ข้ามไปเนื้อหา

พระเจ้าไท่อู้

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระเจ้าไท่อู้
太戊
พระมหากษัตริย์ราชวงศ์ชาง
พระราชบุตรพระเจ้าจ้งติง, พระเจ้าไว่เหริน
พระนามเต็ม
พระสมัญญานาม
ไท่อู้
พระราชบิดาพระเจ้าไท่เกิง

พระเจ้าไท่อู้ (จีน: 太戊) พระนามส่วนพระองค์ จื่อ มี่ (子密) เป็นพระมหากษัตริย์จีนสมัยราชวงศ์ชาง ซือหม่า เชียนระบุถึงพระองค์ในฉื่อจี้ว่าเป็นพระมหากษัตริย์ชางองค์ที่ 9 ครองราชย์ถัดจากพระเจ้ายงจี่ (太庚) พระองค์สถานปนาปั๋ว () เป็นเมืองหลวง พระองค์ทรงแต่งตั้งอีจื้อ (伊陟) และเฉินฮู่ (臣扈) เป็นเสนาบดีชั้นสูง

ในปีที่ 7 ของรัชสมัยพระองค์ พบหม่อน () และข้าวฟ่าง () โตในพระราชวัง ตามบันทึกในฉื่อจี้ระบุว่า ต้นไม้ทั้งสองต้นนั้นเติบโตสูงใหญ่อย่างน่าประหลาดใจภายใน 7 วัน กษัตริย์หนุ่มทรงหวาดกลัวมาก จึงหันไปขอคำอธิบายจากอีจื้อ ผู้อธิบายเกี่ยวกับการปกครองที่ไม่เอาไหนของพระองค์ในอดีต ไท่อู้ทรงรับฟังคำแนะนำจากเหล่าเสนาบดีผู้ชาญฉลาดและตั้งใจทำงานอย่างหนัก จากนั้น ต้นไม้สองต้นที่ผิดปกตินั้นก็เหี่ยวเฉาไปในเวลาไม่นานหลังจากที่พระองค์ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ที่ดี[1]

ปีรัชกาลของพระองค์ยาวนานที่สุดในราชวงศ์ชาง โดยในรัชสมัยของพระองค์การเก็บเกี่ยวผลผลิตทางเกษตรกรรมได้ผลดีมาก ในสมัยของพระองค์มีทูตจากชาติพันธุ์อื่น ๆ มาเจริญทางพระราชไมตรีด้วย

พระองค์ปกครองเป็นเวลา 75 ปี ทรงได้รับพระสมัญญานามว่า ไท่อู้ และพระเจ้าจ้งติง (仲丁) พระราชโอรส ขึ้นครองราชย์ต่อ[2][3][4]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "King Tai Wu Inspired by Supernatural Power". Fun Facts of Chinese Culture and History | ChinaFetching (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2018-11-29.
  2. Bai, Shouyi (2002). An Outline History of China. Beijing: Foreign Language Press. ISBN 7-119-02347-0.
  3. "The Shang Dynasty Rulers". China Knowledge. สืบค้นเมื่อ August 7, 2007.
  4. "Shang Kingship And Shang Kinship" (PDF). Indiana University. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ April 9, 2008. สืบค้นเมื่อ August 7, 2007.