สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าทองจีน กรมหลวงนรินทรรณเรศร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สมเด็จพระสัมพันธวงศ์เธอ เจ้าฟ้าทองจีน กรมหลวงนรินทรรณเรศร์[1] (พ.ศ. 2300 - พ.ศ. 2340) หรือพระนามเดิมว่า ทองจีน พระโอรสลำดับที่ 3 ในสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ เจ้าฟ้าสา กรมพระยาเทพสุดาวดี กับพระอินทรรักษา (เสม) ประสูติในสมัยกรุงศรีอยุธยา เป็นพระเจ้าหลานเธอในพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ในสมัยกรุงธนบุรี ดำรงตำแหน่งเป็นหลวงฤทธินายเวร มหาดเล็กรักษาพระองค์ในพระบาทสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ปี พ.ศ. 2324 เป็นอุปทูตร่วมกับคณะราชทูตไทย(พระยาศรีธรรมมาธิราช) ไปสัมพันธไมตรีและค้าขายที่เมืองจีน โดยออกเดินทางเมื่อวันอาทิตย์ เดือน 7 แรม 11 ค่ำ ปีฉลู พ.ศ. 2324 เพื่อไปถวายพระราชสาสน์และบรรณาการแก่พระเจ้าเซียนหลงที่กรุงปักกิ่ง ระหว่างเดินทางได้แวะพักและทำการค้าที่ ที่มณฑลกวางตุ้ง กลับจากกรุงปักกิ่งเมื่อเหตุการณ์ผลัดแผ่นดิน ในวันที่ 6 เมษายน 2325 ได้ผ่านพ้นไปแล้ว ในครั้ง ศึกสงครามเก้าทัพ พ.ศ. 2328 ร่วมออกรบกับพระเชษฐา(กรมพระราชวังบวรสถานพิมุข) เป็นกองหลวงป้องกันทัพที่ ๘ ของพม่า(นำทัพโดย เมยโนสีหปติ) ที่ปากน้ำพิงนครสวรรค์ และสามารถขับไล่กองทัพพม่าไม่ให้เข้ากรุงเทพได้

กรมหลวงนรินทรรณเรศร์ ทรงประทับอยู่ที่วังสวนมังคุด บริเวณใกล้กับวัดระฆัง ซึ่งพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกพระราชทานให้ ปัจจุบันยังคงเหลือแนวกำแพงอิฐเก่า อยู่ในบริเวณชุมชนวัดระฆัง

กรมหลวงนรินทรรณเรศร์ สิ้นพระชนม์ในรัชกาลที่ 1 เมื่อ พ.ศ. 2340 พระชันษาได้ 41 ปี ทรงเป็นต้น ราชสกุลนรินทรางกูร

อ้างอิง[แก้]

  1. "ราชสกุลวงศ์". กรมศิลปากร, สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์. สืบค้นเมื่อ 24 กุมภาพันธ์ 2557.