พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498
ข้อมูลทั่วไป
ผู้ตรารัฐสภาไทย
ผู้ลงนามพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
วันลงนาม28 กันยายน พ.ศ. 2498
ผู้ลงนามรับรองจอมพล ป. พิบูลสงคราม
วันลงนามรับรอง28 กันยายน พ.ศ. 2498
วันประกาศ28 กันยายน พ.ศ. 2498 [1]
วันเริ่มใช้29 กันยายน พ.ศ. 2498
ท้องที่ใช้ไทย ประเทศไทย
การยกเลิก
ถูกยกเลิกโดยคำสั่งของ คณะปฏิวัติ ฉบับที่ 8 เมื่อวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2501

พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498 พระราชบัญญัติพรรคการเมืองฉบับแรกของประเทศไทยซิ่งได้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2498 ซึ่งสาระสำคัญของพระราชบัญญัติฉบับนี้คือกำหนดให้ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตั้งแต่ 500 คนขึ้นไปหรือ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตั้งแต่ 10 คนขึ้นไปสามารถจดทะเบียนจัดตั้งพรรคการเมืองได้โดยต้องยื่นเรื่องกับ ปลัดกระทรวงมหาดไทย ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมืองทำให้พรรคการเมืองที่จดทะเบียนตามพระราชบัญญัติฉบับนี้มีสิทธิตามกฎหมายที่จะดำเนินงานในด้านต่าง ๆ ได้แต่ไม่มีสถานะเป็นนิติบุคคลและสามารถเป็นโจทก์หรือจำเลยในชั้นศาลได้และในกรณีที่จะยุบพรรคการเมืองนั้นให้เป็นอำนาจหน้าที่ของศาล

โดยสาเหตุของการประกาศใช้พระราชบัญญัติฉบับนี้สืบเนื่องจากใน รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2475 แก้ไขเพิ่มเติม พุทธศักราช 2495 ในมาตรา 26 ได้กำหนดให้ประชาชนสามารถรวมตัวกันจัดตั้งพรรคการเมืองได้แต่ทางรัฐบาลก็เกรงว่าจะมีการนำเอากฎหมายว่าด้วยสมาคมมาบังคับใช้จึงได้มีการร่างพระราชบัญญัติฉบับนี้ซึ่งพรรคการเมืองที่ได้จดทะเบียนตามพระราชบัญญัติฉบับนี้เป็นพรรคแรกคือ พรรคเสรีมนังคศิลา ที่ได้จดทะเบียนเมื่อวันที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2498

พระราชบัญญัติฉบับนี้ถูกยกเลิกโดยคำสั่งของคณะปฏิวัติฉบับที่ 8 ลงวันที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2501 [2]

อ้างอิง[แก้]

  1. พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498 ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 72 ตอน 77 ก พิเศษ หน้า 1 28 กันยายน พ.ศ. 2498
  2. ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 8 ราชกิจจานุเบกษา เล่ม 75 ตอน 83 ก พิเศษ หน้า 4 21 ตุลาคม พ.ศ. 2501

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]