ปีซังโกเร็ง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search
ปีซังโกเร็ง

ปีซังโกเร็ง (อินโดนีเซีย: pisang goreng) อาหารว่างของชาวอินโดนีเซียและมลายูชนิดหนึ่ง เป็นกล้วยทอดในน้ำมันเดือด โดยชุบกับแป้งคล้ายกับกล้วยแขกหรือกล้วยทอดของไทย ต่างกันเพียงไม่ใส่มะพร้าวและงา และทอดทั้งลูกไม่ได้ฝานบางอย่างกล้วยแขก ปีซังโกเร็งจัดเป็นอาหารที่หารับประทานง่ายและมีราคาถูก สามารถหาซื้อได้ตามข้างถนนหรือตามรถเข็นต่าง ๆ โดยเป็นส่วนหนึ่งของโกเรงัน (gorengan) คือ อาหารประเภทชุบแป้งทอดกับน้ำมันเดือด ๆ ในวัฒนธรรมอาหารอย่างอินโดนีเซีย

ปีซังโกเร็งแต่ดั้งเดิมมิใช่อาหารพื้นเมืองของท้องถิ่นแถบนี้ แต่เป็นชาวโปรตุเกสที่เข้ามาค้าขายในดินแดนแถบนี้เห็นว่ากล้วยเป็นพืชพื้นเมืองที่มีอยู่เป็นจำนวนมาก จึงนำมาชุบแป้งทอดรับประทานเป็นอาหารเช้า สันนิษฐานว่ากล้วยแขกหรือกล้วยทอดของไทยก็น่าจะมีที่มาจากปีซังโกเร็งด้วย[1]

โดยคำว่า "ปีซัง" (pisang) เป็นภาษาอินโดนีเซียแปลว่า "กล้วย" ขณะที่ "โกเร็ง" (goreng) แปลว่า "ทอด"[2]

นอกจากนี้แล้วยังมีปีซังโกเร็งอีกชนิดหนึ่ง คือ ปีซังโมเลิน (pisang molen) คำว่า "โมเลิน" (molen) เป็นภาษาดัตช์แปลว่า "โม่" โดยหมายถึง แป้งโดที่ห่อไว้ด้านนอก ปีซังโมเลินเป็นปีซังโกเร็งชนิดหนึ่ง ที่ใช้แป้งห่อหุ้มกล้วยอยู่ด้านนอก จากนั้นจึงนำไปทอดทั้งลูกโดยไม่ต้องฝานให้บาง โดยแป้งที่ใช้ห่อทำมาจากแป้งสาลี, ไข่, น้ำตาลทราย, มาร์การีน และน้ำเย็น นวดผสมเข้าด้วยกัน จากนั้นรีดเป็นแผ่นบาง ๆ แล้วตัดเป็นเส้น แล้วนำมาห่อหุ้มกล้วยให้มิดด้วยการพับ โดยกล้วยที่ใช้ทอดจะใช้กล้วยน้ำว้าห่าม หั่นตามยาวแบ่งเป็น 4 ส่วน หากใช้กล้วยสุกเมื่อทอดออกมาแล้วจะเละไม่น่ารับประทาน

ทั้งปีซังโกเร็งและปีซังโมเลินนิยมรับประทานเป็นอาหารว่างในช่วงเช้าหรือช่วงบ่าย โดยรับประทานร่วมกับชาร้อนหรือกาแฟร้อนไม่ใส่นม นอกจากนี้แล้ว ในปัจจุบัน ปีซังโมเลินยังได้ประยุกต์ให้ใช้แป้งเดนิชมาหุ้มแทน แล้วใช้ซอสช็อกโกแลตหรือชีสใส่ลงแทนไส้ จากนั้นนำไปอบแทนการทอด ซึ่งปีซังโมเลินแบบนี้จะหารับประทานได้เฉพาะในร้านเบเกอรีเท่านั้น และมีราคาซื้อขายที่แพงกว่าปีซังโมเลินแบบดั้งเดิม[2]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. "นิตยสารออนไลน์ ฉบับที่ 140 กล้วยแขก". ฉลาดซื้อ. สืบค้นเมื่อ 14 May 2015. 
  2. 2.0 2.1 หน้า 38, Pisang Molen กล้วยแขกเมืองอินโด. "อร่อย AROUND THE WORLD" โดย แอ๊ว แอ๊ว. นิตยสาร HEALTH & CUISINE ปีที่ 15 ฉบับที่ 171: เมษายน 2558

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]