พระธรรมวโรดม
 | บทความนี้ยังต้องการเพิ่มแหล่งอ้างอิงเพื่อพิสูจน์ความถูกต้อง |
พระธรรมวโรดม เป็นสมณศักดิ์พระราชาคณะเจ้าคณะรอง ปัจจุบันพระราชทานเฉพาะแก่พระเถระฝ่ายมหานิกาย ปัจจุบันตามพระราชนิยมในรัชกาลที่ 10 ที่ใช้คำว่า “พรหม” นำหน้าราชทินนามพระราชาคณะเจ้าคณะรองทุกรูป และมักเติมคำว่า วชิร, วชิรา ประกอบในราชทินนาม สมณศักดิ์ที่ พระธรรมวโรดม จึงเปลี่ยนเป็น พระพรหมวชิโรดม แทน
| พระพรหมวชิโรดม | |
|---|---|
| การเรียกขาน | ท่านเจ้าคุณ |
| จวน | พระอารามหลวง |
| ผู้แต่งตั้ง | พระมหากษัตริย์ไทย |
| วาระ | ตลอดพระชีพ หรือ ได้รับสถาปนาเป็นสมเด็จพระราชาคณะ |
| ผู้ประเดิมตำแหน่ง | พระธรรมโคดม |
| สถาปนา | ไม่ปรากฎ |
ประวัติ
[แก้]"พระธรรมวโรดม" เดิมเรียกว่า "พระธรรมโคดม" เป็นสมณศักดิ์พระราชาคณะเจ้าคณะรองในคณะคามวาสีฝ่ายขวาในสมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อมีการปฏิรูปการปกครองคณะสงฆ์ในสมัยรัตนโกสินทร์จึงเปลี่ยนเป็นเจ้าคณะรองในคณะใต้ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราชโปรดให้แก้ราชทินนามเป็น "พระธรรมอุดม" เพื่อไม่ให้พ้องกับพระนามของพระโคตมพุทธเจ้า จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวโปรดให้แก้ราชทินนามอีกเป็น "พระธรรมวโรดม" ต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระวชิรเกล้าเจ้าอยู่หัว มีพระราชนิยมในการนำคำว่า วชิร, วัชร และ พัชร อันหมายถึงพระปรมาภิไธย มาเป็นส่วนหนึ่งของราชทินนาม และใช้คำว่า “พรหม” นำหน้าราชทินนามพระราชาคณะเจ้าคณะรองทุกรูป ปัจจุบันจึงเปลี่ยนมีการตั้งราชทินนาม “พระพรหมวชิโรดม” ขึ้นมาทดแทน
ฐานานุกรม
[แก้]ผู้ที่ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่ พระธรรมวโรดม สามารถแต่งตั้งฐานานุกรมได้ 8 รูป คือ
- พระครูปลัดสุวัฒนสุตคุณ วิบุลคณิสสร ธุราทรมหานุนายก
|
|
ผู้ได้รับสมณศักดิ์
[แก้]ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ มีพระเถระได้รับพระราชทานสมณศักดิ์ที่พระธรรมวโรดม ดังนี้
อ้างอิง
[แก้]- สมมอมรพันธุ์, พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระ. เรื่องตั้งพระราชาคณะผู้ใหญ่ในกรุงรัตนโกสินทร์ เล่ม ๑. กรุงเทพฯ : กรมศิลปากร, 2545. 428 หน้า. ISBN 974-417-530-3