พย็องฮวามอเตอส์
| ไฟล์:Pyeonghwa Motors.png | |
| ประเภท | บริษัทของรัฐ |
|---|---|
| อุตสาหกรรม | การผลิต |
| ก่อตั้ง | 1998 |
| สำนักงานใหญ่ | เปียงยาง เกาหลีเหนือ |
| พื้นที่ให้บริการ | เกาหลีเหนือ, เวียดนาม |
| บุคลากรหลัก | พัก ซัง,คว็อน, CEO และประธาน[1] |
| ผลิตภัณฑ์ | ยานยนต์ |
| เจ้าของ | รย็อนบง โบสถ์แห่งความสามัคคี |
พย็องฮวามอเตอส์ (เกาหลี: 평화자동차; ฮันจา: 平和自動車 – คำในภาษาเกาหลีแปลว่า "สันติภาพ")[2] หรือสะกดว่า Pyonghwa เป็นหนึ่งในสองผู้ผลิตและจำหน่ายรถยนต์ในอุตสาหกรรมยานยนต์ของเกาหลีเหนือร่วมกับโรงงานซึงรีมอเตอร์ (Sungri Motor Plant) ก่อน ค.ศ. 2013 บริษัทนี้เคยเป็นกิจการร่วมค้าในนัมโพระหว่างพย็องฮวามอเตอส์ของโซล (เกาหลีใต้) ซึ่งเป็นบริษัทที่อยู่ภายใต้การครอบครองของโบสถ์แห่งความสามัคคีของซ็อน มย็อง-มุน และรย็องบงเจเนรัลคอร์ปของเกาหลีเหนือ กิจการร่วมค้านี้ผลิตรถยนต์ขนาดเล็กภายใต้ใบอนุญาตจากเฟียตและบริลเลียนซ์ไชนาออโต[3] รวมถึงรถกระบะและรถเอสยูวีโดยใช้ชุดชิ้นส่วนประกอบจากผู้ผลิตจีนชื่อเอสจีออโตโมทีฟ นอกจากนี้ยังมีการผลิตรถยนต์หรูที่มีดีไซน์ของซังยง[จำเป็นต้องอ้างอิง] ตั้งแต่ ค.ศ. 2013 บริษัทนี้ได้กลายเป็นของรัฐเกาหลีเหนืออย่างสมบูรณ์[4]
เอริก ฟาน อินเกน เชเนา ผู้เขียนหนังสือ Automobiles Made in North Korea (แปลตรงตัว 'ยานยนต์ที่ผลิตในเกาหลีเหนือ') ประมาณการว่ายอดการผลิตรวมของบริษัทใน ค.ศ. 2005 อยู่ที่ไม่เกินประมาณ 400 คัน[5]
ประวัติศาสตร์
[แก้]พย็องฮวามอเตอส์ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยโบสถ์แห่งความสามัคคี[6] กิจการร่วมค้าครั้งนี้เกิดขึ้นในช่วงนโยบายตะวันฉายแสงระหว่างเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นช่วงที่มาตรการคว่ำบาตรประเทศไม่เข้มงวดนัก[7] กิจการนี้ได้รับการประกาศใน ค.ศ. 2000[ต้องการอ้างอิง]
ใน ค.ศ. 2002 มีการจัดสรรเงินประมาณ 55 ล้านดอลลาร์เพื่อสร้างโรงงาน[6][8] ซึ่งสายการผลิตแห่งแรกในนัมโพได้เสร็จสมบูรณ์และมีการผลิตรถยนต์ Hwiparam คันแรกออกมา[ต้องการอ้างอิง] ต่อมาใน ค.ศ. 2004 ก็มีการเปิดตัวรถยนต์รุ่นพรีมิโอและพรอนโต
ใน ค.ศ. 2009 พย็องฮวามอเตอส์มีรายได้ประมาณ 700,000 ดอลลาร์จากการขายรถยนต์ 650 คัน โดยในจำนวนนี้มีการส่งเงินกลับไปยังเกาหลีใต้ 500,000 ดอลลาร์[6][8] และใน ค.ศ. 2012 พัก ซัง-คว็อน ประธานบริษัทพย็องฮวามอเตอส์ได้เริ่มการเจรจาเพื่อยุติการลงทุน[8]
โบสถ์แห่งความสามัคคีโอนการลงทุนทั้งหมดที่เคยมีในเกาหลีเหนือให้รัฐบาลเกาหลีเหนืออย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2013[4]
การผลิต
[แก้]พย็องฮวามีสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวในการผลิต ซื้อ และขายรถยนต์มือสองในเกาหลีเหนือ อย่างไรก็ตาม ชาวเกาหลีเหนือส่วนใหญ่ไม่สามารถซื้อรถยนต์ได้ เนื่องจากตลาดรถยนต์ในประเทศมีขนาดเล็กมาก ทำให้มีรายงานว่าผลผลิตของพย็องฮวาอยู่ในระดับต่ำมาก ใน ค.ศ. 2003 มีการผลิตรถยนต์เพียง 314 คัน ทั้ง ๆ ที่โรงงานมีศักยภาพในการผลิตได้ถึง 10,000 คันต่อปี[9]
รายชื่อรุ่นรถ
[แก้]
| รุ่นรถ (ภาษาไทย) | รุ่นรถ (ภาษาอังกฤษ) | ผลิตตั้งแต่ | สถานะ | ประเภท | ประเทศผู้ผลิต |
| ฮวีพารัม | Hwiparam | 2002–2006 | ผลิตจำนวนมาก | รถเก๋ง | เกาหลีเหนือ |
| ฮวีพารัม II | Hwiparam II | 2005– | นำเข้า | รถเก๋ง | จีน |
| ฮวีพารัม III | Hwiparam III | 2011– | นำเข้า | รถเก๋ง | จีน |
| ชุนมา | Junma | 2005–2006 | นำเข้า | รถเก๋ง | เกาหลีเหนือ |
| พาโซ 990 | Paso 990 | 2011– | ผลิตจำนวนมาก | มินิแวน | เวียดนาม |
| พ็อกกูกี | Ppeokkugi | 2003–2004 | ผลิตจำนวนมาก | รถตู้ | เกาหลีเหนือ |
| พ็อกกูกี II | Ppeokkugi II | 2004– | ผลิตจำนวนมาก | เอสยูวี | เกาหลีเหนือ |
| พ็อกกูกี III | Ppeokkugi III | 2004– | ผลิตจำนวนมาก | เอสยูวีและกระบะ | เกาหลีเหนือ |
| พ็อกกูกี 4WD-A | Ppeokkugi 4WD-A | 2009– | ผลิตจำนวนมาก | เอสยูวี | เกาหลีเหนือ |
| พ็อกกูกี 4WD-B | Ppeokkugi 4WD-B | 2009– | ผลิตจำนวนมาก | เอสยูวี | เกาหลีเหนือ |
| พ็อกกูกี 4WD-C | Ppeokkugi 4WD-C | 2009– | ผลิตจำนวนมาก | เอสยูวีและกระบะ | เวียดนาม |
| พรีมิโอ ดีเอกซ์ | Premio DX | 2004–2009 | ผลิตจำนวนมาก | เอสยูวีและกระบะ | เวียดนาม |
| พรีมิโอ ดีเอกซ์ II | Premio DX II | 2009– | ผลิตจำนวนมาก | เอสยูวีและกระบะ | เวียดนาม |
| พรีมิโอ แม็กซ์ | Premio MAX | 2004– | ผลิตจำนวนมาก | เอสยูวีและกระบะ | เวียดนาม |
| พรอนโต ดีเอกซ์ | Pronto DX | 2004–2009 | ผลิตจำนวนมาก | เอสยูวี | เวียดนาม |
| พรอนโต จีเอส | Pronto GS | 2009– | ผลิตจำนวนมาก | เอสยูวี | เวียดนาม |
| ซัมช็อนรี | Samchunri | 2005– | นำเข้า | รถตู้ขนาดกลาง | จีน |
| ชุนมา | Zunma | 2008– | ผลิตจำนวนมาก | รถเก๋ง | เกาหลีเหนือ |
| ชุนมา 1606 | Zunma 1606 | 2013–(?) | นำเข้า | รถเก๋ง | จีน |
| ชุนมา 2008 | Zunma 2008 | 2013–(?) | นำเข้า | รถเก๋ง | จีน |
- ฮวีพารัม I, 2000, อิงจากเฟียต เซียนา[10]
- ฮวีพารัม II, 2007, อิงจากบริลเลียนซ์ จุนเจี๋ย/บีเอส 4/เอ็ม 2[10]
- ฮวีพารัม III, 2010, อิงจากบริลเลียนซ์ เอฟเอสวี[10]
- พ็อกกูกี 1, 2003, อิงจากเฟียต โดโบล[10] เป็นที่รู้กันว่ายังคงใช้ตราเฟียต[11]
- พ็อกกูกี 2, 2004, อิงจากชูกวง เอสยูวี 4x2[10]
- พ็อกกูกี 3, 2004, อิงจากชูกวง หวงไห่[10]
- พ็อกกูกี 4, 2005, อิงจากชูกวง ดอว์น[10]
- ชุนมา, 2005, อิงจากซังยง แชร์แมน[10]
- ชุนมา 1606, 2013, อิงจากเอฟเอดับเบิลยู-ฟ็อลคส์วาเกิน ซากิตาร์[10]
- ชุนมา 2008, 2013 อิงจากเอฟเอดับเบิลยู-ฟ็อลคส์วาเกิน มากอทาน[12][13]
- ซัมช็อนรี, 2005, อิงจากจินเป่ย์ ไห่ชือ[10]
รุ่นและความร่วมมือเพิ่มเติม
[แก้]ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2006 นิตยสาร Foreign Trade ของรัฐบาลเกาหลีเหนือ ซึ่งเป็นนิตยสารโฆษณาสินค้าของเกาหลีเหนือ ตีพิมพ์ภาพถ่ายรถยนต์หรูรุ่นใหม่ที่ผลิตโดยพย็องฮวา นั่นคือรุ่นชุนมา[14] ซึ่งดูเหมือนจะเป็นรุ่นที่นำซังยง แชร์แมนของเกาหลีใต้มาเปลี่ยนตราใหม่[15][16]
ชุนมามีความคล้ายคลึงอย่างมากกับรถยนต์ของซังยง โดยเฉพาะรุ่นแชร์แมน ซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่เจ้าหน้าที่รัฐบาลเกาหลีเหนือ[2] แชร์แมนพัฒนาขึ้นจากดีไซน์เก่าของเมอร์เซเดส อี-คลาส[17]
ใน ค.ศ. 2006 พย็องฮวาบรรลุความตกลงกับบริลเลียนซ์ไชนาออโต ผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติจีนเพื่อประกอบรถตู้จินเป่ย์ ไห่ชือ ซึ่งพัฒนามาจากโตโยต้า ไฮเอซรุ่นเก่า[18][19]
ใน ค.ศ. 2007 พย็องฮวาเปิดตัวบริลเลียนซ์ จุนเจี๋ยภายใต้ชื่อฮวีพารัม II ส่วนฮวีพารัมที่อิงจากเฟียตรุ่นเดิมก็ปรากฏอยู่บนเว็บไซต์ของพย็องฮวาด้วย[20]
ใน ค.ศ. 2009 พย็องฮวาประกาศว่ามีกำไรจากการดำเนินงานในเกาหลีเหนือ[21]
พรีมิโอและพรอนโตยังถูกจำหน่ายในเวียดนามโดยแม่โขงออโต[22] ทั้งสองรุ่นนี้มีพื้นฐานมาจากรถยนต์ของ หวงไห่ แม่โขงออโตจำหน่ายรถยนต์เฟียตในเวียดนามมาตั้งแต่ ค.ศ. 1995 และความสัมพันธ์นี้อาจนำไปสู่การที่พย็องฮวาประกอบรถยนต์เฟียตในเกาหลีเหนือ[ต้องการอ้างอิง]
การโฆษณา
[แก้]ปัจจุบันพย็องฮวาเป็นบริษัทเดียวในเกาหลีเหนือที่โฆษณา มีการสร้างชุดป้ายโฆษณาและโฆษณาทางโทรทัศน์เพื่อแสดงให้ชาวเกาหลีเหนือเห็นว่าประเทศของพวกเขาสามารถผลิตสินค้าอย่างรถยนต์ได้ โฆษณาเหล่านี้อาจมีเป้าหมายหลักไปที่นักธุรกิจต่างชาติในเปียงยาง แต่นิตยสาร Car and Driver ให้ความเห็นไว้ว่าจริง ๆ แล้วโฆษณาเหล่านี้เป็นเหมือนโฆษณาชวนเชื่อที่มุ่งเป้าไปที่คนในท้องถิ่น เพื่อทำให้พวกเขาเชื่อว่าประเทศของตนประสบความสำเร็จทางเศรษฐกิจ[23]
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Interview of Sang Gwon Park, President of North Korea's Pyeonghwa Motors". www.tparents.org.
- 1 2 Berkowitz, Justin (August 13, 2010). "Cars from North Korea: Axis of Evil". Car and Driver.
- ↑ "Pyongwha Fiparam, el utilitario que anima la industria del automóvil de la RPDC" (ภาษาสเปน). Choson Digest. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-08. สืบค้นเมื่อ 2011-08-08.
- 1 2 Power, John (2 November 2015). "Yes, North Korea makes cars, and here are the latest models". Mashable. อ้างอิงผิดพลาด: พารามิเตอร์ "?" ในแท็ก
<ref>ไม่ถูกต้อง พารามิเตอร์ที่รองรับคือ dir, follow, group, name - ↑ "China Car Forums — View Single Post — Pyeonghwa Motors (DPRK) and Mekong (Vietnam)". สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
- 1 2 3 Ramstad, Evan (November 27, 2012). "End of the Road for North Korean Auto Maker?". The Wall Street Journal -Korea RealTime. สืบค้นเมื่อ 2012-12-06.
- ↑ "North Korean Cars: Pyonghwa Motors". Visit North Korea. 2019-06-24. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-10-07. สืบค้นเมื่อ 2019-06-24.
- 1 2 3 "Unification Church to wind up auto venture in NK". Yonhap News Agency. 2012-11-28. สืบค้นเมื่อ 2012-12-05.
- ↑ "The Chosun Ilbo (English Edition): Daily News from Korea". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-26. สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 "Pyeonghwa Motors Official Page". pyeonghwamotors.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-04-08.
- ↑ "pyeonghwa motors corporation: North Korea has its own automaker that you may know nothing about — Times of India". The Times of India. 2 April 2017.
- ↑ "ZUNMA 2008 | chinesecars". www.chinesecars.net. สืบค้นเมื่อ 14 September 2021.
- ↑ Text on all sources online for the Zunma 2008 is wrong, the CC is not shown, instead the Chinese FAW-Volkswagen Magotan, can be compared with Magotan images online.
- ↑ "www.kcckp.net / server maintenance". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 30, 2007. สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
- ↑ "Ssangyong Chairman Limousine 4d". Global Auto Index. Global Auto Systems Europe Kft. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 March 2008. สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
- ↑ "Google Translate". สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
- ↑ Hevesy, Alex (July 13, 2015). "Yes, even North Korea has its own luxury car brand". Autoweek.
- ↑ "Pyeonghwa Motors (DPRK) and Mekong (Vietnam) - China Car Forums". สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
- ↑ "www.kcckp.net / server maintenance". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 30, 2007. สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
- ↑ "Chinese cars abroad — Page 5 - China Car Forums". สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
- ↑ Pyeonghwa Sells in North Korea, Wall Street Journal, July 16, 2009
- ↑ Mekong. "Mekong — Tin tức". สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
- ↑ Berkowitz, Justin (August 2010), "Cars from the "Axis of Evil": North Korea", Car and Driver, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-09-05, สืบค้นเมื่อ 2010-09-08
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- เว็บไซต์ทางการ
- โบรชัวร์พย็องฮวา (PDF) บนเว็บไซต์สมาคมมิตรภาพเกาหลี
- ภาพถ่ายรถยนต์เกาหลีเหนือ รวมถึงรุ่นพยองฮวาที่รวบรวมโดยผู้เขียน Automobiles Made in North Korea
- วิดีโอโฆษณาของพย็องฮวามอเตอส์
- ที่ตั้งโรงงานพย็องฮวามอเตอส์ในนัมโพ: 38°45′15″N 125°24′20″E / 38.754284°N 125.405438°E
- บทความที่ขาดแหล่งอ้างอิงเฉพาะส่วนตั้งแต่กันยายน 2015
- นัมโพ
- องค์กรในเครือโบสถ์แห่งความสามัคคี
- ข้อโต้แย้งเกี่ยวกับโบสถ์แห่งความสามัคคี
- ผู้ผลิตยานยนต์ของเกาหลีเหนือ
- บริษัทผู้ผลิตที่ตั้งอยู่ในโซล
- ผู้ผลิตยานยนต์หรูหรา
- บริษัทผู้ผลิตยานยนต์ที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2542
- ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–เกาหลีใต้
- บริษัทของรัฐบาลเกาหลีเหนือ
- ก่อตั้งในประเทศเกาหลีเหนือในปี พ.ศ. 2542