ข้ามไปเนื้อหา

พระช้อย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พระช้อย
พระเจ้าเชียงใหม่

ในฐานะประเทศราชของกรุงศรีอยุธยา
ครั้งที่ 1พ.ศ. 2150 - 2151
ราชาภิเษกพ.ศ. 2150
ก่อนหน้านรธาเมงสอ
ถัดไปพระชัยทิพ
ครั้งที่ 2พ.ศ. 2156 - 2158
ก่อนหน้าพระชัยทิพ
ถัดไปเจ้าพลศึกซ้ายไชยสงคราม
พิราลัยพ.ศ. 2158
ราชวงศ์ตองอู
พระราชบิดานรธาเมงสอ

พระช้อย[1] หรือ สะโทกะยอ[2] (พม่า: သတိုးကျော်) ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ออกพระนามว่า เจ้าสะโทกอย (ไทยถิ่นเหนือ: ᩈᨴᩰᨠᩬ᩠ᨿ)[3] หรือ เจ้าหมองส่วยสโตคอย[4] (พงษาวดารเมืองน่าน) และยังปรากฎพระนามร่วมกับพระเชษฐาพระองค์รองของพระองค์ว่า เจ้าแผ่นดินทั้งสองพี่น้อง[5] เป็นพระเจ้าเชียงใหม่จากราชวงศ์ตองอู เป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในพระเจ้าเชียงใหม่นรธาเมงสอ หลังจากที่พระราชบิดาสิ้นพระชนม์แล้ว พระราชโอรสทั้ง 3 พระองค์ต่างแย่งชิงราชสมบัติกัน ในที่สุดขุนนางกลุ่มหนึ่งสนับสนุนให้พระองค์ครองราชย์ต่อจากพระบิดาได้สำเร็จในรัชสมัยแรกระหว่าง พ.ศ. 2150 - 2151 (1 ปี) แล้วทรงถูกขุนนางอีกกลุ่มถอดจากราชสมบัติเพื่อให้พระชัยทิพพระเชษฐาพระองค์รองของพระองค์ครองราชย์แทน แต่ขุนนางฝ่ายพระองค์ได้ยกทัพจากลำปางมายึดเมืองเชียงใหม่แล้วถวายราชสมบัติแก่อีกครั้งใน พ.ศ. 2156 - 2158 (2 ปี) ในช่วงนี้เชียงใหม่สวามิภักดิ์ต่อกรุงศรีอยุธยา พระเจ้าอะเน่าก์แพตหลุ่นแห่งกรุงหงสาวดีจึงยกทัพมายึดเมืองเชียงใหม่[6] พระช้อยทรงถูกจับในข้อหากบฏและถึงแก่พิราลัย[7] เมืองเชียงใหม่จึงกลับมาเป็นเมืองขึ้นของพม่าอีกครั้ง

อ้างอิง

[แก้]
เชิงอรรถ
  1. ประวัติศาสตร์ล้านนา, ภาคผนวก 2
  2. ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ ฉบับเชียงใหม่ 700 ปี, หน้า 97
  3. เพนธ์, ฮันส์ (1996). ตำนานพื้นเมืองเชียงใหม่ ฉบับใบลาน. กรุงเทพฯ: Silkworm Books. p. 39. ISBN 9747047691.
  4. ประชุมพงษาวดารภาคที่ 10, หน้า 70
  5. "จารึกระฆังในถ้ำเชียงดาว ด้านที่ 1". db.sac.or.th. สืบค้นเมื่อ 2025-04-07.
  6. พระราชพงศาวดารพม่า, หน้า 224
  7. ประวัติศาสตร์ล้านนา, หน้า 280
บรรณานุกรม


ก่อนหน้า พระช้อย ถัดไป
นรธาเมงสอ (ก่อนรัชสมัยที่ 1)
พระชัยทิพ (ก่อนรัชสมัยที่ 2)
พระเจ้าเชียงใหม่
(ประเทศราชของกรุงศรีอยุธยา)

(พ.ศ. 2150 - 2151 (รัชสมัยที่ 1)
พ.ศ. 2156 - 2158 (รัชสมัยที่ 2))
พระชัยทิพ (หลังรัชสมัยที่ 1)
เจ้าพลศึกศรีสองเมือง (หลังรัชสมัยที่ 2)