พระธรรมมงคลเจดีย์ (เฉลียว ฐิตปุญฺโญ)

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พระธรรมมงคลเจดีย์
(เฉลียว ฐิตปญฺโญ)
190px
เกิด 1 เมษายน พ.ศ. 2468
มรณภาพ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2560
อายุ 92 ปี 120 วัน
อุปสมบท 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2488
พรรษา 74
วัด วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร
ท้องที่ กรุงเทพมหานคร
สังกัด มหานิกาย
วุฒิการศึกษา นักธรรมชั้นเอก
ปริญญาพุทธศาสนมหาบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาวิชาพระพุทธศาสนา มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย
ตำแหน่ง เจ้าอาวาสวัดอรุณราชวราราม

พระธรรมมงคลเจดีย์ นามเดิม เฉลียว ปัญจมะวัต ฉายา ฐิตปุญฺโญ อดีตเจ้าอาวาสวัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร

ประวัติ[แก้]

ชาตภูมิ[แก้]

พระธรรมมงคลเจดีย์ นามเดิม เฉลียว ปัญจมะวัต เกิดเมื่อวันพุธที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2468 เป็นชาวปทุมธานี

  นามเดิม เฉลียว  ฉายา ฐิตปุญฺโญ นามสกุล ปัญจมะวัต อายุ ๙๒ พรรษา ๗๒ วุฒิการศึกษา ป.๖, น.ธ.เอก, พธ.ด.(กิตติมศักดิ์) เกิดเมื่อวันพุธที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๔๖๘ ตรงกับวันขึ้น ๙ ค่ำ เดือน ๕ ปีฉลู ณ ตำบลกระแชง อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี บิดาชื่อ นายเหรียญ ปัญจมะวัต มารดาชื่อ นางลูกอิน ปัญจมะวัต
         นามสกุล ปัญจมะวัต เป็นนามสกุลที่พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ ๖ พระราชทาน เมื่อวันที่ ๒๐ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๔๕๖ เป็นนามสกุลลำดับที่ ๑๐๓๒ เขียนว่า ปัญจมวัต เขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า Panchamavat แต่ในประกาศราชกิจจานุเบกษาเขียนว่า ปัญจมะวัต โดยมีนายร้อยโท ชุ่ม อัยการศาลทหารทณฑลนครไชยศรี ผู้เป็นอา เป็นผู้ขอพระราชทาน
[1]

อุปสมบท[แก้]

พระธรรมมงคลเจดีย์ อุปสมบทเป็นพระภิกษุเมื่อวันจันทร์ที่ 28 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 ณ วัดบางนา จังหวัดปทุมธานี โดยพระครูบวรธรรมกิจ วัดโบสถ์ ตำบลบ้านกลาง อำเภอเมือง จังหวัดปทุมธานี เป็นพระอุปัชฌาย์ พระปลัดรื่น วัดโพธิ์เลื่อน ตำบลบ้านกลาง อำเภอเมือง จังหวัดปทุมธานี เป็นพระกรรมวาจาจารย์ พระเส็ง จนฺทรํสี วัดบางนา อำเภอสามโคก จังหวัดปทุมธานี เป็นพระอนุสาวนาจารย์ ถึง พ.ศ. 2490 ได้ย้ายมาจำพรรษาที่คณะ 4 วัดอรุณราชวราราม ครั้งเมื่อพระเทพมุนี (วน ฐิติญาโณ) มาครองวัดอรุณราชวราราม จึงได้ย้ายมาอยู่คณะ 1

การศึกษา[แก้]

การปกครอง[แก้]

  • พ.ศ. 2495 เป็นเจ้าคณะ 1 วัดอรุณราชวราราม และเป็นพระกรรมวาจาจารย์
  • พ.ศ. 2511 เป็นผู้ช่วยเจ้าอาวาสวัดอรุณราชวราราม
  • พ.ศ. 2528 เป็นรองเจ้าอาวาสวัดอรุณราชวราราม
  • พ.ศ. 2539 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระอุปัชฌาย์
  • พ.ศ. 2551 เป็นผู้รักษาการแทนเจ้าอาวาสวัดอรุณราชวราราม
  • พ.ศ. 2552 ได้รับพระบัญชาแต่งตั้งเป็นเจ้าอาวาสวัดอรุณราชวราราม

สมณศักดิ์[แก้]

  • พ.ศ. 2492 เป็นพระฐานานุกรมที่ พระครูใบฎีกา
  • พ.ศ. 2496 เป็นพระฐานานุกรมที่ พระครูธรรมธร
  • พ.ศ. 2497 เป็นพระฐานานุกรมที่ พระครูปลัดสุตวัฒน์ ฐานานุกรมในพระธรรมไตรโลกาจารย์
  • พ.ศ. 2504 เป็นพระฐานานุกรมที่ พระครูปลัดสุวัฒนศีลคุณ
  • พ.ศ. 2506 เป็นพระฐานานุกรมที่ พระครูปลัดสัมพิพัฒนธุตาจารย์ ฐานานุกรมในสมเด็จพระพุฒาจารย์ (วน ฐิติญาโณ)
  • 5 ธันวาคม พ.ศ. 2507 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญที่ พระโสภณวราภรณ์[2]
  • 5 ธันวาคม พ.ศ. 2543 เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชสุทธิโสภณ วิมลวรกิจจาทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี[3]
  • 5 ธันวาคม พ.ศ. 2552 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพที่ พระเทพมงคลรังษี ปูชนียสถานประยุต วิสุทธิศาสนวราทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี[4]
  • 5 ธันวาคม พ.ศ. 2557 เป็นพระราชาคณะชั้นธรรมที่ พระธรรมมงคลเจดีย์ ศรีไพศาลวิหารกิจ พิพิธธรรมาลังการ ศาสนภารธุราทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสี[5]

อ้างอิง[แก้]

  1. http://www.watarun.org/
  2. ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม 81, ตอนที่ 118 ง ฉบับพิเศษ, 17 ธันวาคม 2507, หน้า 4
  3. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม 117, ตอนที่ 28 ข, 28 ธันวาคม 2543, หน้า 25
  4. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม 127, ตอนที่ 3 ข, 25 กุมภาพันธ์ 2553, หน้า 2
  5. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม 131, ตอนที่ 25 ข, 2 ธันวาคม 2557, หน้า 1