พัฒนาการความต้องการทางเพศ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ในจิตวิทยาของฟรอยด์ พัฒนาการความต้องการทางเพศ (อังกฤษ: psychosexual development) เป็นองค์ประกอบใจกลางของทฤษฎีแรงขับทางเพศของสำนักคิดจิตวิเคราะห์ ที่ว่ามนุษย์มีความต้องการทางเพศตามสัญชาตญาณตั้งแต่เกิดซึ่งพัฒนาในห้าขั้น ได้แก่ ขั้นปาก ขั้นทวารหนัก ขั้นอวัยวะเพศ ขั้นแฝงและขั้นสนใจเพศตรงข้าม ซึ่งแบ่งตามลักษณะของอีโรจีเนียสโซน ซึ่งเป็นแหล่งที่มาของแรงขับความต้องการทางเพศ ซิกมุนด์ ฟรอยด์เสนอว่า หากเด็กประสบความคับข้องใจทางเพศสัมพันธ์กับขั้นพัฒนาการความต้องการทางเพศขั้นใด เด็กจะประสบความวิตกกังวลซึ่งจะติดตัวไปถึงวัยผู้ใหญ่เป็นโรคประสาท ซึ่งเป็นความผิดปกติของจิตอย่างหนึ่ง[1][2]

อ้างอิง[แก้]

  1. [1]
  2. Bullock, A., Trombley, S. (1999) The New Fontana Dictionary of Modern Thought Harper Collins:London pp. 643, 705