พาราแมกเนติก

สภาพพาราแมกเนติก (อังกฤษ: paramagnetism) คือรูปแบบหนึ่งของอำนาจแม่เหล็ก โดยวัสดุบางชนิดจะถูกดึงดูดอย่างอ่อนโดยสนามแม่เหล็กที่ภายนอกมากระทำ และก่อให้เกิดสนามแม่เหล็กภายในที่เหนี่ยวนำขึ้นในทิศทางเดียวกับสนามแม่เหล็กที่มากระทำ ในทางตรงกันข้ามกับพฤติกรรมนี้ วัสดุไดอะแมกเนติกจะถูกผลักโดยสนามแม่เหล็กและก่อให้เกิดสนามแม่เหล็กเหนี่ยวนำในทิศทางตรงกันข้ามกับสนามแม่เหล็กที่มากระทำ[1] วัสดุพาราแมกเนติกประกอบด้วยธาตุเคมีส่วนใหญ่และสารประกอบบางชนิด[2] ซึ่งมีสภาพให้ซึมได้ทางแม่เหล็กสัมพัทธ์มากกว่า 1 เล็กน้อย (กล่าวคือมีสภาพรับไว้ได้ทางแม่เหล็ก (magnetic susceptibility) เป็นบวกค่าเล็กน้อย) และด้วยเหตุนี้จึงถูกดึงดูดเข้าหาสนามแม่เหล็ก โมเมนต์แม่เหล็กที่ถูกเหนี่ยวนำโดยสนามที่มากระทำมีความเป็นเชิงเส้นตามความเข้มของสนามและค่อนข้างอ่อน โดยทั่วไปต้องใช้เครื่องชั่งวิเคราะห์ที่มีความไวสูงในการตรวจจับผลดังกล่าว และการวัดสมัยใหม่บนวัสดุพาราแมกเนติกมักดำเนินการด้วยแมกนิโทมิเตอร์ SQUID
สภาพพาราแมกเนติกเกิดขึ้นเนื่องจากการมีอยู่ของอิเล็กตรอนขาดคู่ในวัสดุ ดังนั้น อะตอมส่วนใหญ่ที่มีออร์บิทัลของอะตอมที่บรรจุอิเล็กตรอนไม่เต็มจึงมีสภาพพาราแมกเนติก แม้ว่าจะมีข้อยกเว้นเช่นทองแดงก็ตาม เนื่องจากสปินของพวกมัน อิเล็กตรอนขาดคู่จึงมีโมเมนต์ขั้วคู่แม่เหล็กและทำตัวเหมือนแม่เหล็กจิ๋ว สนามแม่เหล็กภายนอกทำให้อิเล็กตรอนมีสปินเรียงตัวขนานกับสนาม ส่งผลให้เกิดแรงดึงดูดสุทธิ วัสดุพาราแมกเนติก ได้แก่อะลูมิเนียม, ออกซิเจน, ไทเทเนียม และเหล็กออกไซด์ (FeO) ดังนั้น จึงมีการใช้กฎหัวแม่มืออย่างง่ายในวิชาเคมีเพื่อพิจารณาว่าอนุภาค (อะตอม ไอออน หรือโมเลกุล) มีสภาพพาราแมกเนติกหรือไดอะแมกเนติก:[3] หากอิเล็กตรอนทั้งหมดในอนุภาคจับคู่กัน สารที่ทำจากอนุภาคนั้นจะเป็นไดอะแมกเนติก; หากมีอิเล็กตรอนขาดคู่ สารนั้นจะมีสภาพพาราแมกเนติก
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Miessler, G. L. and Tarr, D. A. (2010) Inorganic Chemistry 3rd ed., Pearson/Prentice Hall publisher, ISBN 0-13-035471-6.
- ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ
<ref>ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "brit" - ↑ "Magnetic Properties". Chemistry LibreTexts (ภาษาอังกฤษ). 2013-10-02. สืบค้นเมื่อ 2020-01-21.