงจริยธรรมและสอส มันเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศาสนา<ref>Kiernan, Ben. ''How Pol Pot Came to Power. [[London]]: Verso, 1985. p. 125</ref>
 
== ความขัดแย้งทางการทหาร ==
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2493 สมาคมได้จัดตั้งโรงเรียนฝึดหัดทหารโดยมีกำลังทหารประมาณ 100 คน<ref>Kiernan, Ben. ''How Pol Pot Came to Power''. [[London]]: Verso, 1985.. p. 81</ref> ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2493 ฝรั่งเศสเริ่มดำเนินการปราบปรามสมาคม โดยทางสมาคมได้รับการสนับสนุนทางทหารจากเวียดมิญราว 3,000 คน<ref>Kiernan, Ben. ''How Pol Pot Came to Power. [[London]]: Verso, 1985. p. 85</ref> ใน เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2496 สมาคมและเวียดมิญได้เข้าโจมตีและฆ่าผู้ว่าราชการ[[จังหวัดเปรยแวง]]ตาย ซึ่งได้นำมาใช้ในการโฆษณาความสำเร็จของสมาคม
 
== การประชุมเจนีวา ==
ในการประชุมเจนีวา สมาคมส่งตัวแทนไปร่วมสองคนคือแก้ว โมนี และเมย โพ ในการประชุมเพื่อแก้ปัญหาความขัดแย้งในอินโดจีนนี้ เวียดมิญได้เสนอให้รัฐบาลฝ่ายต่อต้านของเขมรมีสิทธิในการเจรจากับรัฐบาลนี้เทียบเท่ากับรัฐบาลของราชอาณาจักรกัมพูชา ซึ่งได้รับการสนับสนุนจาก[[สหภาพโซเวียต]]และ[[จีน]] ในขณะที่ฝ่ายตะวันตกต้องการให้ถอนการรับรองสมาคมเขมรอิสระ ผลสำเร็จจากการประชุมครั้งนี้คือ ข้อตกลงสงบศึกซึ่งรวมทั้งฝ่ายสมาคมเขมรอิสระด้วย กัมพูชาได้รับเอกราชภายใต้การปกครองของพระนโรดม สีหนุ และการถอนกำลังของเวียดมิญออกจากกัมพูชา.<ref>Kiernan, Ben. ''How Pol Pot Came to Power''. [[London]]: Verso, 1985. p. 141-155</ref>
 
== สมาคมเขมรอิสระกับพุทธศาสนา ==
เนื่องจากผู้นำของสมาคม 2 คนคือ เซิง งอกมิญและตู สามุตเคยเป็นพระภิกษุมาก่อน สมาคมจึงได้รับอิทธิพลความเชื่อจากพุทธศาสนาด้วย ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2494 สมาคมได้จัดตั้งการประชุมทางด้านพุทธศาสนาในกัมพูชา ใน พ.ศ. 2495 เซิง งอกมิญและ[[พรม สมิธ]] (พระภิกษุที่เข้าร่วมในสมาคมและเป็นบรรณาธิการหนังสือพิมพ์อิสระ "''Issarak''") จัน ดาราและพระภิกษุอีก 5 รูป ได้เดินทางไปยัง[[ขแมร์กรอม]] โดยได้กล่าวถึงบทบาทของพระพุทธศาสนาในการต่อสู้เพื่อเอกราช
 
==อ้างอิง==
{{รายการอ้างอิง}}
 
[[หมวดหมู่:ขบวนการทางการเมืองในประเทศกัมพูชา]]
[[หมวดหมู่:ขบวนการต่อต้านฝรั่งเศส]]
 
[[en:United Issarak Front]]
[[no:Forente Issarak-Front]]

รายการเลือกการนำทาง