ปืนกลเอ็ม 60

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ปืนกลสหรัฐ, คาลิเบอร์ 7.62 มม, เอ็ม60
M60GPMG.jpeg
มุมมองด้านขวาของปืนกลเอ็ม 60
ชนิด ปืนกลอเนกประสงค์
สัญชาติ สหรัฐอเมริกา
บทบาท
ประจำการ ค.ศ. 1957–ปัจจุบัน
ผู้ใช้งาน ดู ผู้ใช้
สงคราม สงครามเวียดนาม
สงครามกลางเมืองลาว
สงครามกลางเมืองกัมพูชา
Moro conflict
สงครามกัมพูชา–เวียดนาม
Salvadoran Civil War
The Troubles
Operation Just Cause
สงครามอ่าวเปอร์เซีย
สงครามในอัฟกานิสถาน
สงครามกลางเมืองเลบานอน
สงครามอิรัก
กรณีพิพาทพรมแดนไทย–กัมพูชา
Colombian armed conflict
Insurgency in the Philippines
Bougainville Civil War
และอื่น ๆ
ประวัติการผลิต
ช่วงการออกแบบ ค.ศ. 1952–1957[1]
บริษัทผู้ผลิต Saco Defense
U.S. Ordnance
มูลค่า 6,000 ดอลลาร์[2]
ช่วงการผลิต ค.ศ. 1957–ปัจจุบัน
แบบอื่น See Variants
ข้อมูลจำเพาะ
น้ำหนัก 10.5 กก. (23.15 ปอนด์)
ความยาว 1,105 มม. (43.5 นิ้ว)
ความยาวลำกล้อง 560 มม. (22.0 นิ้ว)

กระสุน 7.62×51mm NATO
ขนาดลำกล้องปืน 7.62 mm (0.308 in)
การทำงาน Gas-operated, short-stroke gas piston,[3] open bolt
อัตราการยิง 550–650 RPM[4]
ความเร็วปากกระบอก 2,800 ft/s (853 m/s)
ระยะหวังผล 1,200 yd (1,100 m)
ระบบป้อนกระสุน Disintegrating belt with M13 Links
ศูนย์เล็ง Iron sights

เอ็ม60 ชื่ออย่างเป็นทางการว่า ปืนกลสหรัฐ, คาลิเบอร์ 7.62 มม, เอ็ม60 เป็นตระกูลของปืนกลอเนกประสงค์สัญชาติอเมริกัน ซึ่งยิงด้วยกระสุนขนาด 7.62×51มม. นาโต้ จากการกระจัดกระจายของสายพานกระสุนของเอ็ม13 ลิงก์​ มีกระสุนหลายประเภทที่ได้รับการอนุมัติให้ใช้สำหรับปืนกลเอ็ม60 รวมทั้งกระสุนหัวบอล กระสุนส่องวิถี และกระสุนเจาะเกราะ

ได้ถูกนำเสนอในปี ค.ศ. 1957 มันได้เข้าประจำการในกองทัพสหรัฐและยังคงมีการใช้งานในกองกำลังติดอาวุธอื่น ๆ มันได้ถูกผลิตและอัพเกรดอย่างต่อเนื่องสำหรับกองทัพ และการสั่งซื้อขายยังคงดำเนินต่อไปในศตวรรษที่ 21 แม้ว่ามันจะถูกแทนที่หรือเสริมเพิ่มเติมในหน้าที่ส่วนใหญ่โดยการออกแบบอื่น ๆ ที่โดดเด่นมากที่สุดคือ ปืนกลเอ็ม240 ที่ประจำการในกองทัพสหรัฐ

ภาพรวม[แก้]

ทหารราบที่พรางตัวกับอาวุธปืนกลเอ็ม 60

เอ็ม 60 เป็นปืนกลใช้ระบบป้อนกระสุนแบบสายพาน ที่ยิงกระสุนปืน 7.62×51 มม. นาโต (คล้ายกับ .308 วินเชสเตอร์)

ผู้ใช้[แก้]

South Korean soldiers with an M60 conduct combined amphibious landing during Foal Eagle 07.
Moro Islamic Liberation Front militant lying prone with an M60.
Portuguese Army V-150 Commando armed with an M60D.
U.S. airman with an M60, assigned to the 52nd Security Forces Squadron (SFS), at Spangdahlem Air Base (AB), Germany.
Senegalese soldier with an M60 in 2016.

ผู้ใช้ที่ไม่ใช้รัฐ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "T52E3 – An M60 Prototype". March 14, 2012.
  2. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ fasM60page
  3. "Modern Firearms – M60". 2010-10-27. สืบค้นเมื่อ March 6, 2012.
  4. 9https://fas.org/man/dod-101/sys/land/m60e3.htm
  5. 5.0 5.1 5.2 5.3 5.4 5.5 5.6 Bonn International Center for Conversion; Bundeswehr Verification Center. "M60". SALW Guide: Global distribution and visual identification.
  6. 6.0 6.1 6.2 "Profiling the Small Arms Industry". 2009-11-13.
  7. 7.00 7.01 7.02 7.03 7.04 7.05 7.06 7.07 7.08 7.09 7.10 7.11 7.12 7.13 7.14 7.15 7.16 7.17 7.18 7.19 7.20 7.21 7.22 7.23 7.24 7.25 7.26 Jones, Richard D. Jane's Infantry Weapons 2009/2010. Jane's Information Group; 35 edition (January 27, 2009). ISBN 978-0-7106-2869-5.
  8. "Small Arms Survey – Working Papers" (PDF). November 8, 2012. สืบค้นเมื่อ December 23, 2014.
  9. http://www.army.cz/assets/files/9334/zbrane_definit.pdf
  10. "601st Special Forces Group Official Website". สืบค้นเมื่อ December 23, 2014.
  11. อ้างอิงผิดพลาด: ป้ายระบุ <ref> ไม่ถูกต้อง ไม่มีการกำหนดข้อความสำหรับอ้างอิงชื่อ krigeren.dk
  12. Gander, Terry J.; Hogg, Ian V. Jane's Infantry Weapons 1995/1996. Jane's Information Group; 21 edition (May 1995). ISBN 978-0-7106-1241-0.
  13. "Ambassador Hale Reaffirms U.S. Commitment to the Lebanese Army at Humvee Handover Ceremony". 2014. Archived from the original on April 7, 2014.
  14. 14.0 14.1 "Archived copy". Archived from the original on February 18, 2014. สืบค้นเมื่อ 2014-03-05.
  15. GRAND-DUCHY OF LUXEMBOURG Archived January 26, 2011, at the Wayback Machine.
  16. Thompson, Leroy (December 2008). "Malaysian Special Forces". Special Weapons. สืบค้นเมื่อ 2010-05-20.
  17. Capie, David (2004). Under the Gun: The Small Arms Challenge in the Pacific. Wellington: Victoria University Press. pp. 63–65. ISBN 978-0864734532.
  18. "LAV-150 – Textron Marine & Land / Portugal". สืบค้นเมื่อ December 23, 2014.
  19. William Shaw (September 1984). "South Korean Foreign Military Sales Program" (PDF). Library of Congress. p. 9.
  20. "Personal infantry weapons: old weapons or new hardware in the coming decades?". สืบค้นเมื่อ December 23, 2014.
  21. "Turkey Army Turkish Land Forces modern military equipment armoured vehicle . Equipements vhicules b – Army Recognition". Archived from the original on March 11, 2010. สืบค้นเมื่อ December 23, 2014.
  22. "RAF – Chinook". Archived from the original on January 2, 2015. สืบค้นเมื่อ December 23, 2014.
  23. Miller, David (2001). The Illustrated Directory of 20th Century Guns. Salamander Books Ltd. ISBN 1-84065-245-4.
  24. "M60E3 & MK43 Mod 0". Navy SEALs. สืบค้นเมื่อ December 23, 2014.
  25. "Tại sao Việt Nam nên dùng lâu dài súng máy M60 Mỹ?". 2016-12-06. |publisher=kienthuc |date= |access-date=2016-12-05
  26. Samuel M. Katz and Ron Volstad, Arab Armies of the Middle East Wars 2, Men-at-arms series 194, Osprey Publishing Ltd, London 1988, p. 46, Plate G3. ISBN 0-85045-800-5
  27. Cecille Suerte Felipe (May 18, 2015). "MILF has yet to yield SAF guns". The Philippine Star. Archived from the original on September 23, 2016. สืบค้นเมื่อ August 30, 2016.
  28. Carlos Caballero Jurado, Nigel Thomas and Simon McCouaig, Central American Wars 1959–89, Men-at-arms series 221, Osprey Publishing Ltd, London 1990, p. 45, Plate G1. ISBN 9780850459456
  29. Christopher Dobson and Ronald Payne (1982). The Terrorists: Their Weapons, Leaders, and Tactics. Facts on File. pp. 119–120. ISBN 978-0871966681.
  30. Small Arms Survey (2007). "Persistent Instability: Armed Violence and Insecurity in South Sudan" (PDF). The Small Arms Survey 2007: Guns and the City. Cambridge University Press. p. 325. ISBN 978-0-521-88039-8.