พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พระราชวรวงศ์เธอ
พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส

พระอิสริยยศ พระราชวรวงศ์เธอ
ฐานันดรศักดิ์ พระองค์เจ้า
ราชวงศ์ จักรี
ข้อมูลส่วนพระองค์
ประสูติ 24 มีนาคม พ.ศ. 2411
สิ้นพระชนม์ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471 (61 ปี)
พระราชบิดา กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ
พระมารดา จอมมารดาสมบุญ

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส บ้างเรียกว่า พระองค์ชายใหญ่[1] (24 มีนาคม พ.ศ. 2411 — 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2471) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่ 4 ในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ที่ประสูติแต่จอมมารดาเข็ม

พระประวัติ[แก้]

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส ประสูติเมื่อวันพุธที่ 24 มีนาคม พ.ศ. 2411[1] เป็นพระราชโอรสในกรมพระราชวังบวรวิไชยชาญ ที่ประสูติแต่จอมมารดาเข็ม

กรมพระราชวังบวรวิไชยชาญทรงพระราชทาน "วังใหม่" ซึ่งเคยเป็นที่ประทับของพระองค์เองบริเวณริมคลองคูเมืองเดิมฝากเหนือแก่พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส โดยทรงพระราชทานครึ่งหนึ่งให้พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส และอีกครึ่งหนึ่งพระราชทานพระองค์เจ้าไชยรัตนวโรภาส ทรงประทับอยู่ที่วังนี้จนทางราชการจัดซื้อสร้างเป็นโรงพยาบาลทหาร (ปัจจุบันเป็นโรงเรียนข่าวทหารบก)[2]

พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส สิ้นพระชนม์ด้วนพระโรคชรา เมื่อวันอาทิตย์ที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. พระชันษา 60 ปี พระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุวัดเบญจมบพิตร วันที่ 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2473[1] ทรงเป็นต้นราชสกุลวิไลยวงศ์

พระอิสริยยศ[แก้]

  • พระบวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส (24 มีนาคม พ.ศ. 2411 — 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454)[3]
  • พระราชวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าวิไลยวรวิลาส (15 กรกฎาคม พ.ศ. 2454 เป็นต้นไป)

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 1.2 กรมศิลปากร. สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ (2554). ราชสกุลวงศ์ (PDF). กรุงเทพฯ: สำนักวรรณกรรมและประวัติศาสตร์ กรมศิลปากร. p. 138.
  2. ดำรงราชานุภาพ, สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยา. ตำนานวังเก่า. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แสงดาว, พ.ศ. 2553. 178 หน้า. หน้า 126. ISBN 978-616-508-214-3
  3. ราชบัณฑิตยสถาน. พระเจ้าวรวงศ์เธอ (ตอนที่ ๑) (๒๒ พฤษภาคม ๒๕๕๒). เรียกดูเมื่อ 13 เมษายน 2556