ข้ามไปเนื้อหา

ผลต่างระหว่างรุ่นของ "น้ำยาง"

เพิ่มขึ้น 19 ไบต์ ,  10 ปีที่แล้ว
น้ำยางมาจากต้นไม้ยืนต้น มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งคือ [[ยางพารา]]<ref name="การผลิตยางธรรมชาติ"/> ยางพารามีถินกำเนิดบริเวณลุ่มน้ำ[[อเมซอน]] ประเทศ[[บราซิล]] และ[[เปรู]] [[ทวีปอเมริกาใต้]] ซึ่งชาว[[มายา]]ใน[[อเมริกากลาง]] ได้รู้จักการนำยางพารามาใช้ก่อนปี พ.ศ. 2000 โดยการจุ่มเท้าลงในน้ำยางดิบเพื่อทำเป็นรองเท้า ส่วนเผ่าอื่น ๆ ก็นำยางไปใช้ประโยชน์ ในการทำผ้ากันฝน ทำขวดใส่น้ำ แบะทำลูกบอลยางเล่นเกมส์ต่าง ๆ เป็นต้น จนกระทั่ง[[คริสโตเฟอร์ โคลัมบัส]]ได้เดินทางมาสำรวจทวีปอเมริกาใต้ ในระหว่างปี พ.ศ. 2036-2039 และได้พบกับชาวพื้นเมืองเกาะไฮติที่กำลังเล่นลูกบอลยางซึ่งสามารถกระดอนได้ ทำให้คณะผู้เดินทางสำรวจประหลาดใจจึงเรียกว่า "ลูกบอลผีสิง"
 
ต่อมาในปี พ.ศ. 2279 นักวิทยาศาสตร์ชาวฝรั่งเศสชื่อชาลส์ มารีเดอลา คองตามีน์ (Charles Merie de la Condamine) ได้ให้ชื่อเรียกยางตามคำพื้นเมืองของชาวไมกาว่า "คาโอชู" (Caoutchouc) ซึ่งแปลว่าต้นไม้ร้องไห้ และให้ชื่อเรียกของเหลวที่มีลักษณะขุ่นขาวคล้ายน้ำนมซึ่งไหลออกมาจากต้นยางเมื่อกรีดเป็นรอยแผลว่า '''ลาเทกซ์''' และใน พ.ศ. 2369 [[ไมเคิล ฟาราเดย์]] (Faraday) ได้รายงานว่าน้ำยางเป็นสารที่ประกอบด้วยธาตุ[[คาร์บอน]]และ[[ไฮโดรเจน]] มีสูตรเอมไพริเคิล คือ C<sub>5</sub>H<sub>8</sub> หลังจากนั้นจึงได้มีการปรับปรุงสมบัติของยางพาราเพื่อให้ใช้งานได้กว้างขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการของมนุษย์
 
== การผลิตน้ำยาง ==