ผึ่ง
หน้าตา

ผึ่ง (อังกฤษ: Adze) เป็นเครื่องมือตัดอเนกประสงค์โบราณที่คล้ายกับขวาน หัวผึ่งทำมักด้วยเหล็กกล้า ด้ามมักทำด้วยไม้เหนียว[1] แต่คมตัดตั้งฉากกับด้ามจับแทนที่จะขนานกับด้ามจับ ผึ่งถูกใช้มาตั้งแต่ยุคหิน ใช้สำหรับขัดหรือแกะสลักไม้ในงานไม้ด้วยมือ และใช้เป็นจอบสำหรับการเกษตรและการทำสวน ผึ่งมีสองรูปแบบพื้นฐาน คือ ผึ่งมือ (hand adze; จอบสั้น) ซึ่งเป็นเครื่องมือด้ามสั้นที่ใช้มือเดียวเหวี่ยง และผึ่งเท้า (foot adze; จอบ) ซึ่งเป็นเครื่องมือด้ามยาวที่สามารถใช้มือทั้งสองข้างเหวี่ยงได้อย่างทรงพลัง โดยปกติคมตัดจะกระทบที่ระดับเท้าหรือหน้าแข้ง เครื่องมือที่คล้ายกันเรียกว่า จอบขุด (mattock) ซึ่งแตกต่างกันตรงที่มีใบมีดสองใบ ใบหนึ่งตั้งฉากกับด้ามจับและอีกใบหนึ่งขนานกับด้ามจับ
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Traditional Objects of Everyday use". traditional-objects.sac.or.th. สืบค้นเมื่อ 2026-04-24.