พรรคแรงงานมาลายา
พรรคแรงงานมาลายา Parti Buruh Malaya | |
|---|---|
| ชื่อย่อ | Lab, LPM |
| ก่อตั้ง | มิถุนายน 1952 |
| ถูกยุบ | 6 กันยายน ค.ศ. 1972 |
| ก่อนหน้า | พรรคแรงงานรวมมาลายา |
| ฝ่ายเยาวชน | Socialist Youth League of Malaya |
| อุดมการณ์ | สังคมนิยมประชาธิปไตย |
| จุดยืน | ฝ่ายซ้าย |
| กลุ่มระดับชาติ | แนวร่วมสังคมนิยมประชาชนมาลายา (1957–66) United Front (1966) |
| กลุ่มระดับสากล | Socialist International (1952–1966)[1][2] Asian Socialist Conference |
| สี | แดง, ขาว |
| การเมืองมาเลเซีย รายชื่อพรรคการเมือง การเลือกตั้ง | |
พรรคแรงงานมาลายา (มลายู: Parti Buruh Malaya) เป็นพรรคการเมืองฝ่ายซ้ายในสหพันธรัฐมาลายา และภายหลังมาเลเซีย มีความเคลื่อนไหวใน ค.ศ. 1952 ถึง 1972 พรรคนี้มีต้นกำเนิดมาจากการรวมตัวกันของพรรคแรงงานระดับรัฐภายใต้ชื่อ พรรคแรงงานรวมมาลายา (Pan-Malayan Labour Party หรือ PMLP) ในฐานะที่เป็นส่วนหนึ่งของแนวร่วมสังคมนิยมประชาชนมาลายา (Malayan Peoples' Socialist Front) พรรคนี้มีอิทธิพลสูงสุดในการเลือกตั้ง ค.ศ. 1959 แต่หลังจากผู้นำส่วนใหญ่ถูกจับกุมด้วยเหตุผลทางการเมือง อิทธิพลของพรรคก็ลดลงอย่างรวดเร็ว[3]
ประวัติศาสตร์
[แก้]จุดเริ่มต้น
[แก้]พรรคแรงงานเป็นตัวแทนของแรงงานภายในรัฐ จัดตั้งขึ้นหลังจากที่รัฐบาลอาณานิคมของอังกฤษได้วางแผนจะจัดการเลือกตั้งในท้องถิ่นเมื่อ พ.ศ. 2493 ต่อมา ใน พ.ศ. 2495 ตัวแทนจากพรรคการเมืองระดับรัฐ สหภาพการค้า 21 แห่ง และองค์กรฝ่ายซ้ายของชาวมลายู (SABERKAS) ได้มาประชุมกันในกัวลาลัมเปอร์ และตัดสินใจจัดตั้งพรรคแรงงานมาลายาทั้งหมดขึ้นมา ในตอนแรก องค์กรนี้มีฐานะเป็นกลุ่มต่อต้านคอมมิวนิสต์แต่ไม่ได้ต่อต้านระบอบอาณานิคม และเข้าร่วมเป็นสมาชิกสังคมนิยมสากลด้วย
ในตอนแรก ลี โมเกซังเป็นประธานพรรค ต่อมาถูกบีบให้ลาออก ดี เอส ราเมนทันขึ้นมาเป็นประธานคนใหม่ เมื่อผู้นำพรรคเป็นสังคมนิยมหัวรุนแรง ทำให้พรรคมีแนวคิดต่อต้านสังคมนิยมมากขึ้น พรรคนี้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคแรงงานมาลายาในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2497
พัฒนาการ
[แก้]เพราะใช้นโยบายที่รุนแรง เมื่อพรรคเข้าร่วมในการเลือกตั้งระดับสหพันธรัฐใน พ.ศ. 2498 จึงไม่ได้รับเลือก ต่อมาเข้าร่วมในการเลือกตั้งระดับรัฐในปีนังเมื่อ พ.ศ. 2499 ได้ 8 ที่นั่ง สมาชิกของพรรคเป็นทั้งชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนและมลายู มีชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดียจำนวนน้อย ทำให้พรรคนี้ไม่ได้เป็นตัวแทนของกลุ่มชุมชน สาขาเยาวชนของพรรคเรียกว่าพันธมิตรเยาวชนสังคมนิยมแห่งมาลายา
นโยบาย
[แก้]ก่อนได้รับเอกราช
[แก้]พรรคแรงงานเรียกร้องรัฐธรรมนูญซึ่งแสดงถึงการปกครองตนเองของมาลายา กฎหมายที่รับรองเสรีภาพพลเมือง การวางแผนเศรษฐกิจ พรรคนี้เรียกร้องให้มีการสลายกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ สร้างสัญชาติที่แสดงถึงความเป็นหนึ่งเดียวกันของรัฐ ใช้ภาษามลายูเป็นภาษาประจำชาติ และให้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง รวมสิงคโปร์เข้ากับสหพันธ์มาลายา จำกัดอำนาจของผู้ปกครองชาวมลายู และเป็นรัฐทางโลก
หลังได้รับเอกราช
[แก้]หลังจากที่มาลายาได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2500 พรรคแรงงานได้ออกมาเรียกร้องอีกครั้งใน พ.ศ. 2502 ให้จัดตั้งรัฐสังคมนิยมประชาธิปไตยแห่งมาลายา และให้ความปลอดภัยแก่คนงานทุกระดับ
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Socialist Int'l May Become World Body". The Straits Times. 1952-10-20. น. 5. สืบค้นเมื่อ 2023-11-12.
- ↑ "MacCarthyism in Socialist International, charge by Tan". The Straits Times. 1966-03-08. น. 10. สืบค้นเมื่อ 2023-11-12.
- ↑ https://m.aliran.com/200810/the-labour-party-of-malaya-19521972
อ่านเพิ่ม
[แก้]- Weiss, Meredith Leigh (2005). Protest and Possibilities: Civil Society and Coalitions for Political Change in Malaysia. Palo Alto: Stanford University Press. น. 324. ISBN 0-8047-5295-8.
- Penang Story: Facing Up to Storm Clouds : The Labour Party of Malaya, Penang Division, 1963 – 1969