ข้ามไปเนื้อหา

ผู้นําสูงสุดอัฟกานิสถาน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ผู้นำสูงสุดเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน
  • د افغانستان د اسلامي امارت مشر (ปาทาน)
    Də Afġānistān Islāmī Imārāt Məshar
  • رهبر امارت اسلامی افغانستان (ดารี)
    Rahbar-i Imārat-i Islāmī-yi Afghānistān
ตราแผ่นดินของอัฟกานิสถาน
ผู้ดำรงตำแหน่งคนปัจจุบัน
ฮิบะตุลลอฮ์ อาคุนซาดะฮ์
ตั้งแต่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2021
ผู้นำก่อการกำเริบ:
25 พฤษภาคม 2016 – 15 สิงหาคม 2021
ผู้นำเอมิเรตอิสลาม
การเรียกขาน
สมาชิกของสภาผู้นำ
จวนไม่มีที่อยู่ทางการ[2]
ที่ว่าการกันดะฮาร์
ผู้แต่งตั้งสภาผู้นำ
วาระตลอดชีวิต
ตราสารจัดตั้ง1998 dastur
ตำแหน่งก่อนหน้าประธานาธิบดีอัฟกานิสถาน
ผู้ประเดิมตำแหน่งมุลลอฮ์ อุมัร
สถาปนา4 เมษายน ค.ศ. 1996 (1996-04-04) (ก่อการกำเริบครั้งแรก)
27 กันยายน ค.ศ. 1996 (1996-09-27) (รัฐบาลแรก)
15 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-15) (รัฐบาลปัจจุบัน)
รองรองหัวหน้า
เงินตอบแทน؋228,750 ต่อเดือน

ผู้นำสูงสุดอัฟกานิสถาน (อังกฤษ: supreme leader of Afghanistan;[3] ปาทาน: د افغانستان مشر, อักษรโรมัน: Də Afġānistān Məshar; ดารี: رهبر افغانستان, อักษรโรมัน: Rahbar-i Afghānistān) มีชื่อทางการว่า ผู้นำสูงสุดเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน[4][5][หมายเหตุ 1] และยังเรียกตามตำแหน่งศาสนาว่า อะมีรุลมุอ์มินีน เป็นผู้ปกครองสูงสุด ประมุขแห่งรัฐ และผู้นำทางศาสนาระดับชาติของอัฟกานิสถาน รวมทั้งเป็นหัวหน้ากลุ่มตอลิบาน[10][11][12] ผู้นำสูงสุดมีอำนาจไม่จำกัด และเป็นแหล่งที่มาสูงสุดของกฎหมายทั้งหมด[12][13][14]

มุลลอฮ์ อุมัร ผู้นำสูงสุดคนแรก ปกครองอัฟกานิสถานตั้งแต่ ค.ศ. 1996 ถึง 2001 ก่อนที่รัฐบาลของเขาจะถูกโค่นล้มโดยสหรัฐอเมริกาและเขาถูกบังคับให้ลี้ภัย ฮิบะตุลลอฮ์ อาคุนซาดะฮ์ ผู้นำสูงสุดคนปัจจุบัน ซึ่งเข้ารับตำแหน่งในต่างแดนระหว่างการก่อความไม่สงบของตอลิบานเมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 หลังจากได้รับเลือกจากสภาผู้นำ และขึ้นสู่อำนาจเมื่อวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2021 หลังตอลิบานได้รับชัยชนะเหนือกองกำลังรัฐบาลอัฟกานิสถานใน ค.ศ. 2021 นับตั้งแต่ขึ้นสู่อำนาจ อาคุนซาดะฮ์ได้ออกกฤษฎีกาหลายฉบับที่เปลี่ยนแปลงรูปแบบการปกครองและชีวิตประจำวันในอัฟกานิสถานอย่างมีนัยยะสำคัญ ด้วยการนำการตีความกฎหมายชะรีอะฮ์ของสำนักฮะนะฟีอย่างเคร่งครัดมาใช้

ผู้นำสูงสุดแต่งตั้งและจัดการกิจกรรมของนายกรัฐมนตรีและสมาชิกคณะรัฐมนตรีคนอื่น ๆ รวมถึงผู้พิพากษาและผู้นำระดับจังหวัดและท้องถิ่น[12]

ประวัติ

[แก้]

อำนาจและหน้าที่

[แก้]

รายนามผู้นำสูงสุดอัฟกานิสถาน

[แก้]
สถานะ
  ระบุช่วงรักษาการผู้นำสูงสุด
ลำดับ ชื่อ
(เกิด–เสียชีวิต)		 ตำแหน่งอื่น ๆ วาระดำรงตำแหน่ง[หมายเหตุ 2] อ้าง.
เริ่มต้น สิ้นสุด รวมระยะเวลา
1 มุลลอฮ์
มุฮัมมัด อุมัร
(1953/1966[15]–2013)		 – 4 เมษายน ค.ศ. 1996
ผู้นำสูงสุดอัฟกานิสถาน
ตั้งแต่ 27 กันยายน ค.ศ. 1996 (1996-09-27)		 23 เมษายน ค.ศ. 2013
ผู้นำสูงสุดอัฟกานิสถาน
จนถึง 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 2001 (2001-11-13)		 17 ปี 19 วัน
ผู้นำสูงสุดอัฟกานิสถาน
เป็นเวลา 5 ปี 47 วัน		 [16][17][18]
2 มุลลอฮ์
อัคตาร์ มันซูร์
(คริสต์ทศวรรษ 1960–2016)
(การก่อความไม่สงบของตอลิบานเท่านั้น)		 รองผู้นำคนแรก
(2010–2015)		 23 เมษายน ค.ศ. 2013 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 2 ปี 97 วัน[หมายเหตุ 3] [19][20][21]
– 29 กรกฎาคม ค.ศ. 2015 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 297 วัน
3 ชัยคุลฮะดีษ
มุลลอฮ์
เมาลาวี
ฮิบะตุลลอฮ์ อาคุนซาดะฮ์
(เกิด 1967)		 รองผู้นำคนแรก
(2015–2016)
หัวหน้าผู้พิพากษา
(2001–2016)		 21 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 4 วัน [22][23][11]
– 25 พฤษภาคม ค.ศ. 2016
ผู้นำสูงสุดอัฟกานิสถาน
ตั้งแต่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-15)		 ดำรงตำหน่ง 9 ปี 361 วัน
ผู้นำสูงสุดอัฟกานิสถาน
เป็นเวลา 4 ปี 279 วัน

รองผู้นำ

[แก้]
รองผู้นำเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน
  • د افغانستان د اسلامي امارت مرستیال (ปาทาน)
  • معاون امارت اسلامی افغانستان (ดารี)
ตราแผ่นดินของอัฟกานิสถาน
ฮักกานี
ยะอ์กูบ
บาราดาร์
ดำรงตำแหน่ง
ผู้นำเอมิเรตอิสลาม
สมาชิกของสภาผู้นำ[24]
รายงานต่อผู้นำสูงสุด[25]
ที่ว่าการกันดะฮาร์ (ยะอ์กูบ)[26]
ผู้แต่งตั้งผู้นำสูงสุด
วาระตามประสงค์ของผู้นำสูงสุด
ตำแหน่งก่อนหน้ารองประธานาธิบดีอัฟกานิสถาน
ผู้ประเดิมตำแหน่งมุฮัมมัด รับบานี[27]
สถาปนา4 เมษายน ค.ศ. 1996 (1996-04-04) (ก่อความไม่สงบครั้งแรก)
27 กันยายน ค.ศ. 1996 (1996-09-27) (รัฐบาลแรก)
15 สิงหาคม ค.ศ. 2021 (2021-08-15) (รัฐบาลปัจจุบัน)
ตำแหน่งที่มาแทนรักษาการ (เรียงตามลำดับยศรอง)[19][28]

รองผู้นำอัฟกานิสถาน มีชื่อทางการว่า รองผู้นำเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน (ปาทาน: د افغانستان د اسلامي امارت مرستیال;[29] ดารี: معاون امارت اسلامی افغانستان[30]) เป็นรองเอมีร์ของตอลิบาน มีหน้าที่ช่วยเหลือผู้นำสูงสุดในการปฏิบัติหน้าที่[31][25] ผู้นำสูงสุดทั้งสามคนของกลุ่มตอลิบานต่างก็มีรองผู้นำ โดยจำนวนรองผู้นำจะผันผวนระหว่างหนึ่งถึงสามคน[32] อาคุนซาดะฮ์มีรองผู้นำสามคน ได้แก่ ซิราจูดดิน ฮักกานี, มุลลา ยะอ์กูบ และอับดุล ฆานี บาราดาร์ ฮักกานีได้รับการแต่งตั้งเป็นรองผู้นำคนแรกจากอัคตาร์ มันซูร์ใน ค.ศ. 2015 และอาคุนซาดะฮ์ยังคงแต่งตั้งเขาต่อไป เมื่อเข้ารับตำแหน่งใน ค.ศ. 2016 อาคุนซาดะฮ์ได้แต่งตั้งยะอ์กูบ บุตรชายของมุลลอฮ์อุมัร เป็นรองผู้นำคนที่สอง และใน ค.ศ. 2019 อาคุนซาดะฮ์ได้แต่งตั้งบาราดาร์เป็นรองผู้นำคนที่สาม[33]

นับตั้งแต่การกลับมามีอำนาจของกลุ่มตอลิบานใน ค.ศ. 2021 อาคุนซาดะฮ์เริ่มอยู่โดดเดี่ยวมากขึ้น และเขาได้สื่อสารผ่านรองผู้นำทั้งสามคนเป็นหลัก แทนที่จะจัดการประชุมกับผู้นำตอลิบานคนอื่น ๆ การที่รองผู้นำสามารถเข้าถึงอาคุนซาดะฮ์ได้แต่เพียงผู้เดียว ทำให้พวกเขามีอำนาจมากขึ้น[13][34]

ดูเพิ่ม

[แก้]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. ↑ ปาทาน: د افغانستان د اسلامي امارت مشر, อักษรโรมัน: Də Afġānistān Islāmī Imārat Damshīr,[6][7] ดารี: رهبر امارت اسلامی افغانستان, อักษรโรมัน: Rahbar-e Imārat-i Islāmī-yi Afghānistān[8][9]
  2. ↑ นี่คือรายชื่อผู้นำสูงสุดของตอลิบานทั้งหมด ซึ่งมีตำแหน่งอย่างเป็นทางการว่า "ผู้นำสูงสุดแห่งเอมิเรตอิสลามอัฟกานิสถาน" ในช่วงการก่อความไม่สงบของตอลิบาน ตอลิบานพยายามรักษาความต่อเนื่องในตำแหน่งนี้ แม้ว่าจะไม่ได้รับการยอมรับหรือการควบคุมอย่างเป็นระบบ ดังนั้น จึงไม่มีผู้นำสูงสุดอัฟกานิสถานในช่วงเวลานั้น และประธานาธิบดีอัฟกานิสถานเป็นประมุขของประเทศ มีการระบุไว้อย่างชัดเจนว่าผู้นำสูงสุดของตอลิบานคนใดบ้างที่ดำรงตำแหน่งผู้นำสูงสุดอัฟกานิสถาน
  3. ↑ การเสียชีวิตของมุลลอฮ์อุมัรถูกปกปิดต่อสาธารณชนและสมาชิกตอลิบานส่วนใหญ่ ในวันเดียวกันกับที่ข่าวการเสียชีวิตของอุมัรเป็นที่รับรู้กัน มันซูร์ก็ได้รับการเลือกตั้งเป็นผู้นำสูงสุด

อ้างอิง

[แก้]
  1. 1 2 3 "Acting Minister of Education Meets Esteemed Amir-ul-Momineen". Islamic Emirate of Afghanistan – Voice of Jihad. Kandahar. 8 February 2022. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 February 2022. สืบค้นเมื่อ 11 February 2022.
  2. ↑ Constable, Pamela (4 June 2023). "Taliban moving senior officials to Kandahar. Will it mean a harder line?". The Washington Post. สืบค้นเมื่อ 13 June 2023.
  3. ↑ "Afghan supreme leader orders full implementation of sharia law". Agence France-Presse. Kabul. The Guardian. 14 November 2022. สืบค้นเมื่อ 27 November 2022.
  4. ↑ "Message of Amir-ul-Mumineen Sheikh-ul-Hadith Hibatullah Akhundzadah, the Supreme Leader of IEA on the Arrival of Eid-ul-Fitr – Islamic Emirate of Afghanistan" (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 29 April 2022. สืบค้นเมื่อ 2022-04-29.
  5. ↑ "IEA leader gives order to round up Kabul beggars, provide them with jobs | Ariana News". www.ariananews.af (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 2022-08-08. สืบค้นเมื่อ 2022-08-12.
  6. ↑ د عفوې پر عملي کېدو د هبت الله اخندزاده بیا ځلي ټیتګار [Hibatullah Akhundzada reiterates his commitment to amnesty]. The Killid Group (ภาษาปาทาน). 30 ธันวาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2022.
  7. ↑ ملکي او پوځي چارواکي دې د بښنې له سپارښتنو ډډه نکوي – ملا هبة الله اخوندزاده [IEA's supreme leader calls on officials to adhere to amnesty orders]. Ariana News (ภาษาปาทาน). 30 ธันวาคม 2021. สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2022.
  8. ↑ "IEA takes massive anti-drug step, bans poppy cultivation". Ariana News. 3 เมษายน 2022. สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2022. (ในภาษาดารี)
  9. ↑ "Taliban leadership council meets". The Killid Group. 1 กันยายน 2021. สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2022. (ในภาษาดารี)
  10. ↑ Ramachandran, Sudha (10 September 2021). "What Role Will the Taliban's 'Supreme Leader' Play in the New Government?". The Diplomat. สืบค้นเมื่อ 5 March 2022.
  11. 1 2 Faulkner, Charlie (3 September 2021). "Spiritual leader is Afghanistan's head of state — with bomb suspect set to be PM". The Times. สืบค้นเมื่อ 6 March 2022.
  12. 1 2 3 Dawi, Akmal (28 March 2023). "Unseen Taliban Leader Wields Godlike Powers in Afghanistan". Voice of America. สืบค้นเมื่อ 13 April 2023.
  13. 1 2 T. S. Tirumurti (26 May 2022). "Letter dated 25 May 2022 from the Chair of the Security Council Committee established pursuant to resolution 1988 (2011) addressed to the President of the Security Council" (PDF). United Nations Security Council. สืบค้นเมื่อ 2 May 2023.
  14. ↑ Kraemer, Thomas (27 November 2022). "Afghanistan dispatch: Taliban leaders issue new orders on law-making process, enforcement of court orders from previous government". JURIST. สืบค้นเมื่อ 1 May 2023.
  15. ↑ "Security Council 1988 Committee Amends 105 Entries on Its Sanctions List | Meetings Coverage and Press Releases". www.un.org. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 22 February 2016. สืบค้นเมื่อ 2021-09-08.
  16. ↑ Weiner, Tim (7 September 2001). "Man in the News; Seizing the Prophet's Mantle: Muhammad Omar". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 7 March 2022.
  17. ↑ "Afghanistan: Who's who in the Taliban leadership". BBC News. 7 September 2021. สืบค้นเมื่อ 12 January 2022.
  18. ↑ Haider, Umair (29 July 2015). "Mullah Omar: Life chapter of Taliban's supreme leader comes to end". ireport.cnn.com. Faisalabad, Pakistan: CNN. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 March 2016. สืบค้นเมื่อ 17 August 2021.
  19. 1 2 Goldstein, Joseph (4 October 2015). "Taliban's New Leader Strengthens His Hold With Intrigue and Battlefield Victory". The New York Times. สืบค้นเมื่อ 23 January 2022.
  20. ↑ "Taliban sources - Afghan Taliban appoint Mansour as leader". Reuters. 30 July 2015. สืบค้นเมื่อ 24 January 2022.
  21. ↑ "Taliban resignation points to extent of internal divisions in leadership crisis". Agence France-Presse. Kabul. The Guardian. 4 August 2015. สืบค้นเมื่อ 25 January 2022.
  22. ↑ "Afghan Taliban announce successor to Mullah Mansour". BBC News. 25 May 2016. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 April 2018. สืบค้นเมื่อ 25 May 2016.
  23. ↑ Mellen, Ruby (3 September 2021). "The Taliban has decided on its government. Here's who could lead the organization". The Washington Post. สืบค้นเมื่อ 28 November 2021.
  24. ↑ Jones, Seth G. (December 2020). "Afghanistan's Future Emirate? The Taliban and the Struggle for Afghanistan". CTC Sentinel. Combating Terrorism Center. 13 (11). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 February 2022. สืบค้นเมื่อ 11 February 2022.
  25. 1 2 Sayed, Abdul (8 September 2021). "Analysis: How Are the Taliban Organized?". Voice of America. สืบค้นเมื่อ 19 April 2022. This leadership structure remains in place, with Shaikh Hibatullah Akhundzada serving as supreme leader, aided by the three deputies
  26. ↑ Inskeep, Steve; Qazizai, Fazelminallah (5 August 2022). "We visited a Taliban leader's compound to examine his vision for Afghanistan". NPR. Kandahar. สืบค้นเมื่อ 8 May 2023.
  27. ↑ Elias, Barbara. "The Taliban Biography – Documents on the Structure and Leadership of the Taliban 1996-2002" (PDF). National Security Archive. George Washington University. สืบค้นเมื่อ 17 June 2022.
  28. ↑ O'Donnell, Lynne; Khan, Mirwais (29 May 2020). "Taliban Leadership in Disarray on Verge of Peace Talks". Foreign Policy. สืบค้นเมื่อ 22 May 2022.
  29. ↑ Mujahid, Zabiullah [@Zabehulah_M33] (24 กุมภาพันธ์ 2019). د اسلامي امارت مرستیال او د سیاسي دفتر مشر محترم ملاعبدالغني برادر پخیر سره دوحې ته ورسید [The Deputy Leader of the Islamic Emirate and Head of the Political Office, Mullah Abdul Ghani Baradar Pakhir arrived in Doha.] (ทวีต) (ภาษาปาทาน). สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2022 – โดยทาง ทวิตเตอร์.
  30. ↑ Shaheen, Suhail [@suhailshaheen1] (20 พฤษภาคม 2020). معاون امارت اسلامی محترم ملا برادر اخند و هیئت همراهش با داکتر زلمی خلیلزاد و هیئت همراهش چند نشست پی هم نمود [The Deputy Leader of the Islamic Emirate, Mullah Baradar Akhund, and his accompanying delegation met several times with Dr. Zalmai Khalilzad and his accompanying delegation.] (ทวีต). สืบค้นเมื่อ 22 เมษายน 2022 – โดยทาง ทวิตเตอร์. (ในภาษาดารี)
  31. ↑ Seldin, Jeff (20 March 2022). "How Afghanistan's Militant Groups Are Evolving Under Taliban Rule". Voice of America. สืบค้นเมื่อ 22 April 2022. Haqqani has a $10 million bounty on his head from the U.S. government and works as a deputy emir of the Taliban
  32. ↑ Ruttig, Thomas (March 2021). "Have the Taliban Changed?". CTC Sentinel. Combating Terrorism Center. 14 (3). คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 February 2022. สืบค้นเมื่อ 11 February 2022.
  33. ↑ Sayed, Abdul (8 September 2021). "Analysis: How Are the Taliban Organized?". Voice of America. สืบค้นเมื่อ 23 January 2022.
  34. ↑ CNN International PR [@cnnipr] (16 May 2022). "In an exclusive interview CNN's chief international anchor @amanpour spoke with one of the Taliban's top leaders Sirajuddin Haqqani" (ทวีต). รีทวีตโดย Christiane Amanpour. Kabul. สืบค้นเมื่อ 6 May 2023 – โดยทาง ทวิตเตอร์.
เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ผู้นําสูงสุดอัฟกานิสถาน&oldid=12988822"