พรรคสังคมประชาธิปไตยออสเตรีย
พรรคสังคมประชาธิปไตยออสเตรีย Sozialdemokratische Partei Österreichs | |
|---|---|
 | |
| ชื่อย่อ | เอสเพเออ (SPÖ) |
| ผู้ก่อตั้ง | วิคทอร์ อัดเลอร์ |
| ประธาน | อันเดรอัส บาเบลอร์ |
| ผู้นำในรัฐสภา | อันเดรอัส บาเบลอร์และฟีลิพ คูเคอร์ |
| กรรมการผู้จัดการ | เคลาส์ เซ็ลเทินไฮม์และซันดรา ไบรเทเนเดอร์ |
| รองประธานที่มีชื่อเสียง | |
| ผู้นำในรัฐสภายุโรป | อันเดรอัส ชีเดอร์ |
| ก่อตั้ง | 1 มกราคม 1889[1] |
| ที่ทำการ | Löwelstraße 18, 1010 เวียนนา |
| ฝ่ายนักเรียนนักศึกษา | กลุ่มนักศึกษาสังคมนิยมแห่งออสเตรีย |
| ฝ่ายเยาวชน | ยุงเกเกเนอรัตซิโอน กลุ่มเยาวชนสังคมนิยมออสเตรีย |
| ฝ่ายกำลังกึ่งทหาร | เรพุบลิคานิเชอร์ชุทซ์บุนด์ (ค.ศ. 1923-1934) |
| สมาชิกภาพ (ปี 2023) | ประมาณ 140,000[2] |
| อุดมการณ์ | ประชาธิปไตยสังคมนิยม |
| จุดยืน | ฝ่ายซ้ายกลาง |
| กลุ่มระดับสากล |
|
| กลุ่มในภูมิภาค | พรรคสังคมนิยมยุโรป |
| กลุ่มในสภายุโรป | พันธมิตรก้าวหน้าแห่งนักสังคมนิยมและนักประชาธิปไตย |
| เพลง | "Lied der Arbeit"[3] "เพลงแห่งแรงงาน" |
| เว็บไซต์ | |
| spoe.at | |
| ธงประจำพรรค | |
 | |
พรรคสังคมประชาธิปไตยออสเตรีย (เยอรมัน: Sozialdemokratische Partei Österreichs; SPÖ) เป็นพรรคการเมืองแนวประชาธิปไตยสังคมนิยม[4][5][6]ในประเทศออสเตรีย ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1889 ในชื่อ พรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยออสเตรีย (เยอรมัน: Sozialdemokratische Arbeiterpartei Österreichs; SDAPÖ) และต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น พรรคสังคมนิยมออสเตรีย (เยอรมัน: Sozialistische Partei Österreichs) ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1945 จนถึง ค.ศ. 1991[7] พรรคนี้เป็นพรรคการเมืองที่เก่าแก่ที่สุดที่ยังคงดำเนินงานอยู่ในออสเตรีย พรรคนี้เป็นหนึ่งในสองพรรคใหญ่ดั้งเดิมของประเทศร่วมกับพรรคประชาชนออสเตรีย โดยวางตำแหน่งทางการเมืองอยู่ฝ่ายซ้ายกลางของสเปกตรัมการเมือง[8][9][10]
ตั้งแต่เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2023 อันเดรอัส บาเบลอร์ได้เป็นผู้นำของพรรค ปัจจุบันพรรคนี้เป็นพรรคที่ใหญ่เป็นอันดับสามจากห้าพรรคในสภาแห่งชาติ โดยได้ที่นั่ง 41 ที่จากทั้งหมด 183 ที่นั่ง และได้รับคะแนนเสียงจากประชาชน 21.1% ในการเลือกตั้งสภานิติบัญญัติออสเตรีย ค.ศ. 2024 พรรคนี้มีที่นั่งในสภานิติบัญญัติของทั้งเก้ารัฐ โดยเป็นพรรคที่ใหญ่ที่สุดในสามรัฐ ได้แก่ รัฐบัวร์เกินลันท์ รัฐคารินเทีย และเวียนนา พรรคสนับสนุน การเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปของออสเตรีย และพรรคเป็นสมาชิกของพันธมิตรก้าวหน้าและพรรคสังคมนิยมยุโรป พรรคนี้เข้าร่วมกับกลุ่มพันธมิตรก้าวหน้าแห่งนักสังคมนิยมและนักประชาธิปไตยในรัฐสภายุโรป โดยมีสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรยุโรปจำนวน 5 คนจากทั้งหมด 19 คนของออสเตรียที่เป็นสมาชิกพรรคสังคมประชาธิปไตยออสเตรีย นอกจากนี้ พรรคยังมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสหพันธ์สหภาพแรงงานออสเตรียและหอการค้าแรงงานออสเตรียอีกด้วย
พรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยออสเตรียเคยเป็นพรรคที่ใหญ่เป็นอันดับสองในสภาจักรวรรดิของจักรวรรดิออสเตรีย-ฮังการีตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 1890 จนถึง 1910 หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง พรรคได้ปกครองสาธารณรัฐออสเตรียที่ 1 เป็นช่วงสั้น ๆ ก่อนจะกลับไปเป็นฝ่ายค้านอีกครั้ง พรรคถูกสั่งห้ามในปี ค.ศ. 1934 ภายหลังสงครามกลางเมืองออสเตรีย และถูกปราบปรามตลอดช่วงฟาสซิสต์ออสเตรียและยุคนาซี พรรคถูกก่อตั้งขึ้นใหม่ในชื่อพรรคสังคมนิยมออสเตรียในปี ค.ศ. 1945 และร่วมรัฐบาลในฐานะพรรคร่วมขนาดเล็กกับพรรคประชาชนออสเตรียจนถึง ค.ศ. 1966 และในปี ค.ศ. 1970 พรรคสังคมนิยมออสเตรียได้กลายเป็นพรรคที่ใหญ่ที่สุดเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์หลังสงคราม และบรูโน ไครสกีก็ได้เป็นนายกรัฐมนตรี โดยชนะการเลือกตั้งด้วยเสียงข้างมากถึงสามครั้งติดต่อกัน (ค.ศ. 1971, 1975 และ 1979)
ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1987 ถึง 2000 พรรคสังคมประชาธิปไตยออสเตรียเป็นผู้นำในรัฐบาลผสมขนาดใหญ่กับพรรคประชาชนออสเตรีย ก่อนจะกลับไปเป็นฝ่ายค้านเป็นครั้งแรกในรอบ 30 ปี พรรคได้ร่วมรัฐบาลอีกครั้งตั้งแต่ปี ค.ศ. 2007 ถึง 2017 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2017 ถึง 2025 พรรคสังคมประชาธิปไตยออสเตรียเป็นฝ่ายค้านหลักต่อรัฐบาลของพรรคประชาชนออสเตรียที่นำโดยเซบัสทีอัน ควทซ์ อเล็คซันเดอร์ ชัลเลินแบร์ก และคาร์ล เนฮัมเมอร์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2025 เป็นต้นมา พรรคสังคมประชาธิปไตยออสเตรียได้เข้าร่วมรัฐบาลในฐานะพรรคร่วมขนาดเล็กกับพรรคประชาชนออสเตรีย โดยมีพรรคนีโอสเข้าร่วมด้วย
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Sozialdemokratische Partei Österreichs". ParlGov Database. Holger Döring and Philip Manow. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 November 2016. สืบค้นเมื่อ 20 June 2017.
- ↑ Schiretz, Vilja. "Mitgliederbefragung - Die rote Basis als große Unbekannte". Österreich Politik - Nachrichten - Wiener Zeitung Online.
- ↑ Hochman, Erin R. (2016). Imagining a Greater Germany: Republican Nationalism and the Idea of Anschluss. Cornell University Press. p. 115. ISBN 9781501706066.
- ↑ Dimitri Almeida (27 April 2012). The Impact of European Integration on Political Parties: Beyond the Permissive Consensus. CRC Press. p. 71. ISBN 978-1-136-34039-0. สืบค้นเมื่อ 14 July 2013.
- ↑ "Parties and Elections in Europe". www.parties-and-elections.eu. สืบค้นเมื่อ 18 December 2022.
- ↑ Bale, Tim (2021). Riding the populist wave: Europe's mainstream right in crisis. Cristóbal Rovira Kaltwasser. Cambridge, United Kingdom: Cambridge University Press. p. 35. ISBN 978-1-009-00686-6. OCLC 1256593260.
- ↑ Encyclopaedia Britannica. "Austria: Transport and telecommunications - history - geography". สืบค้นเมื่อ 24 October 2019.
- ↑ Connolly, Kate; Oltermann, Philip; Henley, Jon (23 May 2016). "Austria elects Green candidate as president in narrow defeat for far right". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 10 April 2018.
- ↑ "The Latest: Election tally shows Austria turning right". The Washington Times. Associated Press. 15 October 2017. สืบค้นเมื่อ 24 April 2018.
- ↑ Oliphant, Roland; Csekö, Balazs (5 December 2016). "Austrian far-right defiant as Freedom Party claims 'pole position' for general election: 'Our time comes'". The Telegraph. ISSN 0307-1235. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 12 January 2022. สืบค้นเมื่อ 24 April 2018.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- เว็บไซต์ทางการ
(ในภาษาเยอรมัน) - The Social Democratic Party of Austria
