พญามังกร
| พญามังกร | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
 จิตรกรรม เจ้าพญามังกร ณ สี่ทะเล ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่สิบเก้า จัดแสดงพิพิธภัณฑ์บริติช | |||||||
| จีนตัวเต็ม | 龍王 | ||||||
| จีนตัวย่อ | 龙王 | ||||||
| ความหมายตามตัวอักษร | เจ้าพญามังกร เทพเจ้ามังกร | ||||||
| |||||||
| Alternative Chinese name | |||||||
| จีนตัวเต็ม | 龍神 | ||||||
| จีนตัวย่อ | 龙神 | ||||||
| ความหมายตามตัวอักษร | Dragon God | ||||||
| |||||||
พญามังกร เป็นเทพเจ้ามังกรในศาสนาชาวบ้านจีน ศาสนาพุทธในประเทศจีน ศาสนาพุทธในประเทศญี่ปุ่น ศาสนาพุทธในเกาหลี และศาสนาพุทธในประเทศเวียดนาม และพื้นที่ที่รับอิทธิพลจากพุทธศาสนามหายานแบบจีน ถือเป็นเทพเจ้าแห่งน้ำและเทพเจ้าแห่งฝน[1] มีสี่องค์เรียกว่า จตุรสาครนาคราช (Sihai Longwang 四海龍王)[2]
ในศิลปะและประติมากรรม
[แก้]- พญามังกร
พญามังกรในส่วนของประติมากรรม "Takenouchi no Sukune Meeting the Dragon King of the Sea", ใน ค.ศ. 1875–1879, ศิลปะญี่ปุ่น
พญามังกร ศิลปะญี่ปุ่น คริสต์ศตวรรษที่สิบเอ็ด-สิบสอง
เทวรูปจตุรเทพมังกร ณ ศาลพระแม่หม่าโจ้วไถหนัน (Grand Matsu Temple) ไถหนาน
เทวรูปจตุรเทพมังกร ณ ศาลพระแม่หม่าโจ้วเขตอันผิง ไถหนาน
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ Tom (1989), p. 55.
- ↑ Overmyer (2009), p. 20: "[...] Dragon Kings of the Four Seas, Five Lakes, Eight Rivers and Nine Streams (in sum, the lord of all the waters) [...]".
แหล่งที่มา
[แก้]- Fowler, Jeanine D. (2005). An Introduction to the Philosophy and Religion of Taoism: Pathways to Immortality. Sussex Academic Press. ISBN 1845190866.[ลิงก์เสียถาวร]
- Nikaido, Yoshihiro (2015). Asian Folk Religion and Cultural Interaction. Vandenhoeck & Ruprecht. ISBN 978-3847004851.
- Overmyer, Daniel L. (2009). Local Religion in North China in the Twentieth Century the Structure and Organization of Community Rituals and Beliefs (PDF). Leiden, South Holland; Boston, Massachusetts: Brill. ISBN 9789047429364. ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ (PDF) เมื่อ 2015-06-16. สืบค้นเมื่อ 2018-03-03.
- Tom, K. S. (1989). Echoes from Old China: Life, Legends, and Lore of the Middle Kingdom. University of Hawaii Press. ISBN 0824812859.
วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ พญามังกร