ปลาหมอตาล
| ปลาหมอตาล | |
|---|---|
 | |
 | |
| ปลาหมอตาลสีตามธรรมชาติ (บน) ปลาหมอตาลเผือกที่นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม ในชื่อเรียกกันว่า "ปลาจูบ" (ล่าง) | |
| การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ | |
| อาณาจักร: | Animalia |
| ไฟลัม: | Chordata |
| ชั้น: | Actinopterygii |
| อันดับ: | Anabantiformes |
| อันดับย่อย: | Anabantoidei |
| วงศ์: | Helostomatidae Gill, 1872 |
| สกุล: | Helostoma Cuvier, 1829 |
| สปีชีส์: | H. temminckii |
| ชื่อทวินาม | |
| Helostoma temminckii Cuvier, 1829 | |
 | |
| แผนที่แสดงการกระจายพันธุ์ (แดง: ถิ่นที่พบ, แดงอ่อน: เป็นไปได้ว่ามีประชากรในธรรมชาติ, เขียว: ประชากรถูกนำเข้า) | |
| ชื่อพ้อง | |
| |
ปลาหมอตาล หรือที่นิยมเรียกกันว่า ปลาจูบ (อังกฤษ: Kissing gourami; ชื่อวิทยาศาสตร์: Helostoma temminckii) ปลาน้ำจืดชนิดหนึ่ง ในวงศ์ Helostomatidae จัดเป็นปลาเพียงชนิดเดียวและสกุลเดียวเท่านั้นที่อยู่ในวงศ์นี้[2]
ปลาหมอตาลนิยมเลี้ยงในนาข้าว[3] มีรูปร่างป้อมสั้น ลำตัวแบนมากกว่าปลาหมอไทย หัวเล็ก จะงอยปากสั้นทู่ ปากเล็กยืดหดได้ ริมฝีปากหนา นัยน์ตาอยู่ในระดับเดียวกันกับมุมปาก มีเกล็ดขนาดปานกลางปกคลุมส่วนหัวและลำตัว ฟันละเอียด ตาอยู่เหนือมุมปาก ครีบหลังและครีบก้นมีก้านครีบแข็งและอ่อน ครีบท้องมีก้านครีบแข็ง 5 ซี่ เกล็ดเล็กมีอยู่ที่เส้นข้างตัว 44–48 เกล็ด เส้นข้างลำตัวขาดตอนตรงบริเวณใต้ก้านครีบอ่อนของครีบหลัง ครีบท้องและครีบก้นยาว ลำตัวเป็นสีเขียวปนเทา หลังมีสีเทาปนดำ ท้องสีขาว มีอวัยวะพิเศษช่วยในการหายใจเช่นเดียวกับปลาในวงศ์ Osphronemidae จึงสามารถอาศัยในแหล่งน้ำที่มีออกซิเจนละลายในปริมาณที่ต่ำได้
ปลาหมอตาล มีพฤติกรรมชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง และมีพฤติกรรมที่แปลกไปกว่าปลาชนิดอื่น คือ เมื่อจะต่อสู้หรือข่มขู่กัน จะใช้ปากตอดกันคล้ายกับการจูบที่แสดงออกถึงความรักของมนุษย์จึงเป็นที่มาของชื่อ "ปลาจูบ"[4] วางไข่แบบไข่ลอยบนผิวน้ำ
พบกระจายพันธุ์ในแหล่งน้ำทั่วไปรวมถึงนาข้าวหรือท้องร่องสวนในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ ขนาดโดยเฉลี่ยประมาณ 12–20 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุดได้ถึง 30 เซนติเมตร สำหรับในประเทศไทยพบเฉพาะลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยาและแม่น้ำน่าน และพบบางส่วนในป่าพรุทางภาคใต้
กินอาหารได้หลากหลายทั้งพืชและสัตว์น้ำตลอดจนถึงแมลงและแพลงก์ตอน โดยใช้ปากที่ยืดหดได้นี้ตอดกิน จึงนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงามเพื่อความเพลิดเพลินและทำความสะอาดภายในตู้ปลา โดยนิยมเลี้ยงกันในตัวที่มีสีพื้นลำตัวเป็นสีขาวนวลหรือสีชมพู ในขณะที่ปลาที่มีสีตามธรรมชาติจะนิยมเลี้ยงกันเป็นปลาเศรษฐกิจเพื่อการบริโภค
นอกจากนี้แล้วยังมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีก เช่น ใบตาล, อีตาล, ตาล, ปากง่าม, อีโก๊ะ หรือ วี ในภาษาใต้ เป็นต้น[5]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Vidthayanon, C. 2012. Helostoma temminckii. In: IUCN 2013. IUCN Red List of Threatened Species. Version 2013.1. <www.iucnredlist.org>. Downloaded on 17 October 2013.
- ↑ Fishbase.org
- ↑ การเลี้ยงปลาในนาข้าว สารานุกรมไทยสำหรับเยาวชน
- ↑ "ปลาจูบ/ปลาหมอตาล". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2016-03-04. สืบค้นเมื่อ 2011-02-05.
- ↑ "ปลาหมอตาล". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2012-06-18. สืบค้นเมื่อ 2011-02-05.
{{cite web}}: มี|accessdate=และ|access-date=ซ้ำ (วิธีใช้); มี|archivedate=และ|archive-date=ซ้ำ (วิธีใช้); มี|archiveurl=และ|archive-url=ซ้ำ (วิธีใช้)
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- การเลี้ยงปลาหมอตาล เก็บถาวร 2011-05-10 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน