ปืนพกมาคารอฟ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ปืนสั้นมาคารอฟ
9-мм пистолет Макарова с патронами.jpg
ชนิด ปืนพกกึ่งอัตโนมัติ
สัญชาติ  สหภาพโซเวียต
บทบาท
ประจำการ 1951-ปัจจุบัน
สงคราม สงครามอินโดจีน
สงครามเวียดนาม
ความยุ่งยากนิการากัว
สงครามกลางเมืองเลบานอน

สงครามกลางเมืองแองโกลา

สงครามกลางเมืองบุรุนดี
สงครามอัฟกานิสถาน[1]
สงครามรัสเซีย-จอร์เจีย[2]
สงครามกลางเมืองลิเบีย
สงครามกลางเมืองซีเรีย
ประวัติการผลิต
ผู้ออกแบบ นิโคไล ฟยูโดโรวิช มาคารอฟ
ช่วงการออกแบบ 1948
บริษัทผู้ผลิต แหล่งผลิตยุทโธปกรณ์อิสอีวาก (โซเวียต/รัสเซีย), ซิมป์สัน (เยอรมนี), อาร์เซนอล เอดี (บัลแกเรีย), โนรินโค (จีน), โรงงาน 626 (จีน)
ช่วงการผลิต 1949-ปัจจุบัน
ข้อมูลจำเพาะ
น้ำหนัก 730 กรัม (26 ออนซ์)
ความยาว 161.5 มม. (6.36 นิ้ว)
ความยาวลำกล้อง 93.5 มม. (3.68 นิ้ว)
ความกว้าง 29.4 มม. (1.16 นิ้ว)

กระสุน
  • 9x18 มิลลิเมตรมาคารอฟ
  • .380 เอซีพี
ความเร็วปากกระบอก 315 เมตร/วินาที (1,030 ฟุต/วินาที)
ระยะหวังผล 50 เมตร (160 ฟุต)
ระบบป้อนกระสุน 8 นัด

มาคารอฟ (รัสเซีย: Пистолет Макарова, Pistolet Makarova, literally Makarov's Pistol) เป็นปืนพกกึ่งอัตโนมัติชนิดหนึ่งของสหภาพโซเวียต และใช้มาจนถึงยุคของประเทศรัสเซีย ถูกออกแบบโดยนิโคไล ฟยูโดโรวิช มาคารอฟ เมื่อปี ค.ศ. 1948 และเริ่มประจำการเป็นอาวุธประจำกายหลักของกองทัพสหภาพโซเวียต ในปี ค.ศ. 1951[3]

การใช้งานและรุ่น[แก้]

ปืนสั้นมาคารอฟนั้น ผลิตเพื่อใช้ประจำการในประเทศคอมมิวนิสต์ในช่วงสงครามเย็น และปืนสั้นมาคารอฟ ยังมีประเทศที่ผลิตปืนชนิดนี้อีกด้วย เช่น เยอรมนีตะวันตก บัลแกเรีย และจีน

รุ่นที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด และแพร่หลายมากที่สุด คือรุ่น พีเอ็มเอ็ม (PMM) (Pistolet Makarova Modernizirovannyy or Modernised Makarov pistol) ผลิตจากปืนรุ่นเดิมในปี ค.ศ. 1990 โโยทีมงานที่ผลิตปืนชนิดนี้ชุดเดิมจากปืนรุ่นต้นฉบับ ปืนสั้นมาคารอฟรุ่นต้นฉบับนั้นบรรจุกระสุนได้ 8 นัด ส่วน PMM บรรจุกระสุนได้ 12 นัด พีเอ็มเอ็มนั้นใช้กระสุน 9.2x18 มิลลิเมตร[4]

อีกรุ่นคือรุ่น ไบกัน ออกแบบในปี ค.ศ. 1962 หลังจากปืนมาคารอฟรุ่นเดิมใช้การได้ผล จึงผลิตปืนชนิดนี้ออกมาเป็นรุ่นดังกล่าว และปืนรุ่นนี้ที่เป็นรุ่นสำหรับที่ใช้ในกีฬายิงปืนคือ Bikan-442[5] โดยไบกันนั้นใช้กระสุน .380 เอซีพี

ประเทศผู้ใช้งาน[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. Small Arms Survey (2012). "Surveying the Battlefield: Illicit Arms In Afghanistan, Iraq, and Somalia" (PDF). Small Arms Survey 2012: Moving Targets. Cambridge University Press. p. 332. ISBN 978-0-521-19714-4.
  2. Galeotti 2017, p. 22.
  3. Makarov.com, Makarov Basics, สืบค้นเมื่อ 2008-01-27
  4. Cutshaw, Charles Q. (28 February 2011). Tactical Small Arms of the 21st Century: A Complete Guide to Small Arms From Around the World. Iola, Wisconsin: Gun Digest Books. p. 105. ISBN 978-1-4402-2709-7. สืบค้นเมื่อ 10 July 2013.
  5. ' "BAIKAL-442" Sporting Pistol (for export)' Archived 2009-08-31 at the Wayback Machine.
  6. 6.00 6.01 6.02 6.03 6.04 6.05 6.06 6.07 6.08 6.09 6.10 6.11 6.12 6.13 6.14 6.15 6.16 6.17 6.18 6.19 6.20 6.21 6.22 6.23 6.24 6.25 6.26 6.27 Jones, Richard D. Jane's Infantry Weapons 2009/2010. Jane's Information Group; 35 edition (January 27, 2009). ISBN 978-0-7106-2869-5.
  7. Albania: Special Operations and Counterterrorist Forces Archived 2013-08-22 at the Wayback Machine. at specialoperations.com (a non-official, personal website). Retrieved 8 September 2012.
  8. "World Infantry Weapons: Algeria". 2015. Archived from the original on 24 November 2016.
  9. Small Arms Survey (2007). "Armed Violence in Burundi: Conflict and Post-Conflict Bujumbura" (PDF). The Small Arms Survey 2007: Guns and the City. Cambridge University Press. p. 204. ISBN 978-0-521-88039-8.
  10. Kokalis, Peter. Weapons Tests And Evaluations: The Best Of Soldier Of Fortune. Paladin Press. 2001. pp99–102.
  11. Hogg, Ian (2002). Jane's Guns Recognition Guide. Jane's Information Group. ISBN 0-00-712760-X.
  12. "Urgent Fury 1983: WWII weapons encountered". wordpress.com. 18 October 2015. สืบค้นเมื่อ 22 March 2018.
  13. Small Arms Survey (2005). "Sourcing the Tools of War: Small Arms Supplies to Conflict Zones" (PDF). Small Arms Survey 2005: Weapons at War. Oxford University Press. p. 166. ISBN 978-0-19-928085-8.
  14. US Department of Defense: North Korea Country Handbook (1997) page xii, at Federation of American Scientists. Retrieved 8 September 2012.
  15. "World Infantry Weapons: Sierra Leone". 2013. Archived from the original on 24 November 2016.แม่แบบ:Self-published source
  16. http://www.mo.gov.si/fileadmin/mo.gov.si/pageuploads/pdf/javne_objave/2015/orozje_2015/Sklopi1_8_za_objavo.pdf
  17. 17.0 17.1 Marchington, James (2004). The Encyclopedia of Handheld Weapons. Lewis International, Inc. ISBN 1-930983-14-X.
  18. VCCorp.vnwebsite=soha.vn. "Quân đội Nhân dân Việt Nam được trang bị những loại súng ngắn nào". สืบค้นเมื่อ 22 March 2018.
  19. "[Indo Defense 2018] Vietnamese Small Arms Part Two: Grenade Launcher's, Galil ACE's, and OSV-96's -". 2018-11-30.