ข้ามไปเนื้อหา

ผู้ใช้:Ponpan/ทดลองเขียน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
หน้าหลัก User พูดคุย Talk บทความ Contributions กระบะทราย
ทดลองเขียน Sandbox		 common.js
monobook.js
vector.js		 คู่มือ Manual

เซ็ทเดเอ็ฟ

[แก้]
ZDF
โลโก้ที่ใช้ตั้งแต่ปี 2001
ประเทศเยอรมนี
พื้นที่แพร่ภาพเยอรมนี, ยุโรป
สำนักงานใหญ่ไมนทซ์, เยอรมนี
แบบรายการ
ภาษาเยอรมัน
ระบบภาพ
ความเป็นเจ้าของ
บุคลากรหลักนอร์แบร์ท ฮิมเลอร์ (ผู้อำนวยการ)
ช่องรอง
ประวัติ
เริ่มออกอากาศ1 เมษายน 1963; 63 ปีก่อน (1963-04-01)
แทนที่อาแอร์เด (ARD) 2 (1961–1963)
ลิงก์
เว็บไซต์www.zdf.de
ออกอากาศ
ภาคพื้นดิน
โทรทัศน์ภาคพื้นดินระบบดิจิทัลต่างกันตามสถานที่
สื่อสตรีมมิง
ZDF.deดูไลฟ์ (เฉพาะในเยอรมนี)
FilmOnดูไลฟ์
ZiggoGOZiggoGO.TV
Canaldigitaal Live Appดูไลฟ์

เซ็ทเดเอ็ฟ (ZDF; เยอรมัน: [ˌtsɛt.deːˈʔɛf] ⓘ) มีชื่อเต็มว่า ซไวเทิสด็อยเชิสแฟร์นเซน (Zweites Deutsches Fernsehen[1]; เยอรมัน: [ˈtsvaɪtəs ˈdɔʏtʃəs ˈfɛʁnzeːn] ⓘ; แปลตรงตัว 'สถานีโทรทัศน์เยอรมันแห่งที่สอง') เป็นสถานีโทรทัศน์สาธารณะของเยอรมนี สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่เมืองไมนซ์ รัฐไรน์ลันท์-ฟัลทซ์ เริ่มออกอากาศครั้งแรกเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1963 ดำเนินงานในฐานะองค์การอิสระไม่แสวงหาผลกำไร ก่อตั้งขึ้นโดยสมาพันธ์รัฐแต่ละแห่งในเยอรมนี ปัจจุบันสถานีโทรทัศน์ได้รับเงินทุนจากค่าธรรมเนียมใบอนุญาตรับชมโทรทัศน์และรายได้จากการโฆษณา[2]

ประวัติ

[แก้]

นับแต่ปี 1959 นายกรัฐมนตรีสหพันธ์ ค็อนราท อาเดอเนาเออร์ พยายามเข้าไปมีอิทธิพลต่อระเบียบการกระจายเสียงที่มีอยู่ในเยอรมนี โดยวางแผนก่อตั้งรายการโทรทัศน์ระดับประเทศช่องที่สองซึ่งกำกับโดยรัฐบาลกลาง (Bund) ต่างจากรายการด็อยท์เชิสแฟร์นเซน (Deutsches Fernsehen, "โทรทัศน์เยอรมัน") หรือปัจจุบันคือ ดัสแอร์สเทอ (Das Erste, "ช่องแรก") ของอาแอร์เด (ARD) ที่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของรัฐต่าง ๆ (Länder) แต่ทว่าแผนของเขาก็ล้มเหลวเนื่องจากศาลรัฐธรรมนูญสหพันธ์ได้มีคำวินิจฉัยยับยั้งในชื่อคำพิพากษาว่าด้วยการกระจายเสียงครั้งที่ 1 (1. Rundfunk-Urteil) ทำให้ในปี 1961 รัฐต่าง ๆ จึงได้ร่วมกันก่อตั้งองค์กรโทรทัศน์ส่วนกลางที่ไม่แสวงหาผลกำไร Zweites Deutsches Fernsehen (ZDF) ขึ้นในที่สุด

สำหรับรายการโทรทัศน์สาธารณะช่องที่สองนั้น ด็อยท์เชอบุนเดิสพ็อสท์ (ไปรษณีย์สหพันธ์เยอรมนี) ได้เริ่มสร้างเครือข่ายสถานีส่งสัญญาณชุดที่สองตั้งแต่ปี 1960 โดยเครือข่ายนี้ออกอากาศในย่านความถี่ UHF ซึ่งจำเป็นต้องใช้สายอากาศอีกตัวและเครื่องรับโทรทัศน์ที่สามารถรับช่วงความถี่กว้างขึ้น สำหรับเครื่องรับรุ่นเก่า ร้านค้าต่าง ๆ ได้จัดจำหน่ายตัวแปลงสัญญาณ UHF พิเศษในราคาประมาณ 80 มาร์คเยอรมัน สิ่งสำคัญอย่างหนึ่งในการวางแผนทำสถานีส่งสัญญาณคือทำให้พื้นที่เยอรมนีตะวันออกสามารถรับสัญญาณครอบคลุมให้มากที่สุดเช่นเดียวกับรายการช่องแรก และเพื่อให้ใช้เครือข่ายสถานีส่งสัญญาณนี้ได้รวมถึงกระตุ้นให้ผู้ชมปรับมาใช้การรับสัญญาณ UHF จึงมีการอนุญาตให้อาแอร์เดจัดรายการช่องที่สองชั่วคราวในชื่อ "ARD 2" ซึ่งออกอากาศทุกวันตั้งแต่เวลา 20.00–22.00 น. การออกอากาศเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1961 ในเขตออกอากาศของสถานี hr และเดือนต่อมาก็ขยายเขตออกอากาศไปทั่วประเทศ

เมื่อ 21 มีนาคม ค.ศ. 1963 มีการนำคอนแชร์โตไวโอลินของเบทโฮเฟินมาใช้เป็นทำนองสัญญาณเสียงประจำสถานี โดยนำทำนองหลักที่ 2 จากท่อนที่ 1 มาใช้[3]

วันออกอากาศครั้งแรกของ ZDF แต่เดิมกำหนดไว้เมื่อ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1962 แต่เกิดความล่าช้า จนถึงคืนวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1963 จึงมีการทดลองออกอากาศของ ZDF ครั้งแรก โดยไม่มีการประกาศล่วงหน้า ผ่านสถานีส่งสัญญาณเฟ็ลด์แบร์ก (Feldberg) เริ่มเวลา 23:51 น. ปรากฏข้อความ “Zweites Deutsches Fernsehen” ขึ้นบนหน้าจอ ต่อมาเมื่อเวลา 0:10 น. ได้มีการประกาศผ่านการออกอากาศ ขอให้ผู้รับชม (ที่บังเอิญรับชม) เขียนบรรยายถึงคุณภาพการรับสัญญาณลงในไปรษณียบัตรแล้วส่งมายังสถานี เวลาต่อมามีการออกอากาศสารคดีเกี่ยวกับฮ่องกง ซึ่งเป็นผลงานการผลิตของ FFG ต่อด้วยซีรีส์ Drei gute Freunde จากสหรัฐอเมริกาจำนวน 2 ตอน ปิดท้ายด้วยผลงานการผลิตจากออสเตรียเรื่อง Wolken über Kaprun การออกอากาศจึงสิ้นสุดลงเมื่อเวลา 1:28 น. ในวันถัดมา การทดลองออกอากาศครั้งที่สองมีในคืนวันที่ 26 มีนาคม ต่อเนื่องถึงวันที่ 27 มีนาคม ครั้งนี้ส่งผ่านสถานีส่งสัญญาณทั้งหมดในเครือข่ายและยังมีการถ่ายทอดสดเป็นภาพจากรายการข่าว ซึ่งเชื่อมสัญญาณไปยังสตูดิโอที่เมืองฮัมบวร์คและมิวนิก[4]

สถานี ZDF ออกอากาศอย่างเป็นทางการเมื่อ 1 เมษายน ค.ศ. 1963 ขณะนั้นสามารถเข้าถึงผู้ชมโทรทัศน์ได้ร้อยละ 61 ของจำนวนผู้ชมทั้งหมด แม้ว่าผู้ชมบางส่วนจะยังไม่มีเครื่องรับสัญญาณคลื่นความถี่ UHF ก็ตาม ทางด้านสถานีโทรทัศน์ ARD ซึ่งคาดว่าจะสามารถออกอากาศช่องที่สามได้หลังจากที่ ZDF เปิดตัว ก็ยังไม่สามารถทำได้ทันทีเนื่องจากขาดช่วงความถี่ที่ใช้งานได้

ZDF ทดลองออกอากาศเป็นสัญญาณสีครั้งแรกเมื่อ 3 กรกฎาคม 1967 พร้อมกับสถานี ARD หนึ่งเดือนต่อมาในวันที่ 25 สิงหาคมจึงมีการแพร่ภาพปกติ ในขณะนั้นสามารถเข้าถึงผู้ชมเพิ่มขึ้นเป็นร้อยละ 80

ในแง่ของรายได้ ZDF เป็นสถานีโทรทัศน์สาธารณะที่ใหญ่เป็นอันดับห้าของโลกในปี 2023 รองจากสถานีโทรทัศน์ ARD (เยอรมนี), BBC (สหราชอาณาจักร), NHK (ญี่ปุ่น) และ France Télévisions (ฝรั่งเศส)[5]

การจัดรายการ

[แก้]

เด็กและเยาวชน

[แก้]

วัฒนธรรม

[แก้]
  • aspekte (1965–ปัจจุบัน)
  • Das Blaue Sofa (2003–ปัจจุบัน)
  • Das Literarische Quartett (1998–2006, 2015–ปัจจุบัน)

สารคดี

[แก้]
วิดีโอแนวสารคดีจากรายการ Terra X
  • 37 Grad (1994–ปัจจุบัน)
  • Alexander the Great (2014)
  • Die Deutschen (2008/2010)
  • Terra X (1982–ปัจจุบัน)
  • Terra Xpress (2011–ปัจจุบัน)
  • ZDFzeit (2012–ปัจจุบัน)
  • ZDF-History (2000–ปัจจุบัน)

บันเทิง

[แก้]
  • Bares für Rares (2013–ปัจจุบัน)
  • Blond am Freitag (2002–2007)
  • Blond am Sonntag (2001)
  • Dance Academy (2010)
  • Das große Los – Die Show für die Aktion Sorgenkind (1996–2000)
  • Die Anstalt, รายการตลก (2014–ปัจจุบัน)
  • Goldene Kamera (1973, 1986, 1989, 1990, 1992, 1994–ปัจจุบัน)
  • Goldene Stimmgabel (1993, 1995, 1997, 1999, 2001–2007)
  • Die größten Musical Hits (The Greatest Musical Hits)
  • Die Helene Fischer Show, จัดโดยเฮเลเนอ ฟิชเชอร์ (2013–ปัจจุบัน)
  • Die Pyramide, เกมโชว์ Pyramid ในเวอร์ชันเยอรมัน (1979–1994, 2012)
  • ZDF-Hitparade (1969–2000)
  • ZDF-Kultnacht (2002–ปัจจุบัน)
  • Disco (1971–1982)
  • Grand Prix der Volksmusik (1986–2010)
  • heute-show, รายการตลก (2009–ปัจจุบัน)
  • Kerner kocht, รายการโชว์ทำอาหาร (2005–2008)
  • Lafer! Lichter! Lecker!, รายการโชว์ทำอาหาร (2006–2017)
  • Mainz bleibt Mainz, wie es singt und lacht (คาร์นิวัล) (1973–ปัจจุบัน)
  • Melodien für Millionen (1985–2007)
  • Musik liegt in der Luft (1991–1998)
  • Neues aus der Anstalt, รายการตลก (2007–2013)
  • Nicht nachmachen! (2012–2013)
  • Rockpop (1977–1981)
  • Rock Pop Music Hall (1984–1986)
  • Show Palast (1999–2000)
  • Wetten, dass..? (1981–2014, 2021–ปัจจุบัน)
  • Willkommen 20xx, รายการส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่
  • Willkommen bei Carmen Nebel (2004–ปัจจุบัน)
  • ZDF Fernsehgarten (1986–ปัจจุบัน)

ข้อมูลข่าวสาร

[แก้]
  • Aktenzeichen XY… ungelöst
  • auslandsjournal (1973–ปัจจุบัน)
  • Berlin direkt (1999–ปัจจุบัน)
  • Bonn direkt (1987–1999)
  • Chronik der Woche (1965–1984)
  • Die Drehscheibe (1964–1982)
  • Die Knoff-Hoff-Show (1986-1999)
  • drehscheibe (1998–ปัจจุบัน)
  • Frontal (1993–2000)
  • Frontal21 (2001–ปัจจุบัน)
  • hallo deutschland (1997–ปัจจุบัน)
  • heute (รายการข่าว) (1963–ปัจจุบัน)
  • heute aus den Ländern (รายการข่าว) (1983–1992)
  • heute journal (รายการข่าว) (1978–ปัจจุบัน)
  • heute mittag (รายการข่าว) (1998–2009)
  • heute nacht (รายการข่าว) (1994–2015)
  • heute Xpress (รายการข่าว) (2015–ปัจจุบัน)
  • Kennzeichen D (1971–2001)
  • länderjournal (1991–1996)
  • Leute heute (1997–ปัจจุบัน)
  • ML Mona Lisa (1988–ปัจจุบัน)
  • Politbarometer (1977–ปัจจุบัน)
  • tele-illustrierte (1982–1991)
  • Volle Kanne – Service täglich (1999–ปัจจุบัน)
  • WISO (1984–ปัจจุบัน)
  • ZDF-abendmagazin (1996–1997)
  • ZDF-Magazin (1969–1988)
  • ZDF-Mittagsmagazin (1989–ปัจจุบัน)
  • ZDF-Morgenmagazin (1992–ปัจจุบัน)
  • ZDFzoom (2011–ปัจจุบัน)

ละครชุด

[แก้]
  • ALF (1988–1996)
  • Bella Block (1994–ปัจจุบัน)
  • Blochin (2015)
  • Borgia (Borgia: Faith and Fear), ผู้ร่วมผลิต CANAL+ (ฝรั่งเศส) และชาติอื่น ๆ (2011, 2013)
  • The Bridge (2011), ผู้ร่วมผลิต เอสเวียเทีย และ DR
  • Cologne P.D. (2003–ปัจจุบัน)
  • Das Kriminalmuseum (1963–1973)
  • Das Traumschiff (1981–ปัจจุบัน)
  • Der Adler – Die Spur des Verbrechens (Ørnen) (2005–2007, 2009–2010, 2012, 2014, 2017)
  • Der Alte (The Old Fox) (1977–ปัจจุบัน)
  • Der Bergdoktor (2008–ปัจจุบัน)
  • Der kleine Doktor (1974, 1981–1982)
  • Der Kommissar (1969–1976)
  • Der Kommissar und das Meer (Kommissarien och havet) (2007–ปัจจุบัน)
  • Der Kriminalist (2006–ปัจจุบัน)
  • Der Landarzt (1987–2016)
  • Derrick (1974–1998)
  • Die Bergretter (2009–ปัจจุบัน)
  • Die Chefin (2012–ปัจจุบัน)
  • Die Garmisch-Cops (2012, 2014, 2016)
  • Die Rosenheim-Cops (2002–ปัจจุบัน)
  • Die Schwarzwaldklinik (The Black Forest Clinic) (1985–2013)
  • Die Toten vom Bodensee (2014–ปัจจุบัน)
  • Diese Drombuschs (1983–1995, 1998–2000)
  • Dr. Klein (2014–2016)
  • Ein Fall für Zwei (1981–2013)
  • Ein starkes Team (1994–ปัจจุบัน)
  • Forsthaus Falkenau (1989–2016)
  • Freunde fürs Leben (1992–2005, 2008)
  • Friesland (2015–ปัจจุบัน)
  • Girl friends – Freundschaft mit Herz (1995–2009)
  • Helen Dorn (2014–ปัจจุบัน)
  • Herzensbrecher – Vater von vier Söhnen (2013–2016)
  • Highway to Heaven (Ein Engel auf Erden) (1987–1990)
  • Hotel (1985, 1988)
  • Hotel Paradies (1990–1992, 1995–1996, 1998, 2000–2001, 2009)
  • Ich heirate eine Familie (1987–1992, 1998–2008, 2013)
  • In Plain Sight]] (2010, 2013–2014, 2016)
  • Inga Lindström (2004–ปัจจุบัน)
  • Jack Holborn (มินิซีรีส์สำหรับคริสต์มาสปี 1982)
  • Jack Taylor (2013, 2017)
  • Jede Menge Leben (1995–1996)
  • Kidnap and Ransom (Der Jäger – Geld oder Leben) (2016–ปัจจุบัน)
  • Kommissarin Lucas (2003–ปัจจุบัน)
  • Kripo Holstein (2013–2015)
  • Ku'damm 56 (2016)
  • Küstenwache (1997–2016)
  • Leipzig Homicide (2001–ปัจจุบัน)
  • Letzte Spur Berlin (2012–ปัจจุบัน)
  • Lotta & ... (2010–ปัจจุบัน)
  • Magnum, P.I. (Magnum) (2012–2015)
  • Matlock (1998–1992)
  • Midsomer murders (Inspector Barnaby) (2005–ปัจจุบัน)
  • Mino (มินิซีรีส์สำหรับคริสต์มาสปี 1986)
  • Mordkommission Königswinkel (2017–ปัจจุบัน)
  • Morgen hör ich auf (2016)
  • New Tricks (New Tricks – Die Krimispezialisten) (2005)
  • Notruf Hafenkante (2007–ปัจจุบัน)
  • Ray Donovan (2014–2016)
  • Salto Kommunale (1998, 2001–2002)
  • Salto Postale (1993–1997, 2002–2003, 2006)
  • Sibel&Max (2015–2016)
  • Siska (2002–2010)
  • SOKO 5113 (1978–ปัจจุบัน)
  • SOKO Donau/SOKO Wien (2005–ปัจจุบัน)
  • SOKO Hamburg (2018–ปัจจุบัน)
  • SOKO Kitzbühel (2003–ปัจจุบัน)
  • SOKO Rhein-Main (2006–2008, 2010)
  • SOKO Wismar (2004–ปัจจุบัน)
  • Solo für Weiss (2016–ปัจจุบัน)
  • Sperling (1996–2013)
  • Star Trek (Raumschiff Enterprise) (1972–1982)
  • Star Trek: The Next Generation (Raumschiff Enterprise: Das nächste Jahrhundert) (1990–1993)
  • Stubbe – Von Fall zu Fall (1995–2016)
  • Stuttgart Homicide (2009–ปัจจุบัน)
  • The Bold and the Beautiful (Reich und Schön) (2002–2008, 2010–2011)
  • The Fall (The Fall – Tod in Belfast) (2015)
  • The Five (2017)
  • เดอะมัพพิตโชว์ (Die Muppet Show) (1977–1989)
  • เดอะซิมป์สันส์ (Die Simpsons) (1991–1993)
  • เดอะยังแอนด์เดอะเรสต์เลส (Schatten der Leidenschaft) (2008)
  • Unser Charly (1995–2012)
  • Unsere Mütter, unsere Väter (Generation War) (2013)
  • Veronica Mars (2006–2008)
  • Welcome Back, Kotter (1979–1980)
  • Wilsberg (1999–ปัจจุบัน)

กีฬา

[แก้]

ทอล์กโชว์

[แก้]
  • Dunja Hayali (2015–ปัจจุบัน)
  • Johannes B. Kerner (1998–2009)
  • live (1986–1997)
  • Markus Lanz (2008–ปัจจุบัน)
  • Maybrit Illner, ทอล์กโชว์การเมือง (1999–ปัจจุบัน)
  • Peter Hahne (2010–2017)
  • Tacheles (1996)
  • Willemsens Woche (1994–1998)
  • Zeugen des Jahrhunderts (1979–ปัจจุบัน)

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ "Facts and figures about ZDF". www.zdf.de (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 26 July 2020.
  2. ↑ "European Benchmarking: Public Service Broadcasters in the Digital Era" (PDF). Circom Regional. May 2002. p. 46. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 October 2009. สืบค้นเมื่อ 19 July 2009.{{cite web}}: CS1 maint: unfit URL (ลิงก์)
  3. ↑ ZDF Jahrbuch. 1962/64, S. 275.
  4. ↑ Die Geschichte des ZDF. Kapitel 5 Aufnahme des Sendebetriebs des Zweiten Deutschen Fernsehen.
  5. ↑ "Die ARD ist die größte öffentlich-rechtliche Medienanstalt weltweit" (ภาษาเยอรมัน). zeit.de. 14 May 2025. สืบค้นเมื่อ 11 February 2026.

[[หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ในประเทศเยอรมนี]] [[หมวดหมู่:สถานีโทรทัศน์ที่เริ่มออกอากาศในปี พ.ศ. 2506]] [[หมวดหมู่:ผู้แพร่สัญญาณที่ได้รับเงินทุนสาธารณะ]]

ประเทศเนปาล

[แก้]

ภูมิศาสตร์

[แก้]

ประเทศเนปาลมีรูปร่างคล้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้า ยาวประมาณ 800 กม. กว้าง 200 กม. มีพื้นที่ 147,516 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ระหว่างละติจูด 26° ถึง 31° เหนือ และลองจิจูด 80° ถึง 89° ตะวันออก กระบวนการทางธรณีวิทยาที่กำหนดภูมิประเทศของเนปาลเริ่มต้นเมื่อ 75 ล้านปีก่อนโดยแผ่นเปลือกโลกอินเดีย ซึ่งเคยเป็นส่วนทางทิศใต้ของมหาทวีปกอนด์วานา แผ่นเปลือกโลกนี้เริ่มเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือจากการขยายตัวของพื้นมหาสมุทรทางตะวันตกเฉียงใต้ และต่อมาทางทิศใต้และตะวันออกเฉียงใต้[1] ในเวลาเดียวกัน เปลือกโลกมหาสมุทรทีทิสขนาดใหญ่ทางตะวันออกเฉียงเหนือก็เริ่มมุดตัวลงใต้แผ่นเปลือกโลกยูเรเชีย[2] การพาความร้อนในเนื้อโลกขับเคลื่อนกระบวนการคู่ขนานนี้ไปพร้อมกันจนเกิดเป็นมหาสมุทรอินเดียและทำให้เปลือกโลกภาคพื้นทวีปอินเดียมุดตัวใต้ยูเรเชียในที่สุด จากนั้นยกตัวขึ้นเป็นเทือกเขาหิมาลัย[3]

แผ่นดินที่ยกตัวขึ้นปิดกั้นเส้นทางแม่น้ำทำให้เกิดทะเลสาบใหญ่หลายแห่ง เมื่อ 100,000 ปีก่อนทะเลสาบสามารถทำลายกำแพงลงได้ น้ำจึงแห้งและเกิดเป็นหุบเขาที่มีความอุดมสมบูรณ์ในเขตภูเขาตอนกลาง เช่น หุบเขากาฐมาณฑุ ส่วนพื้นที่ทางตะวันตก แม่น้ำต่าง ๆ มีพลังมากเกินกว่าจะถูกกั้นเป็นทะเลสาบได้ มันกัดเซาะจนเกิดเป็นโกรกธารที่ลึกที่สุดแห่งหนึ่งของโลก[4] ส่วนพื้นที่ทิศใต้ตรงรอยต่อกับหิมาลัยเกิดแอ่งขนาดใหญ่ขึ้นจากการเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลก ซึ่งแม่น้ำได้พัดพาตะกอนมาทับถมแอ่งนี้อย่างรวดเร็ว[5] จนกลายเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำอินโด-คงคาอย่างในปัจจุบัน[6] เนปาลเกือบทั้งประเทศตั้งอยู่ในแนวปะทะของแผ่นเปลือกโลก อีกทั้งยังกินพื้นที่ตอนกลางของเทือกเขาหิมาลัยเกือบหนึ่งในสามจากความยาวทั้งหมด 2,400 กิโลเมตร[7] มีเพียงแนวพื้นที่เล็ก ๆ ทางใต้สุดของประเทศที่ตั้งอยู่บนที่ราบลุ่มแม่น้ำอินโด-คงคา และมีเขตสองแห่งทางตะวันตกเฉียงเหนือที่ตั้งอยู่บนที่ราบสูงทิเบต[8]

การแบ่งเขตภูมิประเทศของเนปาล เนปาลแบ่งออกเป็น 3 เขตภูมิประเทศหลัก ได้แก่ หิมาล (Himal), ปาหาด (Pahad) และ เตไร (Terai) หิมาล (Himal) เป็นเขตภูเขาทางตอนเหนือของเนปาลที่ปกคลุมด้วยหิมะและเป็นส่วนหนึ่งของเทือกเขาหิมาลัยใหญ่ (Great Himalayan Range) ที่นี่เป็นที่ตั้งของยอดเขาที่สูงที่สุดในโลกหลายแห่ง รวมถึง ยอดเขาเอเวอเรสต์ (Mount Everest) หรือ สการ์มาถา (Sagarmāthā) ในภาษาเนปาล ซึ่งมีความสูง 8,848.86 เมตร และตั้งอยู่บนพรมแดนติดกับจีน นอกจากนี้ยังมี “ยอดแปดพันเมตร” (eight-thousanders) อีก 7 แห่งในเนปาลหรือบนพรมแดนติดกับทิเบต ได้แก่ ล์โฮตเซ (Lhotse), มาคาลู (Makalu), โชโอยู (Cho Oyu), กาญจนชงคา (Kangchenjunga), เธาลาคีรี (Dhaulagiri), อรรณปุรณา (Annapurna) และ มนัสลู (Manaslu) ปาหาด (Pahad) เป็นเขตภูเขาที่โดยทั่วไปแล้วไม่มีหิมะปกคลุม ภูเขาในเขตนี้มีความสูงตั้งแต่ 800 ถึง 4,000 เมตร สภาพภูมิอากาศจะแตกต่างกันไปตามระดับความสูง ตั้งแต่กึ่งเขตร้อนในพื้นที่ต่ำกว่า 1,200 เมตร ไปจนถึงแบบทุ่งหิมะบนภูเขาสูงกว่า 3,600 เมตร เทือกเขาหิมาลัยตอนล่าง (Lower Himalayan Range) ซึ่งมีความสูง 1,500 ถึง 3,000 เมตร เป็นขีดจำกัดทางใต้ของภูมิภาคนี้ โดยมีหุบเขาแม่น้ำกึ่งเขตร้อนและ "เนินเขา" สลับกันไปทางตอนเหนือของเทือกเขานี้ ความหนาแน่นของประชากรสูงในหุบเขา แต่จะลดลงอย่างเห็นได้ชัดในพื้นที่ที่สูงกว่า 2,000 เมตร และเบาบางมากในพื้นที่ที่สูงกว่า 2,500 เมตร ซึ่งอาจมีหิมะตกในฤดูหนาว เตไร (Terai) เป็นที่ราบลุ่มทางตอนใต้ที่ติดกับประเทศอินเดียและเป็นส่วนหนึ่งของที่ราบอินโด-คงคา (Indo-Gangetic Plain) เตไรเป็นพื้นที่ราบต่ำที่มีเทือกเขาบางส่วน ที่ราบนี้ก่อตัวและได้รับน้ำจากแม่น้ำหิมาลัยหลัก 3 สาย ได้แก่ แม่น้ำโกสี (Koshi), แม่น้ำนารายณี (Narayani) และแม่น้ำกรนาลี (Karnali) รวมถึงแม่น้ำสายเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นจากพื้นที่ต่ำกว่าแนวหิมะถาวร ภูมิภาคนี้มีภูมิอากาศแบบกึ่งเขตร้อนถึงเขตร้อน เทือกเขาชิเวลลิก (Sivalik Hills) หรือเทือกเขาชูเรีย (Churia Range) ซึ่งเป็นแนวตีนเขาด้านนอกสุดที่มีความสูง 700 ถึง 1,000 เมตร เป็นขีดจำกัดของที่ราบคงคา และมีหุบเขาขนาดกว้างและต่ำที่เรียกว่าหุบเขาเตไรชั้นใน (Inner Terai Valleys) ตั้งอยู่ทางตอนเหนือของตีนเขาเหล่านี้ในหลายพื้นที่

แผ่นเปลือกโลกอินเดียยังคงเคลื่อนที่ไปทางทิศเหนือเมื่อเทียบกับทวีปเอเชียด้วยอัตราเร็ว 50 มิลลิเมตรต่อปี[9] ทำให้เนปาลอยู่ในพื้นที่เสี่ยงต่อแผ่นดินไหว แผ่นดินไหวขนาดใหญ่จะเกิดขึ้นเป็นรอบ เป็นอุปสรรคใหญ่อย่างหนึ่งต่อการพัฒนาประเทศ[10] นอกจากนี้ การกัดเซาะบนเทือกเขาหิมาลัยเป็นแหล่งกำเนิดตะกอนที่สำคัญอย่างยิ่ง โดยตะกอนเหล่านี้จะไหลลงสู่มหาสมุทรอินเดีย[11] โดยเฉพาะแม่น้ำสัปตะโกสี ซึ่งพัดพาตะกอนจำนวนมหาศาลออกจากเนปาล เข้าสู่รัฐพิหารของอินเดีย ในรัฐนี้ความลาดชันลดลงอย่างมาก จึงมักเกิดเหตุน้ำท่วมรุนแรงและแม่น้ำเปลี่ยนทางไหล จนได้รับสมญานามว่า "ความเศร้าโศกของรัฐพิหาร" ในแต่ละปีช่วงฤดูมรสุม อุทกภัยและดินถล่มอย่างรุนแรงทำให้เกิดการสูญเสียชีวิต ความเจ็บป่วย ทำลายพื้นที่การเกษตร และทำลายโครงสร้างพื้นฐานด้านการคมนาคมของประเทศ

ประเทศเนปาลมี 5 เขตภูมิอากาศ ซึ่งโดยทั่วไปจะสัมพันธ์กับระดับความสูงดังนี้ เขตร้อนและกึ่งเขตร้อน (ต่ำกว่า 1,200 เมตร) เขตอบอุ่น (1,200 ถึง 2,400 เมตร) เขตหนาว (2,400 ถึง 3,600 เมตร) เขตกึ่งอาร์กติก (3,600 ถึง 4,400 เมตร) และเขตอาร์กติก (สูงกว่า 4,400 เมตร) เนปาลมี 5 ฤดูกาลได้แก่ ฤดูร้อน, ฤดูมรสุม, ฤดูใบไม้ร่วง, ฤดูหนาว และฤดูใบไม้ผลิ เทือกเขาหิมาลัยเป็นทั้งกำแพงกั้นลมหนาวที่พัดลงมาจากเอเชียกลางในฤดูหนาว และยังจำกัดลมมรสุมไม่ให้พัดขึ้นไปทางเหนืออีกด้วย

อ้างอิง

[แก้]
  1. ↑ Ali, J. R.; Aitchison, J. C. (2005). "Greater India". Earth-Science Reviews. 72 (3–4): 170–173. Bibcode:2005ESRv...72..169A. doi:10.1016/j.earscirev.2005.07.005. ISSN 0012-8252.
  2. ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "ali2"
  3. ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "ali3"
  4. ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "Jwhelpton"
  5. ↑ Dikshit, K. R.; Schwartzberg, Joseph E. "India: Land". Encyclopædia Britannica. pp. 1–29. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 May 2015. สืบค้นเมื่อ 18 July 2019.
  6. ↑ Prakash, B.; Kumar, S.; Rao, M. S.; Giri, S. C. (2000). "Holocene Tectonic Movements and Stress Field in the Western Gangetic Plains" (PDF). Current Science. 79 (4): 438–449. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 4 May 2011. สืบค้นเมื่อ 18 July 2019.
  7. ↑
  8. ↑ Whelpton, John (2005). A History of Nepal. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-80470-7.
  9. ↑ Bilham et al., 1998;แม่แบบ:Incomplete short citation Pandey et al., 1995.แม่แบบ:Incomplete short citation
  10. ↑ "National Earthquake Monitoring & Research Center". Nepal Department of Mines and Geology. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 30 June 2022. สืบค้นเมื่อ 1 July 2022.
  11. ↑ Summerfield & Hulton, 1994;แม่แบบ:Incomplete short citation Hay, 1998.แม่แบบ:Incomplete short citation

บาร์บาราชตอลเลิน (de)

[แก้]
ทางเข้าอุโมงค์บาร์บาราชตอลเลิน (ค.ศ. 2009)
สัญลักษณ์ที่ติดตั้งในอุโมงค์แสดงการคุ้มครองพิเศษซึ่งทรัพย์สินทางวัฒนธรรม

บาร์บารา-ชตอลเลิน (เยอรมัน: Barbarastollen) หรือเรียกว่า โอเบอร์รีด-ชตอลเลิน (Oberriedstollen) หรือ โอเบอร์รีเดอร์ชตอลเลิน (Oberrieder Stollen) ในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค ประเทศเยอรมนี เป็นอุโมงค์ส่งแร่ (เยอรมัน: Stollen) ที่เลิกใช้งานแล้ว เดิมเคยเป็นอุโมงค์ขนส่งแร่เงินส่วนหนึ่งของเหมือง "กรูเบอ เชาอินส์ลันท์" (Grube Schauinsland) ตั้งอยู่บริเวณเชิงเขาเชาอินส์ลันด์ในพื้นที่ป่าดำ ใกล้เขตโอเบอร์รีด ห่างจากเมืองไฟรบวร์คอิมไบรส์เกาไปทางตะวันออกเฉียงใต้ราว 10 กิโลเมตร

ปัจจุบันอุโมงค์แห่งนี้เป็นสถานที่เก็บรักษากลางของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ถูกใช้เก็บรักษาเอกสารภาพที่ถ่ายด้วยระบบภาพถ่ายขาว–ดำ บนไมโครฟิล์มพอลิเอสเทอร์ขนาด 35 มิลลิเมตร โดยตั้งแต่ปี 2010 เป็นต้นมามีการใช้ฟิล์มสีด้วยเช่นกัน เอกสารเหล่านี้มีความสำคัญมากในเชิงประวัติศาสตร์ชาติและวัฒนธรรมเยอรมัน บาร์บาราชตอลเลินถือเป็นคลังเก็บเอกสารระยะยาวที่ใหญ่ที่สุดในทวีปยุโรป อุโมงค์แห่งนี้ตั้งชื่อตามนักบุญบาร์บารา ซึ่งเป็นนักบุญอุปถัมภ์ของคนงานเหมือง

การบริหารจัดการ

[แก้]

แต่เดิมสำนักงานสหพันธ์เพื่อการคุ้มครองพลเรือน (เยอรมัน: Bundesamt für Zivilschutz) เป็นหน่วยงานที่รับผิดชอบดูแลอุโมงค์บาร์บาราชตอลเลินมาตั้งแต่แรก ต่อมาในปี ค.ศ. 2001 หน่วยงานแห่งนี้ถูกย้ายไปขึ้นต่อสำนักงานบริหารสหพันธ์ (Bundesverwaltungsamt) ในฐานะศูนย์คุ้มครองพลเรือน (Zentralstelle für Zivilschutz) ผ่านกองงานคุ้มครองทรัพย์สินทางวัฒนธรรม

ต่อมาในปี ค.ศ. 2004 มีการจัดตั้งสำนักงานสหพันธ์เพื่อการคุ้มครองประชาชนและช่วยเหลือกรณีภัยพิบัติ (Bundesamt für Bevölkerungsschutz und Katastrophenhilfe, BBK) สำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองบ็อน หน่วยงานแห่งนี้ได้รับหน้าที่ต่อในการออกมาตรการคุ้มครองทรัพย์สินทางวัฒนธรรม[1] ซึ่งยังคงใช้อุโมงค์แห่งนี้เป็นสถานที่ปลอดภัยในการเก็บรักษาบันทึกต่าง ๆ ที่ถ่ายลงบนม้วนฟิล์มของประเทศเยอรมนี

ด้านเทคนิค

[แก้]
ทางเดินในอุโมงค์หลักไปยังอุโมงค์ย่อยที่จัดเก็บถัง
อุโมงค์ย่อย B ซึ่งเป็นหนึ่งในสองอุโมงค์ย่อย
ม้วนฟิล์มที่ใช้ในถังเก็บประเภทที่ 2

อุโมงค์หลักมีความยาว 680 เมตร เอกสารจดหมายเหตุไม่ได้ถูกเก็บไว้ในอุโมงค์นี้โดยตรง หากอยู่ในอุโมงค์ย่อยสำหรับเก็บสองแห่ง ซึ่งตั้งอยู่ที่ระยะ 340 เมตร และ 390 เมตรจากปากอุโมงค์ โดยบริเวณเหนืออุโมงค์ย่อยทั้งสองแห่งนี้มีชั้นหินของภูเขาหนาอย่างน้อยถึง 200 เมตร ระบบอุโมงค์บาร์บาราชตอลเลินเป็นหินแกรนิตและหินไนส์ทั้งหมด[2] อุโมงค์ย่อยแต่ละแห่งถูกเจาะเข้าไปในภูเขา เสริมผนังด้วยคอนกรีตหล่อ มีความยาว 50 เมตร สูง 3 เมตร และกว้าง 3.40 เมตร และบริเวณทางเข้าติดตั้งประตูแรงดันมาตรฐาน มีล็อกนิรภัยเชิงกลคุณภาพสูง ทำให้สามารถเปิดและปิดได้โดยไม่ต้องใช้ไฟฟ้า ภายในอุโมงค์ย่อยไม่ได้มีการปรับอากาศ แต่เนื่องจากตำแหน่งที่ตั้งคืออุโมงค์ใต้ภูเขา สภาพแวดล้อมจึงคงที่ที่อุณหภูมิราว 10 °C และความชื้นสัมพัทธ์ 75% พื้นที่อุโมงค์หลักที่ถัดจากทางเข้าอุโมงค์ย่อยแห่งที่สองถูกปิดด้วยลูกกรง พื้นที่หลังลูกกรงยังคงสภาพดั้งเดิมของเหมืองเอาไว้ ลึกเข้าไปอีก 350 เมตรมีแท่งคอนกรีตปิดผนึกไว้

ภายในอุโมงค์ย่อยทั้งสองแห่งเป็นที่เก็บรักษาถังภาชนะสเตนเลส (ชนิด V2A เยอรมัน) ปิดผนึกอย่างแน่นหนามากกว่า 2,000 ใบ จัดเรียงไว้บนชั้นวางสูงสองชั้น ถังเหล่านี้เป็นที่เก็บบันทึกไมโครฟิล์มทั้งหมด (ข้อมูล ณ เดือนตุลาคม 2016)

ถังที่ใช้มีสองประเภทได้แก่ ประเภท 1 (รุ่นเก่า) มีขนาดเล็กและใช้วิธีเชื่อมปิดผนึก เกิดสนิมได้ง่ายกว่าเมื่อเวลาผ่านไป จึงได้มีการคิดค้นถังประเภท 2 (รุ่นใหม่) ขึ้นแทนที่รุ่นเก่า[1] ถังรุ่นใหม่นี้ใช้วิธีลากขึ้นรูป (deep drawing) และไม่มีรอยเชื่อม เมื่อต้องการบรรจุ จะเก็บเอกสารไว้ในสภาพแวดล้อม 10 °C และความชื้นสัมพัทธ์ 35% เป็นเวลา 4 สัปดาห์ก่อนปิดผนึก ด้วยวิธีนี้คาดการณ์ว่าทำให้สามารถเก็บรักษาฟิล์มเอกสารได้อย่างน้อย 500 ปีโดยไม่สูญเสียข้อมูล ปัจจุบันเอกสารทั้งหมดถูกย้ายมาเก็บในถังรุ่นใหม่แล้ว จึงทำให้อุโมงค์ย่อยมีพื้นที่ว่างเพิ่มขึ้น ระบบป้องกันการเข้าถึงแหล่งจัดเก็บบันทึกโดยไม่ได้รับอนุญาตมีทั้งระบบสัญญาณเตือนภัยหลายชั้น มีการตรวจสอบระหว่างกัน รวมถึงการตรวจสอบการเข้าออกของบุคลากรหลายขั้นตอน

ถังเก็บไมโครฟิล์ม
รายการประเภท 1 (เก่า)ประเภท 2 (ใหม่)
Lagerbehälter Typ 1
ผู้ผลิตHoesch AGPrimetall GmbH
ประเภทถังขนาดเล็กขนาดใหญ่
รูปทรงทรงกระบอกทรงกระบอก
ลักษณะการผลิตเชื่อมลากขึ้นรูปไร้รอยเชื่อม
วัสดุสเตนเลส V2Aสเตนเลส V2A
ซีลปิดทองแดงทองแดง
ระบบปิดผนึกสกรู 16 ตัวสกรู 16 ตัว
ความสูง65 ซม.78 ซม.
เส้นผ่านศูนย์กลาง28 ซม.43 ซม.
น้ำหนักเปล่า25 กก.42 กก.
น้ำหนักเมื่อบรรจุเต็มพิกัดประมาณ 70 กก.ประมาณ 120 กก.
ความจุ15 ม้วน ม้วนละ 760 ม.16 ม้วน ม้วนละ 1520 ม.
ความยาวฟิล์ม (หนา 7/100 มม.,
กว้าง 35 มม., วัสดุโพลีเอสเตอร์)		11,400 ม.24,320 ม.
จำนวนภาพที่บรรจุได้ประมาณ 410,400ประมาณ 875,520

หลังเหตุเพลิงไหม้ห้องสมุดดัชเชสอันนา-อะมาเลียที่เมืองไวมาร์ในปี 2004 ได้มีการพัฒนาเทคโนโลยีการเก็บถาวรแบบใหม่ขึ้นที่สถาบันเฟราน์โฮเฟอร์เพื่อเทคโนโลยีการวัดทางฟิสิกส์ (เยอรมัน: Fraunhofer-Institut für Physikalische Messtechnik) ในเมืองไฟรบวร์ก ภายใต้โครงการ ARCHE ของ InnoNet ชื่อว่า "ArchiveLaser" เพื่อให้สามารถเก็บฟิล์มสีได้ในอนาคต วิธีนี้มีการใช้เลเซอร์ฉายลงบนไมโครฟิล์มที่มีความเสถียรระยะยาวชนิด ILFOCHROME® MICROGRAPHIC[3] ฟิล์มชนิดนี้ทนทานกว่าฟิล์มถ่ายภาพทั่วไปถึง 250 เท่า และมีความละเอียดสูงจนสามารถบันทึกเนื้อหากระดาษ A4 ได้ 25 หน้าภายในภาพที่มีขนาดพื้นที่ 45 × 32 มิลลิเมตร โดยมีพิกเซลขนาด 3 ไมโครเมตร รวมมีจุดภาพทั้งหมดประมาณ 10,000 × 15,000 จุด ฟิล์มชนิดนี้แตกต่างจากฟิล์มรีเวอร์แซลตรงที่ใช้สีย้อมอะโซบริสุทธิ์โดยไม่ใช้เงิน และฟิล์มทำจากพอลิเอสเทอร์เช่นเดียวกับไมโครฟิล์มจดหมายเหตุขาว-ดำ[4] ตั้งแต่ปี 2010 เป็นต้นมา มีการนำฟิล์มสีประเภทนี้มาเก็บในอุโมงค์แล้ว[5]

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 Kulturgutschutz und Bergungsorte in Deutschland Ost & West, Michael Grube, geschichtsspuren.de, abgerufen am 19. Januar 2015
  2. ↑ อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ "B"
  3. ↑ เก็บถาวร (Date missing) ที่ uni-muenster.de (Error: unknown archive URL), Wolfgang J. Riedel, Andreas Hofmann, Auskunft: Zeitschrift für Bibliothek, Archiv und Information in Norddeutschland, 27 (1) 2007, Seite 115–120 und präsentiert auf dem 3. Norddeutschen Archivtag, 20.–21. Juni 2006 in Lüneburg, abgerufen am 19. Januar 2015
  4. ↑ Revisionssichere Langzeitarchivierung mit „WORM-Filmen“, Bernd Schöne, Nico Litzel, Storage Insider, 4. August 2007, abgerufen am 19. Januar 2015
  5. ↑ เก็บถาวร (Date missing) ที่ bbk.bund.de (Error: unknown archive URL), September 2010, abgerufen am 28. März 2015

[[หมวดหมู่:หอจดหมายเหตุในประเทศเยอรมนี]] [[หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในรัฐบาเดิน-เวือร์ทเทิมแบร์ค]]

เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ผู้ใช้:Ponpan/ทดลองเขียน&oldid=12835901"