ข้ามไปเนื้อหา

พย็องฮวามอเตอส์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
พย็องฮวามอเตอส์
พย็องฮวาจาดงชา
평화자동차
ประเภทบริษัทของรัฐ
อุตสาหกรรมการผลิต
ก่อตั้ง1998; 27 ปีที่แล้ว (1998)
สำนักงานใหญ่
เปียงยาง

เกาหลีเหนือ
พื้นที่ให้บริการเกาหลีเหนือ, เวียดนาม
บุคลากรหลักพัก ซัง,คว็อน, CEO และประธาน[1]
ผลิตภัณฑ์ยานยนต์
เจ้าของรย็อนบง
โบสถ์แห่งความสามัคคี

พย็องฮวามอเตอส์ (เกาหลี: 평화자동차; ฮันจา: 平和自動車 – คำในภาษาเกาหลีแปลว่า "สันติภาพ")[2] หรือสะกดว่า Pyonghwa เป็นหนึ่งในสองผู้ผลิตและจำหน่ายรถยนต์ในอุตสาหกรรมยานยนต์ของเกาหลีเหนือร่วมกับโรงงานซึงรีมอเตอร์ (Sungri Motor Plant) ก่อน ค.ศ. 2013 บริษัทนี้เคยเป็นกิจการร่วมค้าในนัมโพระหว่างพย็องฮวามอเตอส์ของโซล (เกาหลีใต้) ซึ่งเป็นบริษัทที่อยู่ภายใต้การครอบครองของโบสถ์แห่งความสามัคคีของซ็อน มย็อง-มุน และรย็องบงเจเนรัลคอร์ปของเกาหลีเหนือ กิจการร่วมค้านี้ผลิตรถยนต์ขนาดเล็กภายใต้ใบอนุญาตจากเฟียตและบริลเลียนซ์ไชนาออโต[3] รวมถึงรถกระบะและรถเอสยูวีโดยใช้ชุดชิ้นส่วนประกอบจากผู้ผลิตจีนชื่อเอสจีออโตโมทีฟ นอกจากนี้ยังมีการผลิตรถยนต์หรูที่มีดีไซน์ของซังยง[จำเป็นต้องอ้างอิง] ตั้งแต่ ค.ศ. 2013 บริษัทนี้ได้กลายเป็นของรัฐเกาหลีเหนืออย่างสมบูรณ์[4]

เอริก ฟาน อินเกน เชเนา ผู้เขียนหนังสือ Automobiles Made in North Korea (แปลตรงตัว'ยานยนต์ที่ผลิตในเกาหลีเหนือ') ประมาณการว่ายอดการผลิตรวมของบริษัทใน ค.ศ. 2005 อยู่ที่ไม่เกินประมาณ 400 คัน[5]

ประวัติศาสตร์

[แก้]

พย็องฮวามอเตอส์ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการโดยโบสถ์แห่งความสามัคคี[6] กิจการร่วมค้าครั้งนี้เกิดขึ้นในช่วงนโยบายตะวันฉายแสงระหว่างเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ ซึ่งเป็นช่วงที่มาตรการคว่ำบาตรประเทศไม่เข้มงวดนัก[7] กิจการนี้ได้รับการประกาศใน ค.ศ. 2000[ต้องการอ้างอิง]

ใน ค.ศ. 2002 มีการจัดสรรเงินประมาณ 55 ล้านดอลลาร์เพื่อสร้างโรงงาน[6][8] ซึ่งสายการผลิตแห่งแรกในนัมโพได้เสร็จสมบูรณ์และมีการผลิตรถยนต์ Hwiparam คันแรกออกมา[ต้องการอ้างอิง] ต่อมาใน ค.ศ. 2004 ก็มีการเปิดตัวรถยนต์รุ่นพรีมิโอและพรอนโต

ใน ค.ศ. 2009 พย็องฮวามอเตอส์มีรายได้ประมาณ 700,000 ดอลลาร์จากการขายรถยนต์ 650 คัน โดยในจำนวนนี้มีการส่งเงินกลับไปยังเกาหลีใต้ 500,000 ดอลลาร์[6][8] และใน ค.ศ. 2012 พัก ซัง-คว็อน ประธานบริษัทพย็องฮวามอเตอส์ได้เริ่มการเจรจาเพื่อยุติการลงทุน[8]

โบสถ์แห่งความสามัคคีโอนการลงทุนทั้งหมดที่เคยมีในเกาหลีเหนือให้รัฐบาลเกาหลีเหนืออย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 2013[4]

การผลิต

[แก้]

พย็องฮวามีสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียวในการผลิต ซื้อ และขายรถยนต์มือสองในเกาหลีเหนือ อย่างไรก็ตาม ชาวเกาหลีเหนือส่วนใหญ่ไม่สามารถซื้อรถยนต์ได้ เนื่องจากตลาดรถยนต์ในประเทศมีขนาดเล็กมาก ทำให้มีรายงานว่าผลผลิตของพย็องฮวาอยู่ในระดับต่ำมาก ใน ค.ศ. 2003 มีการผลิตรถยนต์เพียง 314 คัน ทั้ง ๆ ที่โรงงานมีศักยภาพในการผลิตได้ถึง 10,000 คันต่อปี[9]

รายชื่อรุ่นรถ

[แก้]
พรอนโต จีเอส
รุ่นรถ (ภาษาไทย) รุ่นรถ (ภาษาอังกฤษ) ผลิตตั้งแต่ สถานะ ประเภท ประเทศผู้ผลิต
ฮวีพารัม Hwiparam 2002–2006 ผลิตจำนวนมาก รถเก๋ง เกาหลีเหนือ
ฮวีพารัม II Hwiparam II 2005– นำเข้า รถเก๋ง จีน
ฮวีพารัม III Hwiparam III 2011– นำเข้า รถเก๋ง จีน
ชุนมา Junma 2005–2006 นำเข้า รถเก๋ง เกาหลีเหนือ
พาโซ 990 Paso 990 2011– ผลิตจำนวนมาก มินิแวน เวียดนาม
พ็อกกูกี Ppeokkugi 2003–2004 ผลิตจำนวนมาก รถตู้ เกาหลีเหนือ
พ็อกกูกี II Ppeokkugi II 2004– ผลิตจำนวนมาก เอสยูวี เกาหลีเหนือ
พ็อกกูกี III Ppeokkugi III 2004– ผลิตจำนวนมาก เอสยูวีและกระบะ เกาหลีเหนือ
พ็อกกูกี 4WD-A Ppeokkugi 4WD-A 2009– ผลิตจำนวนมาก เอสยูวี เกาหลีเหนือ
พ็อกกูกี 4WD-B Ppeokkugi 4WD-B 2009– ผลิตจำนวนมาก เอสยูวี เกาหลีเหนือ
พ็อกกูกี 4WD-C Ppeokkugi 4WD-C 2009– ผลิตจำนวนมาก เอสยูวีและกระบะ เวียดนาม
พรีมิโอ ดีเอกซ์ Premio DX 2004–2009 ผลิตจำนวนมาก เอสยูวีและกระบะ เวียดนาม
พรีมิโอ ดีเอกซ์ II Premio DX II 2009– ผลิตจำนวนมาก เอสยูวีและกระบะ เวียดนาม
พรีมิโอ แม็กซ์ Premio MAX 2004– ผลิตจำนวนมาก เอสยูวีและกระบะ เวียดนาม
พรอนโต ดีเอกซ์ Pronto DX 2004–2009 ผลิตจำนวนมาก เอสยูวี เวียดนาม
พรอนโต จีเอส Pronto GS 2009– ผลิตจำนวนมาก เอสยูวี เวียดนาม
ซัมช็อนรี Samchunri 2005– นำเข้า รถตู้ขนาดกลาง จีน
ชุนมา Zunma 2008– ผลิตจำนวนมาก รถเก๋ง เกาหลีเหนือ
ชุนมา 1606 Zunma 1606 2013–(?) นำเข้า รถเก๋ง จีน
ชุนมา 2008 Zunma 2008 2013–(?) นำเข้า รถเก๋ง จีน

รุ่นและความร่วมมือเพิ่มเติม

[แก้]

ในช่วงฤดูร้อน ค.ศ. 2006 นิตยสาร Foreign Trade ของรัฐบาลเกาหลีเหนือ ซึ่งเป็นนิตยสารโฆษณาสินค้าของเกาหลีเหนือ ตีพิมพ์ภาพถ่ายรถยนต์หรูรุ่นใหม่ที่ผลิตโดยพย็องฮวา นั่นคือรุ่นชุนมา[14] ซึ่งดูเหมือนจะเป็นรุ่นที่นำซังยง แชร์แมนของเกาหลีใต้มาเปลี่ยนตราใหม่[15][16]

ชุนมามีความคล้ายคลึงอย่างมากกับรถยนต์ของซังยง โดยเฉพาะรุ่นแชร์แมน ซึ่งเป็นที่นิยมในหมู่เจ้าหน้าที่รัฐบาลเกาหลีเหนือ[2] แชร์แมนพัฒนาขึ้นจากดีไซน์เก่าของเมอร์เซเดส อี-คลาส[17]

ใน ค.ศ. 2006 พย็องฮวาบรรลุความตกลงกับบริลเลียนซ์ไชนาออโต ผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติจีนเพื่อประกอบรถตู้จินเป่ย์ ไห่ชือ ซึ่งพัฒนามาจากโตโยต้า ไฮเอซรุ่นเก่า[18][19]

ใน ค.ศ. 2007 พย็องฮวาเปิดตัวบริลเลียนซ์ จุนเจี๋ยภายใต้ชื่อฮวีพารัม II ส่วนฮวีพารัมที่อิงจากเฟียตรุ่นเดิมก็ปรากฏอยู่บนเว็บไซต์ของพย็องฮวาด้วย[20]

ใน ค.ศ. 2009 พย็องฮวาประกาศว่ามีกำไรจากการดำเนินงานในเกาหลีเหนือ[21]

พรีมิโอและพรอนโตยังถูกจำหน่ายในเวียดนามโดยแม่โขงออโต[22] ทั้งสองรุ่นนี้มีพื้นฐานมาจากรถยนต์ของ หวงไห่ แม่โขงออโตจำหน่ายรถยนต์เฟียตในเวียดนามมาตั้งแต่ ค.ศ. 1995 และความสัมพันธ์นี้อาจนำไปสู่การที่พย็องฮวาประกอบรถยนต์เฟียตในเกาหลีเหนือ[ต้องการอ้างอิง]

การโฆษณา

[แก้]

ปัจจุบันพย็องฮวาเป็นบริษัทเดียวในเกาหลีเหนือที่โฆษณา มีการสร้างชุดป้ายโฆษณาและโฆษณาทางโทรทัศน์เพื่อแสดงให้ชาวเกาหลีเหนือเห็นว่าประเทศของพวกเขาสามารถผลิตสินค้าอย่างรถยนต์ได้ โฆษณาเหล่านี้อาจมีเป้าหมายหลักไปที่นักธุรกิจต่างชาติในเปียงยาง แต่นิตยสาร Car and Driver ให้ความเห็นไว้ว่าจริง ๆ แล้วโฆษณาเหล่านี้เป็นเหมือนโฆษณาชวนเชื่อที่มุ่งเป้าไปที่คนในท้องถิ่น เพื่อทำให้พวกเขาเชื่อว่าประเทศของตนประสบความสำเร็จทางเศรษฐกิจ[23]

ดูเพิ่ม

[แก้]

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Interview of Sang Gwon Park, President of North Korea's Pyeonghwa Motors". www.tparents.org.
  2. 1 2 Berkowitz, Justin (August 13, 2010). "Cars from North Korea: Axis of Evil". Car and Driver.
  3. "Pyongwha Fiparam, el utilitario que anima la industria del automóvil de la RPDC" (ภาษาสเปน). Choson Digest. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2011-08-08. สืบค้นเมื่อ 2011-08-08.
  4. 1 2 Power, John (2 November 2015). "Yes, North Korea makes cars, and here are the latest models". Mashable. อ้างอิงผิดพลาด: พารามิเตอร์ "?" ในแท็ก <ref> ไม่ถูกต้อง พารามิเตอร์ที่รองรับคือ dir, follow, group, name
  5. "China Car Forums — View Single Post — Pyeonghwa Motors (DPRK) and Mekong (Vietnam)". สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
  6. 1 2 3 Ramstad, Evan (November 27, 2012). "End of the Road for North Korean Auto Maker?". The Wall Street Journal -Korea RealTime. สืบค้นเมื่อ 2012-12-06.
  7. "North Korean Cars: Pyonghwa Motors". Visit North Korea. 2019-06-24. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-10-07. สืบค้นเมื่อ 2019-06-24.
  8. 1 2 3 "Unification Church to wind up auto venture in NK". Yonhap News Agency. 2012-11-28. สืบค้นเมื่อ 2012-12-05.
  9. "The Chosun Ilbo (English Edition): Daily News from Korea". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2008-05-26. สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
  10. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 "Pyeonghwa Motors Official Page". pyeonghwamotors.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2013-04-08.
  11. "pyeonghwa motors corporation: North Korea has its own automaker that you may know nothing about — Times of India". The Times of India. 2 April 2017.
  12. "ZUNMA 2008 | chinesecars". www.chinesecars.net. สืบค้นเมื่อ 14 September 2021.
  13. Text on all sources online for the Zunma 2008 is wrong, the CC is not shown, instead the Chinese FAW-Volkswagen Magotan, can be compared with Magotan images online.
  14. "www.kcckp.net / server maintenance". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 30, 2007. สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
  15. "Ssangyong Chairman Limousine 4d". Global Auto Index. Global Auto Systems Europe Kft. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 March 2008. สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
  16. "Google Translate". สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
  17. Hevesy, Alex (July 13, 2015). "Yes, even North Korea has its own luxury car brand". Autoweek.
  18. "Pyeonghwa Motors (DPRK) and Mekong (Vietnam) - China Car Forums". สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
  19. "www.kcckp.net / server maintenance". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ September 30, 2007. สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
  20. "Chinese cars abroad — Page 5 - China Car Forums". สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
  21. Pyeonghwa Sells in North Korea, Wall Street Journal, July 16, 2009
  22. Mekong. "Mekong — Tin tức". สืบค้นเมื่อ 4 September 2016.
  23. Berkowitz, Justin (August 2010), "Cars from the "Axis of Evil": North Korea", Car and Driver, คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2010-09-05, สืบค้นเมื่อ 2010-09-08

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]