ข้ามไปเนื้อหา

ผึ่ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ผึ่ง

ผึ่ง (อังกฤษ: Adze) เป็นเครื่องมือตัดอเนกประสงค์โบราณที่คล้ายกับขวาน หัวผึ่งทำมักด้วยเหล็กกล้า ด้ามมักทำด้วยไม้เหนียว[1] แต่คมตัดตั้งฉากกับด้ามจับแทนที่จะขนานกับด้ามจับ ผึ่งถูกใช้มาตั้งแต่ยุคหิน ใช้สำหรับขัดหรือแกะสลักไม้ในงานไม้ด้วยมือ และใช้เป็นจอบสำหรับการเกษตรและการทำสวน ผึ่งมีสองรูปแบบพื้นฐาน คือ ผึ่งมือ (hand adze; จอบสั้น) ซึ่งเป็นเครื่องมือด้ามสั้นที่ใช้มือเดียวเหวี่ยง และผึ่งเท้า (foot adze; จอบ) ซึ่งเป็นเครื่องมือด้ามยาวที่สามารถใช้มือทั้งสองข้างเหวี่ยงได้อย่างทรงพลัง โดยปกติคมตัดจะกระทบที่ระดับเท้าหรือหน้าแข้ง เครื่องมือที่คล้ายกันเรียกว่า จอบขุด (mattock) ซึ่งแตกต่างกันตรงที่มีใบมีดสองใบ ใบหนึ่งตั้งฉากกับด้ามจับและอีกใบหนึ่งขนานกับด้ามจับ

อ้างอิง

[แก้]
  1. "Traditional Objects of Everyday use". traditional-objects.sac.or.th. สืบค้นเมื่อ 2026-04-24.

แหล่งข้อมูลอื่น

[แก้]
  • วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Adzes
  • นิยามแบบพจนานุกรมของ ผึ่ง ที่วิกิพจนานุกรม