พระสนมเจ้า
พระสนมเจ้า (จีน: 鈎弋夫人, 113 – 88 ปีก่อนคริสตกาล) หลังสิ้นพระชนม์ได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าไทเฮา (จีน: 趙太后; พินอิน: Zhàotàihóu) พระสนมเอกแห่งราชวงศ์ฮั่นตะวันตก โดยเป็นพระสนมเอกในจักรพรรดิฮั่นอู่ และเป็นพระราชมารดาของจักรพรรดิฮั่นเจา
พระสนมเจ้าสิ้นพระชนม์เมื่อ 88 ปีก่อนคริสตกาล (พ.ศ. 456) หลังจากที่พระโอรสคือองค์ชายหลิวฝูหลิง ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็นจักรพรรดิฮั่นเจา[1] ได้สถาปนาพระราชมารดาที่สิ้นพระชนม์ไปแล้วขึ้นเป็นไทเฮาหรือพระพันปีหลวง พร้อมกับสถาปนาพระสุสานให้ชื่อว่า หยุนหลิง (云陵)
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Lin, Jianming (2003). History of Qin and Han (ภาษาจีน). Shanghai People's Publishing House. p. 445. ISBN 978-7-208-04226-1.
 | บทความพระมหากษัตริย์ ราชวงศ์ และพระบรมวงศานุวงศ์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล ดูเพิ่มที่โครงการวิกิพระมหากษัตริย์ |