พระเจ้าโช เอ็ง
 | บทความนี้อาจต้องการตรวจสอบต้นฉบับสำหรับไวยากรณ์ รูปแบบการเขียน การเรียบเรียง คุณภาพ หรือการสะกด |
| โช เอ็ง 尚円 | |
|---|---|
 ภาพเหมือนของโช เอ็งจากคริสต์ศตวรรษที่ 18 (อูงุย) | |
| กษัตริย์แห่งรีวกีว | |
| ครองราชย์ | 1470–1476 |
| ก่อนหน้า | โช โทกุ |
| ถัดไป | โช เซนอิ |
| ประสูติ | 1415 เกาะอิเซนะ (ตามธรรมเนียม) อูมิตูกูงานิ (思徳金) |
| สวรรคต | 28 กรกฎาคม 1476 (60–61 ปี) ชูริ ราชอาณาจักรรีวกีว |
| ฝังพระศพ | ทามาอุดุน ชูริ |
| คู่อภิเษก | โองิยากะ |
| พระราชบุตร | โช ชิน |
| ราชวงศ์ | ราชวงศ์โชที่สอง |
| พระราชบิดา | โช โชกุ (ตามธรรมเนียม) |
โช เอ็ง (ค.ศ. 1415 – 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1476) หรือที่รู้จักในชื่อ คาเนมารุ (金丸) เป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรรีวกีวระหว่าง ค.ศ. 1470 ถึง 1476 ประวัติศาสตร์ทางการของราชอาณาจักรระบุว่าเขาเกิดบนเกาะอิเซนะ แม้จะไม่มีข้อมูลที่แน่ชัดเกี่ยวกับต้นกำเนิดหรือครอบครัวของเขา ต่อมาคติชนในราชอาณาจักรได้เชื่อมโยงเชื้อสายของเขาเข้ากับราชวงศ์ชุนเต็งในตำนาน กล่าวกันว่าเขาย้ายไปตั้งถิ่นฐานทางตอนเหนือของโอกินาวะในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1440 หลังเกิดข้อพิพาทเรื่องน้ำบนเกาะบ้านเกิด ก่อนจะย้ายไปตั้งถิ่นฐานที่ชูริ และเข้ารับราชการเป็นผู้ติดตามของโช ไทกิว เจ้าชายแห่งปราสาทโกเอคุ ต่อมาไทกิวขึ้นเป็นกษัตริย์ใน ค.ศ. 1454 และแต่งตั้งคาเนมารุเป็นเหรัญญิก พร้อมพระราชทานตำแหน่งเจ้าเมืองอุจิมะแก่เขา โช โทกุ สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระราชบิดาหลังการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ใน ค.ศ. 1460 ประวัติศาสตร์ทางการพรรณนาโช โทกุว่าเป็นผู้ปกครองที่โหดร้ายและบีบบังคับให้คาเนมารุเก็บตัวอยู่สันโดษ หลังโช โทกุสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1470 คาเนมารุได้รับเลือกให้สืบราชบัลลังก์ต่อจากพระองค์ ก่อนจะสังหารสมาชิกครอบครัวที่เหลือของโช โทกุ และใช้พระนามรัชกาลว่า โช เอ็ง
รัชสมัยของโช เอ็งประสบปัญหาด้านการทูตและการค้ากับญี่ปุ่นและจีน ราชวงศ์หมิงจำกัดขนาดและความถี่ของคณะทูตบรรณาการจากรีวกีว หลังมีข้อกล่าวหาว่าคณะทูตรีวกีวโจมตีและปล้นสะดมครัวเรือนแห่งหนึ่งในจีน การปะทุขึ้นของสงครามโอนิงในญี่ปุ่นทำให้เกิดการปล้นสะดมทางทะเลอย่างแพร่หลาย ส่งผลให้เรือรีวกีวเดินทางไปยังท่าเรือซาไกได้อย่างไม่ปลอดภัย อย่างไรก็ตาม ราชอาณาจักรยังคงขยายเครือข่ายการค้าไปยังคิวชูและหมู่เกาะโดยรอบ
โช เอ็งสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1476 และในเบื้องต้น โช เซนอิ พระอนุชาของพระองค์ได้สืบราชบัลลังก์ต่อมา รัชสมัยของเซนอิมีระยะเวลาเพียงหกเดือนก่อนที่พระองค์จะสละราชบัลลังก์ ซึ่งอาจเกิดจากรัฐประหารที่ก่อขึ้นโดยโองิยากะ พระมเหสีของโช เอ็ง หลังจากนั้น โช ชิน พระโอรสของโช เอ็งได้ขึ้นเป็นกษัตริย์ ราชวงศ์ของโช เอ็ง หรือราชวงศ์โชที่สอง ปกครองราชอาณาจักรรีวกีวต่อเนื่องเป็นเวลากว่าสี่ศตวรรษ
อ้างอิง
[แก้]บรรณานุกรม
[แก้]- Akamine, Mamoru (2017). The Ryukyu Kingdom: Cornerstone of East Asia. แปลโดย Terrell, Lina. Honolulu: University of Hawai'i Press. doi:10.2307/j.ctvsrhpp. ISBN 9780824855178. JSTOR j.ctvsrhpp.
- Emminger, David (2024). "What Heaven Has Abandoned: Historiography and Political Legitimacy in the Kingdom of Ryūkyū". Vienna Journal of East Asian Studies: 255–282. doi:10.30965/25217038-01501013.
- Ikemiya, Masaharu (2007). 琉球国王の神号と『おもろさうし』 [The Divine Names of the Kings of Ryukyu and the Omoro Sōshi]. 日本東洋文化論集 [Collection of Japanese Oriental Culture Studies] (วิทยานิพนธ์) (ภาษาญี่ปุ่น). University of the Ryukyus. น. 1–27.
- Imbayashi, Naoki (2016). 尚円生誕六〇〇年―『球陽』にみる尚円の即位― [600th Anniversary of the Birth of Sho En: Sho En's Enthronement as Seen in Kyuyo] (PDF). 沖縄研究ノート [Okinawan Research Notes] (ภาษาญี่ปุ่น) (25).
- Kerr, George H. (1958). Okinawa: The History of an Island People. Rutland: Tuttle Publishing. ISBN 9780804820875.
{{cite book}}: ISBN / Date ไม่เข้ากัน (วิธีใช้) - Pearson, Richard (2013). Ancient Ryukyu: An Archaeological Study of Island Communities. Honolulu: University of Hawai'i Press. ISBN 9780824837129. JSTOR j.ctt6wqnq6.
- Sakamaki, Shunzo (1964). "On Early Ryukyuan Names". ใน Sakamaki, Shunzo (บ.ก.). Ryukyuan Names: Monographs On and Lists of Personal and Place Names in the Ryukyus. East-West Center Press. OCLC 1080917.
- Smits, Gregory (2000). "Ambiguous Boundaries: Redefining Royal Authority in the Kingdom of Ryukyu". Harvard Journal of Asiatic Studies. 60 (1): 89–123. doi:10.2307/2652701. JSTOR 2652701.
- Smits, Gregory (2008). "Money in the Kingdom of Ryukyu". ใน Hirzel, Thomas; Kim, Nanny (บ.ก.). Metals, Monies, and Markets in Early Modern Societies: East Asian and Global Perspectives. เล่มที่ 1. Münster: LIT Verlag. น. 107–118. ISBN 9783825808228.
- Smits, Gregory (2019). Maritime Ryukyu, 1050–1650. Honolulu: University of Hawai'i Press. doi:10.2307/j.ctvsrfmz. ISBN 9780824877095.
- Smits, Gregory (2024). Early Ryukyuan History: A New Model. Honolulu: University of Hawai'i Press. doi:10.2307/jj.8441682. ISBN 9780824898205.
- Uwai, Hisayoshi (2001). 琉球の宗教と尚圓王妃 [Ryukyuan Religion and the Queen of Shō En]. Kansai University East-West Academic Research Institute Bulletin (ภาษาญี่ปุ่น) (34).