ข้ามไปเนื้อหา

พิรอด

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

พิรอด เป็นแหวนชนิดหนึ่ง ถักด้วยผ้ายันต์หรือด้ายดิบเป็นต้น ใช้เป็นเครื่องราง หากใช้สวมนิ้วเรียกว่า พิรอดนิ้ว หากสวมที่แขนเรียกว่า พิรอดแขน มีการลงยันต์ลงกระดาษ (โบราณใช้กระดาษว่าว)[1] หรือผ้าตราสังศพ นำเอามาแผ่เป็นริ้วลงอักขระเลขยันต์ ตลอดจนบาทพระคาถาแล้วฝั่นให้เป็นเกลียวแล้วจึงนำเอามาถักทำเป็นแหวน เมื่อปลุกเสกดีแล้วนำเอาแหวนพิรอดใส่ในเตาอั้งโล่ที่มีถ่านไฟลุกโซน วงไหนไม่ไหม้จึงจะใช้ได้นำเอามาลงรักปิดทองต่อไป ส่วนยอดของแหวนบ้างทำเป็น 3 ยอด 5 ยอด หรือ 9 ยอด[2]

พิรอดนิ้วเป็นเครื่องประดับและเครื่องรางของขลัง ส่วนพิรอดแขนหรือสนับแขนพิรอด คือ สนับแขนพิรอดมีขนาดใหญ่สวมไว้ที่แขนเป็นอาวุธของนักมวยโบราณ[3] โดยในปัจจุบันจะพบเห็นในการแข่งขันชกมวยไทย

แหวนพิรอดของหลวงพ่อม่วงวัดประดู่ทรงธรรม จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีชื่อมาก พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) ได้ทรงกล่าวถึงในพระราชนิพนธ์ว่า "เอาแหวนถักพิรอดมาแจกแหวนนั้นทำนองเดียวกับขรัวม่วงวัดประดู่ แต่ขรัวม่วงถักด้วยกระดาษลงรักนี่ถักด้วยด้ายทำเรียบร้อยดี"[4]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "ความเชื่อเกี่ยวกับไสยศาสตร์". ฐานข้อมูลท้องถิ่นภาคใต้-มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์.
  2. "แหวนถักพิรอด". ศูนย์ข้อมูลกลางทางวัฒนธรรม.
  3. "เครื่องรางแต่โบราณ "แหวนพิรอด" พุทธคุณ คงกระพัน". คมชัดลึก.
  4. "ตำนานแหวนพิรอด เรื่องเล่าขานแห่งมนต์ขลัง".