พระที่นั่งอภิเศกดุสิต

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
พระที่นั่งอภิเศกดุสิต

พระที่นั่งอภิเศกดุสิต คือหนึ่งในองค์พระที่นั่งในพระราชวังดุสิต เริ่มก่อสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2446 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2447 สร้างหลังพระที่นั่งวิมานเมฆ ประมาณ 2 ปี และ มีการฉลองพระที่นั่งเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2447(ร.ศ. 123)

พระที่นั่งอภิเศกดุสิต เป็นพระที่นั่งองค์แรก ๆ ที่สร้างขึ้นในเขตพระราชวังดุสิต เป็นพระที่นั่งชั้นเดียว ประดับไปด้วยสร้างด้วยไม้เป็นส่วนมาก มีลวดลายฉลุไม้เรียกว่า ลายบุหงา มีการประดับกระจกสี และลวดลายปูนปั้นที่หน้าบัน เป็นศิลปะแบบมัวร์ จึงทำให้พระที่นั่งองค์นี้งดงามมาก พระที่นั่งองค์นี้ตั้งอยู่ทางตะวันออกของพระที่นั่งวิมานเมฆ สร้างขึ้นโดยพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว หลังจากพระองค์ได้เสด็จกลับมาจากการประพาสยุโรปครั้งที่ 1 เพื่อใช้เป็นท้องพระโรง และสถานที่พระราชทานเลี้ยง สำหรับพระราชวังดุสิต และใช้เป็นสถานที่สำหรับพระบรมวงศานุวงศ์ และข้าราชการ ในงานประจำปีสวนดุสิต

ปัจจุบันพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชและสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานพระบรมราชานุญาตให้บูรณะพระที่นั่งองค์นี้ เพื่อเป็นอาคารจัดแสดงงานศิลปหัตถกรรมของสมาชิกมูลนิธิศิลปาชีพ และของสะสมในสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ และยังได้เสด็จพระราชดำเนินมาเป็นองค์ประธานเปิดเมื่อ วันที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2536 ประชาชนทั่วไปสามารถเข้าชมภายในพระที่นั่งได้ทุกวัน โดยติดต่อที่สถานที่ขายตั๋วเข้าเยี่ยมชมพระที่นั่งวิมานเมฆ

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

พิกัดภูมิศาสตร์: 13°46′25″N 100°30′47″E / 13.773514°N 100.513111°E / 13.773514; 100.513111