พระเจ้าอีริกที่ 14 แห่งสวีเดน
| สมเด็จพระเจ้าอีริกที่ 14 แห่งสวีเดน | |
|---|---|
ภาพเหมือนโดยโดเมนิคุส แวร์วิลท์ ค.ศ. 1561 | |
| พระมหากษัตริย์สวีเดน | |
| ครองราชย์ | 29 กันยายน ค.ศ. 1560 – มกราคม ค.ศ. 1569 |
| ราชาภิเษก | 29 มิถุนายน ค.ศ. 1561 |
| ก่อนหน้า | พระเจ้ากุสตาฟที่ 1 แห่งสวีเดน |
| ถัดไป | สมเด็จพระเจ้าโยฮันที่ 3 แห่งสวีเดน |
| ประสูติ | 13 ธันวาคม ค.ศ. 1533 ปราสาทครูเนอร์ สต็อกโฮล์ม สวีเดน |
| สวรรคต | 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1577 (43 พรรษา) ปราสาทเออร์บีฮุส เออร์บีฮุส สวีดดน |
| ฝังพระศพ | 1 เมษายน ค.ศ. 1577 อาสนวิหารเว็สเตอรวส เว็สเตอรวส |
| คู่อภิเษก | คอริน มวนสดอตเตอร์ (สมรส 1568) |
| ราชวงศ์ | วาซา |
| พระราชบิดา | พระเจ้ากุสตาฟที่ 1 แห่งสวีเดน |
| พระราชมารดา | แคทเทอรีนแห่งแซ็กซ์-เลาว์เบิร์ก สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน |
| ศาสนา | ลูเทอแรน |
| ลายพระอภิไธย | |
สมเด็จพระเจ้าอีริกที่ 14 แห่งสวีเดน (อังกฤษ: Erik XIV; 13 ธันวาคม ค.ศ. 1533 - 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1577) เป็นพระมหากษัตริย์สวีเดนต่อจากพระราชบิดา คือพระเจ้ากุสตาฟที่ 1 แห่งสวีเดน ซึ่งเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 29 กันยายน ค.ศ. 1560 ระหว่างเกิดการกบฏต่อต้านพระองค์ในปี ค.ศ. 1568 พระองค์จึงถูกจับกุมคุมขังโดยพระเจ้าโยฮันที่ 3 แห่งสวีเดน พระอนุชาต่างมารดา ก่อนจะถูกรัฐสภาสวีเดนสั่งปลดออกจากราชบัลลังก์อย่างเป็นทางการในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1569[1] พระองค์ยังเคยเป็นผู้ปกครองเอสโตเนียด้วย หลังจากที่ดินแดนนี้ได้เข้ามาอยู่ภายใต้การคุ้มครองของสวีเดนในปี ค.ศ. 1561
แม้ว่าพระองค์จะได้รับการยกย่องว่าเป็นกษัตริย์ที่ทรงปัญญา มีทักษะด้านศิลปะ และมีความทะเยอทะยานทางการเมือง แต่ในช่วงต้นรัชกาล พระองค์ก็เริ่มแสดงอาการทางจิตที่ไม่มั่นคง ซึ่งท้ายที่สุดก็ทำให้อาการทรุดลงจนถึงขั้นวิกลจริต นักวิชาการบางส่วนเชื่อว่าอาการป่วยนี้ปรากฏตั้งแต่ช่วงแรก ๆ ที่พระองค์ครองราชย์ แต่บางส่วนก็มองว่าอาการดังกล่าวแสดงออกมาอย่างชัดเจนครั้งแรกในช่วงการสังหารหมู่ตระกูลสตูเร
หลังจากที่พระองค์ถูกคุมขังและถูกปลดออกจากราชสมบัติแล้ว ก็เชื่อกันว่าพระองค์น่าจะถูกลอบปลงพระชนม์ ซึ่งจากการตรวจสอบพระบรมศพของพระองค์ในปี ค.ศ. 1958 ก็ได้ยืนยันข้อสงสัยนี้ โดยพบว่าพระองค์น่าจะสิ้นพระชนม์ด้วยพิษสารหนู[2]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Andersson, Ingvar (1953). "Erik XIV". Svenskt biografisk lexikon. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 June 2023. สืบค้นเมื่อ 6 June 2023.
- ↑ Lars Ericson in Johan III, ISBN 91-85057-47-9, p. 109