ข้ามไปเนื้อหา

พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน (พ.ศ. 2555)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน
พายุโซนร้อนกำลังแรงเอนเตง
พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุนขณะมีกำลังแรงสูงสุดเมื่อวันที่
18 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
ประวัติทางอุตุนิยมวิทยา
ก่อตัว14 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
นอกเขตร้อน19 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
สลายตัว20 กรกฎาคม พ.ศ. 2555
พายุโซนร้อนกำลังแรง
10-นาที ของเฉลี่ยลม (JMA)
ความเร็วลมสูงสุด95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด985 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์)
; 29.09 นิ้วปรอท
พายุโซนร้อน
10-นาที ของเฉลี่ยลม (TMD)
ความเร็วลมสูงสุด95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด985 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์)
; 29.09 นิ้วปรอท
พายุโซนร้อน
1-นาที ของเฉลี่ยลม (SSHWS/JTWC)
ความเร็วลมสูงสุด95 กม./ชม. (60 ไมล์/ชม.)
ความกดอากาศต่ำสุด980 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์)
; 28.94 นิ้วปรอท
ผลกระทบ
ผู้เสียชีวิต89 ราย
ความเสียหาย$11.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
(ค่าเงินปี พ.ศ. 2555 USD)
พื้นที่ได้รับผลกระทบเกาหลีใต้, เกาหลีเหนือ, ญี่ปุ่น,
หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนา
IBTrACS
ส่วนหนึ่งของ ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2555

พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน (อักษรโรมัน: Khanun)[nb 1] หรือที่ในประเทศฟิลิปปินส์เรียกว่า พายุโซนร้อนกำลังแรงเอนเตง (ตากาล็อก: Enteng)[nb 2] เป็นพายุหมุนเขตร้อนลูกแรกที่ส่งผลกระทบต่อประเทศเกาหลีในรอบ 2 ปี ก่อตัวขึ้นจากหย่อมความกดอากาศต่ำเมื่อวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2555[1] อยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกวม กลุ่มพายุฝนฟ้าคะนองขนาดใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับระดับต่ำสุดในทางตอนบนที่ทำให้เกิดหย่อมความกดอากาศต่ำที่มีกำลังแรงเล็กน้อย[2] แกนลมเย็นแยกออกจากข้างล่างแกนอบอุ่นต่ำ และการพาความร้อนของแกนอบอุ่นต่ำเริ่มก่อตัวขึ้น จึงทำให้พายุได้ทวีกำลังแรงขึ้นจนกลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน[3] และพายุโซนร้อนกำลังแรงในวันรุ่งขึ้น[4] พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุนมีกำลังแรงสูงสุดด้วยความเร็วลม 10 นาทีที่ 95 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (60 ไมล์ต่อชั่วโมง)[nb 3] และด้วยความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 95 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (60 ไมล์ต่อชั่วโมง) ความกดอากาศที่ 985 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์ 29.09 นิ้วของปรอท) ในวันที่ 18 กรกฎาคม[5] หลังจากนั้นศูนย์กลางของพายุได้เคลื่อนตัวผ่านโอกิโนเอราบูจิมะ และอ่อนกำลังลงกลายเป็นพายุโซนร้อน ก่อนที่จะเคลื่อนตัวผ่านจังหวัดเชจู พายุได้อ่อนกำลังลงจนกลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนใกล้เขตปลอดทหารเกาหลีในช่วงเช้าของวันที่ 19 กรกฎาคม และกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนในวันเดียวกัน[6]

พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุนได้คร่าชีวิตประชาชนอย่างน้อย 1 ราย ในประเทศเกาหลีใต้ ในขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวอยู่ในประเทศเกาหลีเหนือ สื่อของรัฐได้รายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 7 ราย ในจังหวัดคังว็อน และมีรายงานผู้เสียชีวิตรายที่ 8 ซึ่งอยู่ที่อื่น ๆ พายุลูกนี้ก่อให้เกิดความเสียหายเป็นอย่างมาก เช่น บ้านเรือนประมาณ 650 หลัง อาคารสาธารณะ 30 แห่ง ทางรถไฟ ถนน สะพาน และระบบต่าง ๆ ได้รับความเสียหาย น้ำท่วมบ้านเรือนประมาณ 3,870 หลัง ส่งผลให้ประชาชนประมาณ 16,250 คน ไร้ที่อยู่อาศัย[7]

รัฐบาลประเทศเกาหลีเหนือได้รายงานเพิ่มจำนวนผู้เสียชีวิตประมาณ 88 ราย และมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีกประมาณ 134 ราย เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม การสูญเสียชีวิตครั้งใหญ่ที่สุด คือ จังหวัดพย็องอันใต้ น้ำท่วมครั้งนี้ทำให้ประชาชนอย่างน้อย 63,000 คน ไร้ที่อยู่อาศัย พื้นที่เกษตรกรรมประมาณ 30,000 เฮกตาร์ จมอยู่ใต้น้ำ อาคารสาธารณะประมาณ 300 แห่ง และโรงงาน 60 แห่ง ได้รับความเสียหายระหว่างเกิดพายุ[8] ความเสียหายโดยรวมประมาณ 11.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ[nb 4]

ประวัติทางอุตุนิยมวิทยา

[แก้]
แผนที่แสดงเส้นทาง และความรุนแรงของพายุตามมาตราส่วนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
ความรุนแรงของพายุ
มาตราเฮอริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
  พายุดีเปรสชันเขตร้อน (≤62 กม./ชม.)
  พายุโซนร้อน (63–117 กม./ชม.)
  พายุเฮอริเคนระดับ 1 (118–153 กม./ชม.)
  พายุเฮอริเคนระดับ 2 (154–177 กม./ชม.)
  พายุเฮอริเคนระดับ 3 (178–208 กม./ชม.)
  พายุเฮอริเคนระดับ 4 (209–251 กม./ชม.)
  พายุเฮอริเคนระดับ 5 (≥252 กม./ชม.)
  พายุที่ไม่ทราบความเร็วลม
ประเภทของพายุ
■ พายุหมุนกึ่งเขตร้อน
▲ พายุหมุนนอกเขตร้อน / หย่อมความกดอากาศต่ำที่หลงเหลือ / รบกวนของเขตร้อน / ลมมรสุมพายุดีเปรสชันเขตร้อน
ภาพเคลื่อนไหวจากดาวเทียมของพายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน

ประวัติทางอุตุนิยมวิทยาของพายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน

  • วันที่ 12 กรกฎาคม หย่อมความกดอากาศต่ำก่อตัวขึ้นบริเวณทางตะวันตกเฉียงเหนือของกวม
  • วันที่ 14 กรกฎาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC)[nb 5] ได้เริ่มติดตามพื้นที่การหมุนเวียนที่มีต้นกำเนิดมาจากระดับต่ำที่ไม่ใช่พายุดีเปรสชันเขตร้อน เนื่องจากอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของกวมไปประมาณ 780 กิโลเมตร (485 ไมล์) ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมเริ่มมีการประเมินศักยภาพการพัฒนาภายใน 24 ชั่วโมง ข้างหน้าว่าอยู่ในระดับต่ำเมื่อเวลา 02:30 น. (19:30 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) และต่อมาศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ยกระดับศักยภาพการพัฒนาเพิ่มเติมภายใน 24 ชั่วโมง ข้างหน้าเป็นระดับปานกลางโดยมีอุณหภูมิผิวน้ำทะเลอยู่ที่ประมาณ 32 องศาเซลเซียส เมื่อเวลา 01:00 น. (18:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA)[nb 6] ได้ยกระดับหย่อมความกดอากาศต่ำให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ และพายุตั้งอยู่ในสภาวะที่เอื้ออำนวย เนื่องจากการพาความร้อนพัดแผ่กระจายไปทางทิศตะวันออกของการไหลเวียนระดับต่ำที่ยืดเยื้อ
  • วันที่ 15 กรกฎาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ประกาศการแจ้งเตือนการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนเมื่อเวลา 11:30 น. (04:30 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) เนื่องจากอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอิโวะจิมะไปประมาณ 435 กิโลเมตร (270 ไมล์) การหมุนเวียนของพายุยังคงเคลื่อนตัวต่อไป และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมได้ยกระดับหย่อมความกดอากาศต่ำให้กลายเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อน และกำหนดหมายเลขอย่างเป็นทางการว่า 08W เมื่อเวลา 22:00 น. (15:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด)
  • วันที่ 16 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อน และกำหนดให้ชื่อว่า ขนุน เมื่อเวลา 13:00 น. (06:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) การหมุนเวียนระดับต่ำยังคงรวมเข้าด้วยกัน และต่อมาอีกไม่นานศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อนเช่นกันเมื่อในเวลา 19:00 น. (12:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) เนื่องจากอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของฐานทัพอากาศคาเดนาไปประมาณ 685 กิโลเมตร (425 ไมล์) พายุเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของประเทศฟิลิปปินส์ และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ได้กำหนดชื่อท้องถิ่นว่า เอนเตง ในเวลาสั้น ๆ ก่อนที่พายุจะเคลื่อนตัวออกจากพื้นที่รับผิดชอบของประเทศฟิลิปปินส์ไป
  • วันที่ 17 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงในขณะที่ศูนย์กลางของพายุกำลังเคลื่อนตัวผ่านโอกิโนเอราบูจิมะ และตาพายุที่อ่อนแอปรากฏขึ้นบนภาพถ่ายไมโครเวฟเมื่อเวลา 18:00 น. (11:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุนได้เคลื่อนตัวเข้าใกล้จังหวัดโอกินาวะมากที่สุดอยู่ที่ประมาณ 155 กิโลเมตร (100 ไมล์) มีกำลังแรงสูงสุดด้วยความเร็วลมสูงสุด 10 นาทีที่ 95 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (60 ไมล์ต่อชั่วโมง) และความกดอากาศที่ 985 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์ 29.09 นิ้วของปรอท) เมื่อเวลา 01:00 น. (18:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด)
  • วันที่ 18 กรกฎาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ลดระดับพายุโซนร้อนกำลังแรงให้กลายเป็นพายุโซนร้อนในขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดเชจู และขึ้นฝั่งจังหวัดชุงช็องใต้เมื่อเวลา 04:00 น. (21:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด)
  • วันที่ 19 กรกฎาคม พายุโซนร้อนขนุนได้กลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนในขณะที่กำลังเคลื่อนตัวผ่านประเทศเกาหลี หลังจากนั้นไม่นานพายุก็สลายไปในวันรุ่งขึ้น

ผลกระทบ

[แก้]

ประเทศเกาหลีใต้

[แก้]
พายุโซนร้อนขนุนกำลังจะกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนที่ปกคลุมอยู่ประเทศเกาหลีใต้เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2555

เมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม ก่อนที่พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุนจะเคลื่อนตัวขึ้นฝั่งในประเทศเกาหลีใต้ทำให้เที่ยวบิน 2 เที่ยวบิน จากอินช็อนไปยังมะนิลาถูกยกเลิก นอกจากนี้ เที่ยวบินประมาณ 90 เที่ยวบิน ที่เข้าออกจากท่าอากาศยานนานาชาติเชจูได้ถูกยกเลิกตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป และเรือโดยสารประมาณ 115 ลำ ที่เชื่อมระหว่างเกาะต่าง ๆ ในทะเลทางตอนใต้ก็ถูกยกเลิกเช่นกัน ในขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตก และตอนกลางของคาบสมุทรเกาหลี ตามแนวชายฝั่งทางตะวันตกของจังหวัดเชจูได้มีการออกคำแนะนำเรื่องลมแรง และฝนตกหนักสำหรับภูมิภาคนี้ นอกจากนี้ ยังมีอุบัติเหตุเกิดขึ้น ซึ่งผู้หญิงวัย 83 ปี เสียชีวิต เนื่องจากพายุฝนฟ้าคะนองทำให้บ้านเรือนพังทลายในจังหวัดคย็องซังเหนือ[11]

พายุลูกนี้ทำให้ภัยแล้งรุนแรงสิ้นสุดลง เนื่องจากประเทศประสบปริมาณน้ำฝนน้อยกว่าค่าเฉลี่ย ฝนตกหนักอยู่ในจังหวัดเชจู และทางตะวันตกของประเทศเกาหลีใต้ จึงทำให้การจราจรติดขัด ไม่สะดวกแก่สัญจรไปมา และมีการบันทึกปริมาณน้ำฝนได้ประมาณ 40 มิลลิเมตร (1.6 นิ้ว) ในเมืองซุนชอนมีรายงานปริมาณน้ำฝนสะสมรวม 135 มิลลิเมตร (5.3 นิ้ว) ในช่วงวันที่ 18 กรกฎาคม ถึงวันที่ 19 กรกฎาคม[12] พายุลูกนี้ทำให้บ้านเรือนประมาณ 26,000 หลัง ไม่มีไฟฟ้าใช้ชั่วคราว และมูลค่าความเสียหายทั่วประเทศอยู่ที่ 1.5 พันล้านวอน (11.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)[13]

ประเทศเกาหลีเหนือ

[แก้]

สื่อของรัฐในประเทศเกาหลีเหนือได้รายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 7 ราย ในจังหวัดคังว็อน และมีรายงานผู้เสียชีวิตรายที่ 8 ซึ่งอยู่ที่อื่น ๆ พายุลูกนี้ก่อให้เกิดความเสียหายเป็นอย่างมาก เช่น บ้านเรือนประมาณ 650 หลัง อาคารสาธารณะ 30 แห่ง ทางรถไฟ ถนน สะพาน และระบบต่าง ๆ ได้รับความเสียหาย น้ำท่วมบ้านเรือนประมาณ 3,870 หลัง ส่งผลให้ประชาชนประมาณ 16,250 คน ไร้ที่อยู่อาศัย รัฐบาลประเทศเกาหลีเหนือได้รายงานเพิ่มจำนวนผู้เสียชีวิตประมาณ 88 ราย และมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีกประมาณ 134 ราย เมื่อวันที่ 29 กรกฎาคม[14] การสูญเสียชีวิตครั้งใหญ่ที่สุด คือ จังหวัดพย็องอันใต้ น้ำท่วมครั้งนี้ทำให้ประชาชนอย่างน้อย 63,000 คน ไร้ที่อยู่อาศัย พื้นที่เกษตรกรรมประมาณ 30,000 เฮกตาร์ จมอยู่ใต้น้ำ อาคารสาธารณะประมาณ 300 แห่ง และโรงงาน 60 แห่ง ได้รับความเสียหายระหว่างเกิดพายุ ประชาชนจะมีความกังวลที่เพิ่มมากขึ้นว่าจะเกิดภาวะอดอยากอีกครั้งในประเทศเกาหลีเหนือ[15]

เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม เจ้าหน้าที่สหประชาชาติได้ลงพื้นที่ที่ได้รับความเสียหายจากน้ำท่วมในจังหวัดพย็องอันใต้ และจังหวัดคังว็อน ที่ได้รับผลกระทบอย่างหนัก ฝนตกหนักต่อเนื่องทางตะวันตกของประเทศเกาหลีเหนือรวมถึงเปียงยางด้วย และสื่อทางการของประเทศเกาหลีเหนือได้รายงานว่านายกรัฐมนตรีโช ย็อง-ริม ได้มาเยือนเมืองที่ถูกน้ำท่วม และหารือถึงแนวทางที่จะช่วยฟื้นฟู รัฐบาลประเทศเกาหลีเหนือได้ร้องขอความช่วยเหลือจากหน่วยงานสหประชาชาติประจำถิ่นเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม รัฐบาลประกาศว่ายอดผู้เสียชีวิตจากพายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน และฝนตกหนัก ในช่วงปลายเดือนกรกฎาคมได้เพิ่มขึ้นประมาณ 169 ราย และสูญหายอีกประมาณ 400 ราย[16] บ้านเรือนอย่างน้อย 8,600 หลัง ได้รับความเสียหายอย่างหนัก และบ้านเรือนอีกประมาณ 44,000 หลัง ได้ถูกน้ำท่วม ส่งผลให้ประชาชนมากกว่าประมาณ 212,200 คน ไร้ที่อยู่อาศัย[17]

ดูเพิ่ม

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ "ขนุน" เป็นชื่อพายุหมุนเขตร้อนในรายชื่อชุดที่ 5 ลำดับที่ 26 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกฝั่งเหนือ และส่งโดยประเทศไทย
  2. ↑ พายุโซนร้อนกำลังแรง "เอนเตง" (16 ถึง 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2555) จากรายงานของสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA)
  3. ↑ ความเร็วลมเฉลี่ยนี้ใช้ความเร็วลมเฉลี่ยใน 10 นาที เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอื่น ๆ
  4. ↑ ตัวเลขความเสียหายในบทความนี้เป็นค่าเงินในปี พ.ศ. 2555 เว้นแต่จะระบุไว้เป็นอื่น ๆ
  5. ↑ ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม เป็นหน่วยงานเฉพาะกิจร่วมระหว่างกองทัพเรือสหรัฐ – กองทัพอากาศสหรัฐ ซึ่งจะออกประกาศเตือนภัยพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก และภูมิภาคอื่น ๆ[9]
  6. ↑ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นเป็นศูนย์อุตุนิยมวิทยาชำนัญพิเศษประจำภูมิภาคอย่างเป็นทางการในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก[10]

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Significant Tropical Weather Advisory for the Western and South Pacific Oceans Reissued from 140230Z-140600Z July 2012". weather.noaa.gov (ภาษาอังกฤษ). Joint Typhoon Warning Center. 2012-07-14. สืบค้นเมื่อ 16 เมษายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)
  2. ↑
  3. ↑
  4. ↑
  5. ↑
  6. ↑ Bancroft, George P. (เมษายน 2013). Rychtar, Paula (บ.ก.). "Marine Weather Review – North Pacific Area" (PDF). Mariners Weather Log (ภาษาอังกฤษ). 57 (1). National Oceanic and Atmospheric Administration: 46. ISSN 0025-3367. สืบค้นเมื่อ 16 เมษายน 2021.{{cite journal}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  7. ↑ Korea Meteorological Administration (2023-10-18). 7th Integrated Workshop Member Report : Republic of Korea (PDF) (รายงาน) (ภาษาอังกฤษ). ESCAP/WMO Typhoon Committee. สืบค้นเมื่อ 18 ตุลาคม 2023.{{cite report}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  8. ↑ "Rain-battered Japan braces for arrival of typhoon" (ภาษาอังกฤษ). Taipei Times. 2012-07-18. สืบค้นเมื่อ 18 กรกฎาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  9. ↑ "Joint Typhoon Warning Center Mission Statement". Joint Typhoon Warning Center. United States Navy. 2011. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ กรกฎาคม 26, 2007. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 25, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  10. ↑ "Annual Report on Activities of the RSMC Tokyo – Typhoon Center 2000" (PDF). Japan Meteorological Agency. กุมภาพันธ์ 2001. น. 3. สืบค้นเมื่อ ธันวาคม 25, 2011.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  11. ↑ Annual Global Climate and Catastrophe Report Impact Forecasting—2012 (PDF) (รายงาน) (ภาษาอังกฤษ). AON. 2013-01-24. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 27 พฤศจิกายน 2020. สืบค้นเมื่อ 1 สิงหาคม 2013.{{cite report}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  12. ↑ RSMC Tropical Cyclone Advisory 190000 (รายงาน) (ภาษาอังกฤษ). Japan Meteorological Agency. 2012-07-19. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 31 กรกฎาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 18 ตุลาคม 2023.{{cite report}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  13. ↑ "Typhoon Khanun passes central Korea, causing damage" (ภาษาอังกฤษ). The Korea Times. 2012-07-19. สืบค้นเมื่อ 19 เมษายน 2021.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: url-status (ลิงก์)
  14. ↑ "Tropical Storm Khanun kills at least 7 in North Korea" (ภาษาอังกฤษ). BNO News. 2012-07-25. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 26 กรกฎาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  15. ↑ "UN visits North Korea to see flood-damaged areas" (ภาษาอังกฤษ). Huffington Post. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-03-09. สืบค้นเมื่อ 31 กรกฎาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  16. ↑ "Scores killed in North Korea floods" (ภาษาอังกฤษ). Al Jazeera. 2012-07-29. สืบค้นเมื่อ 29 กรกฎาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์)
  17. ↑ "WFP sends emergency food aid to North Korea after floods kill 169" (ภาษาอังกฤษ). BNO News. 2012-08-05. สืบค้นเมื่อ 5 สิงหาคม 2012.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=พายุโซนร้อนกำลังแรงขนุน_(พ.ศ._2555)&oldid=13239214"