พิสรัข
พิสรข ชลาลปุระ | |
|---|---|
_03.jpg) ราวณมนเทียรในพิสรัข | |
  พิสรข ชลาลปุระ  พิสรข ชลาลปุระ | |
| พิกัด: 28°34′17″N 77°25′56″E / 28.571298°N 77.432116°E | |
| ประเทศ | อินเดีย |
พิสรขชลาลปุระ (ฮินดี: बिसरख जलालपुर; Bisrakh Jalalpur) หรือ พิสรัข (ฮินดี: बिसरख; Bisrakh) เป็นหมู่บ้านในเขตตะวันตกของปริมณฑลนอยดา ประเทศอินเดีย ในอำเภอโคตมพุทธนคร รัฐอุตตรประเทศ ว่ากันว่าหมู่บ้านนี้เป็นบ้านเกิดของกษัตริย์ราวณะ (ทศกัณฐ์) แห่งกรุงลงกา ในมหากาพย์รามายณะ[1][2][3]
ในช่วงเทศกาลทุสเสหระซึ่งเฉลิมฉลองชัยชนะของพระรามเหนือราวณะ ในประเทศอินเดียมักฉลองด้วยการเผาหุ่นรูปราวณะ ยกเว้นแต่ในพิสรัขซึ่งฉลองเทศกาลนี้ในฐานะวันไว้ทุกข์ ประกอบพิธียัญแลพสวดบูชาเพื่อให้ดวงวิญญาณของราวณะไปสู่สุขคติ ชาวบ้านเชื่อว่าหากเลือกบูชารามลีลาแทน ราวณะจะนำพาความโชคร้ายมาแก่หมู่บ้าน[4][5][6]
ที่ตั้ง
[แก้]พิสรัขเป็นหมู่บ้านขนาดเล็ก ตั้งอยู่ในเขตอำเภอโคตมพุทธนคร[7] ซึ่งเป็นปริมณฑลของนครนอยดา หมู่บ้านยังคงมีลักษณะแบบดั้งเดิม เต็มไปด้วยถนนแคบ ๆ เป็นหลุ่มบ่อ[8][1][9] ตั้งอยู่ห่างไป 30 กิโลเมตร (19 ไมล์) จากเมืองหลวงนิวเดลี[10]
ตำนาน
[แก้]![](http://th.wikipedia.org/wiki/ไฟล์:L'exposition_"Angkor_-_la_naissance_d'un_mythe"_(musée_Guimet)_(11803982705).jpg)
ตามตำนานพื้นถิ่นเล่าว่าชื่อของหมู่บ้านเป็นรูปแปลงมาจากคำว่า วิศรวะ ชื่อบิดาของราวณะ ฤาษีโบราณผู้มีชื่อเสียง บูชาพระศิวะ และอาศัยอยู่ที่หมู่บ้านนี้ ราวณะเกิดและใช้ชีวิตวัยเด็กที่นี่ วิศรวะเคยค้นพบศิวลึงค์ในป่าและสถาปนาพิสรขธามขึ้นตรงจุดที่พบศิวลึงค์และประกอบพิธีบูชา[8][1]
ตำนานพื้นถิ่นของหมู่บ้านเชื่อว่าหากประกอบพิธีบูชารามลีลาในพิสรัข จะทำให้ราวณะโกรธเกรี้ยว[11] ดังนั้นในช่วงนวราตรี ที่พิสรัขจะประกอบพิธียัญบูชาศิวลึงค์และระลึกถึงราวณะแทน[12]
มนเทียร
[แก้]มีหลายมนเทียรในหมู่บ้านที่มีอายุมากกว่าพันปี หนึ่งในมนเทียรนี้ประดิษฐานสวยัมภุศิวลึงค์ซึ่งว่ากันว่าวิศรวะ (ท้าวลัสเตียน) และราวณะ (ทศกัณฐ์) บูชามาก่อน ลึงค์มีรูปแปดเหลี่ยม สูง 2.5 ฟุต (0.76 เมตร) เหนือพื้นดิน ว่ากันว่ามีความลึกใต้ดิน 8 ฟุต (2.4 เมตร) มีพิธีบูชาที่มนเทียรนี้ทุกวัน[8][12]
ในปี 2014 มีการก่อสร้างมนเทียรใหม่เพื่อบูชาราวณะด้วยมูลค่า 20 ล้านรูปี ภายในมีแผนจะประดิษฐานศิวลึงค์ขนาดสูง 42 ฟุต (13 เมตร) และเทวรูปราวณะขนาดสูง 5.5 ฟุต (1.7 เมตร)[10]
ประชากร
[แก้]ตามสำมะโนประชากรปี 2011 หมู่บ้านมีประชากรรวม 5,470 คน (24.31% เป็นวรรณะกำหนด), 882 ครอบครัว คิดเป็นชาย 2,921 คน และหญิง 2,549 คน อัตราการรู้หนังสืออยู่ที่ 77.58% ซึ่งสูงกว่าค่าเฉลี่ยรัฐที่ 68.01%[13]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 "Only the elderly come to mourn Ravana in 'birthplace' Bisrakh". The Indian Express. 4 October 2014.
- ↑ "Ravana in Noida: A book on Greater Noida". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2 April 2015.
- ↑ "Bisrakh seeks funds for Ravan Temple". The Times of India. 4 October 2014.
- ↑ "While India Celebrates Dussehra, These Places Worship Ravana". India Times. 4 October 2022.
- ↑ "Why 'Ravana' in UP doesn't mark Dussehra". The Times of India. 5 October 2022.
- ↑ "Bisrakh: A village that doesn't celebrate Dussehrra, here's why". Outlook India. 3 October 2022.
- ↑ "Project Report: Evaluation of Socio- Economic Development in Small Areas" (PDF). Planning Commission. 2004.
- 1 2 3 Vasudevan 2013, p. 35.
- ↑ Journal of Social and Economic Studies. A.N.S. Institute of Social Studies. 1978. p. 186.
- 1 2 "Bisrakh seeks funds for Ravan temple Purusharth Aradhak". The Times of India. 4 October 2014.
- ↑ Bisrakh-Bleeding Pen
- 1 2 "Ravana is the son of this soil, believe locals of Noida's Bisrakh village". DNA. 22 July 2014. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 23 July 2015.
{{cite news}}: CS1 maint: unfit URL (ลิงก์) - ↑ "Bisrakh Jalalpur Population - Gautam Buddha Nagar, Uttar Pradesh". Census2011.
บรรณานุกรม
[แก้]- Sachchidananda, Sachchidananda (1980). Elite and Development. Concept Publishing Company. pp. 160–. GGKEY:2QLJ09TPF3U.
- Vasudevan, Vandana (22 November 2013). Urban Villager: Life in an Indian Satellite Town. SAGE Publications. ISBN 978-81-321-1783-4. ]