ผู้ใช้:เอ็ดมัน/กระบะทราย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

พระราชาคณะชั้นเทพ[แก้]

พระราชาคณะชั้นเทพ[1] เป็นสมณศักดิ์ของพระสงฆ์ไทย มีศักดิ์รองลงมาจากพระราชาคณะชั้นธรรม แต่สูงกว่าพระราชาคณะชั้นราช

มหานิกาย[แก้]

พระราชาคณะชั้นเทพ ฝ่ายมหานิกาย
ราชทินนาม นาม วัด โปรดพระราชทาน หมายเหตุ
พระเทพปัญญาสุธี พระเทพปัญญาสุธี (พร้อม โกวิโท) วัดแจ้งวรวิหาร/จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2533 อายุ 86 ปี, พรรษา
พระเทพวิมลเมธี พระเทพวิมลเมธี (ประเสริฐ ฐานเสฏฺโฐ) วัดโพทะเล/จังหวัดพิจิตร พ.ศ. 2543 อายุ ปี, พรรษา
พระธรรมวรนายก พระธรรมวรนายก (โอภาส นิรุตฺติเมธี) วัดพระนารายณ์มหาราช/จังหวัดนครราชสีมา พ.ศ. 2545[2] อายุ 83 ปี, พรรษา 63
พระธรรมเสนานี พระธรรมเสนานี (ชุณห์ กิตฺติวณฺโณ) วัดวังตะกู/จังหวัดนครปฐม พ.ศ. 2545[3] อายุ 93 ปี, พรรษา 71
พระธรรมรัตนวิสุทธิ์ พระธรรมรัตนวิสุทธิ์ (พลายงาม จนฺทสุวณฺโณ) วัดราชสิทธาราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2545[4] อายุ 84 ปี, พรรษา 64
พระธรรมราชานุวัตร พระธรรมราชานุวัตร (สุทัศน์ สุทสฺสโน) วัดพระแก้ว จังหวัดเชียงราย พ.ศ. 2546[5] อายุ 71 ปี, พรรษา 52
พระธรรมปิฏก พระธรรมปิฏก (ชวลิต อภิวฑฺฒโน) วัดพระพุทธบาท/จังหวัดสระบุรี พ.ศ. 2547[6] อายุ 62 ปี, พรรษา 42
พระธรรมเสนานุวัตร พระธรรมเสนานุวัตร (บำรุง ฐานุตฺตโร) วัดพระศรีมหาธาตุ/จังหวัดพิษณุโลก พ.ศ. 2548[7] อายุ 80 ปี, พรรษา 60
พระธรรมโมลี พระธรรมโมลี (ทองอยู่ ญาณวิสุทฺโธ) วัดศาลาลอย จังหวัดสุรินทร์ พ.ศ. 2548[8] อายุ 84 ปี, พรรษา 63
พระธรรมรัตนดิลก พระธรรมรัตนดิลก (เชิด จิตฺตคุตฺโต) วัดสุทัศนเทพวราราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2548[9] อายุ 76 ปี, พรรษา 55
พระธรรมรัตนากร พระธรรมรัตนากร (สงัด อํสุมาลี) วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2550[10] อายุ 78 ปี, พรรษา 59
พระธรรมนันทโสภณ พระธรรมนันทโสภณ (มนต์ คุณาธาโร) วัดพระธาตุช้างค้ำวรวิหาร/จังหวัดน่าน พ.ศ. 2550[11] อายุ 85 ปี, พรรษา
พระธรรมธีรราชมหามุนี พระธรรมธีรราชมหามุนี (เที่ยง อคฺคธมฺโม) วัดระฆังโฆสิตาราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2551[12] อายุ 82 ปี, พรรษา 59
พระธรรมสิทธิเวที พระธรรมสิทธิเวที (ถมยา อภิจาโร) วัดสังเวชวิศยาราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2551[13] อายุ 86 ปี, พรรษา
พระธรรมมงคลรังษี พระธรรมมงคลรังษี (คำบ่อ อรุโณ) วัดโพธิ์ชัย/จังหวัดหนองคาย พ.ศ. 2552[14] อายุ 80 ปี, พรรษา 74
พระธรรมปริยัติโมลี พระธรรมปริยัติโมลี (อาทร อินฺทปญฺโญ) วัดบพิตรพิมุข/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2552[15] อายุ 65 ปี, พรรษา 45
พระธรรมภาณพิลาส พระธรรมภาณพิลาส (อดุลย์ อมโร) วัดคูยาง/จังหวัดกำแพงเพชร พ.ศ. 2554[16] อายุ 65 ปี, พรรษา 43
พระธรรมสิทธินายก พระธรรมสิทธินายก (เฉลิม พนธุรํสี) วัดจันทาราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2554[17] อายุ 84 ปี, พรรษา 62
พระธรรมปัญญาภรณ์ พระธรรมปัญญาภรณ์ (ไพบูลย์ ชินวํโส) วัดมหาธาตุวรวิหาร/จังหวัดราชบุรี พ.ศ. 2554[18] อายุ 76 ปี, พรรษา
พระธรรมวงศาจารย์ พระธรรมวงศาจารย์ (นิมิต จิตฺตทนฺโต) วัดโคกสมานคุณ/จังหวัดสงขลา พ.ศ. 2554[19] อายุ 80 ปี, พรรษา 60
พระธรรมปริยัติมุนี พระธรรมปริยัติมุนี (ประยนต์ อจฺจาทโร) วัดปิตุลาธิราชรังสฤษฎิ์/จังหวัดฉะเชิงเทรา พ.ศ. 2554[20] อายุ 79 ปี, พรรษา
พระธรรมโกศาจารย์ พระธรรมโกศาจารย์ (องอาจ ฐิตธมฺโม) วัดขันเงิน/จังหวัดชุมพร พ.ศ. 2555[21] อายุ 78 ปี, พรรษา 51
พระธรรมวิสุทธาจารย์ พระธรรมวิสุทธาจารย์ (คูณ ขนฺติโก) วัดหนองแวง/จังหวัดขอนแก่น พ.ศ. 2556[22] อายุ 88 ปี, พรรษา
พระธรรมมหาวีรานุวัตร พระธรรมมหาวีรานุวัตร (อำนวย จนฺทสโร) วัดคลองโพธิ์/จังหวัดอุตรดิตถ์ พ.ศ. 2556[23] อายุ 84 ปี, พรรษา 64
พระธรรมวิมลโมลี พระธรรมวิมลโมลี (สงคราม อสิญาโณ) วัดไตรธรรมาราม/จังหวัดสุราษฎร์ธานี พ.ศ. 2556[24] อายุ 63 ปี, พรรษา 42
พระธรรมวิมลมุนี พระธรรมวิมลมุนี (สายพงศ์ อโนมปญฺโญ) วัดมัชฌิมาวาส/จังหวัดอุดรธานี พ.ศ. 2557[25] อายุ 66 ปี, พรรษา 54
พระธรรมเสนาบดี พระธรรมเสนาบดี (ธงชัย สุวณฺณสิริ) วัดพระธาตุดอยสุเทพ/จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2557[26] อายุ 68 ปี, พรรษา 48
พระธรรมปริยัติโสภณ พระธรรมปริยัติโสภณ (จัด โกวิโท) วัดสร้อยทอง/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2557[27] อายุ 85 ปี, พรรษา 66
พระธรรมมงคลเจดีย์ พระธรรมมงคลเจดีย์ (เฉลียว ฐิตปุญฺโญ) วัดอรุณราชวราราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2557[28] อายุ 92 ปี, พรรษา 72
พระธรรมพุทธิมงคล พระธรรมพุทธิมงคล (สอิ้ง สิรินนฺโท) วัดป่าเลไลยก์/สุพรรณบุรี พ.ศ. 2559[29] อายุ 83 ปี, พรรษา 62
พระธรรมรัตนมงคล พระธรรมรัตนมงคล (นพปฎล กตสาโร) วัดพนัญเชิง/พระนครศรีอยุธยา พ.ศ. 2559[30] อายุ 73 ปี, พรรษา 53
พระธรรมโพธิมงคล พระธรรมโพธิมงคล (สมควร ปิยสีโล) วัดนิมมานรดี/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2559[31] อายุ 68 ปี, พรรษา 46
พระธรรมสุธี พระธรรมสุธี (นรินทร์ นรินฺโท) วัดหัวลำโพง/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2559 อายุ 74 ปี, พรรษา 54
พระธรรมมังคลาจารย์ พระธรรมมังคลาจารย์ วิ. (ประยงค์ ปิยวณฺโณ) วัดโสธรวรารามวรวิหาร/จังหวัดฉะเชิงเทรา พ.ศ. 2559 อายุ 88 ปี, พรรษา 50
พระธรรมเจดีย์ พระธรรมเจดีย์ (สมคิด เขมจารี) วัดทองนพคุณ/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2559 อายุ 73 ปี, พรรษา 52
พระธรรมคุณาภรณ์ พระธรรมคุณาภรณ์ (เก็ง อาสโภ) วัดไตรมิตรวิทยาราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2559 อายุ ปี, พรรษา
พระธรรมพุทธิวงศ์ พระธรรมพุทธิวงศ์ (สวัสดิ์ อตฺถโชโต) วัดพุทธาราม/เมืองวาลแวกซ์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ พ.ศ. 2559 อายุ 87 ปี, พรรษา
พระธรรมโพธิวงศ์ พระธรรมโพธิวงศ์ (วีรยุทธ์ วีรยุทฺโธ) วัดไทยพุทธคยา/เมืองคยา ประเทศอินเดีย พ.ศ. 2559 อายุ ปี, พรรษา

ธรรมยุติกนิกาย[แก้]

พระราชาคณะชั้นเทพ ฝ่ายธรรมยุต
ราชทินนาม นาม วัด โปรดพระราชทาน หมายเหตุ
พระเทพปัญญากวี พระเทพปัญญากวี (บรรจง กลฺลิโต) วัดมกุฏกษัตริยารามราชวรวิหาร/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2543 อายุ 82 ปี, พรรษา 62
พระเทพสิทธิโมลี พระเทพสิทธิโมลี (นิพนธ์ ฐิตสิริ) วัดบวรนิเวศวิหาร/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2544 อายุ ปี, พรรษา
พระธรรมฐิติญาณ พระธรรมฐิติญาณ (ศรีจันทร์ ปุญฺญรโต) วัดบึงพระลานชัย/ร้อยเอ็ด พ.ศ. 2546 [32] อายุ 80 ปี, พรรษา 60
พระธรรมวราลังการ พระธรรมวราลังการ (ชลอ กิตฺติสาโร) วัดเพชรวราราม/เพชรบูรณ์ พ.ศ. 2547 [33] อายุ 88 ปี, พรรษา 68
พระธรรมไตรโลกาจารย์ พระธรรมไตรโลกาจารย์ (พูนศักดิ์ วรภทฺทโก) วัดราชประดิษฐสถิตมหาสีมาราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2549 [34] อายุ 75 ปี, พรรษา 54
พระธรรมเมธาจารย์ พระธรรมเมธาจารย์ (อิ่ม อรินฺทโม) วัดโสมนัสราชวรวิหาร/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2549 [35] อายุ 89 ปี, พรรษา 68
พระธรรมดิลก พระธรรมดิลก (สมาน สุเมโธ) วัดป่าแสงอรุณ/ขอนแก่น พ.ศ. 2550 [36] อายุ 71 ปี, พรรษา 51
พระธรรมเจติยาจารย์ พระธรรมเจติยาจารย์ วิ. (บุญเรือง ปุญฺญโชโต) วัดพระศรีมหาธาตุวรมหาวิหาร/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2550 [37] อายุ 82 ปี, พรรษา
พระธรรมธัชมุนี พระธรรมธัชมุนี (อมร ญาโณทโย) วัดปทุมวนารามราชวรวิหาร/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2551 [38] อายุ 77 ปี, พรรษา 55
พระธรรมบัณฑิต พระธรรมบัณฑิต (อภิพล อภิพโล) วัดพระราม 9 กาญจนาภิเษก/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2552 [39] อายุ 76 ปี, พรรษา 60
พระธรรมมงคลญาณ พระธรรมมงคลญาณ วิ. (วิริยังค์ สิรินฺธโร) วัดธรรมมงคล/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2554 [40] อายุ 97 ปี, พรรษา 76
พระธรรมเมธี พระธรรมเมธี (บังเอิญ ฐานากโร) วัดจันทนาราม/จันทบุรี พ.ศ. 2554 [41] อายุ 81 ปี, พรรษา 61
พระธรรมปาโมกข์ พระธรรมปาโมกข์ (สุนทร สุนฺทราโภ) วัดราชผาติการามวรวิหาร/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2555 [42] อายุ 74 ปี, พรรษา 53
พระธรรมวราภรณ์ พระธรรมวราภรณ์ (เอื้อม ชุตินฺธโร) วัดสนามพราหมณ์/เพชรบุรี พ.ศ. 2556 [43] อายุ ปี, พรรษา
พระธรรมมงคลวุฒาจารย์ พระธรรมมงคลวุฒาจารย์ (บุญยนต์ ปุญฺญาคโม) วัดบวรนิเวศวิหาร/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2559 [44] อายุ 94 ปี, พรรษา
พระธรรมกิตติเมธี พระธรรมกิตติเมธี (เกษม สญฺญโต) วัดราชาธิวาสราชวรวิหาร/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2559 อายุ ปี, พรรษา

ราชทินนามพระราชาชั้นเทพที่ว่าง[แก้]

พระราชาคณะชั้นเทพ
ราชทินนาม ผู้รับพระราชทานครั้งล่าสุด วัด วาระ หมายเหตุ
พระเทพประสิทธิคุณ พระเทพประสิทธิคุณ (ผัน ติสฺสโร) วัดระฆังโฆษิตาราม/กรุงเทพมหานคร] พ.ศ. 2536-พ.ศ. 2559 มรณภาพปี พ.ศ. 2559
พระรัตนธัชมุนี พระรัตนธัชมุนี (แบน คณฺฐาภรโณ) วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร/จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2505-พ.ศ. 2521 มรณภาพปี พ.ศ. 2521
พระธรรมทัศนาธร พระธรรมทัศนาธร (ทองสุก สุทสฺโส) วัดชนะสงคราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2501-พ.ศ. 2508 มรณภาพ
วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2508
พระธรรมจินดาภรณ์ พระธรรมจินดาภรณ์ (ทองเจือ จินฺตากโร) วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2501-พ.ศ. 2515 สุดท้ายเป็นสมเด็จพระราชาคณะที่
สมเด็จพระพุทธปาพจนบดี
พระธรรมสิริวัฒน์ พระธรรมสิริวัฒน์ (ทองคำ กมฺพุวณฺโณ) วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2528-พ.ศ. 2530 มรณภาพปี พ.ศ. 2530
พระธรรมสิริสารเวที พระธรรมสิริสารเวที (บุญเรือน ปุณฺณโก) วัดบวรนิเวศวิหาร/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2535-พ.ศ. 2539 โปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนสมณศักดิ์ที่
พระมหารัชมงคลดิลก
พระธรรมรัชมงคล พระธรรมรัชมงคล (จับ อุคฺคเสโน) วัดเขมาภิรตาราม/จังหวัดนนทบุรี พ.ศ. 2539-พ.ศ. 2541 มรณภาพปี พ.ศ. 2541
พระธรรมมุนี พระธรรมมุนี (แพ เขมงฺกโร) วัดพิกุลทอง/จังหวัดสิงห์บุรี พ.ศ. 2539-พ.ศ. 2542 มรณภาพ
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2542
พระธรรมรัตโนภาส พระธรรมรัตโนภาส (ประดับ โอภาโส) วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร/จังหวัดนครศรีธรรมราช พ.ศ. 2535-พ.ศ. 2543 มรณภาพ
วันที่ 22 กันยายน 2543
พระธรรมวชิรญาณ พระธรรมวชิรญาณ (ประสิทธิ์ เขมงฺกโร) วัดจักรวรรดิราชาวาส[# 1]/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2543-พ.ศ. 2544 โปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนสมณศักดิ์ที่
พระพรหมวชิรญาณ
พระธรรมกิตติเวที พระธรรมกิตติเวที (ทอง สุวณฺณสาโร) วัดเบญจมบพิตรดุสิตวนาราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2544-พ.ศ. 2550 โปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนสมณศักดิ์ที่
พระพุทธวรญาณ
พระธรรมสิริชัย พระธรรมสิริชัย (บุญเลิศ โฆสโก) วัดอรุณราชวราราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2536-พ.ศ. 2551 มรณภาพ
วันที่ 28 ตุลาคม 2551[45]
พระธรรมสิทธาจารย์ พระธรรมสิทธาจารย์ (หนู ถาวโร) วัดพระสิงห์วรมหาวิหาร/จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. 2539-พ.ศ. 2552 มรณภาพ
วันที่ 24 มกราคม 2552[46]
พระธรรมญาณมุนี พระธรรมญาณมุนี (วรรณ มนุญฺโญ) วัดดุสิดาราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2547-พ.ศ. 2552 มรณภาพ
วันที่ 7 พฤษภาคม 2552[47]
พระธรรมศีลาจารย์ พระธรรมศีลาจารย์ (สุกรี สุตาคโม) วัดหนัง/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2547-พ.ศ. 2552 มรณภาพ
วันที่ 11 มิถุนายน 2552
พระธรรมวิสุทธิกวี พระธรรมวิสุทธิกวี (พิจิตร ฐิตวณฺโณ) วัดโสมนัสวิหาร/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2543-พ.ศ. 2552 โปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนสมณศักดิ์ที่
พระสาสนโสภณ
พระธรรมวรเมธี พระธรรมวรเมธี (สุชิน อคฺคชิโน) วัดราชบพิธสถิตมหาสีมาราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2544-พ.ศ. 2553 โปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนสมณศักดิ์ที่
พระพรหมมุนี
พระธรรมวิสุทธิมงคล พระธรรมวิสุทธิมงคล (บัว ญาณสมฺปนฺโน) วัดเกษรศีลคุณ (วัดป่าบ้านตาด)/จังหวัดอุดรธานี พ.ศ. 2542-พ.ศ. 2554 มรณภาพ
วันที่ 30 มกราคม 2554
พระธรรมวงศ์มุนี พระธรรมวงศ์มุนี (วิชัย เมตฺติโก) วัดไผ่ล้อม/จังหวัดจันทบุรี พ.ศ. 2549-พ.ศ. 2556 มรณภาพ
วันที่ 18 มีนาคม 2556
พระธรรมภาวนาวิกรม พระธรรมภาวนาวิกรม วิ. (ธงชัย ธมฺมธโช) วัดไตรมิตรวิทยาราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2554-พ.ศ. 2556 โปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนสมณศักดิ์ที่
พระพรหมมังคลาจารย์
พระธรรมกิตติวงศ์ พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) วัดราชโอรสาราม/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2535-พ.ศ. 2557 โปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนสมณศักดิ์ที่
พระมหาโพธิวงศาจารย์
พระธรรมปริยัติเวที พระธรรมปริยัติเวที (สุเทพ ผุสฺสธมฺโม) วัดพระปฐมเจดีย์/จังหวัดนครปฐม พ.ศ. 2547-พ.ศ. 2557 โปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนสมณศักดิ์ที่
พระพรหมเวที
พระธรรมเมธาภรณ์ พระธรรมเมธาภรณ์ (ระแบบ ฐิตญาโณ) วัดบวรนิเวศวิหาร/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2553-พ.ศ. 2558 มรณภาพ
วันที่ 18 พฤษภาคม 2558
พระธรรมสิงหบุราจารย์ พระธรรมสิงหบุราจารย์ (จรัญ ฐิตธมฺโม) วัดอัมพวัน/จังหวัดสิงห์บุรี พ.ศ. 2547-พ.ศ. 2559 มรณภาพ
วันที่ 25 มกราคม 2559
พระธรรมวรมุนี พระธรรมวรมุนี (มณฑล กิตฺติโสภโณ) วัดคูหาสวรรค์/จังหวัดพัทลุง พ.ศ. 2546-พ.ศ. 2559 มรณภาพ
วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2559[48]
พระธรรมสิทธิมงคล พระธรรมสิทธิมงคล (ฉิ้น โชติโก) วัดเมืองยะลา/จังหวัดยะลา พ.ศ. 2549-พ.ศ. 2559 มรณภาพ
วันที่ 30 กันยายน 2559[49]
พระธรรมวุฒาจารย์ พระธรรมวุฒาจารย์ (ทองดี อนาวิโล) วัดวรดิตถาราม/จังหวัดตราด พ.ศ. 2558 [50]-พ.ศ. 2559 มรณภาพ
วันที่ 31 ตุลาคม 2559[51]
พระธรรมวราจารย์ พระธรรมวราจารย์ (แบน กิตฺติสาโร) วัดบวรนิเวศวิหาร/กรุงเทพมหานคร พ.ศ. 2537-พ.ศ. 2559 โปรดเกล้าฯ สถาปนาเลื่อนสมณศักดิ์ที่

พระสุธรรมาธิบดี

หมายเหตุ
  1. ต่อมา ได้เป็นเจ้าอาวาสวัดยานนาวา

บทความที่เกี่ยวข้อง[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. http://www.dharma-gateway.com/monk/monk-03-01-03.htm
  2. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (จำนวน ๙๓๖ รูป) เล่ม ๑๑๙ ตอน ๒๓ ข ฉบับทะเบียนฐานันดร๑๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ หน้า ๑
  3. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (จำนวน ๙๓๖ รูป) เล่ม ๑๑๙ ตอน ๒๓ ข ฉบับทะเบียนฐานันดร๑๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ หน้า ๑
  4. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (จำนวน ๙๓๖ รูป) เล่ม ๑๑๙ ตอน ๒๓ ข ฉบับทะเบียนฐานันดร๑๑ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๕ หน้า ๑
  5. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (จำนวน ๙๒๑ รูป) เล่ม ๑๒๑ ตอน ๓ ข ฉบับทะเบียนฐานันดร ๒๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๗ หน้า ๘
  6. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (เนื่องในวโรกาสพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา วันที่ ๕ ธันวาคม ๒๕๔๗ จำนวน ๙๔๗ รูป)เล่ม ๑๒๑ ตอน ๒๕ ข ฉบับทะเบียนฐานันดร ๒๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ หน้า ๓
  7. ปประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (ในวโรกาสพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา วันที่ ๕ ธันวาคม ๒๕๔๘ จำนวน ๑,๐๔๑ รูป)เล่ม ๑๒๓ ตอน ๒ ข ฉบับทะเบียนฐานันดร ๑๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙ หน้า ๓
  8. ปประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (ในวโรกาสพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา วันที่ ๕ ธันวาคม ๒๕๔๘ จำนวน ๑,๐๔๑ รูป)เล่ม ๑๒๓ ตอน ๒ ข ฉบับทะเบียนฐานันดร ๑๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙ หน้า ๓
  9. ปประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (ในวโรกาสพระราชพิธีเฉลิมพระชนมพรรษา วันที่ ๕ ธันวาคม ๒๕๔๘ จำนวน ๑,๐๔๑ รูป)เล่ม ๑๒๓ ตอน ๒ ข ฉบับทะเบียนฐานันดร ๑๒ มกราคม พ.ศ. ๒๕๔๙ หน้า ๓
  10. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (ในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา วันที่ ๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๕๐ จำนวน ๙๙๒ รูป)เล่ม ๑๒๕ ตอน ๓ ข ๑๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑ หน้า ๑
  11. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (ในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา วันที่ ๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๕๐ จำนวน ๙๙๒ รูป)เล่ม ๑๒๕ ตอน ๓ ข ๑๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑ หน้า ๑
  12. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๒๖ ตอน ๖ ข ๒๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๒ หน้า ๒
  13. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๒๖ ตอน ๖ ข ๒๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๒ หน้า ๒
  14. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๒๗ ตอน ๓ ข ๒๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓ หน้า ๑
  15. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๒๗ ตอน ๓ ข ๒๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓ หน้า ๑
  16. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (จำนวน ๑,๑๐๙ รูป ในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ วันที่ ๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๕๔) เล่ม ๑๒๙ ตอน ๖ ข ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕ หน้า ๑
  17. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (จำนวน ๑,๑๐๙ รูป ในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ วันที่ ๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๕๔) เล่ม ๑๒๙ ตอน ๖ ข ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕ หน้า ๑
  18. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (จำนวน ๑,๑๐๙ รูป ในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ วันที่ ๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๕๔) เล่ม ๑๒๙ ตอน ๖ ข ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕ หน้า ๑
  19. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (จำนวน ๑,๑๐๙ รูป ในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ วันที่ ๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๕๔) เล่ม ๑๒๙ ตอน ๖ ข ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕ หน้า ๑
  20. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (จำนวน ๑,๑๐๙ รูป ในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ วันที่ ๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๕๔) เล่ม ๑๒๙ ตอน ๖ ข ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕ หน้า ๑
  21. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๓๐ ตอน ๙ ข ๑๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ หน้า ๑
  22. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๓๑ ตอน ๒๐ ข ๒๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๗ หน้า ๑
  23. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๓๑ ตอน ๒๐ ข ๒๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๗ หน้า ๑
  24. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๓๑ ตอน ๒๐ ข ๒๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๗ หน้า ๑
  25. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๓๑ ตอน ๒๕ ข ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๗ หน้า ๑
  26. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๓๑ ตอน ๒๕ ข ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๗ หน้า ๑
  27. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๓๑ ตอน ๒๕ ข ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๗ หน้า ๑
  28. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๓๑ ตอน ๒๕ ข ๒ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๗ หน้า ๑
  29. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์เล่ม ๑๓๓ ตอน ๒๒ ข ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ หน้า ๑
  30. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์เล่ม ๑๓๓ ตอน ๒๒ ข ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ หน้า ๑
  31. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์เล่ม ๑๓๓ ตอน ๒๒ ข ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ หน้า ๑
  32. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (จำนวน ๙๒๑ รูป) เล่ม ๑๒๑ ตอน ๓ ข ฉบับทะเบียนฐานันดร ๒๙ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๔๗ หน้า ๘
  33. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์เล่ม ๑๒๑ ตอน ๑๗ ข ฉบับทะเบียนฐานันดร ๑๕ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๗ หน้า ๓
  34. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์เล่ม ๑๒๓ ตอน ๑๕ ข ๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ หน้า ๔
  35. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์เล่ม ๑๒๓ ตอน ๑๕ ข ๖ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ หน้า ๔
  36. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (ในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา วันที่ ๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๕๐ จำนวน ๙๙๒ รูป)เล่ม ๑๒๕ ตอน ๓ ข ๑๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑ หน้า ๑
  37. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (ในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา วันที่ ๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๕๐ จำนวน ๙๙๒ รูป)เล่ม ๑๒๕ ตอน ๓ ข ๑๔ มกราคม พ.ศ. ๒๕๕๑ หน้า ๑
  38. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๒๖ ตอน ๖ ข ๒๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๒ หน้า ๒
  39. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๒๗ ตอน ๓ ข ๒๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๓ หน้า ๑
  40. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๒๘ ตอน ๑๒ ข ๒๙ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๕๔ หน้า ๑
  41. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ (จำนวน ๑,๑๐๙ รูป ในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ วันที่ ๕ ธันวาคม พุทธศักราช ๒๕๕๔) เล่ม ๑๒๙ ตอน ๖ ข ๑๕ กุมภาพันธ์ พ.ศ. ๒๕๕๕ หน้า ๑
  42. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๓๐ ตอน ๙ ข ๑๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๖ หน้า ๑
  43. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ เล่ม ๑๓๑ ตอน ๒๐ ข ๒๖ กันยายน พ.ศ. ๒๕๕๗ หน้า ๑
  44. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์เล่ม ๑๓๓ ตอน ๒๒ ข ๑๑ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๕๙ หน้า ๑
  45. http://www.alittlebuddha.com/News%202008/October%202008/08%20October%202008.html
  46. http://www.alittlebuddha.com/News%202009/January%202009/21%20January%202009.html
  47. http://krusiam.com/community/forum/view.asp?forumname=%A2%E8%D2%C7%C7%A7%A1%D2%C3%BE%C3%D0&postid=ForumID0065736
  48. http://www.mahathera.org/detail.php?module=mati&id=255902050601&title=10
  49. [1] สิ้นแล้ว“หลวงตาฉิ้น”อดีตเจ้าคณะจังหวัดยะลา
  50. ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม ๑๓๒, ตอน ๓๓ ข, ๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๕๘, หน้า ๑
  51. [https://www.khaosod.co.th/around-thailand/news_76643 ลูกศิษย์เศร้า พระธรรมวุฒาจารย์ เจ้าอาวาสวัดวรดิตถาราม (ธ) มรณภาพแล้ว หลังตกจากเก้าอี้ในกุฏิ ]

รายพระนามพระมหากษัตริย์ที่ครองราชย์อยู่ในปัจจุบัน[แก้]

พระมหากษัตริย์เป็นประมุขในระบอบราชาธิปไตยซึ่งเป็นรูปแบบของรัฐบาลที่รัฐถูกปกครองโดยบุคคลที่มีหน้าที่ตลอดชีวิต หรือจนกว่าจะสละราชสมบัติและมักสืบทอดบัลลังก์โดยกำเนิด[1] พระมหากษัตริย์อาจเป็นเผด็จการ (หรือเรียกว่าสมบูรณาญาสิทธิราชย์)[2]หรืออาจเป็นผู้นำทางพิธีการทางจารีตประเพณี การใช้สิทธิเพียงอย่างเดียว หรือไม่มีอำนาจสำรอง ใด ๆ ทั้งสิ้น เนื่องด้วย อำนาจที่แท้จริงอยู่ในรัฐสภา และ/หรือคณะรัฐมนตรี (ในราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ)[3] ในหลายกรณีพระมหากษัตริย์จะเชื่อมโยงกับศาสนาประจำชาติด้วย[4] รัฐส่วนใหญ่มีพระมหากษัตริย์เพียงพระองค์เดียวไม่ว่าในเวลาใด ๆ แม้ว่าจะมีผู้สำเร็จราชการแผ่นดินซึ่งอาจปกครองเมื่อพระมหากษัตริย์ทรงพระเยาว์ หรือไม่สามารถปกครองได้[5] กรณีที่พระมหากษัตริย์ทั้งสองปกครองพร้อมกันในรัฐเดียวเช่นเดียวกับสถานการณ์ปัจจุบันในประเทศอันดอร์ราเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นผู้ปกครองร่วมref name="hindley">Hindley, Geoffrey (2000). The Royal Families of Europe. London: Constable & Robinson. pp. 1–6. ISBN 978-0-7867-0828-4. </ref>

พระมหากษัตริย์มีความโดดเด่นด้วยฐานันดรศักดิ์และรูปแบบ ซึ่งโดยส่วนใหญ่แล้วจะมีการกำหนดโดยประเพณีและได้รับการรับรองภายใต้รัฐธรรมนูญของรัฐ ความหลากหลายของฐานันดรศักดิ์; ตัวอย่างเช่น "กษัตริย์" และ "ราชินี", "เจ้าชาย" และ "เจ้าหญิง" "จักรพรรดิ" และ "จักรพรรดินี" แม้ว่าจะได้รับการระบุในภาษาท้องถิ่นของตนแตกต่างกันแต่พระนามและฐานันดรศักดิ์ในรายการด้านล่างนี้ได้รับการออกแบบโดยใช้ภาษาอังกฤษเทียบเท่ากันเลขโรมันใช้เพื่อแยกความแตกต่างของผู้ปกครองที่มีชื่อเดียวกันได้ถูกนำมาใช้โดยทั่วไป[6]

ในการศึกษาทางการเมืองและสังคมวิทยากษัตริย์มักเกี่ยวข้องกับกฎทางพันธุกรรม พระมหากษัตริย์ส่วนใหญ่ในบริบททางประวัติศาสตร์และในปัจจุบันได้เกิดและเติบโตภายในราชวงศ์[7][8] การสืบทอดราชบัลลังก์ได้รับการกำหนดโดยใช้วิธีที่แตกต่างหลากหลาย เช่น ความใกล้ชิดทางสายเลือด สิทธิของบุตรหัวปี และความอาวุโสของญาติฝ่ายผู้ชาย ราชาธิปไตยบางครั้งไม่ได้สืบทอดทางสายเลือดและผู้ปกครองจะถูกกำหนดโดยกระบวนการคัดเลือก ตัวอย่างที่ทันสมัยคือบัลลังก์ของมาเลเซีย[9] ระบบเหล่านี้ต่อต้านรูปแบบแนวคิดของระบอบกษัตริย์ แต่โดยทั่วไปแล้วถือว่าเป็นเช่นนั้นเพราะพวกเขาเก็บรักษาลักษณะเฉพาะบางอย่าง[10] หลายระบบใช้การรวมกันของการสืบทอดทางสายเลือดและการคัดเลือกซึ่งการเลือกตั้งหรือการแต่งตั้งผู้สืบสกุลถูกจำกัดให้เป็นสมาชิกของเชื้อสายราชวงศ์ref>Shawcross, William (1994). Cambodia's new deal: a report. Carnegie Endowment for International Peace. p. 106. ISBN 978-0-87003-051-2. </ref>[11]

รายการด้านล่างนี้แสดงราชอาณาจักรต่างๆซึ่งจัดเรียงตามตัวอักษร พระมหากษัตริย์เหล่านี้ครองราชย์ในฐานะประมุขแห่งรัฐในรัฐเอกราชของตน สำหรับผู้อ้างสิทธิ์ในปัจจุบันที่ถูกยกเลิกบัลลังก์ให้ดูที่ผู้อ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์

รายพระนาม[แก้]

ราชอาณาจักร พระฉายาลักษณ์ พระมหากษัตริย์
(พระราชสมภพ)
ตั้งแต่ ระยะเวลา ราชวงศ์ ระบอบ การสืบสันตติวงศ์ ธงพระอิสริยยศ อ้างอิง
 อันดอร์รา Francois Hollande 2015.jpeg ผู้ปกครองร่วม ฟร็องซัว ออล็องด์[fn 1]
(b. 1954)
15 May 2012 5 ปี 130 วัน N/A Constitutional Ex officio [12][13]
Mons. Vives (30612833490).jpg HE Co-Prince Archbishop Joan Enric[fn 1]
(b. 1949)
12 May 2003 14 ปี 134 วัน
 แอนติกาและบาร์บูดา Queen Elizabeth II at Hillsborough Castle.jpg HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
1 November 1981[fn 3] 35 ปี 325 วัน Windsor[fn 4] Constitutional Hereditary Royal Standard BR Commonwealth [14][15]
 Commonwealth of Australia HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
6 February 1952 65 ปี 228 วัน Constitutional Royal Standard of Australia [14][16]
 Commonwealth of the Bahamas HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
10 July 1973[fn 3] 44 ปี 74 วัน Constitutional Royal Standard BR Commonwealth [14][17]
 บาร์เบโดส HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
30 November 1966[fn 3] 50 ปี 296 วัน Constitutional Royal Standard BR Commonwealth
 แคนาดา HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
6 February 1952 65 ปี 228 วัน Constitutional Royal Standard of Canada [14][18]
 เบลีซ HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
21 September 1981[fn 3] 36 ปี 1 วัน Constitutional Royal Standard BR Commonwealth [14][19]
 เกรเนดา HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
7 February 1974[fn 3] 43 ปี 227 วัน Constitutional Royal Standard BR Commonwealth [14][20]
 จาเมกา HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
6 August 1962[fn 3] 55 ปี 47 วัน Constitutional Royal Standard of Jamaica [14][21]
นิวซีแลนด์ New Zealand HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
6 February 1952 65 ปี 228 วัน Constitutional Royal Standard of New Zealand [14][22]
 Independent State of Papua New Guinea HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
16 September 1975[fn 5] 42 ปี 6 วัน Constitutional Royal Standard BR Commonwealth [14][23]
 Federation of Saint Kitts and Nevis HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
19 September 1983[fn 3] 34 ปี 3 วัน Constitutional Royal Standard BR Commonwealth [14][24]
 เซนต์ลูเชีย HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
22 February 1979[fn 3] 38 ปี 212 วัน Constitutional Royal Standard BR Commonwealth [14][25]
 เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
27 October 1979[fn 3] 38 ปี 212 วัน Constitutional Royal Standard BR Commonwealth [14][26]
 หมู่เกาะโซโลมอน HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
7 July 1978[fn 3] 39 ปี 77 วัน Constitutional Royal Standard BR Commonwealth [14][27]
 ตูวาลู HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
1 October 1978[fn 3] 38 ปี 356 วัน Constitutional Royal Standard BR Commonwealth [14][28]
 United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland HM Queen Elizabeth II[fn 2]
(b. 1926)
6 February 1952[fn 6] 65 ปี 228 วัน Constitutional Royal Standard of the United Kingdom
Royal Standard of the United Kingdom in Scotland[fn 7]
[14]
 Kingdom of Bahrain Hamad bin Isa Al Khalifa April 2016.jpg HM King Hamad bin Isa
(b. 1950)
6 March 1999[fn 8] 18 ปี 200 วัน Al Khalifah[fn 9] Mixed Hereditary Royal Standard of Bahrain [30]
 Kingdom of Belgium Koning Filip van België.jpg HM King Philippe
(b. 1960)
21 July 2013 4 ปี 63 วัน Saxe-Coburg and Gotha[fn 4] Constitutional Hereditary[fn 10] Personal Standard of Philippe, King of the Belgians [35]
 Kingdom of Bhutan King Jigme Khesar Namgyel Wangchuck (edit).jpg HM King Jigme Khesar Namgyel
(b. 1980)
14 December 2006[fn 11] 10 ปี 281 วัน Wangchuck Constitutional Hereditary [37]
 Brunei Darussalam Hassanal Bolkiah.jpg HM Sultan Hassanal Bolkiah
(b. 1946)
4 October 1967[fn 12] 49 ปี 353 วัน Bolkiah Absolute Hereditary Royal Standard of the Sultan of Brunei [38]
 Kingdom of Cambodia Norodom Sihamoni (2007) (crop).jpg HM King Norodom Sihamoni
(b. 1953)
14 October 2004[fn 13] 12 ปี 343 วัน Norodom[fn 14] Constitutional Hereditary and elective[fn 15] Royal Standard of the King of Cambodia [40]
แม่แบบ:Country data Kingdom of Denmark Drottning Margrethe av Danmark crop.jpg HM Queen Margrethe II
(b. 1940)
14 January 1972 45 ปี 251 วัน Glücksburg[fn 16] Constitutional Hereditary Royal Standard of Denmark [44]
 ญี่ปุ่น Emperor Akihito cropped 2 Barack Obama Emperor Akihito and Empress Michiko 20140424 1.jpg HIM Emperor Akihito[fn 17]
(b. 1933)
7 January 1989[fn 18] 28 ปี 258 วัน Yamato[fn 19] Constitutional Hereditary Standard of the Japanese Emperor [46]
 Hashemite Kingdom of Jordan King Abdullah portrait.jpg HM King Abdullah II
(b. 1962)
7 February 1999[fn 20] 18 ปี 227 วัน Hāshim Constitutional Hereditary and elective[fn 21] Royal Standard of Jordan [52][53]
 State of Kuwait Sheikh Sabah IV.jpg HH Emir Sabah al-Ahmad
(b. 1929)
29 January 2006 11 ปี 236 วัน Al Sabah[fn 9] Constitutional Hereditary and elective[fn 22] [57]
 Kingdom of Lesotho Letsie III.jpg HM King Letsie III
(b. 1963)
7 February 1996[fn 23] 26 ปี 314 วัน Moshesh Constitutional Hereditary and elective Royal Standard of Lesotho [58][59]
 Principality of Liechtenstein Ιωάννης Αδάμ Β΄ του Λίχτενσταϊν.jpg HSH Sovereign Prince Hans-Adam II
(b. 1945)
(Regent: HSH The Hereditary Prince Alois)
13 November 1989[fn 24] 27 ปี 313 วัน Liechtenstein Constitutional Hereditary Royal Standard of the Prince of Liechtenstein [61]
 Grand Duchy of Luxembourg Henri of Luxembourg (2009).jpg HRH Grand Duke Henri
(b. 1955)
7 October 2000[fn 25] 16 ปี 350 วัน Luxembourg-Nassau[fn 26] Constitutional Hereditary Royal Standard of the Grand Duke of Luxembourg [63]
 มาเลเซีย HM Yang di-Pertuan Agong Muhammad V[fn 27]
(b. 1969)
13 December 2016[fn 28] 0 ปี 283 วัน Kelantan Constitutional Elective[fn 29] Royal Standard of the Yang di-Pertuan Agong of Malaysia [69]
 Principality of Monaco Albert II February 2015 (cropped).jpg HSH Sovereign Prince Albert II
(b. 1958)
6 April 2005[fn 30] 12 ปี 169 วัน Grimaldi Constitutional Hereditary Personal Standard of Prince Albert II of Monaco [73]
 Kingdom of Morocco Mohammed VI.jpg HM King Mohammed VI
(b. 1963)
23 July 1999[fn 31] 18 ปี 61 วัน Alawi Constitutional Hereditary Royal Standard of Morocco [75]
แม่แบบ:Country data Kingdom of the Netherlands Koning-willem-alexander-okt-15-s.jpg HM King Willem-Alexander
(b. 1967)
30 April 2013 4 ปี 145 วัน Orange-Nassau[fn 32] Constitutional Hereditary Royal Standard of the Netherlands [78]
 Kingdom of Norway H.M. Kong Harald taler (10308347696)- edit.jpg HM King Harald V
(b. 1937)
17 January 1991[fn 33] 26 ปี 248 วัน Glücksburg[fn 16] Constitutional Hereditary Royal Standard of Norway [79]
 Sultanate of Oman QaboosBinSaidAlSaid.jpg HM Sultan Qaboos bin Said
(b. 1940)
23 July 1970 47 ปี 61 วัน Al Said Absolute Hereditary Standard of the Sultan of Oman [80][81]
 State of Qatar Tamim bin Hamad al-Thani 2015.jpg HH Emir Tamim bin Hamad
(b. 1980)
25 June 2013 4 ปี 89 วัน Al Thani Mixed[fn 34] Hereditary [83]
แม่แบบ:Country data Kingdom of Saudi Arabia Salman bin Abdull aziz December 9, 2013.jpg CTHM King Salman bin Abdul‘aziz
(b. 1935)
23 January 2015 2 ปี 242 วัน Al Saud Absolute theocracy Hereditary and elective[fn 35] Royal Standard of Saudi Arabia [85]
 Kingdom of Spain King of Spain (2015, cropped).jpg HM King Felipe VI
(b. 1968)
19 June 2014 3 ปี 95 วัน Bourbon Constitutional Hereditary Royal Standard of Spain [86]
 Kingdom of Swaziland King Mswati III 2014.jpg HM King Mswati III
(b. 1968)
25 April 1986 31 ปี 150 วัน Dlamini Absolute Hereditary and elective[fn 36] Royal Standard of Swaziland [89]
 Kingdom of Sweden Royal Wedding Stockholm 2010-Konserthuset-433.jpg HM King Carl XVI Gustaf
(b. 1946)
15 September 1973[fn 37] 44 ปี 7 วัน Bernadotte Constitutional Hereditary Royal Standard of Sweden [91]
 Kingdom of Thailand Vajiralongkorn (tight crop).jpg HM King Vajiralongkorn[fn 38]
(b. 1952)
13 October 2016[fn 39] 0 ปี 344 วัน Chakri Constitutional Hereditary Standard of the King of Thailand [94]
 Kingdom of Tonga Ulukalala Lavaka Ata.jpg HM King Tupou VI
(b. 1959)
18 March 2012 5 ปี 188 วัน Tupou[fn 40] Constitutional Hereditary Royal Standard of Tonga [96]
 สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ Khalifa Bin Zayed Al Nahyan-CROPPED.jpg HH President Khalifa bin Zayed
(b. 1948)
3 November 2004 12 ปี 323 วัน Al Nahyan[fn 41] Mixed[fn 42] Elective and hereditary[fn 43] Standard of the President of the United Arab Emirates [100]
 Vatican City State Franciscus in 2015.jpg HH Pope Francis[fn 44]
(b. 1936)
13 March 2013 4 ปี 193 วัน N/A Absolute theocracy Elective Insigne Francisci.svg [101]

หมายเหตุ[แก้]

  1. 1.0 1.1 ประธานาธิบดีแห่งฝรั่งเศสและบิชอปแห่งอูร์เฌ็ลย์ each hold the position of co-prince of Andorra, but there is no personal title attached to the role. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่สมเหตุสมผล มีนิยามชื่อ "Andorra" หลายครั้งด้วยเนื้อหาต่างกัน
  2. 2.00 2.01 2.02 2.03 2.04 2.05 2.06 2.07 2.08 2.09 2.10 2.11 2.12 2.13 2.14 2.15 Elizabeth II is currently queen regnant of sixteen separate Commonwealth realms (see separate entries), and has previously reigned as queen of sixteen other countries, which have since abolished the monarchy.
  3. 3.00 3.01 3.02 3.03 3.04 3.05 3.06 3.07 3.08 3.09 3.10 Elizabeth II previously reigned over this country as Queen of the United Kingdom, from 6 February 1952 until the nation's independence and the creation of a separate crown.
  4. 4.0 4.1 The royal family of Belgium and the House of Windsor are both lines of the House of Saxe-Coburg and Gotha,[32][33] which is a branch of the House of Wettin.[34]
  5. Elizabeth II previously reigned over Papua New Guinea as Queen of Australia, from 6 February 1952 until the nation's independence and the creation of a separate crown.
  6. Coronation took place 2 June 1953.[29]
  7. Lower flag is for use in Scotland only, upper flag is used in England, Northern Ireland and Wales.
  8. Hamad bin Isa reigned as Amir of the State of Bahrain until 14 February 2002, when he assumed the new title of King of Bahrain under a new Constitution.[30]
  9. 9.0 9.1 A clan of the Utub tribe.[31]
  10. The Belgian monarch does not automatically assume the throne at the death or abdication of his predecessor; he only becomes monarch upon taking a constitutional oath
  11. Coronation took place 6 November 2008.[36]
  12. Coronation took place 1 August 1968.[38]
  13. Coronation took place 29 October 2004.[39]
  14. A branch of the Varman dynasty. The surname "Norodom" is used by the descendants of Norodom I.[40][41]
  15. The king is selected for life by the Royal Council of the Throne from amongst the male descendants of kings Ang Duong, Norodom, and Sisowath.[42]
  16. 16.0 16.1 Officially the House of Schleswig-Holstein-Sonderburg-Glücksburg, which is a branch of the House of Oldenburg.[43]
  17. "Akihito" is the current emperor's given name, but it is not his regnal name, and he is never referred to as this in Japanese. The era of Akihito's reign bears the name "Heisei", and according to custom he will be renamed "Emperor Heisei" following his death.[45]
  18. Coronation took place 12 November 1990.[46]
  19. The Japanese emperor does not have a family name.[47][48] The use of the name "Yamato" for the household derives from the ancient Yamato Court.[49] It is used often as a name for the imperial dynasty, but has no official basis.
  20. Formally enthroned on 9 June 1999.[50]
  21. Succession is based upon primogeniture. However, the reigning king may also select his successor from among eligible princes.[51]
  22. The heir is appointed by the reigning emir, and the nomination must also be approved by a majority of members in the National Assembly.[54] The throne is also traditionally alternated between the two main branches of the Al Sabah family: the Al Salem and Al Jaber.[55][56] The current emir is of the Al Jaber branch.
  23. Coronation took place 31 October 1997. Has previously reigned as king from 12 November 1990 until 25 January 1995.[58]
  24. Formally enthroned on 15 August 1990.[60] Prior to his accession, Hans-Adam had served as prince regent since 26 August 1984.[61] On 15 August 2004, the prince formally appointed his son Prince Alois as regent, in preparation for his succession to the throne, but remained head of state in accordance with the constitution.[62]
  25. Prior to formal enthronement, Henri had served as prince regent since 4 March 1998.[63]
  26. The royal family of Luxembourg are members of the House of Nassau-Weilburg,[64] descended from the House of Nassau and the Parma branch of the House of Bourbon.
  27. Official title: Yang di-Pertuan Agong. It roughly translates as "Supreme Head of State", and is commonly rendered in English as "King".[65]
  28. Elected on 14 October 2016.[66] Term of office started on 13 December 2016.[67]
  29. The Yang di-Pertuan Agong is elected to a five-year term by and from amongst the nine hereditary rulers of the Malay states, who form the Council of Rulers. The position has to date been, by informal agreement, systematically rotated between the nine; the order was originally based on seniority.[68]
  30. Albert II was formally enthroned as prince in a two-part ceremony, in accordance with tradition, on 12 July and 19 November 2005.[70][71] He had previously been serving as regent since 31 March 2005.[72]
  31. Coronation took place 30 July 1999.[74]
  32. The Dutch royal family is descended from the Houses of Nassau and Lippe. [76][77]
  33. Formally enthroned on 21 January 1991, and consecrated on 23 June 1991. Prior to his accession, Harald had served as prince regent since 1 June 1990.[79]
  34. Monarchy is constitutional by law, but remains absolute in practice.[82]
  35. Succession is determined by consensus within the House of Saud as to who will be Crown Prince. This consensus may change depending on the Crown Prince's actions:[84]
  36. Succession is subject to customary law, and does not follow primogeniture. A council of elders selects who among the reigning king's wives will be mother of the next king. This woman will succeed as Ndlovukati upon her son's ascension to throne, and will rule alongside him for the duration of his reign. The king's first two wives are considered ineligible.[87][88]
  37. Formally enthroned on 19 September 1973.[90]
  38. Name is also written as Mahawachiralongkon.[92] He is also styled Rama X.[93]
  39. Vajiralongkorn was proclaimed King on 1 December 2016 with retroactive effect to the date of his father's death.[93]
  40. A line of the Tuʻi Kanokupolu dynasty.[95][96]
  41. The Al Nahyan are a branch of the Al Falahi, a clan of the Yas tribe.[97]
  42. The Prime Minister is the head of the government. However, with the consent of the Supreme Council, the office is appointed by the President, who retains considerable power.[98]
  43. According to the Constitution, the President of the United Arab Emirates is elected by the Federal Supreme Council from among the individual rulers of the seven emirates.[98] However, by informal agreement the Presidency is always passed to the head of the Al Nahyan clan, the Emir of Abu Dhabi (see constituent monarchs), which makes it a de facto hereditary position. In addition, the appointed Prime Minister has always been the head of the Al Maktoum clan and Emir of Dubai.[99]
  44. As Sovereign of the Vatican City, by virtue of being Bishop of Rome.

อ้างอิง[แก้]

  1. "Monarch". CollinsDictionary.com. Collins English Dictionary - Complete & Unabridged 11th Edition. สืบค้นเมื่อ 22 September 2012. 
  2. Herb, Michael (1999). All in the family: absolutism, revolution, and democracy in the Middle East. New York: SUNY Press. p. 235. ISBN 978-0-7914-4168-8. 
  3. Spellman, W. M. (2001). Monarchies 1000–2000. London: Reaktion Books. pp. 22–23. ISBN 978-1-86189-087-0. 
  4. Harris, Nathanial (2009). Systems of Government: Monarchy. London: Evans Brothers. p. 38. ISBN 978-0-237-53932-0. 
  5. "Regent". CollinsDictionary.com. Collins English Dictionary - Complete & Unabridged 11th Edition. สืบค้นเมื่อ 22 September 2012. 
  6. Merriam-Webster's manual for writers and editors. Springfield, United States: Merriam-Webster, Inc. 1998. p. 94. ISBN 978-0-87779-622-0. 
  7. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ hindley
  8. Forty, Sandra; Millidge, Judith; Riley, Ed (2009). World Royal Families. United States: Book Sales, Inc. p. 94. ISBN 978-0-7858-2530-2. 
  9. Constitution of Malaysia, Art. 32, Sec. 3.
  10. Bouvier, John; Rawle, Francis (1914). Bouvier's Law Dictionary and Concise Encyclopedia 2 (3rd ed.). Vernon Law Book Company. pp. 2237–2238. 
  11. Garner, James Wilford (1910). Introduction to Political Science: A Treatise on the Origin, Nature, Functions, and Organization of the State. American Book Company. pp. 169–178. ISBN 978-1-115-59599-5. 
  12. Government of Andorra (23 December 2009). "Recepció de Nadal del copríncep episcopal Joan-Enric Vives". Portal web del Govern d’Andorra (ใน Catalan). Government of Andorra. สืบค้นเมื่อ 7 December 2010. 
  13. Constitution of Andorra, Ch. 3.
  14. 14.00 14.01 14.02 14.03 14.04 14.05 14.06 14.07 14.08 14.09 14.10 14.11 14.12 14.13 14.14 Government of the United Kingdom. "The Queen and the Commonwealth". Official website of the British Monarchy. The Royal Household. สืบค้นเมื่อ 12 April 2010. 
  15. Constitution of Antigua and Barbuda, Art. 68.
  16. Constitution of Australia, Art. 61.
  17. Constitution of the Bahamas, Art. 71.
  18. Constitution of Canada, Art. 9.
  19. Constitution of Belize, Art. 36.
  20. Constitution of Grenada, Art. 57.
  21. Constitution of Jamaica, Art. 68.
  22. Constitution Act 1986: Part 1.
  23. Constitution of Papua New Guinea, Art. 82.
  24. Constitution of Saint Kitts and Nevis, Art. 51.
  25. Constitution of Saint Lucia, Art. 59.
  26. Constitution of Saint Vincent and the Grenadines, Art. 50.
  27. Constitution of Solomon Islands, Art. 1.
  28. Constitution of Tuvalu, Art. 48.
  29. Government of the United Kingdom. "Accession and Coronation". Official website of the British Monarchy. The Royal Household. สืบค้นเมื่อ 12 April 2010. 
  30. 30.0 30.1 "The Kingdom of Bahrain: The Constitutional Changes". The Estimate (The International Estimate, Inc.). 22 February 2002. สืบค้นเมื่อ 12 November 2011. 
  31. Alghanim, Salwa (1998). The reign of Mubarak al-Sabah: Shaikh of Kuwait, 1896-1915. I.B.Tauris. p. 5. ISBN 978-1-86064-350-7. 
  32. "The Belgian Monarchy". Government of Belgium, Chancellery of the Prime Minister. p. 11. สืบค้นเมื่อ 28 December 2012. 
  33. Government of the United Kingdom. "The House of Windsor". Official website of the British Monarchy. The Royal Household. สืบค้นเมื่อ 9 December 2010. 
  34. Herzogliche Hauptverwaltung. "The House of Wettin". Das Herzogliche Haus Sachsen-Coburg und Gotha. The Duke of Saxe-Coburg and Gotha's Family Foundation. สืบค้นเมื่อ 9 December 2010. 
  35. Government of Belgium. "King Philippe". The Belgian Monarchy. Federal Public Service; Chancery of the Prime Minister. สืบค้นเมื่อ 22 July 2013. 
  36. Denyer, Simon (7 November 2008). "Bhutan's Dragon King shows he is man of the people". Reuters (Thomson Reuters). สืบค้นเมื่อ 12 November 2011. 
  37. Staff writers (15 December 2006). "Bhutanese king steps down early". BBC News (British Broadcasting Corporation). สืบค้นเมื่อ 13 November 2011. 
  38. 38.0 38.1 Government of Brunei. "Prime Minister". The Royal Ark. Office of the Prime Minister. สืบค้นเมื่อ 12 November 2011. 
  39. Chandara, L., Samean, Y., Vachonn, M., Plaut, E., Botumroath, L. and Soenthrith, S. (October 2004). "King Norodom Sihamoni's coronation: a special supplement to the Cambodia Daily". The Cambodia Daily. สืบค้นเมื่อ 15 November 2011. 
  40. 40.0 40.1 Government of Cambodia. "The Monarchy". Royal Embassy of Cambodia in the United Kingdom. สืบค้นเมื่อ 3 December 2011. 
  41. Corfield, Justin J. (2009). The history of Cambodia. ABC-CLIO. p. 38. ISBN 978-0-313-35722-0. 
  42. Constitution of Cambodia, Art. 14.
  43. Adams Woods, Frederick (2009). Mental and Moral Heredity in Royalty. BiblioBazaar, LLC. p. 225. ISBN 978-1-115-33425-9. 
  44. Government of Denmark. "Her Majesty The Queen of Denmark". The Danish Monarchy. Royal Court of Denmark. สืบค้นเมื่อ 12 April 2010. 
  45. Embassy of Japan in Pakistan (7 December 2007). "National Day of Japan to be celebrated" (Press release). Government of Japan. Archived from the original on 3 January 2009. สืบค้นเมื่อ 7 December 2010. 
  46. 46.0 46.1 Government of Japan. "Their Majesties the Emperor and Empress". Imperial Household Agency. สืบค้นเมื่อ 12 April 2010. 
  47. Skya, Walter (2009). Japan's holy war: the ideology of radical Shintō ultranationalism. Duke University Press. p. 291. ISBN 978-0-8223-4423-0. 
  48. National Committee of Japanese Historians (1990). Historical studies in Japan VII. Brill Publishers. p. 151. ISBN 978-4-634-65040-4. 
  49. Seagrave, Sterling; Seagrave, Peggy (2001). The Yamato Dynasty: The Secret History of Japan's Imperial Family. Broadway Books. pp. 4–10. ISBN 978-0-7679-0497-1. 
  50. MEDEA Institute. "Abdullah II (Jordan)". สืบค้นเมื่อ 12 November 2011. 
  51. Constitution of Jordan, Art. 28.
  52. Government of Jordan. "His Majesty King Abdullah II". Abdullah II Official Website. The Royal Hashemite Court. สืบค้นเมื่อ 12 November 2011. 
  53. Government of Jordan. "The Hashemites: Introduction". Office of King Hussein I. The Royal Hashemite Court. สืบค้นเมื่อ 7 December 2010. 
  54. Constitution of Kuwait, Art. 4.
  55. Cordesman, Anthony H (2007). Gulf military forces in an era of asymmetric wars 2. Greenwood Publishing Group. p. 111. ISBN 978-0-275-99250-7. : "The royal family, Al Sabah, has two branches—Al Jaber and Al Salem—and has traditionally alternated in ruling Kuwait. This tradition, however, has changed following the death of Jaber Al Sabah [1977–2006]."
  56. Political Risk Yearbook, 1998. Political Risk Services. 1998. p. 48. ISBN 978-1-85271-371-3. : "The two branches of the Al-Sabah family, the Jabers and the Salems, have traditionally alternated their rule, one providing the emir and the other the crown prince (also serving as prime minister)."
  57. Government of Kuwait. "H.H. Amir Sabah Al-Ahmad Al-Jaber Al-Sabah". Diwan of the Almiri Court. สืบค้นเมื่อ 15 November 2011. 
  58. 58.0 58.1 Government of Lesotho. "His Majesty King Letsie III". The Lesotho Monarchy. Archived from the original on 26 June 2009. สืบค้นเมื่อ 28 April 2010. 
  59. Olivier, J. "Basotho in Lesotho". Sesotho Online. Sesotho Online. สืบค้นเมื่อ 7 December 2010. 
  60. Leistra, Netty. "Furstentum Liechtenstein". Netty's Royalty Page. สืบค้นเมื่อ 7 December 2010. 
  61. 61.0 61.1 Government of Liechtenstein. "Prince Hans-Adam II". Portal of the Principality of Liechtenstein. Government Spokesperson’s Office. Archived from the original on 29 June 2009. สืบค้นเมื่อ 7 December 2010. 
  62. Image Liechtenstein. "The Principality of Liechtenstein". Portal of the Principality of Liechtenstein. สืบค้นเมื่อ 9 July 2011. 
  63. 63.0 63.1 Government of Luxembourg. "Grand Duke Henri". Press and Information Service. สืบค้นเมื่อ 11 November 2010. 
  64. "Droits de Succession: Ordre successoral" (ใน French). Grand Ducal Court of Luxembourg. สืบค้นเมื่อ 28 December 2012. 
  65. Malaysian Administrative Modernisation and Management Planning Unit. "The Yang di-Pertuan Agong". myGovernment. Government of Malaysia. สืบค้นเมื่อ 4 December 2011. 
  66. "Kelantan Sultan will be new King". The Star. 14 October 2016. สืบค้นเมื่อ 14 October 2016. 
  67. "Sultan Muhammad V begins reign as 15th Yang di-Pertuan Agong". Malay Mail (Kota Bharu). 13 December 2016. สืบค้นเมื่อ 13 December 2016. 
  68. National Library of Malaysia. "Election of the Yang di-Pertuan Agong and Timbalan Yang di-Pertuan Agong". Government of Malaysia. สืบค้นเมื่อ 4 December 2011. 
  69. National Library of Malaysia. "Yang di-Pertuan Agong XIV". Government of Malaysia. สืบค้นเมื่อ 5 January 2011. 
  70. Agence France-Presse (20 November 2005). "Prince Albert's Monaco enthronement complete". ABC News Online (Australian Broadcasting Corporation). สืบค้นเมื่อ 7 December 2010. 
  71. "Biography". Prince's Palace of Monaco. 2011. สืบค้นเมื่อ 10 December 2011. 
  72. Sector, Charlotte (6 April 2005). "Playboy Prince Fulfills His Destiny". ABC News (ABC News Internet Ventures). สืบค้นเมื่อ 7 December 2010. 
  73. "The House of Grimaldi". Infinite Public Relations. สืบค้นเมื่อ 12 April 2010. 
  74. Staff writers (24 July 1999). "Mohammed VI takes Moroccan throne". BBC News (British Broadcasting Corporation). สืบค้นเมื่อ 15 November 2011. 
  75. Laurenson, John (11 March 2006). "The most powerful man in Morocco". BBC News (British Broadcasting Corporation). สืบค้นเมื่อ 15 November 2011. 
  76. Government of the Netherlands. "Orange and Nassau". The Dutch Royal House. Government Information Service. Archived from the original on 24 November 2010. สืบค้นเมื่อ 9 December 2010. 
  77. Steinberg, Glenn A. "The Former Ruling House of Lippe, 1939-1945". European Royalty during World War II. The College of New Jersey. สืบค้นเมื่อ 9 December 2010. 
  78. Government of the Netherlands. "Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander" [His Majesty King Willem-Alexander]. The Dutch Royal House (ใน Dutch). Government Information Service. สืบค้นเมื่อ 30 April 2013. 
  79. 79.0 79.1 Government of Norway. "His Majesty King Harald". Official website of the Royal House of Norway. Royal Court of Norway. สืบค้นเมื่อ 7 December 2010. 
  80. Sultan Qaboos Centre for Islamic Culture. "About H.M the Sultan". Government of Oman, Diwan of the Royal Court. สืบค้นเมื่อ 12 November 2011. 
  81. Nyrop, Richard F (2008). Area Handbook for the Persian Gulf States. Wildside Press LLC. p. 341. ISBN 978-1-4344-6210-7. 
  82. World and Its Peoples: Arabian Peninsula. Marshall Cavendish. 2006. p. 64. ISBN 978-0-7614-7571-2. 
  83. Government of Qatar. "H.H. The Amir's Biography". Diwan of the Amiri Court. สืบค้นเมื่อ 12 November 2011. 
  84. Cordesman, Anthony H (2009). Saudi Arabia: national security in a troubled region. ABC-CLIO. p. 9. ISBN 978-0-313-38076-1.  "In October 2006, King Abdullah issued a new succession law that amended the 1992 Basic Law and formalized the process by creating the Allegiance Commission. The new law both defines how a king will choose among possible candidates and provides a formal way for developing a consensus to choose the king's successor. The Allegiance Commission will select a king and crown prince upon the death or incapacitation of either. This commission expands the role of the ruling family in the selection process. ... It is composed of some 35 sons and grandsons of the late founder of the Kingdom, Abd al-Aziz al-Saud, who will vote in secret ballots on who could and could not be eligible to be future kings and crown princes."
  85. "Saudi Arabia's King Abdullah dies". BBC News. 23 January 2015. สืบค้นเมื่อ 23 January 2015. 
  86. The Royal Household of His Majesty the King. "His Majesty the King Juan Carlos". The Royal Household of His Majesty the King. สืบค้นเมื่อ 3 June 2014. 
  87. Marwick, Brian Allan (1940). The Swazi: an ethnographic account of the natives of the Swaziland Protectorate. Cambridge University Press. pp. 5–75. 
  88. Rubin, N.N. (28 July 2009). "The Swazi Law of Succession: A Restatement". Journal of African Law (Cambridge University Press) 9 (2): 90–113. doi:10.1017/S0021855300001108. 
  89. Simelane, H.S. (2005), "Swaziland: Mswati III, Reign of", in Shillington, Kevin, Encyclopedia of African history 3, Fitzroy Dearborn, pp. 1528–30, 9781579584559 
  90. Government of Sweden (19 September 1973). "Kungl Maj:ts kungörelse (1973:702)". Department of Justice. สืบค้นเมื่อ 12 June 2010. 
  91. Government of Sweden. "H.M. King Carl XVI Gustaf". Sveriges Kungahus (ใน Swedish). Information and Press Department. สืบค้นเมื่อ 7 December 2010. 
  92. "Thai Crown Prince Maha Vajiralongkorn proclaimed king". BBC News. December 1, 2016. สืบค้นเมื่อ December 2, 2016. 
  93. 93.0 93.1 Charuvastra, Teeranai (November 29, 2016). "Prince Vajiralongkorn Proclaimed King Rama X". Khao Sod (Bangkok). สืบค้นเมื่อ November 29, 2016. 
  94. "The Illustrious Chakri Family". Mahidol University. สืบค้นเมื่อ 28 April 2010. 
  95. Government of Tonga (28 July 2008). "Geneology of King Tupou VI". Office of the Lord Chamberlain. Archived from the original on 24 August 2010. สืบค้นเมื่อ 9 December 2010. 
  96. 96.0 96.1 Government of Tonga. "Tu'i Kanokupolu". Palace Office. สืบค้นเมื่อ 12 November 2011. 
  97. Shoup, John A; Maisel, Sebastian (2009). Saudi Arabia and the Gulf Arab States Today: A-J. Greenwood Publishing Group. p. 323. ISBN 978-0-313-34444-2. . "The Al Nahyan ... are a branch of the Al Bu Falah tribe of the Bani Yas confederation, and although they have been a small section of the tribe, the Al Nahyan have traditionally provided the paramount shaykh for the confederation."
  98. 98.0 98.1 Constitution of the United Arab Emirates, Art. 51 & 54.
  99. Noack, Sascha (2007). Doing Business in Dubai and the United Arab Emirates. GRIN Verlag. p. 16. ISBN 978-3-638-79766-5. 
  100. Rosenthal, Laurie (12 June 2006). "Sheikh Khalifa bin Zayed Al Nahyan". The Nation (Katrina vanden Heuvel). 
  101. "Argentina's Jorge Mario Bergoglio elected Pope". BBC News. สืบค้นเมื่อ 13 March 2013. 

ราชสกุลสายสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช[แก้]

ราชสกุล ใน สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช มี 20 สกุล
ราชสกุล พระนามต้นราชสกุล ข้อมูลเพิ่มเติม
สินสุข สมเด็จพระมหาอุปราช เจ้าฟ้าจุ้ย กรมขุนอินทรพิทักษ์ โอรส 2 พระองค์ ธิดา 2 พระองค์ (สายเจ้าพระยายมราช (สุข))
อินทรโยธิน สมเด็จพระมหาอุปราช เจ้าฟ้าจุ้ย กรมขุนอินทรพิทักษ์ โอรส 2 พระองค์ ธิดา 2 พระองค์ (สายคุณชายนุด)
พงษ์สิน สมเด็จเจ้าฟ้าทัศพงศ์ โอรส 5 พระองค์ ธิดา 11 พระองค์
รุ่งไพโรจน์ สมเด็จเจ้าฟ้าเรนทรราชกุมาร โอรส 8 พระองค์ ธิดา 10 พระองค์
อภัยกุล สมเด็จเจ้าฟ้าสุพันธุวงศ์ หม่อมเจ้าชาย 6 พระองค์ หม่อมเจ้าหญิง 7 พระองค์
ศิลานนท์ สมเด็จเจ้าฟ้าศิลา โอรส 1 พระองค์ ธิดา 2 พระองค์
รัตนภาณุ พระองค์เจ้าอรนิกา โอรส 5 พระองค์ ธิดา 1 พระองค์
ณ นคร เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) บุตร 16 คน ธิดา 18 คน
จาตุรงคกุล เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) บุตร 16 คน ธิดา 18 คน (สายพระยาเสน่หามนตรี (น้อยเอียด))
โกมารกุล ณ นคร เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (น้อย ณ นคร) บุตร 16 คน ธิดา 18 คน (สายเจ้าพระยามหาศิริธรรม (น้อยเมือง))
อินทรกำแหง เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอินทร์ ณ ราชสีมา) บุตร 28 คน ธิดา 22 คน
คชวงศ์ เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอินทร์ ณ ราชสีมา) บุตร 28 คน ธิดา 22 คน (สายคุณหญิงพริ้ง)
มหาณรงค์ เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอินทร์ ณ ราชสีมา) บุตร 28 คน ธิดา 22 คน (สายพระมหาณรงค์ (พลาย))
อินทโสฬส เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอินทร์ ณ ราชสีมา) บุตร 28 คน ธิดา 22 คน (สายพระยาสุริยเดชวิเศษฤทธิ์ (โสฬส))
อินทนุชิต เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอินทร์ ณ ราชสีมา) บุตร 28 คน ธิดา 22 คน (สายพระภักดีนุชิต (ทัศ))
เชิญธงไชย เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอินทร์ ณ ราชสีมา) บุตร 28 คน ธิดา 22 คน (สายพระยาบรมราชบรรหาร (สมบูรณ์))
เนียมสุริยะ เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอินทร์ ณ ราชสีมา) บุตร 28 คน ธิดา 22 คน (สายพระศรีสิทธิสงคราม (ช้าง))
นิลนานนท์ เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอินทร์ ณ ราชสีมา) บุตร 28 คน ธิดา 22 คน (สายพระศรีสิทธิสงคราม (ช้าง))
ศิริพร เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอินทร์ ณ ราชสีมา) บุตร 28 คน ธิดา 22 คน (สายคุณชายศรีจันทร)
ชูกริส เจ้าพระยานครราชสีมา (ทองอินทร์ ณ ราชสีมา) บุตร 28 คน ธิดา 22 คน (สายหลวงเทพภักดี (มั่ง))