ผู้ไม่มีหน้าที่ทำการรบ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ผู้ไม่มีหน้าที่ทำการรบ (อังกฤษ: Non-combatant)[1] ตามกฎหมายสงครามและกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ หมายถึงบุคคลผู้ไม่เกี่ยวข้องโดยตรงในการรบพุ่ง[2] โดยส่วนมากแล้วเป็นบุคลากรที่ปฏิบัติหน้าที่เป็นฝ่ายช่วยรบ อาทิ แพทย์ทหาร, อนุศาสนจารย์ทหาร เป็นต้น บุคคลเหล่านี้ได้รับความคุ้มครองจากการถูกทำร้ายทุกรูปแบบ, การตกเป็นเชลย, การละเมิดศักดิ์ศรีส่วนบุคคล

สถานภาพนี้ได้รับการคุ้มครองครั้งแรกโดยอนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง ค.ศ. 1864

อ้างอิง[แก้]

  1. วิทยาลัยป้องกันราชอาณาจักร. พจนานุกรมศัพท์ทหาร อังกฤษ-ไทย ฉบับใช้ร่วมสามเหล่าทัพ พ.ศ. 2558 เก็บถาวร 2021-05-14 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน หน้า 216
  2. ข้อ 51.3 ในพิธีสาร 1 (ค.ศ. 1977) อนุสัญญาเจนีวา