ปเนาตี
ปเนาตี
पनौती | |
|---|---|
 อินทเรศวรมหาเทวมนเทียรแห่งปเนาตี | |
  ปเนาตี | |
| พิกัด: 27°35′N 85°31′E / 27.583°N 85.517°E | |
| ประเทศ | เนปาล |
| แคว้น | พาคมติ |
| อำเภอ | กวเรปัลโจก |
| การปกครอง | |
| • ประเภท | รัฐบาลนายกเทศบาล-สภา |
| • นายกเทศบาล | ราม ศรน ภัณฑารี |
| พื้นที่ | |
• ทั้งหมด | 118.00 ตร.กม. (45.56 ตร.ไมล์) |
| ประชากร (2011) | |
• ทั้งหมด | 27,358.00 คน |
| • ความหนาแน่น | 230 คน/ตร.กม. (600 คน/ตร.ไมล์) |
| เขตเวลา | UTC+5:45 (NST) |
| รหัสไปรษณีย์ | 45209 |
| รหัสพื้นที่ | 011 |
| เว็บไซต์ | www.panautimun.gov.np,
www.panautitourism.org.np, www.hamropanauti.com.np, www.panautimuseum.org.np |
ปเนาตี (เนปาล: पनौती; Panauti) เป็นเทศบาลนครในอำเภอกวเรปลันโจก จังหวัดพาคมติ ประเทศเนปาล ตั้งอยู่ห่างไป 32 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงกาฐมาณฑุ มีสถานะเป็นเมืองมรดกที่มีประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมยาวนาน ปเนาตีได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นแหล่งมรดกโลกเบื้องต้นของยูเนสโกในปี 1996[1]
ปเนาตีในอดีตเป็นรัฐขนาดเล็กที่กษัตริย์ภุปตินทรมัลละมอบเป็นสินสอดของพี่/น้องสาว ในปลายศตวรรษที่ 13 ปเนาตีถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรเนปาล พร้อมกับกาฐมาณฑุและบรรดาเมืองอื่น ๆ ในหุบเขากาฐมาณฑุ ปเนาตีเป็นศูนย์กลางการค้าตั้งอยู่บนเส้นทางการค้าเกลือโบราณระหว่างทิเบตกับอินเดีย มีหลักฐานประวัติศาสตร์ย้อนไปได้ถึงศตวรรษที่ 1 กระนั้น นับตั้งแต่การเสื่อมถอยลงของเส้นทางค้าเกลือในทศวรรษ 1950 ประกอบกับการสร้างทางหลวงสายอรนิโก (Arniko Highway) ในทศวรรษ 1960 ซึ่งไม่ผ่านปเนาติ ทำให้นับจากนั้นเมืองปเนาติเริ่มซบเซาลงทางเศรษฐกิจ[2] ปัจจุบันปเนาติมีความสำคัญในฐานะเมืองที่ตั้งของศาสนสถานทั้งพุทธและฮินดูที่เป็นมรดกทางวัฒนธรรมของเนปาล[3] เต็มไปด้วยความรุ่มรวยทางวัฒนธรรมและผู้คนที่ต้อนรับผู้มาเยือนอย่างดี[4]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "The early medieval architectural complex of Panauti".
- ↑ "Biku's Guide to Panauti". honeyguideapps.com (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). 11 กันยายน 2017. สืบค้นเมื่อ 2017-10-10.
{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (ลิงก์) - ↑ Lonely Planet. 2009. "Introducing Panauti".
- ↑ Hamro Panauti. 2010. "Introducing Panauti" เก็บถาวร 2010-01-22 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.