ข้ามไปเนื้อหา

พาราเมตรอน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
คอมพิวเตอร์พาราเมตรอน ฟูจิตสึ FACOM 201 ในพิพิธภัณฑ์วิทยาศาสตร์ของมหาวิทยาลัยวิทยาศาสตร์โตเกียว

พาราเมตรอน (อังกฤษ: parametron) เป็นองค์ประกอบวงจรตรรกะที่คิดค้นโดย เออิจิ โกโตะ (ญี่ปุ่น: 後藤 英一) ในปี ค.ศ. 1954[1][2] โดยพื้นฐานแล้วพาราเมตรอนเป็นวงจรเรโซแนนซ์ที่มีองค์ประกอบรีแอคทีฟแบบไม่เชิงเส้นซึ่งสั่นด้วยความถี่ครึ่งหนึ่งของความถี่ขับวงจร[2][3] การสั่นนี้สามารถทำให้แทนเลขฐานสองได้ โดยการเลือกระหว่างเฟสคงที่สองเฟสที่ห่างกัน π เรเดียน (180 องศา)[2][4]

พาราเมตรอนถูกนำมาใช้ในคอมพิวเตอร์ของญี่ปุ่นยุคแรก ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1954 จนถึงต้นคริสต์ทศวรรษ 1960 คอมพิวเตอร์ต้นแบบที่ใช้พาราเมตรอนคือ PC-1 ซึ่งถูกสร้างขึ้นที่มหาวิทยาลัยโตเกียวในปี ค.ศ. 1958 และต่อมาได้รับการยอมรับเป็นส่วนหนึ่งของหลักไมล์สำคัญของไอทริปเพิลอีสำหรับพาราเมตรอน (IEEE Milestone for the parametron)[5] พาราเมตรอนถูกนำมาใช้เนื่องจากมีความน่าเชื่อถือและราคาไม่แพง แต่ในที่สุดก็ถูกแทนที่ด้วยทรานซิสเตอร์เนื่องจากความแตกต่างในด้านความเร็ว[6]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Parametron". Information Processing Society of Japan.
  2. 1 2 3 Goto, Eiichi (August 1959). "The Parametron, a Digital Computing Element Which Utilizes Parametric Oscillation". Proceedings of the IRE. 47 (8): 1304–1316. doi:10.1109/JRPROC.1959.287195.
  3. "Parametron". The history of computing project 17 March 2010. สืบค้นเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ 2011.
  4. "Class 307, Electrical Transmission or Interconnection Systems - Subclass 402, Parametrons". U.S. Patent and Trademark Office.
  5. "Milestones: Parametron, 1954". Engineering and Technology History Wiki. IEEE. สืบค้นเมื่อ 19 เมษายน 2026.
  6. Rojas, Rául; Hashagen, Ulf (2002). The First Computers: History and Architectures. Cambridge, Massachusetts: MIT Press. p. 429. ISBN 0-262-68137-4.