ผู้สำเร็จราชการแคนาดา

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ผู้สำเร็จราชการแคนาดา
Crest of the Governor-General of Canada.svg
ตราประจำตำแหน่ง
Julie Payette - JSC2009e123567 - cropped.jpg
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน
จูลี พาแย็ต

ตั้งแต่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2017
วิซรอย
การเรียกขาน เฮอร์เอ็กเซลเลนซี หรือ
เดอะไรท์ออเนอเรเบิล
ที่พำนัก ริโดฮอลล์, ออตตาวา
ลาซิตาเดล, ควิเบก
ผู้แต่งตั้ง พระมหากษัตริย์แคนาดา
วาระ ตามพระราชอัธยาศัย
สถาปนา 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1867
คนแรก ชาลส์ มอนค์ ไวเคานต์ที่ 4 แห่งมอนค์
เว็บไซต์ www.gg.ca

ผู้สำเร็จราชการแคนาดา (อังกฤษ: Governor General of Canada; ฝรั่งเศส: [เพศชาย]: Gouverneur général du Canada หรือ [เพศหญิง]: Gouverneure générale du Canada) คืออุปราชแห่งสหพันธ์รัฐแคนาดา ผู้สำเร็จราชการแทนสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร พระมหากษัตริย์แคนาดาพระองค์ปัจจุบัน ทั้งนี้เนื่องจากแคนาดามีประมุขแห่งรัฐร่วมกับประเทศเครือจักรภพอีก 15 ประเทศ ซึ่งก็คือพระมหากษัตริย์แห่งสหราชอาณาจักรผู้ทรงมีถิ่นพำนักหลักอยู่ในสหราชอาณาจักร ดังนั้นพระมหากษัตริย์แคนาดาจึงทรงแต่งตั้งผู้สำเร็จราชการแทนตามคำกราบบังคมทูลของนายกรัฐมนตรีแห่งแคนาดา[1] ขึ้นมารับผิดชอบพระราชกรณียกิจตามรัฐธรรมนูญและพระราชกรณียกิจเชิงพิธีการส่วนมากแทนพระองค์ โดยระยะเวลาการดำรงตำแหน่งไม่ได้จำกัดไว้อย่างชัดเจนหรือเรียกได้ว่าเป็นระยะเวลา ตามแต่พระราชอัธยาศัย (at Her Majesty's pleasure) ซึ่งตามธรรมเนียมที่ปฏิบัติสืบต่อกันมาแล้ว ผู้ดำรงตำแหน่งมักจะมีวาระอยู่ประมาณ 5 ปี นอกจากนี้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1959 เป็นต้นมา ผู้ดำรงตำแหน่งจะสลับสับเปลี่ยนกันไปมาระหว่างชาวแคนาดาผู้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาแม่ (Anglophone) และชาวแคนาดาผู้ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาแม่ (Francophone) ซึ่งผู้สำเร็จราชการสามารถติดต่อกับองค์พระประมุขได้โดยตรงไม่ว่าจะประทับอยู่ ณ ที่ใดก็ตาม[2]

ตำแหน่งนี้มีที่มาสืบย้อนกลับไปได้ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 และ 17 ตั้งแต่การปกครองแบบอาณานิคมสมัยนิวฟรานซ์และอเมริกาเหนือของอังกฤษ (บริติชนอร์ทอเมริกา) ทำให้ตำแหน่งนี้เป็นสถาบันที่ดำรงอยู่อย่างต่อเนื่องยาวนานที่สุดในแคนาดา[3] โดยที่รูปแบบในปัจจุบันของตำแหน่งนี้ถือกำเนิดขึ้นจากพระราชบัญญัติอเมริกาเหนือของอังกฤษ (British North America Act) และการก่อตั้งสมาพันธรัฐแคนาดา (Canadian Confederation) ในปี ค.ศ. 1867 ซึ่งได้นิยามตำแหน่งผู้แทนพระองค์นี้ไว้ว่าเป็น "ผู้สำเร็จราชการโดยคำแนะนำของสภาองคมนตรี"[4] อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งนี้ก็ยังถือว่าเป็นผู้แทนของรัฐบาลสหราชอาณาจักรผ่านกลไกตามกฎหมายรัฐธรรมนูญที่เรียกว่า คิงอินเคาน์ซิล หรือ ควีนอินเคาน์ซิล ในกรณีที่พระมหากษัตริย์ทรงเป็นสตรี (King-in-Council; Queen-in-Council) เรื่อยไปจนกระทั่งรัฐบาลสหราชอาณาจักรเริ่มลดบทบาทในการปกครองแคนาดาลงและมีการออกพระราชบัญญัติเวสต์มินสเตอร์ในปี ค.ศ. 1931[5][6] ที่กำหนดให้ผู้สำเร็จราชการคือผู้แทนส่วนพระองค์ทางตรงของพระมหากษัตริย์แคนาดา หรือ เดอะมอนาร์กอินฮีสคะเนเดียนเคาน์ซิล (the monarch in his Canadian council)[7][8] ในช่วงที่แคนาดาเริ่มได้รับเอกราชเป็นของตนเองนี้ บทบาทหน้าที่ของผู้สำเร็จราชการก็เพิ่มมากขึ้น เช่น ในปี ค.ศ. 1904 มีการออกพระราชบัญญัติทหาร (Militia Act) ซึ่งให้อำนาจผู้สำเร็จราชการใช้ยศทางทหารเป็น ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองทัพแคนาดา[9] ในพระนามาภิไธยของพระประมุขผู้ทรงเป็นผู้บัญชาการสูงสุดโดยแท้จริง[10] ต่อมาในปี ค.ศ. 1927 ผู้สำเร็จราชการจึงเริ่มปฏิบัติหน้าที่เยือนต่างประเทศอย่างเป็นทางการครั้งแรก[11][12] และในปี ค.ศ. 1947 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 6 ออกพระราชสาส์นตราตั้งอนุญาตให้ผู้สำเร็จราชการเป็นผู้ใช้พระราชอำนาจส่วนมากของพระองค์ได้ นอกจากนี้พระราชบัญญัติรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1982 ยังกำหนดไว้ว่าการแก้ไขรัฐธรรมนูญของฝ่ายนิติบัญญัติใด ๆ ที่กระทบต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ (the Crown) รวมถึงสำนักผู้สำเร็จราชการ จำเป็นต้องได้รับมติเห็นชอบโดยเอกฉันท์จากทั้งฝ่ายนิติบัญญัติท้องถิ่นของแต่ละรัฐและจากรัฐสภาแคนาดา

ผู้สำเร็จราชการคนปัจจุบันคือ จูลี พาแย็ต ผู้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ 2 ตุลาคม ค.ศ. 2017 ตามคำกราบบังคมทูลต่อพระประมุขของนายกรัฐมนตรีแคนาดา จัสติน ทรูโด ให้ดำรงตำแหน่งต่อจากเดวิด ลอยด์ จอห์นสตัน[13][14]

อ้างอิง[แก้]

  1. The Royal Household. "The Queen and the Commonwealth > Queen and Canada > The Queen's role in Canada". Queen's Printer. สืบค้นเมื่อ 2 June 2009.
  2. The Royal Household. "Queen and Canada: The role of the Governor-General". Queen's Printer. สืบค้นเมื่อ 28 May 2009.
  3. MacLeod, Kevin S. (2008). A Crown of Maples (PDF) (1 ed.). Ottawa: Queen's Printer for Canada. p. 34. ISBN 978-0-662-46012-1. Archived from the original (PDF) on 13 May 2014.
  4. Victoria (1867), Constitution Act, 1867, III.13, Westminster: Queen's Printer (published 29 March 1867), สืบค้นเมื่อ 15 January 2009
  5. MacLeod 2008, pp. 34–35
  6. Public Works and Government Services Canada. "Parliament Hill > The History of Parliament Hill > East Block > Office of the Governor General". Queen's Printer for Canada. สืบค้นเมื่อ 3 June 2009.
  7. MacLeod 2008, p. 35
  8. Department of Canadian Heritage (2008). Canada: Symbols of Canada. Ottawa: Queen's Printer for Canada. p. 3. Archived from the original on 17 February 2015.
  9. Office of the Governor General of Canada. "Commander in Chief". Queen's Printer for Canada. Archived from the original on 30 September 2007. สืบค้นเมื่อ 5 November 2007.
  10. Victoria 1867, III.15
  11. Hubbard, R.H. (1977). Rideau Hall. Montreal and London: McGill-Queen's University Press. p. 166. ISBN 978-0-7735-0310-6.
  12. Office of the Governor General of Canada. "Governor General > Former Governors General > The Marquess of Willingdon". Queen's Printer for Canada. สืบค้นเมื่อ 28 May 2009.
  13. "Prime Minister Trudeau announces The Queen's approval of Canada's next Governor General". pm.gc.ca. Government of Canada. July 13, 2017.
  14. http://www.macleans.ca/news/julie-payette-named-governor-general/

เนื้อหาเพิ่มเติม[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

{{Navbox |name = ผู้แทนพระมหากษัตริย์ในประเทศเครือจักรภพ |title = ผู้แทนพระมหากษัตริย์ในประเทศเครือจักรภพ |state = autocollapse |listclass = hlist | basestyle = background:#000066;color:#D8CB05;

|group1=

ปัจจุบัน

|list1 =

|group2 =

อดีต

|list2 =

|group3 =

อาณานิคมอื่นๆในอดีตที่มีความคล้ายคลึง

|list3 =

|group4 =

อื่นๆ

|list4 =