พอร์ตแมนโรด
.jpg) | |
 แผนที่โต้ตอบของพอร์ตแมนโรด | |
| ชื่อเต็ม | สนามกีฬาพอร์ตแมนโรด |
|---|---|
| ที่ตั้ง | อิปสวิช, ซัฟฟอล์ค, อังกฤษ |
| พิกัด | 52°3′18″N 1°8′41″E / 52.05500°N 1.14472°E |
| เจ้าของ | สภาเมืองอิปสวิชเป็นเจ้าของที่ดินเพียงผู้เดียว สนามกีฬาเป็นของสโมสร[1] |
| ความจุ | 30,017[2] |
| สถิติผู้ชม | 38,010 (อิปสวิชทาวน์ vs ลีดส์ยูไนเต็ด, 8 มีนาคม ค.ศ. 1975) |
| ขนาดสนาม | 112 โดย 82 หลา (102 โดย 75 เมตร)[3] |
| พื้นผิว | Hybrid grass |
| การก่อสร้าง | |
| เปิดใช้งาน | 1884[1] |
| ปรับปรุง | 2024 |
| ต่อเติม | 2002, 2024 |
| การใช้งาน | |
| อิปสวิชทาวน์ (1884–ปัจจุบัน) | |
พอร์ตแมนโรด (อังกฤษ: Portman Road) เป็นสนามฟุตบอลในเมืองอิปสวิช ซัฟโฟล์ค ประเทศอังกฤษ ซึ่งเป็นสนามเหย้าของอิปสวิชทาวน์มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1884 สนามกีฬานี้ยังเคยจัดการแข่งขันฟุตบอลเยาวชนทีมชาติอังกฤษหลายนัด และฟุตบอลเกมกระชับมิตร ทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่ 1 นัดที่เจอกับโครเอเชีย ในปี ค.ศ. 2003 อีกด้วย ยังได้จัดกิจกรรมกีฬาอื่นๆ อีกหลายรายการ รวมถึงการแข่งขันกรีฑา การแข่งขันฮ็อกกี้นานาชาติ และคอนเสิร์ตดนตรี
ทีมอิปสวิชทาวน์ย้ายมาเล่นที่สนามในปี ค.ศ. 1884 และยังคงเล่นเกมเหย้าที่นี่จนถึงปัจจุบัน สนามกีฬาแห่งนี้มียอดผู้เข้าชมสูงสุดในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1975 เมื่อมีแฟนบอล 38,010 คนเข้าชมการแข่งขันกับลีดส์ยูไนเต็ด อัฒจันทร์ยืนทั้ง 4 ด้านได้รับการแปลงให้เป็นอัฒจันทร์ที่มีที่นั่งทั้งหมด ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ตามคำแนะนำของเทย์เลอร์รีพอร์ต สนามกีฬาแห่งนี้ได้รับการปรับปรุงครั้งใหญ่ในช่วงต้นทศวรรษ 2000 ซึ่งทำให้ความจุเพิ่มขึ้นจาก 22,600 เป็น 30,311 ที่นั่ง ทำให้เป็นสนามฟุตบอลที่มีความจุมากที่สุดในอีสต์แองเกลีย เมื่อการเข้าซื้อกิจการของ Gamechanger 20 Ltd เสร็จสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2021 สโมสรก็ได้ลงทุนอย่างหนักในสนามกีฬาเพื่อให้ดูทันสมัยมากขึ้น หลังจากที่ถูกละเลยมาเป็นเวลาหลายปีจากเจ้าของเดิม ซึ่งรวมถึงอ่างอาบน้ำใหม่ ระบบทำความร้อนใต้ดิน และสนามหญ้าแบบไฮบริดใหม่ ซึ่งทำให้จำนวนผู้เข้าชมลดลงเล็กน้อยเหลือ 29,673 คน หลังจากที่สโมสรเลื่อนชั้นกลับมาสู่พรีเมียร์ลีก ในปี ค.ศ. 2024 สโมสรต้องลงทุนมหาศาลอีกครั้งเพื่อปรับปรุงสนามให้เทียบเท่ากับมาตรฐานของพรีเมียร์ลีก ซึ่งรวมถึงโครงการมากกว่า 100 โครงการ[4] ตั้งแต่พื้นที่สื่อและกล้องใหม่ไปจนถึงการเพิ่มการจัดสรรที่นั่งกองเชียร์ทีมเยือน เมื่อการปรับปรุงเสร็จสมบูรณ์ ทำให้ความจุในปัจจุบันเพิ่มขึ้นเป็น 30,017 ที่นั่ง
ประวัติ
[แก้]อิปสวิชลงเล่นช่วงแรก ๆ ที่บรูมฮิลล์พาร์ก[5] แต่ในปี ค.ศ. 1884 สโมสรได้ย้ายมาเล่นที่พอร์ตแมนโรด และเล่นที่นั่นตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา[1] สนามดังกล่าวยังใช้เป็นสนามคริกเกตในช่วงฤดูร้อนโดย East Suffolk Cricket Club ซึ่งเล่นที่นั่นมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1855[6] สโมสรคริกเก็ตได้สร้างศาลาซึ่งเป็นอาคารถาวรแห่งแรกในบริเวณสนาม องค์ประกอบที่สำคัญยิ่งขึ้นของการพัฒนาสนามไม่ได้ดำเนินการอีกเป็นเวลา 11 ปี แม้ว่าอิปสวิชจะเป็นหนึ่งในสโมสรแรก ๆ ที่นำตาข่ายประตูมาใช้ในปี ค.ศ. 1890 ก็ตาม[1] ในเวลานั้น อิปสวิชยังคงเป็นทีมสมัครเล่น (ทีมเปลี่ยนมาเป็นทีมอาชีพในปี ค.ศ. 1936) และการมาเยือนสนามครั้งแรกของสโมสรอาชีพเกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1892 เมื่อเพรสตันนอร์ทเอนด์ลงแข่งกับทีมซัฟโฟล์คเคาน์ตี หกปีต่อมา แอสตันวิลลามาเยือนอีกครั้ง ซึ่งเป็นเกมที่ได้รับความนิยมมากจนต้องสร้างอัฒจันทร์ชั่วคราวเพื่อรองรับฝูงชนประมาณ 5,000 คน[7] ในปี ค.ศ. 1901 พี่น้องตระกูลเชิร์ชแมนได้สร้างโรงงานแปรรูปยาสูบขึ้นที่ด้านใต้ของสนาม[1] ซึ่งต่อมาชื่อนี้ได้กลายเป็นชื่ออัฒจันทร์ด้านใต้ที่ตั้งอยู่ตรงนั้น[8]
อ้างอิง
[แก้]- 1 2 3 4 5 "History of the Stadium". Ipswich Town. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 3 กรกฎาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 4 กุมภาพันธ์ 2013.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Visit Us". Ipswich Town F.C. สืบค้นเมื่อ 21 มิถุนายน 2024.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Portman Road". Soccerbase. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 7 มกราคม 2008. สืบค้นเมื่อ 19 มกราคม 2008.
- ↑ "Ashton Says Stadium Will Be Ready". TWTD. สืบค้นเมื่อ 18 สิงหาคม 2024.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "Why save Broomhill outdoor swimming pool". Broomhill Pool Trust. ข้อมูลเก่าจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 มีนาคม 2012. สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2012.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "About us – The Early Years ..." Ipswich and East Suffolk Cricket Club. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 12 พฤศจิกายน 2004. สืบค้นเมื่อ 23 มกราคม 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ "The History of Portman Road". Pride of Anglia. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 15 พฤษภาคม 2008. สืบค้นเมื่อ 19 มกราคม 2008.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Paul Geater (21 ธันวาคม 2007). "Another nail in industry's coffin". Ipswich Evening Star. สืบค้นเมื่อ 21 มีนาคม 2012.
{{cite news}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) CS1 maint: deprecated archival service (ลิงก์)