ข้ามไปเนื้อหา

ประเทศนิวซีแลนด์ในเครือจักรภพ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
นิวซีแลนด์ในเครือจักรภพ

Dominion of New Zealand
ค.ศ. 1907-1947
สถานะประเทศในเครือจักรภพอังกฤษ
เมืองหลวงเวลลิงตัน
ภาษาทั่วไป
การปกครองราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญระบบรัฐสภา
พระมหากษัตริย์ 
 ค.ศ. 1907–1910
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7
 ค.ศ. 1910–1936
พระเจ้าจอร์จที่ 5
 ค.ศ. 1936
พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 8
 ค.ศ. 1936–1947
พระเจ้าจอร์จที่ 6
ผู้ว่าการ/ผู้สำเร็จราชการ 
 ค.ศ. 1907–1910 (แรก)
วิลเลียม พลันเคท
 ค.ศ. 1946–1947 (สุดท้าย)
เบอร์นาร์ด เฟรย์เบิร์ก
นายกรัฐมนตรี 
 ค.ศ. 1907–1912 (แรก)
โจเซฟ วาร์ด
 ค.ศ. 1940–1947 (สุดท้าย)
ปีเตอร์ เฟรเซอร์
สภานิติบัญญัติรัฐสภา
 สภาสูง
สภานิติบัญญัติ
 สภาล่าง
สภาผู้แทนราษฎร
ประวัติศาสตร์ 
26 กันยายน ค.ศ. 1907
 รับธรรมนูญแห่งเวสต์มินสเตอร์
25 พฤศจิกายน ค.ศ. 1947[note 1]
สกุลเงินนิวซีแลนด์ปอนด์[note 2]
ก่อนหน้า
ถัดไป
อาณานิคมนิวซีแลนด์
นิวซีแลนด์
หมู่เกาะคุก
นีวเว

ประเทศนิวซีแลนด์ในเครือจักรภพ (อังกฤษ: Dominion of New Zealand) เป็นประเทศที่ก่อตั้งขึ้นต่อจากอาณานิคมนิวซีแลนด์ มีระบอบการปกครองแบบราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญซึ่งเป็นประเทศมีสิทธิในการปกครองตนเองภายในจักรวรรดิอังกฤษ

นิวซีแลนด์ได้กลายเป็นอาณานิคมในพระองค์เมื่อปีค.ศ. 1841 และได้มีรัฐบาลปกครองตนเองตามรัฐธรรมนูญ ค.ศ. 1852 นิวซีแลนด์ได้ปฏิเสธการเข้าร่วมในสหพันธ์ออสเตรเลียและได้รับสถานะเป็นประเทศในเครือจักรภพเมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1907 (Dominion Day) โดยเป็นประกาศพระบรมราชโองการโดยพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 ซึ่งสถานะการเป็นประเทศนั้นได้เป็นสัญลักษณ์ของการมีเอกราชทางการเมืองซึ่งได้มีพัฒนาการมากว่าครึ่งศตวรรษผ่านทางรัฐบาลปกครองตนเองของนิวซีแลนด์

ด้วยประชากรต่ำกว่าหนึ่งล้านคนอาศัยอยู่ในนิวซีแลนด์ในปีค.ศ. 1907 โดยทั้งเมืองออคแลนด์ และเวลลิงตัน นั้นได้ขยายตัวอย่างรวดเร็ว[1] สถานะใหม่นี้ของประเทศนิวซีแลนด์นั้นยังคงให้สิทธิในรัฐบาลสหราชอาณาจักรต่อการกำหนดนโยบายการต่างประเทศได้และดังนั้นนิวซีแลนด์จึงเข้าร่วมในสงครามโลกครั้งที่ 1 การประชุมใหญ่จักรวรรดิในปีค.ศ. 1923 และ 1926 ได้มีมติร่วมกันว่านิวซีแลนด์ควรจะได้รับสิทธิในการต่อรองสนธิสัญญาทางการเมืองด้วยตัวเอง และจึงทำให้เกิดสนธิสัญญาการพาณิชย์ฉบับแรกกับญี่ปุ่นซึ่งลงสัตยาบันในปีค.ศ. 1928 และต่อมาในสงครามโลกครั้งที่ 2 อุบัติขึ้นเมื่อปีค.ศ. 1939 รัฐบาลนิวซีแลนด์ได้ตัดสินใจเข้าร่วมสงครามโดยตัวเอง

ต่อมาในยุคหลังสงคราม คำว่า "ประเทศในเครือจักรภพ" ได้ตกหล่นไป โดยนิวซีแลนด์ได้รับเอกราชอย่างสมบูรณ์ผ่านทางธรรมนูญเวสต์มินสเตอร์ ค.ศ. 1931 และได้รับรองโดยรัฐสภานิวซีแลนด์เมื่อปีค.ศ. 1947 อย่างไรก็ตามจากประกาศพระบรมราชโองการในปีค.ศ. 1907 สถานะความเป็นประเทศในเครือจักรภพยังไม่ได้ถูกเรียกคืนและดังนั้นจึงยังคงมีสถานะที่บังคับใช้อยู่ในปัจจุบัน[2][3]

หมายเหตุ

[แก้]
  1. Whether New Zealand's status as a British Dominion came to an end in 1947 with the enactment of the Statute of Westminster Adoption Act 1947 is unclear. For a discussion, see the relevant section of this article.
  2. Before 1933 British and Australian coins circulated in New Zealand.

อ้างอิง

[แก้]
  1. "The New Zealand Official Year-Book 1907". stats.govt.nz. Statistics New Zealand. 1907. สืบค้นเมื่อ 20 December 2016.
  2. "What changed? – Dominion status". nzhistory.govt.nz. Ministry for Culture and Heritage. สืบค้นเมื่อ 18 December 2016.
  3. "New Zealand 'still a colony'". Stuff.co.nz. 30 September 2007. สืบค้นเมื่อ 21 December 2016.

อ่านเพิ่มเติม

[แก้]
  • McIntyre, David (1999). "The Strange Death of Dominion Status". Journal of Imperial and Commonwealth History: 193, 196.