ข้ามไปเนื้อหา

ผลต่างระหว่างรุ่นของ "เพลงเถื่อนแห่งสถาบัน"

ใช้ <poem>
(ลบ หมวดหมู่:หนังสือดี 100 เล่มที่คนไทยควรอ่าน ออก ด้วยสจห.)
(ใช้ <poem>)
{{ขาดกล่องข้อมูล}}
{{ต้องการอ้างอิง}}
 
'''เพลงเถื่อนแห่งสถาบัน''' หรือที่นิยมเรียกว่า '''ฉันจึงมาหาความหมาย''' เป็นกลอนที่มีชื่อเสียงชิ้นหนึ่ง ซึ่งเป็นข้อเขียนหนึ่งในหลายชิ้น ที่มีอิทธิพลต่อการเคลื่อนไหวของขบวนการนักศึกษา "หัวก้าวหน้า" ยุคก่อนและหลัง 14 ตุลาคม พ.ศ. 2516 ซึ่งต่อมาได้พัฒนาไปสู่การเรียกร้อง[[ประชาธิปไตย]] ใน[[เหตุการณ์ 14 ตุลาคม 2516]] และ [[เหตุการณ์ 6 ตุลา|6 ตุลาคม 2519]] เนื้อหาของกลอนสะท้อนความรู้สึกนึกคิดของนักศึกษาคนหนึ่ง ซึ่งตั้งคำถามเชิงเสียดสีเกี่ยวกับปรัชญาการศึกษาในมหาวิทยาลัย
 
วรรคทองที่ติดปากที่สุดของกลอนนี้{{ใครกล่าว}} และเป็นที่มาของชื่อที่เป็นที่นิยม คือ วรรคที่ว่า:
 
<poem>
ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง<br />
ฉันจึง มาหา ความหมาย<br />
ฉันหวัง เก็บอะไร ไปมากมาย<br />
สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว
</poem>
 
กลอนชิ้นนี้แต่งโดย [[วิทยากร เชียงกูล]] เมื่อสมัยยังเป็นนักศึกษาอยู่ที่คณะเศรษฐศาสตร์ [[มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์]]
 
== กลอนทั้งหมด ==
<poem>
ดอกหาง นกยูง สีแดงฉาน<br />
บานอยู่เต็มฟากสวรรค์<br />
คนเดินผ่าน ไปมากัน<br />
เขาด้นดั้น หาสิ่งใด
 
ปัญญา มีขาย ที่นี่หรือ<br />
จะแย่งซื้อ ได้ที่ไหน<br />
อย่างที่โก้ หรูหรา ราคาเท่าใด<br />
จะให้พ่อ ขายนา มาแลกเอา
 
ฉันมา ฉันเห็น ฉันแพ้<br />
ยินแต่ เสียงด่า ว่าโง่เง่า<br />
เพลงที่นี่ ไม่หวาน เหมือนบ้านเรา<br />
ใครไม่เข้า ถึงพอ เขาเยาะเย้ย
 
นี่จะให้ อะไร กันบ้างไหม<br />
มหาวิทยาลัย ใหญ่โตเหวย<br />
แม้นท่าน มิอาจให้ อะไรเลย<br />
วานนิ่งเฉย อย่าบ่นอย่าโวยวาย
 
ฉันเยาว์ ฉันเขลา ฉันทึ่ง<br />
ฉันจึง มาหา ความหมาย<br />
ฉันหวัง เก็บอะไร ไปมากมาย<br />
สุดท้ายให้กระดาษฉันแผ่นเดียว
 
มืดจริงหนอ สถาบัน อันกว้างขวาง<br />
ปล่อยฉัน อ้างว้าง ขับเคี่ยว<br />
เดินหา ซื้อปัญญา จนหน้าเซียว<br />
เทียวมา เทียวไป ไม่รู้วัน
 
ดอกหางนกยูง สีแดงฉาน<br />
บานอยู่เต็ม ฟากสวรรค์<br />
เกินพอ ให้เจ้าแบ่งปัน<br />
จงเก็บกัน อย่าเดิน ผ่านเลยไป
</poem>
 
== อ้างอิง ==
{{รายการอ้างอิง}}
 
== แหล่งข้อมูลอื่น==
72,516

การแก้ไข