พระสนม (จีน)
พระสนมจีน หรือ ซู่เฟย (庶妃) เป็นคำเรียกพระสนมในประเทศจีน และในช่วงต้นราชวงศ์ชิงยังเป็นคำเรียกร่วมพระภรรยาของจักรพรรดิที่มิใช่เจ้านาย มีสถานะคล้ายกับภรรยาน้อย หรืออนุภรรยาของสามัญชน
ธรรมเนียมวังหลังในสมัยราชวงศ์สุย และราชวงศ์ถัง ภรรยาของฮ่องเต้ที่มีฐานันดรศักดิ์ที่ต่ำกว่าผิน (嬪) ลงไป เช่น เจี๋ยอวี๋ (婕妤), เหม่ยเหริน (美人), ไฉเหริน (才人) ถูกจัดว่าเป็นบรรดาศักดิ์ของพระสนมทั้งสิ้น
ธรรมเนียมวังหลังราชวงศ์หมิง พระอัครมเหสีของจักรพรรดิ เรียกว่าจักรพรรดินี (皇后) รองลงมาคือเหล่าพระมเหสี ได้แก่ หวงกุ้ยเฟย (皇贵妃), กุ้ยเฟย (贵妃), เฟย (妃), ผิน (嫔) และต่ำลงมาคือพระสนม ซึ่งมีบรรดาศักดิ์ ได้แก่ เจี๋ยอวี๋ (婕妤), เจาหยี (昭儀), กุ้ยเหริน (貴人), เหม่ยเหริน (美人) เป็นต้น
พระสนมแม้จะเป็นพระภรรยาของจักรพรรดิ แต่ก็ไม่ได้มีพระตำหนักเป็นของตนเอง และไม่มีพระราชพิธีสถาปนาในราชสำนัก เพราะอภิสิทธิ์เหล่านี้สงวนไว้เพียงเหล่าพระมเหสี และพระอัครมเหสีผู้เป็นพระภรรยาเจ้าเท่านั้น ที่มีพระราชพิธีสถาปนาพระเกียรติยศได้
สำหรับพระสนม เมื่อจักรพรรดิเสด็จสวรรคต จะต้องถูกฝังเพื่อไปรับใช้พระองค์ แต่ถ้าหากมีพระสนมที่เหลือรอด ไม่ได้ถูกฝังไปพร้อมจักรพรรดิ เมื่อพระสนมเหล่านี้ถึงแก่กรรม จะมีพิธีศพโดยการเผาแทนการฝัง[1]
จักรพรรดินีอู๋ถูกจักรพรรดิเฉิงฮว่าปลดเป็นสามัญชน เมื่อท่านถึงแก่กรรมจึงเกือบถูกเผาศพ เพราะไม่ได้เป็นเฟยผิน[2]
มีเพียงพระมเหสีชั้นผินขึ้นไปเท่านั้น จึงจะได้รับการจัดพระราชพิธีพระศพตามธรรมเนียมของราชวงศ์ เช่น พระนางหยางฉางผิน (杨常嫔) พระมเหสีชั้นผินในจักรพรรดิเจียจิ้ง และพระนางหวังซีเฟย (王僖妃) พระมเหสีชั้นเฟยในจักรพรรดิว่านลี่ เป็นต้น ซึ่งสมาชิกในตระกูลของพระมเหสีอาจได้รับตำแหน่ง บรรดาศักดิ์ หรือเกียรติยศอื่น ๆ ในฐานะพระญาติฝ่ายพระมเหสีของจักรพรรดิ